Wędzenia, grillowanie i kociołkowanie wg Maćka, pasje Danusi

Mirku -- OK, zrobię kilka zdjęć specjalnie dla Ciebie. Mam to w garażu, złożę i pstryknę, tylko daj mi kilka dni. Pracuję do 19, na 2 dni w tym tygodniu wyjeżdżam służbowo, postaram się w sobotę lub niedzielę.

Wywołana została "Peć na kotlovinu". Wielką zaletą tego piecyka jest to, że jest podobno zdrowszy od grilla. Tłuszcz nie kapie na węgle, nie ma więc "złego" dymu. Jedzenie wychodzi smaczne, można wiele różnych potraw przyrządzać.





Tu, jak widać jest mięso w warzywach. Mięso namaszczam podobnie jak do grilla, ew kroję na mniejsze kawałki. Na talerz z nierdzewki leję trochę oleju, po rozgrzaniu smażę mięso, później wykładam je na obrzeże, a w środku podsmażam np warzywa, marchewkę, cebulę.... Na koniec wszystko zsuwam do zagłębienia, dolewam rosołku z kostki, przyprawy, a na obrzeże kładę cukinię. Goście podkładają talerze, żona pamięta abym o smaku wina nie zapomniał.



W przeciwieństwie do wędzenia, czy grilla tu stosuję dowolne drewno.

W podobny sposób robię potrawę z mojej ulubionej ryby, łososia.



Teściowa czeka zniecierpliwiona i głodna





Do łososia podaję białe wino, lubię też ...


Ps do łososia oczywiście nie dodaję rosołku, smażę go tylko

maciek1956 napisał(a):Mirku -- OK, zrobię kilka zdjęć specjalnie dla Ciebie. Mam to w garażu, złożę i pstryknę, tylko daj mi kilka dni. Pracuję do 19, na 2 dni w tym tygodniu wyjeżdżam służbowo, postaram się w sobotę lub niedzielę.

Już dziękuje. Nie spiesz się bo i ja nie mam teraz czasu by się z tym pobawić . Liczę że w styczniu będzie w pracy luz i wtedy chętnie się pobawię. popatrzę na fotki i zdecyduje czy najpierw z ocynku zrobić czy od razu z kwasówki Więc bez pospiechu

Mirku--OK, co prawda ja liczę na brak spokoju w styczniu, ale przygotuję się na ew potrzebę zdjęć wcześniej.

Kociołkowanie to następna moja pasja, mam kociołki żeliwne, które wykorzystuję do gotowania na kuchni węglowej, stalowy, z którego już nie korzystam (zardzewiał) i blaszane, różnych pojemności (6, 10, 14 i 24 l), emaliowane, najwygodniejsze w użyciu. Trudno je przypalić, łatwe do mycia i wbrew pozorom bardzo trwałe.
Trójnogi do kociołków mam 1 i 1.20 m. W przygotowaniu mam stojak o wysokości ok 2.5 m, obrotowy, z nogą na stałe zabetonowaną w ziemi.

Kociołki żeliwne


Zawsze kociołek żeliwny należy wyłożyć liści kapusty, szczególnie trzeba zwrócić uwagę na dokładne zabezpieczenie dna.



Liście zabezpieczają przed przypaleniem oraz, wg mnie przed zapachem żeliwa.



Składniki układam warstwowo, zaczynając od boczku, później ziemniaki w plastrach, mięso, marchewka, boczek, miękkie warzywa (np cukinia), mięso, ziemniaki. Posypuję przyprawami, vegetą i osłaniam kapustą.
Piekę na kuchni węglowej ok 1 godz.



Jeden z kociołków posiada nóżki umożliwiające wstawienie garnka do ogniska. Zasada gotowania j/w.

Bardzo ciekawe wypowiedzi. Konfrontuję własne doświadczenia z waszymi. Co do grillowania to preferuję jednak otwarty typ: mięso się piecze a nie gotuje we własnych oparach. Takie mam wrażenie po próbowaniu mięs z deklem.

Generalnie preferują chude mięsko: kurczaczek, wołowinka. Tajemnica nie wysuszonego mięsa jest taka: wysoka temperatura i krótki czas. Inaczej skrzydełka i inne kawałki z kościami: ostrożnie żeby nie spalić ale odpowiednio długo by było przypieczone głęboko do samej kości.

