Mój Brač w koronie

Kolacja naprawdę zacna. Niby drobny gest, a jaki sympatyczny. Dzięki spotkaniu takich ludzi jak Wasza gospodyni, człowiek chce tam wracać

piotrf napisał(a):Zaległości odrobione , dobrze że po kolacji , bo zatęskniłem za chorwackimi smakami po obejrzeniu Twoich zdjęć . . .

W Polsce też można sobie zrobić podobną ucztę, ale jedzenie nie smakuje tak jak w Cro...

Bratwojciech napisał(a):Kolacja naprawdę zacna. Niby drobny gest, a jaki sympatyczny. Dzięki spotkaniu takich ludzi jak Wasza gospodyni, człowiek chce tam wracać

W Chorwacji wracamy na wyspy, na których byliśmy i do tych samych miejscowości, ale jeszcze nigdy nie wróciliśmy do tego samego apartmanu, choć w tym wypadku miałabym ochotę. Może za parę lat, jak trochę zatęsknimy za Bračem


28 lipca (wtorek): Kajakowanie w okolicach Sumartina - część pierwsza

Przed nami chyba najgorętszy dzień na wakacjach. Albo jeden z kilku. Koniecznie trzeba spędzić go na/w wodzie

Najpierw jednak musimy dojechać w miejsce, które dzisiaj wymyśliliśmy sobie do rozpoczęcia kajakowej wycieczki. Kawał drogi! Jedziemy na południowo-wschodni kraniec Brača - do Sumartina.

Początkowo odkładaliśmy eksplorowanie tego fragmentu wybrzeża, bo sądziliśmy, że przeprowadzimy się w te rejony, ale skoro zostajemy u Jelicy do końca (czego absolutnie nie żałujemy ), trzeba popływać w okolicach Sumartina, bo wiemy, że warto!

Koniec drogi przez interior to piękne widoki na Biokovo:




I już w Sumartinie:



Plaża Baywatch o tej porze dość pusta:



Parkujemy obok cmentarza, w uvali Sv. Rok. Wygodnie można tutaj znieść kajak, ścieżką zaznaczoną jako droga dla niepełnosprawnych:



Cudny kolor wody!:



Ludzi jest więcej, niż się spodziewaliśmy, chociaż "gubią się" trochę na skałkach. Jest tu dużo miejsca, więc można zachować dystans społeczny



A tak "z dystansu" prezentuje się uvala Sv. Rok:



A my - cała naprzód! :



Jest z nami oczywiście nasz różowy Koleżka - Dzielny Flaming :



Mijamy uvalę Jezero. W tej okolicy jest dużo ładnych otoczakowych plaż i już wiemy, że nie ma sensu płynąć daleko.



Naszą uwagę przykuwają kormorany siedzące na postumencie umieszczonym na wypłyceniu:



Wyglądają trochę jak pingwiny :



Chyba jesteśmy świadkami małej awantury Ptaki głośno się przekomarzają i spychają wzajemnie do wody

Nie będziemy im przeszkadzać Ponownie zbliżamy się do brzegu i wypatrujemy miejsca do plażowania. Może tu?:



Mijamy uvalę Žukovik i dopływamy do Punticy, w której znajduje się taka wielka plaża:



My jednak wolimy bardziej kameralne miejsca, więc wiosłujemy jeszcze trochę dalej:



I po chwili jest - plaża idealna! Klejnot ukryty za skalnymi grzebieniami:



Piękne miejsce:



z widokiem na Biokovo i mały biały domek:



Tu się rozłożyliśmy:



Okazuje się, że to prawie to samo miejsce, w którym plażowaliśmy 5 lat temu :
post1648769.html#p1648769

Również uvala Puntica, tylko teraz jesteśmy nieco bliżej białego domku.

Mapka z zaznaczoną zatoczką i dystansem, jaki pokonaliśmy:



Jest tak gorąco, że czytamy książki, siedząc w wodzie Dużo też pływamy i snurkujemy, a rybki wyjątkowo ładnie nam dzisiaj pozują :





Spędzamy na plaży długie godziny. Jest gorąco, nigdzie nam się nie śpieszy. Po południu obserwujemy fishpicnickowe statki wracające na stały ląd:



Makarski Jadran też załapie się na zdjęcie, ale pokażę go w następnym odcinku.

Zbliżenie na bijelą kućę i Świętego Jurka:



Tak blisko, a tak daleko...

A że "do domu" mamy stąd kawał drogi, pora już płynąć z powrotem..., ale o tym w kolejnej odsłonie

Wielkie dzięki za błękitny odcinek podtrzymujący mnie na duchu w ten paskudny deszczowy dzień

I te niesamowite widoki na ląd sprawiające ,że wciąż chcę wracać na Brač

travel napisał(a):Wielkie dzięki za błękitny odcinek podtrzymujący mnie na duchu w ten paskudny deszczowy dzień

Pogoda była dzisiaj wyjątkowo paskudna
Też sobie trochę poprawiłam humor

travel napisał(a):I te niesamowite widoki na ląd sprawiające ,że wciąż chcę wracać na Brač

Makarska Riviera na wyciągnięcie ręki

Zajefajne miejsce. I rzeczywiście w punkt taki odcinek bo pogoda to jakaś schiza teraz.

