Kryształowa Objazdówka Slo-Hr-I-A. Ostatni raz taki wyjazd..

Ja to mam spóźniony zapłon! Ale zreflektowałam się, że fajna relacja w toku i...popołudnie spędzone na czytaniu od deski do deski. Dobrze, że u nas ferie Piękna wycieczka, my też lubimy szwędać się od miejsca do miejsca, zwłaszcza gdy zbliża się pora zakończenia urlopu. I tak pod koniec września 2016, wracając z południowej Dalmacji robiliśmy wszystko,żeby przeciągnąć i odwlec moment egzekucji, czyli powrotu i wylądowaliśmy w Rovinju - po raz 1szy na Istrii , bo zawsze ta Dalmacja..
Potwierdzam, że w Rovinju koniec września to wciąż high season - masakra, liczyliśmy na fajną kwaterkę na starówce, jak zwykle z marszu, a tu...armagedon - Targi Reklamy i ludź z całej Europy
Obeszliśmy wszystkie agencje pośredniczące, patrzyli się na nas jak na kosmitów...Ale po 3 h poszukiwań postawilam na swoim i znalazłam - ale nie powiem za ile, bo to nieprzyzwoite. Rovinj przyjął nas cudną pogodą, to zachwycające miejsce zarówno za dnia jak i po zmroku.

Pośliniłam się na widok tych sklepów z truflami - my kupiliśmy 2 słoiczki z białymi i czarnymi na tym rovińskim ryneczku i jest to HIT Uzależniłam siebie i kilkoro znajomych

Ponieważ spędziłam tam tylko 3 dni, naturalmente - takie miejsca jak Hum i Groznjan umknęły uwadze , toteż dzięki za uświadomienie mnie Reszta też bardzo inspirująca, na pewno skorzystam z paru propozycji w drodze z lub do Polski.

Będę śledzić cd.

Katerina napisał(a): wracając z południowej Dalmacji robiliśmy wszystko,żeby przeciągnąć i odwlec moment egzekucji, czyli powrotu i wylądowaliśmy w Rovinju - po raz 1szy na Istrii , bo zawsze ta Dalmacja..

zdążyłaś się załapać, to faktycznie przedłużyliście urlop, o jakieś 500km jednak było warto

Katerina napisał(a):Ponieważ spędziłam tam tylko 3 dni, naturalmente - takie miejsca jak Hum i Groznjan umknęły uwadze , toteż dzięki za uświadomienie mnie Reszta też bardzo inspirująca, na pewno skorzystam z paru propozycji w drodze z lub do Polski

polecam odwiedziny w tych miasteczkach, a inne miejsca to już wg trasy i gustu

---

Vintgar cz.I

Teraz po włoskich jeziorach kierunek Podhom k. Bledu. Tuż po zjeździe z autostrady, która w stronę Karawankentunnel jest zapchana na dobre 5km, i my mamy zonk, objazd, to już 3 niespodzianka tego wyjazdu, jedziemy trochę za miejscowym kierowcą, ale w pewnym momencie, skręca gdzieś dziwnie za ogrodzeniem w inną drogę niż ta, która prowadzi do Podhom. Przy drugiej informacji o zamkniętej drodze zawracam, ale navi pokazuje objazd na 50km, to chyba jakiś żart, wpadamy na pomysł, by pojechać drogą jak ten miejscowy i skręcamy w bardzo wąską dróżkę, która jednak okazuje się być idealnym rozwiązaniem i niedługo jesteśmy już na darmowym parkingu przy wejściu do Wąwozu Vintgar.

Tu już sporo samochodów i 2 ponadwymiarowe autobusy, będzie ciasno. Kupujemy bilety za 8E na dwójkę i ruszamy. Jakiegoś specjalnego wrażenia czy też może zaskoczenia Vintgar na nas nie robi, znamy już podobne przejścia ze Słowackiego Raju, który zeszliśmy już wzdłuż i wszerz. Oczywiście gustujemy w takich miejscach, więc również tu nam się podoba. Gdzieniegdzie zachwycająca kipiel, dość intensywnie piętrzy się między skałami - zdjęcia tego nie oddają - groźnie musi być kiedy poziom wody jest zdecydowanie większy.



