Ale Maćkowi tego mówić pewnie nie trzeba.

A próbowałeś grillować banany. Są super na deser.

lubelski napisał(a):

maciek1956 napisał(a): W tym roku żona posadziła drzewko laurowe, ciekawe czy przetrzyma zimę

moje niestety nie wytrzymało mrozów w zimie. Teraz robię inaczej..po prostu stoi przede mną na oknie , a po przymrozkach wraca na letnie miejsce czyli na działkę Aha , dobrze na rozkrzewiania robi mu uszczykiwanie końcówek..przynajmniej mojemu......pozdrav

Już dawno wyleczyłem się z prób rozmnażania wawrzynu lub zimowania w ogrodzie. Wiele roślin w naturalnym swoim siedlisku wytrzymuje niezłe mrozy ale u nas z powodu małej iliości słońca latem nie wyrabiają. Póki co przywiozłem i hoduję figi, granaty, oliwki, wawrzyn i oleandry.

Ciekawe i niebezpieczne zainteresowania masz Macieju. Można znacznie przytyć w krótkim czasie. Wystarczy tylko do grilowych, uwędzonych czy wykociołkowanych smakołyków dodać piwo. Efekt murowany - bęben z przodu.

MWN napisał(a):Bardzo ciekawe wypowiedzi. Konfrontuję własne doświadczenia z waszymi. Co do grillowania to preferuję jednak otwarty typ: mięso się piecze a nie gotuje we własnych oparach. Takie mam wrażenie po próbowaniu mięs z deklem.

Generalnie preferują chude mięsko: kurczaczek, wołowinka. Tajemnica nie wysuszonego mięsa jest taka: wysoka temperatura i krótki czas. Inaczej skrzydełka i inne kawałki z kościami: ostrożnie żeby nie spalić ale odpowiednio długo by było przypieczone głęboko do samej kości.

Ale Maćkowi tego mówić pewnie nie trzeba.

A próbowałeś grillować banany. Są super na deser.

Masz oczywiście rację, co do grillowania soczystego w wysokiej temperaturze. Też tak czasami robię, pisałem przy wędzeniu i grillowaniu np łososia, o zamykaniu "porów", o to przecież chodzi, aby wyroby były soczyste. Grillowanie pod pokrywą ułatwia uzyskanie soczystości, ale jak przesadzi się z czasem "pokrywowym" to faktycznie wychodzi jakby gotowane.
Chude--to podstawa. Ostatnio, po kilku pobytach w Cro coraz częściej grilluję spore kawałki mięcha z kością.
Banany--pierwszy raz grillowane jadłem o 1983 r "na robotach" w Niemczech. Później wielokrotnie robiłem to u nas, robię nadal. Są przepyszne. Ostatnim 'wynalazkiem' są grillowane ananasy, równie pyszne.

darek1 napisał(a):Ciekawe i niebezpieczne zainteresowania masz Macieju. Można znacznie przytyć w krótkim czasie. Wystarczy tylko do grilowych, uwędzonych czy wykociołkowanych smakołyków dodać piwo. Efekt murowany - bęben z przodu.

Można znacznie przytyć w krótszym niż w krótkim czasie
Wiem to bardzo dobrze, walczę z tym przytyciem i mam pierwsze, wreszcie, spore osiągnięcia, 9 kg. Więcej też grilluję niż jem grillowanego, a od kilku miesięcy nie pijam piwa.
Wino, głównie czerwone wytrawne, często przywiezione z Cro to mój napój.Zbija cholesterol

Witaj Maćku 1956!
Twój temacik spadł nam jak z nieba. Własnie próbujemy zagospodarować naszą działeczkę. Postawiliśmy już domek, a teraz mąż planuje budowę wędzarki. Wczesniej wędził u rodziców.
Kociołek też u nas latem nie stygnie, mamy żeliwny 8 litrowy.
Będziemy często zaglądać (podglądać) Ciebie i Twoje specjały.
Pozdrawiam

jarop11 napisał(a):Witaj Maćku 1956!
Twój temacik spadł nam jak z nieba. Własnie próbujemy zagospodarować naszą działeczkę. Postawiliśmy już domek, a teraz mąż planuje budowę wędzarki. Wczesniej wędził u rodziców.
Kociołek też u nas latem nie stygnie, mamy żeliwny 8 litrowy.
Będziemy często zaglądać (podglądać) Ciebie i Twoje specjały.
Pozdrawiam

