może IRLANDIA ?

Marek73 napisał(a): Tylko nie wiedzieć czemu prawie wszyscy napotkani Irlandczycy dziwili mi się, że do nich na wakacje przyjechałem

W '89 pojechałem na wycieczkę do Berlina Zachodniego.
Wszyscy jechali na handel, a my - zwiedzać.
Handlarze kompletnie nam nie wierzyli, ale, jak wracaliśmy z pustymi rekami,
to takiego obrzydzenia do nas nabrali, że nie dali się dołożyć "w czapkę" celnika.
Pewnie do dziś nas wspominają, jak latamy po Berlinie z aparatem ...

Do Irlandii się nie wybieram, więc znów "łapię sie na okazję".
Tym razem "na wyspy"

weldon napisał(a):Do Irlandii się nie wybieram,

Cóż mogę powiedzieć... szkoda.
Wiele lat temu. kiedy wyjeżdżałem rzadziej, za to na cały miesiąc, robiliśmy przemiennie - w jednym roku bardziej południe Europy, w drugim bardziej północ. I wcale nie mogę powiedzieć, że Portugalia, Włochy czy Grecja podobały mi się bardziej niż Irlandia, Szkocja, Norwegia... Chyba było nawet odwrotnie.
Jedyny problem w tamtych krajach, to aura. Znacznie trudniej o dłuższy okres ładnej pogody. A do tego jeszcze dochodzi kwestia malutkich, latających krwiopijców. I łatwiej sobie poradzić z lapońskimi komarami, niż z meszkami na zachodnim skraju Irlandii czy Szkocji.

Ale dojrzewa we mnie decyzja powrotu w północne rejony...

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):Jedyny problem w tamtych krajach, to aura. Znacznie trudniej o dłuższy okres ładnej pogody.

...no właśnie ...i jak to pogodzić ... krótki (bądź co bądź) urlop i niepogodę !

Też jestem ciepłolubny !

... może trzeba będzie poczekać, na więcej wolnego !

mariusz-w napisał(a):...no właśnie ...i jak to pogodzić ... krótki (bądź co bądź) urlop i niepogodę !

Też jestem ciepłolubny !

To nie ciepło czy jego brak są takie istotne. Owszem, o upały tam trudniej, natomiast jakiegoś specjalnego chłodu na ogół się nie odczuwa.
Problemem jest wilgoć. Jak ktoś lubi być mokry, to mu to nie przeszkadza. Ale ja wodę lubię jako element krajobrazu, a na trzeźwo raczej się w niej nie zanurzam. A tu... nie masz wyboru - z nieba często coś kapie, rosi, siąpi...

Byliśmy cztery tygodnie pod namiotem. Przy powrocie, przed wjazdem do Eurotunelu, Anglicy chcieli nam przeprowadzić kontrolę celną. Kazali otworzyć bagażnik. Jak wionęło... Cofnęli się z obrzydzeniem.
- Four weeks in Ireland - tłumaczę roznoszącą się woń stęchlizny.
Pokiwali glową ze zrozumieniem i zapewne politowaniem.

Ale wiesz, wszystko jest względne.
Pod koniec objazdu Zielonej Wyspy siedzimy na jakimś kampingu. Z przyczepy obok wychodzi pani, spogląda w niebo i mówi do towarzyszącego jej pana:
- It's nice tonight, isn't it?

Patrzymy po sobie. Mgła, drobny kapuśniaczek - no tak. Na początku pewnie byśmy się kryli pod dachem namiotu, a teraz siedzimy przy stoliczku przed namiotem i jakoś nie zwracamy uwagę na pływające w powietrzu ryby. Well, it's nice tonight.



Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):a teraz siedzimy przy stoliczku przed namiotem i jakoś nie zwracamy uwagę na pływające w powietrzu ryby. Well, it's nice tonight.

a to ładna historia o względności świata


Ela- sądząc po ilości wpisów, tutaj wiele osób przebiera z niecierpliwości nogami, czekając na kolejną porcję Twoich fotograficznych rewelacji !!!!!!


pozdrawiam

Franz napisał(a):To nie ciepło czy jego brak są takie istotne.

Dwa lata temu, w maju, w Polsce, włączałem ogrzewanie,
a wspólnik zdychał z gorąca w Szwecji ...
Zdaje się, że Skandynawia, Wyspy, to się jakimiś innymi prawami pogodowymi rządzą ...

Tymona napisał(a):...wiele osób przebiera z niecierpliwości nogami, czekając na kolejną porcję Twoich fotograficznych rewelacji !!!!!!

