Małe i duże bałkańskie podróże :-)

Dzień piętnasty, 23 września, poniedziałek

Tak, to będzie dziś… spróbujemy wejść na najwyższy szczyt Karpathos, górę Kali Limni która wznosi się nad poziom morza na wysokość 1215 m. co stanowi najwyższy punkt na wyspach Dodekanezu.

Przed laty gdy odkryłem fakt istnienia wyspy Karpathos a na niej tejże właśnie góry, wydawała mi się ona jakimś absolutnie dzikim i nikomu nieznanym miejscem, szczytem który może zdobyło paru zbłąkanych turystów i paru Greków. Informacji w sieci nie było wiele…ten stan rzeczy diametralnie się zmienił , podobnie jak w temacie całej Karpathos. Tak czy inaczej wycieczka była w planie zwiedzania wyspy bowiem wejście nie jest zbyt wymagające… to około 500m. pod górę czyli jak najbardziej w zasięgu naszych możliwości.

Budzimy się gdy jest jeszcze ciemno, a właściwie gdy niebo robi się nieco już mniej czarne niż nocą. Ta była zimna , termometr wskazał zaledwie 7 stopni. Nie bardzo chce się nam wychodzić z w miarę ciepłego auta na ten chłód, ale co robić…pewnie będzie nam dziś jeszcze gorąco .

Parę fotek z momentu gdy słonce jeszcze nie wzeszło ale już rozświetlało tę część świata różowo-pomarańczową poświatą, a my szykowaliśmy się do śniadania .













Jak widać pogoda jest fantastyczna, dodam, że poza tym że było zimno i bezchmurnie, to było też jeszcze bezwietrznie .

A to już moment gdy zbieramy nasze rzeczy przed spakowaniem do auta .



Kali Limni.

Celowo nie napisałem że zbieramy się do odjazdu albo czegoś w tym stylu…postanowiliśmy bowiem przestawić tylko auto w nieco inne miejsce, za niewysoki murek jednego z budynków monastyru tak aby choć częściowo zapewnić mu cień na sporą część tego dnia. Do przejścia będziemy mieć zatem niespełna kilometr więcej ale było to bez znaczenia dla całości wycieczki.

No to ruszamy…



Skoro znak wskazuje 1,31 h przypuszczamy że będziemy iść jakieś 2,34 h .







Lastos, ten biały budynek po prawej to słynna tawerna odwiedzana przez zdobywców szczytu i pewnie nie tylko… myśmy tradycyjnie nie skorzystali z tego typu dobrodziejstw.



Trochę nie wiedzieliśmy jak się ubrać, kurtki przeciwwiatrowe były obowiązkowe ale w sumie nie wiedzieliśmy czy będzie upalnie czy może na tej wysokości jednak chłodno.





Monastyr i kościółek przy którym spędziliśmy noc. Dobrze nie widać ale na zbocze za nim wspina się w serpentynach droga która jest zamknięta dla turystów bo prowadzi do obiektów wojskowych.



Coraz wyżej.





Kasos.



O, teraz dobrze widać wojskową kulkę .



Zrobiło się cieplej

Idzie się dość przyjemnie, temperatura jest taka w sam raz, warto się było zabezpieczyć przed słońcem bo to przypieka niemiłosiernie poprzez przejrzyste powietrze. Ścieżka jest wyraźna, nie sposób zgubić szlaku, widać że wydeptują ją setki, może nawet tysiące nóg. Początkowo teren wznosi się w miarę łagodnie, w pewnym momencie rozpoczyna się porządnie strome podejście. Wyszliśmy dość wcześnie i zastanawialiśmy się czy w ogóle kogoś na szlaku spotkamy… okazało się że w miarę upływu czasu zaczęli się pojawiać inni turyści na dole, doganiali nas i nawet przeganiali… zważywszy na zwyczajowe tempo naszego podchodzenia nie było w tym nic dziwnego .







Jedni z tych „szybkobieżnych” .









Płaskowyż Lastos w całej okazałości.



Chwila odpoczynku przed końcówką najbardziej stromego podejścia .





Stromy odcinek kończy się czymś w rodzaju płaskiej i szerokiej przełęczy z dwoma niezbyt wybitnymi szczytami z obu stron, Kali Limni to ten po lewej, czyli w kierunku zachodnim. Wiemy już że to parę kroków, ale przysiadamy tu na trochę w cieniu drzewka. A widoki na północną część wyspy są całkiem przyzwoite .