Abakus68 napisał(a):Zajefajne miejsce. I rzeczywiście w punkt taki odcinek bo pogoda to jakaś schiza teraz.

Cieszę się, że Ci się podoba, bo jeszcze chwilę zostaniemy w tych rejonach


28 lipca (wtorek): Kajakowanie w okolicach Sumartina - część druga i kolejny supetarski wieczór

Koło 17:00 zaczynamy się zbierać z plaży i wtedy słyszymy TO. Okropny hałas dochodzący z daleka - muzykę "przekrzykującą" ryk silnika. Bez patrzenia wiem, że to Makarski Jadran wraca na ląd. I rzeczywiście:



My też wracamy, w stronę uvali Sv. Rok, do której mamy całkiem niedaleko:



Cały czas jednak zaglądam przez ramię i podziwiam uvalę Puntica, w której przed chwilą plażowaliśmy:



i Makarską, razem ze św. Jurkiem :



Mijamy mały statek wycieczkowy, taki z kajutami:



Po jakiejś pół godzinie wiosłowania jesteśmy znowu w zatoczce sv. Rok. Ludzi na plaży oczywiście zdecydowanie więcej niż rano:



Wyciągamy sprzęt (razem z Różowym Koleżką) na brzeg:



Między skałkami wypatruję kraba, tym razem dużego:



Czy on łypie na mnie okiem, czy to pęcherzyk powietrza

Ostatni widok na Makarską Rivierę, z dołu - z poziomu morza:



I jeszcze zdjęcia zrobione "lepszym aparatem" , już przy aucie:



Ponownie Sv. Jure:



Uderza mnie intensywność zieleni Tak było, zdjęcia nie są podrasowane Trochę deszczu spadło w tym sezonie, więc to pewnie dlatego...

Zadziwia mnie też to, że ludzie lubią tłoczyć się w jednym miejscu, choć mają do dyspozycji tyle skałek wokół:



Ale ja dziwna jestem i inaczej rozumiem słowo: plaża

Ósma wycieczka kajakowa za nami! Ruszamy w stronę Supetaru. Po drodze zatrzymujemy się przed konobą Hacienda, która jest usytuowana przy głównej drodze przelotowej przez wyspę (czyli nr 113), na odcinku Selca - Gornji Humac.

Małż chce przepłukać przednią szybę, którą brudzi woda kapiąca z kajaka. Niestety, częsty problem. Ja w tym czasie pstrykam fotki urokliwemu otoczeniu:




Jest tuż po 18:00, brama otwarta, może by tak... Nie, jesteśmy zdecydowanie niewyjściowi, mokrzy i cali pokryci solą. Może innym razem? (Od razu powiem, że innego razu nie było... )

Zjemy wieczorem w Supetarze, a właściwie w nocy, bo zanim się ogarniemy w apartmanie minie dłuższa chwila. Nadal jest tak gorąco, że nie bardzo chce nam się jeść, bardziej pić

Spacerujemy wąskimi uliczkami i zastanawiamy się, na co mamy ochotę:



Wybór pada na pizzerię Peperoncin, w której już byliśmy i podobało nam się. Najpierw trzeba ugasić pragnienie :



Tym razem jemy pikantną pizzę Diavola (z chilli), więc złoty napój przyda się do popijania

Pizza smakuje nam jeszcze bardziej niż za pierwszym razem

Tuż obok jest Pub Beer Garden, który już bardzo chwaliłam:



W "tytułowym" ogródku gęsto:



O tej porze (przed 22:00) trudno o wolne miejsce w tym lokalu, a już na pewno w ogródku. Trudno się dziwić - atmosfera jest fantastyczna!

My mamy jeszcze w planach tradycyjną posiadówę na balkonie. Opuszczamy więc nocny Supetar:



i idziemy "do siebie"

Wiesz, ja się tak zastanawiam jak tyyyyylu ludzi w końcu odpuszcza Hacjendzie (wliczam w to również nasze 2 odpuszczenia) to z czego oni żyją?
Ajeśli chodzi o Twoje ostatnie zdjęcie... To uważam, że mniej więcej tam gdzie stałaś nie studenac, nie dwa butiki ale knajpa powinna być... Bo widok stamtąd zwłaszcza po ciemku jest obłędny

Ładnie Maslinka, ładnie.

Abakus68 napisał(a):Wiesz, ja się tak zastanawiam jak tyyyyylu ludzi w końcu odpuszcza Hacjendzie (wliczam w to również nasze 2 odpuszczenia) to z czego oni żyją?

Na pewno sporo ludzi nie odpuszcza

Abakus68 napisał(a):Ajeśli chodzi o Twoje ostatnie zdjęcie... To uważam, że mniej więcej tam gdzie stałaś nie studenac, nie dwa butiki ale knajpa powinna być... Bo widok stamtąd zwłaszcza po ciemku jest obłędny

Jedna nawet jest. Nazywa się konoba Lukin. Ale średnia ocen na Google Maps (4,1) i recenzje na Tripadvisor jakoś mnie nie zachęciły.

