Pod wulkanem bez bujania – Teneryfa 2018

Ale pogodę chwyciliście w tym pięknym, ale kaprysnym jeśli chodzi o pogodę mieście. Nam się udało to dopiero za trzecim razem podczas 2 wycieczki

No tak, ale to jeszcze nie zima....

tony montana napisał(a):Ale pogodę chwyciliście w tym pięknym, ale kaprysnym jeśli chodzi o pogodę mieście.

Według pierwotnego planu, mieliśmy tam zaglądnąć dopiero następnego dnia, "po drodze" do miejsca noclegowego niedaleko lotniska. Czasem zmiana planu jest korzystna , w sobotę pogoda w La Lagunie zdecydowanie była gorsza...

Z Calle San Agustín skręciliśmy w prawo, w Calle Juan de Vera…



Pod numerem 4 mieści się przy tej uliczce Casa Ossuna, zbudowana w latach 1657-1658 dla kapitana Juana Manuela Delgado. W XVIII w. dom trafił do rodziny Ossuna. Obecnie jest własnością miasta.





Wkrótce znaleźliśmy się na niewielim placu, przed katedrą Nuestra Señora de los Remedios.



Kościół zbudowano w tym miejscu w latach 1511-1515, katedrą stał się w 1819 r. W latach 1819-1825 przebudowano fasadę, jej neoklasycystyczny wygląd udało się zachować mimo kolejnej przebudowy (1904-1913).









W katedrze znajduje się grobowiec zdobywcy Teneryfy i założyciela La Laguny, konkwistadora Alonso Fernandeza de Lugo. Wnętrze pokazał Mikeee na swych relacyjnych fotkach, my do środka nie weszliśmy.

Kolejna ulica starej części miasta, pełna zabytkowych domów o kolorowych fasadach, to Calle Obispo Rey Redondo (zwana też Calle Carrera). Jej jednak również nie przeszliśmy w całości... Nie zobaczyliśmy więc wielu ślicznych budynków znajdujących się w tej części ulicy, która biegnie do Plaza del Adelantado.



Zainteresowanych zobaczeniem, co nas minęło, zachęcam do zaglądnięcia oczywiście do relacji Michała

Nasza trasa spacerowa skierowana była w stronę Plaza La Concepción.





Chociaż w tej części Calle Obispo Rey Redondo znaczących zabytków mniej, to i tak tam ładnie .

Od domów z (głównie) drewnianymi balkonami odróżnia się budynek Teatro Leal z 915 r. odrestaurowany 10 lat temu.

Dom w narożniku Calle Obispo Rey Redondo i Calle Antonio Zerolo...

A to już Plaza de la Concepción - plac sąsiadujący z Calle Obispo Rey Redondo.







Stacja trafo też może fajnie wyglądać, zwłaszcza w towarzystwie smoczych drzew.

Ogromny kościół Niepokalanego Poczęcia (Nuestra Señora de la Concepción) okrążyliśmy dookoła, poczynając od skrętu w Calle el Tizon, a następnie na Plaza del Doctor Oliviera.

Tam właśnie znajduje się mnóstwo wszelakich przybytków gastronomicznych, gwarno było i sympatycznie . Pod tym względem La Laguna bije o głowę przepiękną przecież La Orotavę…





Plaza del Doctor Olivera…





Pomnik Jana Pawła II błogosławiącego dzieci ubrane w tradycyjne teneryfiańskie stroje ( dzieło polskiego rzeźbiarza Czesława Dźwigaja, 2012 r.)

Najstarszy kościół La Laguny powstał około 1500 r z inicjatywy Alonso Fernandez de Lugo, w ciągu dwóch lat wybudowano małą świątynię św. Krzyża. Stała ona w innej lokalizacji, niż obecny kościół La Concepción, prawdopodobnie pomiędzy Calle Sdelantado i Calle Marqués de Celada. W 1511 r. postanowiono wybudować nową, większą świątynię Nuestra Señora de la Concepción , bliżej centrum miasta. Prace zakończono w 1558 r. Kościół spłonął w1652 r., odbudowano go rok później, powiększono w kolejnych stuleciach. To co dziś widzimy, to mieszanka różnych stylów.

Detal fasady od strony Plaza del Doctor Oliviera…







Od strony Plaza de la Concepcion…



Wnętrze możecie zobaczyć (chyba już rzecz oczywista ) w relacji Michała. On też pokazał co widać z tarasy na potężnej
La Torre (wys. 28 m), której budowę zakończono ostatecznie w 1778.

Calle Hermanos Marrero …



Plaza de la Concepción (z innej strony skweru, niż szliśmy wcześniej ) …









Skreciliśmy w lewo w Calle Ascanio y Neves …

Calle San Agustín (widok w kierunku Plaza de la Junta Suprema de Canarias) …





Ostatecznie poszliśmy jednak w drugą stronę (czyli w prawo).

Tu już byliśmy, a więc przyszła pora na zamknięcie spacerowej pętelki i powrót do auta.

Po drodze do naszego San Marcos zjechaliśmy na moment do Tacoronte, gdzie zrobiliśmy zakupy na sobotnie śniadanie. Trzeba przyznać, że asortyment w marketach HiperDino i SuperDino bardzo nam odpowiadał . Szkoda tylko, że nie było szans, abyśmy mogli przyrządzić sobie wszystkiego, co tam można nabyć.















W miejscu noclegowym nie zostaliśmy długo, na wieczór mieliśmy inny plan .

Jak przeżyć cały wakacyjny dzień bez kąpieli w oceanicznych wodach? Tyle, że w San Marcos już się raz pomoczyliśmy…



Pojechaliśmy więc do Garachico , udało nam się znaleźć wolne miejsce parkingowe przy starym molo .
Najpierw na kąpiel, a potem … (ale o tym później ).



Pomysł wykąpania się w naturalnych basenach narodził się już pierwszego dnia, gdy na krótki spacer po miasteczku zatrzymaliśmy się w drodze na Punta Teno. Czasu wtedy nie mieliśmy, ale już wówczas zaświtała nam myśl, aby wybrać się do Garachico raz jeszcze, w piątkowy wieczór właśnie . Udało się dotrzeć na miejsce tuż przed zachodem słońca…



Baseny El Caletón powstały wskutek zastygania lawy w kontakcie z oceanem po erupcji wulkanu w 1706 r. Wtedy właśnie utworzyły się malownicze skalne przestrzenie wypełnione morską wodą . Obecne kąpielisko bazuje właśnie na tym, co jest dziełem natury, ale dla wygody naturalne baseniki połączono alejkami i tarasami do opalania, dodano także schodki i drabinki ułatwiające wejście do wody.



Poziom wody w basenach jest oczywiście zmienny, zależny od tego, jak wielkie są fale, które przecież wdzierają się (chociaż mocno złagodzone ) do środka…

Bardzo ładnie pokazana La Laguna

Ja bałbym się szczerze mówiąc pływać w basenach w Garachico. Bylismy tam kilka razy i zawsze wielkie fale, które moga rzucić na skałki a tam ostre krawędzie