No właśnie, wystarczy na mój avatarek (obecny ) popatrzeć,
a reszta, dla rozgrzewki, robi tak:

Ja mieszkałem w Galway - podobno najbardziej deszczowym mieście w Europie Tam deszcz nie padał, tylko przemieszczał się z prawa na lewo;) A serio mówiąc np. lato 2006 było piękne - wielokrotnie kąpałem się w oceanie czy zatoce. Poza tym chyba nie ma kraju gdzie byłoby piękniejsze niebo niż w Irlandii - chmury i pomiędzy nimi "sunny spells". Mi się bardzo podobała bliskość przyrody i jej surowość. Każdą wolną chwilę wykorzystywałem na przejażdżkę na Connemare, Achill Islands czy choćby pospacerować po parkach Glenmore Abbey. Ciekawym miesiącem na Irlandię jest wrzesień - z reguły wtedy jest najmniej deszczu. Generalnie Irlandczycy to b.sympatyczni ludzie i bardzo podobni do nas. Jeżeli ktoś ma możliwość i chęć odwiedzenia tego kraju to nie należy się zastanawiać 2 x tylko jechać - nawet na tydzień, wziąć auto i zrobić rundę po wybrzeżu.
Pozdrawiam

E-lko
Już widzę!
I czekam na kolejny spacer. Prowadź

W Irlandii nie byłem ale znam bardzo sympatycznego Irlandczyka, który z zapałem i sukcesami uczy się polskiego
Też przebieram nogami i nie jest to bynajmniej irlandzki taniec

Witam Was wszystkich serdecznie.

Cieszę się niezmiernie, że temat "chwycił" - jest motywacja by dalej czynić relację

Temat Polaków w Irlandii, wywołuje dużo dyskusji, wszak w tym niespełna 4mln kraju, było dodatkowo ok 1mln Polaków (obecnie chyba mniej - kryzys)

Dobrze, że fotki się już otwierają , bo będzie ich dużo

Bardzo polecam do słuchania muzyczkę z pierwszego odcinka, przy przeglądaniu relacji - jest niesamowita

Dzięki Wojanku, za ten taniec, ależ oni wymiatają
choć podobno mistrzami tańca irlandzkiego są Gaelforce Dance

Postaram się niebawem przygotować kolejny odcinek.

Pozdrawiam i "do zobaczenia" .

Ty to masz nerwy...
Nie masz czasem na drugie Hitchcock?

Pojawiasz się po dwudziestu godzinach oczekiwania, i oznajmiasz, że:

e-lka napisał(a):Dobrze, że fotki się już otwierają , bo będzie ich dużo

Ja już drugą butelkę wina otworzyłem, żeby dowiedzieć się, że:

Postaram się niebawem przygotować kolejny odcinek.

Ech, kobiety ...

weldon napisał(a):Ty to masz nerwy...
Nie masz czasem na drugie Hitchcock?

Buhahahaha
Już działam kolejny odcinek o miasteczku w którym stacjonowaliśmy w przygotowaniu, a na forum ASAP

To ja się też przysiądę...


Do Irlandii wstępnie planujemy "wyskoczyć" w przyszłym roku a póki co to chociaż muzyczki posłucham, widoczkami oczy nacieszę...

Hrabstwo Kerry - Castleisland

W niedzielę wielkanocną 2010r. wystartowaliśmy z Katowic o 21 by o 00.50 być w Cork.
Lot trwał prawie 3h (+ 1h zmiana czasu).
Celami wyprawy było powitanie na świecie nowego
członka naszej rodziny - synka kuzynki
a także zapoznanie się z Zieloną Wyspą.

Naszą bazą noclegowo-wypadową była mieścinka Castleisland,
ze względu na jej położenie szwędaliśmy się głównie w granicach Hrabstwa Kerry



Irlandia przywitała nas swą sztandarową aurą.
Lądowaliśmy w mżawce. Z Cork do Castleisland towarzyszyła nam ulewa.

Kolejnego dnia przelotnie siąpiło i było zimno, ale dało się wyjść z domu.

Wykorzystaliśmy ten dzień by zapoznać się z miasteczkiem oraz powitać nowego członka rodziny i Jego Rodziców bardzo typowo

Następnego dnia było totalne załamanie pogody, wiało, lało było szaro i ponuro, ale niespecjalnie ubolewaliśmy nad tym faktem, gdyż... leczyliśmy się po powitaniu

1. Miasteczko Castleisland


2. Rozwalały mnie kolorki domków i kamieniczek


3. Mają fantazję choć nie ułańską jak niektórzy


4. Był poniedziałek wielkanocny, więc...


5. Wybraliśmy się do kościoła


6. Następnie zwiedziliśmy stary cmentarz


7. I dalej zapoznawaliśmy się z Castleisland


8. Kolorki


9. Poznaliśmy też przedstawiciela ichniejszeh fauny z tej strony


11. i z tej strony


10. Flora też była


12. Trendy


13. Miasteczko w centralnym miejscu.


14. I kolorków cd


15. Kwitły pełną parą wiosenne kwiaty i drzewa


16. Domki tamtejsze wydawały mi się jakieś takie... karciane


17. Mają dużo ścieżek spacerowych w przyjemnej scenerii


18. I wypasione place zabaw


20. I ogniste dziewczynki - przeurocze zresztą