Ural napisał(a):Ładnie Maslinka, ładnie.

"maslinka"]
Wyciągamy sprzęt (razem z Różowym Koleżką) na brzeg:

Całe szczęście że z różowym Kto by złota pilnował gdybyś go zgubiła???

Między skałkami wypatruję kraba, tym razem dużego:

Niezły okaz

Uderza mnie intensywność zieleni Tak było, zdjęcia nie są podrasowane Trochę deszczu spadło w tym sezonie, więc to pewnie dlatego...

Piękna zieleń i genialna przejrzystość

Zadziwia mnie też to, że ludzie lubią tłoczyć się w jednym miejscu, choć mają do dyspozycji tyle skałek wokół:

To samo jest na wodzie Morze wielkie a dwa jachty zawsze będą się mijać na centymetry Dla nas to fenomen

Kapitańska Baba napisał(a):To samo jest na wodzie Morze wielkie a dwa jachty zawsze będą się mijać na centymetry Dla nas to fenomen

Nie zawsze się udaje

Kapitańska Baba napisał(a):

maslinka napisał(a):Wyciągamy sprzęt (razem z Różowym Koleżką) na brzeg:

Całe szczęście że z różowym Kto by złota pilnował gdybyś go zgubiła???

Bez Różowego nie ma kajakowania

Kapitańska Baba napisał(a):To samo jest na wodzie Morze wielkie a dwa jachty zawsze będą się mijać na centymetry Dla nas to fenomen

Instynkt stadny czy coś Ja go nie mam

29 lipca (środa): Powtórki są fajne!

Dzisiaj postawimy na pewniaka, czyli kajakowanie z uvali Vela Farska. To była do tej pory nasza najpiękniejsza wycieczka, więc warto ją powtórzyć

Podobnie jak pstrykanie na punkcie widokowym przy "nowej drodze":






Pięknie jest! Ale ile można tak stać i patrzeć... Jadran wzywa!

Tym razem zjeżdżamy Maździakiem trochę niżej i na chwilę zatrzymujemy się przy winnicy:




Wypakowujemy wszystko i Małż wraca autem na dozwolone miejsce parkingowe. Czekam chwilę na niego i pstrykam widoczek w stronę niemal pustej plaży:




A potem schodzimy razem ze wszystkimi "manelami".

Plaża w Velej Farskiej zachwyca i z lądu, i z morza:




Mogłabym tu mieszkać :




Dzielny Flaming ciekawy nowych przygód :



Na pewno będzie inaczej niż za pierwszym razem, bo uvala Mala Farska jest już zajęta:



Nie szkodzi, płyniemy dalej:



Uvala Lozna (czyli ta sama, w której byliśmy ostatnio) pusta, zarówno główna plaża, jak i ta mniejsza - po prawej:



Nasz kawałek raju na najbliższe godziny :




Jest i rajski napój :



Przy brzegu zauważam jakiś rodzaj płaszczki:



Nieźle się kamufluje :



Są też inne, bardziej popularne, rybki:



Niestety, aparat ma dzisiaj problemy - obiektyw często paruje, więc nie mamy zbyt wielu podwodnych fotek.

Nie szkodzi, cieszymy się tym, co nad wodą :



Robimy mniej zdjęć, bo już tu byliśmy i nie mamy takiej potrzeby Zamiast tego naprawdę odpoczywamy

I tak mniej więcej do 16:30... A potem - to, co bardzo lubię, czyli promienie popołudniowego słońca na falach:



i szybki powrót do Velej Farskiej (bo przecież nie odpłynęliśmy daleko):





Gramolimy się na plażę:



Zanosimy wszystkie rzeczy w okolice winnicy, tak jak rano. Później Małż idzie po Maździaka i wpychamy wszystko do samochodu. Całej akcji przygląda się starszy Chorwat. Kiedy mówimy mu Dobar dan, znika w domku. Widać, że pilnuje porządku i tego, żeby do uvali nie zjeżdżały "obce" auta. Pakowanie przebiega bardzo sprawnie i po chwili już nas nie ma.

Machamy Velej Farskiej na pożegnanie:



Niestety, już tu nie wrócimy...

Na koniec odcinka - tradycyjna mapka z zaznaczoną trasą, ósmego już, rejsu:



W ostatnim odcinku źle policzyłam

Bravik napisał(a):
Nie zawsze się udaje

'

Kto im pozwolił żeglować
Żeby nie umieć zapanować nad jachtem
Żenujące to zbyt mało powiedziane

I tak mniej więcej do 16:30... A potem - to, co bardzo lubię, czyli promienie popołudniowego słońca na falach:

Cudny widok, kojący
Fajna ta płaszczka - prawie jej nie było widać Podziwiam zwierzęta właśnie za zdolność do ukrywania się przed nami