Kilkanaście minut później docieramy do celu.



c.d.n.

kulka53 napisał(a):Dzień piętnasty, 23 września, poniedziałek

Tak, to będzie dziś… spróbujemy wejść na najwyższy szczyt Karpathos, górę Kali Limni która wznosi się nad poziom morza na wysokość 1215 m. co stanowi najwyższy punkt na wyspach Dodekanezu.

Ex Aequo z Atavyros na Rodos też 1215

Gratulacje

Witam i zostawiam ślad... bo mam duuuużo do nadrobienia (jeszcze 12 dni), a zaczęłam od końca i wpadł mi w oko piękny, różowy wschód słońca- cudownie

Wycieczka z różnicą wysokości 500 m na trasie w terenie bez cienia, jestem pełna uznania dla Was. Nie wiem, czy bym się zdecydowała, a każdym bądź razie długo bym się nad tym zastanawiała , gdyż ostatnio to daje mi w kość już przewyższenie 350 m . Może przekonałaby mnie nagroda w postaci super widoków !

kulka53 napisał(a): Czyżby w tym roku?

Chciałabym, ale niestety bardzo to niepewne... Ja co prawda czasem dysponuję dowolnym , ale Grzesiek może nie mieć możliwości dłuższego niż tydzień urlopu w tym czasie. Wszystko się wyjaśni zapewne dopiero w sierpniu, więc póki co, żadnych konkretnych przymiarek do wyjazdu nie robimy. Skoro jednak jakaś szansa jest, to nie rozglądam się za tańszymi lotami na tydzień. Jeśli się okaże, że jednak będzie tylko tydzień, to wtedy będę liczyć na to, że trafi się jakiś korzystny lot, chociaż niekoniecznie do Grecji . Ostatecznie też, na tydzień możemy przecież pojechać autem gdzieś bliżej, chociażby na jakąś Cro-wyspę.

tony montana napisał(a):Ex Aequo z Atavyros na Rodos też 1215

Gratulacje

Dzięki
Faktycznie, Atavirosowi przypisują tę samą wysokość , jeśli by brać pod uwagę wybudowane na nim anteny to jest znacznie wyższy.
Ma ten plus że da radę autem wjechać.... ale pod względem atrakcyjności widokowej znacznie ustępuje Kali Limni.

trinity napisał(a):Witam i zostawiam ślad... bo mam duuuużo do nadrobienia (jeszcze 12 dni), a zaczęłam od końca i wpadł mi w oko piękny, różowy wschód słońca- cudownie

Cześć, dawno Cię nie było (chyba... bo nie śledzę całości forum )
To życzę miłego nadrabiania i może coś jeszcze Ci się spodoba

dangol napisał(a):Wycieczka z różnicą wysokości 500 m na trasie w terenie bez cienia, jestem pełna uznania dla Was. Nie wiem, czy bym się zdecydowała, a każdym bądź razie długo bym się nad tym zastanawiała , gdyż ostatnio to daje mi w kość już przewyższenie 350 m . Może przekonałaby mnie nagroda w postaci super widoków !

Hm, serio?
500m jest dla nas (mam tu na myśli Małgosię, bo ja mam wciąż większe możliwości) wciąż raczej spokojnie osiągalne. Inaczej mówiąc jeśli wiem, że do pokonania jest 500 w pionie to znaczy że na pewno wejdziemy. Kijki, solidniejsze buty i sporo czasu do dyspozycji na pewno pomagają. Przy 1000 miałbym już jednak wątpliwości .
Fakt, że w upale, takim naprawdę porządnym byłoby trudniej. Gdy jednak podchodziliśmy temperatura wciąż była nie tak wysoka, nawet ostre słońce nie zdołało aż tak podgrzać chłodnego po nocy powietrza.
A naszym rekordem którego już nigdy nie pobijemy jest 1500 w pionie na słoweński Stenar. Wycieczka zajęła 10 godzin ale było non stop porządnie pod górę. Ale to już 15 lat minęło od tego "wyczynu" .

dangol napisał(a):na tydzień możemy przecież pojechać autem gdzieś bliżej, chociażby na jakąś Cro-wyspę.

Pewnie że można, tyle że w tym terminie pogoda jest już tak niepewna że nie wiem czy bym się zdecydował. Na kwaterę to jeszcze, ale na dziko... . No i w Cro to nie takie proste i przyjemne jak w Grecji
A nie możecie po prostu wybrać się np w pierwszej połowie września?

dangol napisał(a): Skoro jednak jakaś szansa jest, to nie rozglądam się za tańszymi lotami na tydzień. Jeśli się okaże, że jednak będzie tylko tydzień, to wtedy będę liczyć na to, że trafi się jakiś korzystny lot, chociaż niekoniecznie do Grecji .