Powodzenia w zagospodarowaniu działki, może jakieś moje rozwiązanie, nie tylko jedzeniowe, okaże się pomocne
Pozdrawiam

Oczywiście odżywiamy się nie tylko potrawami z grilla czy kociołków, czasami np, wracając ze spacerów po okolicznych lasach i polach wracamy ze zbiorami i smażymy zwykłe placki ziemniaczane





Dwie młode "sprawczynie". Kuchnia węglowa miałem w czasie remontu domku zburzyć ten zabytek kuchenny, został jednak i służy jako kuchnia oraz piec. Ogrzewa kuchnię i pokój, a gotowanie nawet zwykłej wody nadaje jej inny smak (kto ma taką kuchnię wie o czym piszę). Pokazane placki też smakują inaczej. Najczęściej na tej kuchni gotujemy w wielkim garnku kapustę na żeberkach. Pychota.

Kociołkowanie--tak jak wspominałem, pierwszy mój kociołek do gotowania nad ogniskiem był ze zwykłej stali. Dużą jego wadą było to, ze bardzo łatwo przypalał się, jeszcze łatwiej i szybciej rdzewiał. Zawsze przed każdym gotowaniem należało z niego dokładnie usunąć rdzę, często sporo czasu traciłem na tę czynność. Zabezpieczanie olejem na niewiele się przydawało, być może dlatego, że kociołek czekał na kolejne gotowanie w drewutni.
Taki kociołek mógł mieć jednak inne zastosowanie



Zdjęcie z przed kilku lat, ostatnie odwiedziny szwagrów w pełnym składzie rodzinnym


Szwagier pokazuje podstawowy wkład do zupy gulaszowej.
Ja rozpalam ognisko i ustawiam kociołek



Zaczyna od tłuszczyku, konieczne aby zminimalizować przypalanie w pierwszej fazie kociołkowania. Węgrzy stosują dosyć dużo tłuszczu, słoniny, boczku, ich kuchnia jest wyjątkowo tłusta. Do golonki np dostałem w knajpie wielki tłusty kawał boczku





Mięsko już skwierczy.
Trzech mędrców czeka i rozmyśla nad smakiem szykowanej potrawy



1-wsza degustacja. Należy jeszcze dodać warzywa, wodę i przyprawy. Stosuję specjalną pastę kociołkową na bazie papryki i ostrą paprykę przewożone z Węgier. U nas też nie ma już problemu z zakupem tych past. Pod koniec gotowania wrzucam trochę drobnego makaronu. Nigdy nie używam mąki do zaprawiania zupy, sporadycznie dla złagodzenia ostrości czasami dodaję trochę śmietany.


2 czy 3 lata temu przeszedłem na kociołki emaliowane. Bardzo łatwe do mycia, trudno przypalić w nich mięso.



Dodatki to między innymi cebula, papryka, marchewka, lubię też pieczarki.

Na zdjęciu, na którym szwagier dostaje próbkę do degustacji, widać w tle wędzarkę z beczki, kanał/nasyp ziemny/.
Beczkę należało przykryć mokrym workiem jutowym.

Po stopieniu się skwarek, do garnka wrzucam warzywa w kolejności od najtwardszego, później wyjmuję i smażę mięso, mieszam razem i dodaję składniki niewymagające smażenia czy długiego gotowania.







Teraz zalewam wodą i po krótkim gotowaniu dodaję wcześniej przygotowane i zasmażone warzywa. Wyciskam pasty, paprykową i specjalną do kociołka, dodaję koncentratu pomidorowego.







Doprawiam do smaku solą, której używam bardzo mało, pieprzem, którego smak i ostrość uwielbiam.



Można podkładać talerze



Jak zwykle do większości moich potraw najlepsze jest wino wytrawne czerwone, ale jak ktoś lubi i woli, może być