Kolor wody, nawisy skalne, rwące odcinki potoku robią wrażenie, choć późne popołudnie z tym naświetleniem i cieniami nie jest chyba najbardziej odpowiednią porą na przejście Vintgaru. W kilku momemtach nie da się po prostu przejść obok, trzeba stanąć i podziwiać.





















Ogólnie wąwóz prowadzi lekko w dół, więc spacer jest przyjemny, ale jest przecież powrót - jednak nie teraz o tym.

Nie mogę się nazachwycać tym wąwozem

CROnikiCROpka napisał(a):Nie mogę się nazachwycać tym wąwozem

osobiście czekałem na niego kilka lat i się nie zawiodłem, chętnie bym wrócił choć na Vintgar poświeciliśmy zdecydowanie najwięcej czasu z tego pełnego wrażeń dnia, choć i tak był pewien nie dosyt, ale o tym później, niedługo cz. II

W wielu miejscach chciałoby się zatrzymać na dłużej, posiedzieć, wsłuchać się w ten szum, by poczuć tak naprawdę to miejsce, ale tak naprawdę trudno ocenić ile jeszcze drogi przed nami (nie ma żadnych informacji po drodze), więc nie wiadomo czy można sobie na to pozwolić. Przed wyjazdem czytałem że przejście trwa do 2 godz. ale nawet nie zauważyłem kiedy zaczęliśmy wędrówkę i ile jeszcze do końca zostało. Idziemy po prostu pewnym swoim tempem przewidując, że jeszcze sporo przejścia przed nami, bo mapa Googlea nie do końca oddaje rzeczywistość.























Na szczęście pomimo tylu pojazdów na parkingu wcale nie ma tak ciasno na kładkach, więc przejście jest sprawne i przyjemne. Wędrówka jest urozmaicona przejściem kładkami, mostami, leśną ścieżką wokół drzew i skał, gdzieniegdzie wyżej nad wodą z wodospadami, a gdzie indziej przy płaskim strumieniu. Dla zmęczonych chyba tylko z 3 ławki do odpoczynku w między czasie. Odcinek z przywieszonymi do wysokich skał kładkami zdecydowanie najciekawszy z całego wąwozu.





















Po drodze spotykamy kilku fotografów z widać profesjonalnym sprzętem / sprzętami . Gdybym miał tyle czasu co oni, zdjęcia byłyby zapewne zdecydowanie lepsze, a na pewno z lepszymi cieniami czy kontrastem , który widzę że gdzieś się zapodział.

te kiero napisał(a):Po drodze spotykamy kilku fotografów z widać profesjonalnym sprzętem / sprzętami . Gdybym miał tyle czasu co oni, zdjęcia byłyby zapewne zdecydowanie lepsze, a na pewno z lepszymi cieniami czy kontrastem , który widzę że gdzieś się zapodział.

Jeżeli chodzi o mnie to zdjęcia są dobre, świetnie oddają klimat miejsca. Nie ma co skupiać się na "łapaniu cieni i kontrastu",
kiedy do przejścia mamy szlak, czy do zobaczenia kilkanaście miejsc. No ale ja nie jestem nawet amatorem jeśli chodzi o fotografię, to mogę tak sobie gadać.
Ogólnie podziwiam też za ilość - 40 zdjęć z samego wąwozu (jak na razie). Ja bym zrobił najwyżej 10 zdjęć.

Dobrze, że poruszyłeś ten temat. Jak my zwiedzaliśmy wąwóz, to była cała masa "profesjonalnych fotografów", targających obiektywy i statywy większe niż ja (swoją drogą mają krzepę panowie...). Ustawiali się na środku i cykali. To była także zmora na Jeziorach Plitwickich Ja rozumiem, że każdy chce mieć super foty, ale jak się nie jest samemu, to niestety - trzeba spinać dupsko przy cykaniu, a nie jak święta krowa na środku...