W sytuacji jak nie trafisz dobrych lotów to polecam wyjazd z bp - opcja bez wyżywienia idealna, wybrać wyspę gdzieś dalej (np. Kos, Rodos) - kosztowo bardzo korzystna na last minute - ta opcja ma swoje wady oczywiście (o czym na końcu swojej relacji napiszę), ale dość dużo plusów także, w tym cena 1000 zł za lot i nocleg to ciężko nawet końcem września samemu znaleźć (zwłaszcza przy locie przesiadkowym lub w połączeniu z promem), a jest się na greckiej wyspie

piekara114 napisał(a): polecam wyjazd z bp - opcja bez wyżywienia idealna

Tak właśnie mieliśmy na naszej pierwszej Krecie, było świetnie . Opcji takiej oczywiście nie wykluczam , ale jednak wolałabym bez bp.

kulka53 napisał(a): A nie możecie po prostu wybrać się np w pierwszej połowie września?

Niestety nie, za krótka przerwa od kaszubskiego urlopu, z którego rezygnować absolutnie nie chcemy.
Z pogodą w drugiej połowie września faktycznie bywa różnie, ale kilka lat temu na Iżu była idealna , więc aż tak wielkie ryzyko to nie jest.

Dzień piętnasty, 23 września, poniedziałek c.d.

Na szczycie jest kilka osób więc na sesyjkę musimy chwilkę poczekać . Ale w końcu mamy go dla siebie, a że sytuacja jest jednak wyjątkowa i rzadko się w ostatnich latach nam zdarza, prosimy kogoś o wspólną naszą fotkę.











To widok na zachód, szczyt stromo opada w kierunku morza a na dole w tym właśnie miejscu leży jedna z bardziej znanych miejscowości – Lefkos. Stamtąd także można podejść na Kali Limni ale jest to jakby bardziej męczące …a widzieliśmy zarówno ludzi którzy stamtąd przyszli jak i wpisy w książce szczytowej. Podziwiam.

To zdjęcie na maksymalnym zoomie – wschodnia część Krety.



Środkowa .



Lastos.



To też pełny zoom , monastyr i smażące się w słońcu auto.



Rzut oka na północ.











Widać nawet zdobyty już przez nas cel – półwysepek z Vrykoundą .



Pojawia się na niebie taki chmurowy „wir” które w środku ma znane nam „mammatusy”





Zdaje się że one zwiastują zmianę pogody na gorszą ale liczymy że jest ich tak mało że może to nie nastąpi .

Siadamy w końcu w dogodnym miejscu, na szczycie trochę wieje więc warto było znaleźć skałki nieco od wiatru osłonięte. Słońce zachodzi więc robi się trochę chłodniej, Odpoczywamy i jemy drugie śniadanie.











Podchodziliśmy około 3 godzin, na szczycie spędzamy półtorej. W końcu trzeba się zebrać do zejścia.



















Początkowo schodzimy w cieniu, słońce przykryły niezbyt rozbudowane chmury. Mniej więcej od połowy dystansu znów pojawia się pełne słońce. Pojawiają się też kolejni podchodzący turyści, mijamy co najmniej kilka mniejszych bądź większych grupek. Tak myślę że tego dnia szczyt zdobyło całkiem sporo ludzi, może nawet i 50? Może trochę mniej. Być może to efekt wietrznej pogody w poprzednich dniach… z przedwczoraj w zeszycie nie było żadnego wpisu.









Kali Limni padło również i naszym łupem, kolejny cel zaliczony i jeszcze jedno karpathoskie marzenie udało się spełnić. Było fajnie i z pewnością było warto, choć gdybym miał porównać ten szczyt z np. najwyższym szczytem Cyklad – Zas wznoszącym się na Naxos to wahałbym się który jest bardziej atrakcyjny. Chyba trzeba wejść na oba .

c.d.n.

Ale cudnie!

Gratulacje! Fajnie, że udało Wam się spełnić swoje marzenie.

Wysoko i przepięknie
Warto chodzić w góry
Gratulacje

Też gratuluję, widzę, że był odcinek z dość masywnym gołoborzem, czy to wejście faktycznie jest łatwe