Ok, przepraszam za dygresję


a wąwóz... co tu dużo mówić

walp napisał(a):Ogólnie podziwiam też za ilość - 40 zdjęć z samego wąwozu (jak na razie). Ja bym zrobił najwyżej 10 zdjęć.

wszystkich mam coś ponad 80, co i tak uważam za niewielką ilość w relacji będzie ok. 60, czyli jeszcze z 20 w cz.III końcowej z Vintgar

CROnikiCROpka napisał(a):Dobrze, że poruszyłeś ten temat. Jak my zwiedzaliśmy wąwóz, to była cała masa "profesjonalnych fotografów", targających obiektywy i statywy większe niż ja (swoją drogą mają krzepę panowie...). Ustawiali się na środku i cykali. To była także zmora na Jeziorach Plitwickich Ja rozumiem, że każdy chce mieć super foty, ale jak się nie jest samemu, to niestety - trzeba spinać dupsko przy cykaniu, a nie jak święta krowa na środku...

potwierdzam, że tak właśnie czasem to wyglądało, ale było również parę fotografek, więc źle nie było

Super relacja, czytałam jednym tchem. W tym roku planuję Istrię i na pewno skorzystam z Twoich dobrych uwag. Teraz to na poważnie zastanawiam się też nad zahaczeniem o Wąwóz Vintgar. Pisz dalej, pls.

Wołek napisał(a):Super relacja, czytałam jednym tchem. W tym roku planuję Istrię i na pewno skorzystam z Twoich dobrych uwag.

witaj, dzienks, ja również czerpałem z Cropli jako źródła informacji przed wyjazdem/wyjazdami, większość info się potwierdziła, choć niektóre to subiektywne odczucia

Wołek napisał(a):Teraz to na poważnie zastanawiam się też nad zahaczeniem o Wąwóz Vintgar. Pisz dalej, pls.

juz nie długo wrzucam z Vintgara III część i jeszcze parę innych atrakcji

Woda jest krystalicznie czysta i gdzieniegdzie sporo w niej ryb, przemieszczamy się coraz dalej, w sumie to spacer bez większych nachyleń, tyle że idzie się dość długo, tym bardziej jak idzie się pierwszy raz nie ma się odniesienia ile jeszcze drogi.









Po drodze nad wąwozem przebiega wysoko zawieszony kamienny most, a pod nim usytuowano największy wodospad. Miejsce to staje się dla wszystkich wytchnieniem w wędrówce i obowiązkowym punktem foto.









Ten mostek (wyłączony z ruchu - tylko dla odważnych )


W końcu docieramy do ostatniego odcinka, który jest najpierw zwieńczony małym punktem handlowym potem mostem przerzuconym nad potokiem oraz pod spodem efektownym wodospadem ze szmaragdowym zbiornikiem wodnym. Na dół trzeba zejść nieoznakowanym dzikim przejściem, bardziej na czuja.













(Pobliskich toalet nie proponuje odwiedzać, jakaś masakra).
Po powrocie na górę stwierdzamy, że to czas na dobrą kawkę, więc siedzimy wpatrując się w widoczne w oddali góry oddzielające Słowenię i Austrię w tym Hochstuhl.







Czas na drogę powrotną, którą chcemy pokonać znacznie szybciej, tym bardziej, że na karcie aparatu foto skończyło się miejsce, na resztę już końcową część urlopu trzeba będzie korzystać z aparatów w nie najnowszych już smartfonach.
Po drodze trudno na wąskiej drodze wyprzedzić wolno idących turystów, którzy nie są zbyt domyślni, by zejść ciut na bok, w końcu nam się udaje i szybkim krokiem dochodzimy do parkingu. Jeszcze wcale nie krótki przejazd na Camping, kolejne miejsce naszego pobytu w Słowenii i w ogóle na urlopie. A o tym wkrótce

Słowenia - 3 x tak

Utwierdziłeś mnie w przekonaniu, że wąwóz Vintgar trzeba zobaczyć. Ile czasu zajęła Wam wędrówka?

CROnikiCROpka napisał(a):Słowenia - 3 x tak

jestem zdecydowanie za ten alpejski, nadmorski kraj zrobił na nas wrażenie tym co ma do zaoferowania

Dawigs napisał(a):Utwierdziłeś mnie w przekonaniu, że wąwóz Vintgar trzeba zobaczyć. Ile czasu zajęła Wam wędrówka?

razem ze zdjęciami, przerwą na kawę i ciacho oraz pobyt na końcu (pod mostem), właśnie ok. 2, 2,15godz. ale powrót w tempie raczej marszu niż spaceru, również dla zbicia zjedzonych kalorii

CROnikiCROpka napisał(a):Słowenia - 3 x tak

Dokładnie - pięknie, pięknie, pięknie!!

Też mnie śmieszyli fotograficy na Plitwickich przy jednym małym wodospadziku ustawiło sie tego około 15 sztuk, otoczyli wodospad jak paparazzi, a my przejść nie mogliśmy