Dolomiti Spring Days 2026 – Val Gardena

Dolomiti Spring Days 2026 – Val Gardena




Termin na tegoroczny wypad w Dolomity wybraliśmy już pod koniec ubiegłego roku. Był dostosowany głównie do moich możliwości wyjazdowych , część ubiegłorocznej ekipy narciarskiego tygodnia w Val Gardenie wolała bowiem wypad o tydzień później, gdy już dla karnetów obowiązywały ceny niskiego sezonu. Ja na ten okres miałam już wcześniej zaplanowany kilkudniowy wypad z koleżeństwem z mojej licealnej klasy, a że bardzo chciałam wybrać się też z narciarzami na piesze poznawanie tej części Dolomitów, Grzegorz się dostosował .
Tyle, że planowany skład ekipy trochę się zmniejszył… Dwójka „stałych” uczestników wybrała jednak sezon niski, druga dwójka wypadła z planów już w styczniu z powodów zdrowotnych (w tym moja dotychczasowa „piesza” kompanka z poprzednich wypadów do Alta Badii). Została nas jedynie piątka. Konkretnie trójka narciarska i dwójka spacerowa, cztery babki i rodzynek Grzegorz. Na szczęście już jesienią na udział w pieszym wałęsaniu się po zimowych trasach Dolomitów zdecydowała się jeszcze jedna z naszych koleżanek , więc nie musiałam spacerować sama, gdy okazało się że M. nie będzie mogła z nami pojechać…

Tak się szczęśliwie złożyło, że w wybranym przez nas terminie ogłoszona została wiosenna promocja dla długich pobytów polegająca na tym, że 7 noclegów było w cenie 6-ciu , a 6-dniowy karnet narciarski był w cenie 5-dniowego (wyszło więc taniej, niż za taki sam skipass w niskim terminie ).

Noclegi… Szukając spania, byliśmy początkowo przerażeni cenami, ale dość szybko podejście do tego zmieniliśmy. Dlaczego? Okazało się, że w okresie zimowych ferii w naszym Zieleńcu trzeba byłoby zapłacić tyle samo, co w Dolomitach . No nie, dolomicki tydzień narciarski to znacznie lepsza opcja, niż szusowanie przez tydzień po Górach Orlickich...
Ceny na bookingu co prawda zniechęcały do Val Gardeny (a w poprzednim roku tak właśnie Grzesiek rezerwował i wychodziło to spoko), ale jak się porównało je z Zieleńcem , to już nieco lżej było takie ceny przełknąć . Na szczęście na innych, lokalnych portalach (przenosiły na bezpośredni mailowy kontakt z gospodarzami obiektów), było przyjaźniej , zwłaszcza jak doszła do tego promocja „Spring Days”. W efekcie za nasz 5-osobowy apartamencik w Ortisei zapłaciliśmy za tydzień prawie 700 euro mniej, niż chciał booking za to samo miejsce .

Gdyby jeszcze ceny paliwa nie poszybowały wówczas tak paskudnie w górę, byłoby całkiem OK.

* * * * * * *

Spis treści:

1. Ortisei str. 1 , 2
2. Trasa: Sacun – kościółek San Giacomo – Sacun - Ortisei str. 1-2
3. Trasa: Resciesa – kaplica św. Krzyża – Resciesa Dedora Crocefisso – Resciesa str. 2-

Spring Days w Dolomitach? Jestem
Val Gardena robi robotę, byłem coprawda tylko latem, ale też pięknie

Cześć Danusiu,
chętnie potowarzyszę Ci w tych pieszych wędrówkach.
Sami ostatnio zamieniliśmy trasy narciarskie na szlaki turystyczne i nasze wyjazdy w Dolomity mają już zupełnie inny charakter .

dangol napisał(a): W efekcie za nasz 5-osobowy apartamencik w Ortisei zapłaciliśmy za tydzień prawie 700 euro mniej, niż chciał booking za to samo miejsce .

Potwierdzam, booking w Dolomitach się nie sprawdza i osobiście nie polecam, zwłaszcza, że na google maps są zazwyczaj bezpośrnie linki do obiektów.
We wrześniu różnica w cenie za dobę sięgała nam 50 euro (130 vs 180) i 40 euro (100 vs 140).

Jak Ortisei to będzie pewnie Seceda .

tony montana napisał(a): byłem coprawda tylko latem, ale też pięknie

Myślę że latem nawet piękniej , wrześniową porą w Alta Badii takie porównanie miałam, w CVal Gardenie zapewne musi być podobnie. Nie wiem, czy uda mi się tam trafić w zielonej porze roku, ale chciałabym

dangol napisał(a):
We wrześniu różnica w cenie za dobę sięgała nam 50 euro (130 vs 180) i 40 euro (100 vs 140).

Nasza oszczędność w stosunku do bookingu wyniosła na głowę około 20 euro za noc, więc prawie na obiad było . Rok temu Grzesiek rezerwował w Ortisei przez booking, wówczas wyszło taniej, niż teraz przy zniżkach i bezpośredniej rezerwacji. Pewnie wówczas miał farta , a może tegoroczne ceny na bookingu to jeszcze efekt zimowej olimpiady? Nie mam pojęcia, jedno jest pewne - na bookingu niewiele było do wyboru

dangol napisał(a):Jak Ortisei to będzie pewnie Seceda .

No właśnie pieszo NIE, zimowych szlaków tam prawie nie ma, a śniegu na górze jeszcze sporo było.



A jedynie wjazd i zjazd gondolką, to bez sensu. Może uda się kiedyś dotrzeć bardziej sprzyjającą porą roku, to wówczas koniecznie!

Oczywizna, że jestem To jest przepiękny rejon i jeszcze czeka na mnie

majkik75 napisał(a):Oczywizna, że jestem To jest przepiękny rejon i jeszcze czeka na mnie

Oby długo nie czekał .

Moja znajomość Dolomitów nie jest oszałamiająca, tylko dwa zimowe wypady do Alta Badii i teraz do Val Gardeny, a w cieplejszej porze roku epizodzik w trakcie podróży na Sardynię - konkretnie do troszkę mi znanej z zimy Alta Badii i spacerek po Langental w Val Gardenie. Oczywiście tylko delikatne wędrówki jak na starszą panią przystało, żadnych takich jak u Wojtka Franza

Sobota

Podróż z Wrocławia do Ortisei trwała 10 godzin 20 minut (oczywiście kilka przystanków było, lecz bez zwiedzania). Na miejscu byliśmy kilkanaście minut przed 19-tą, więc udało się jeszcze wybrać na krótką wieczorną przechadzkę.

Ortisei (po ladyńsku Urtijëi , po niemiecku Sankt Ulrich) jest największą miejscowością Val Gardeny, liczącą niespełna pięć tysięcy stałych mieszkańców.

(fotka z 2025)

(fotka z 2025)

Ladyńska nazwa Urtijëi i jej włoski odpowiednik Ortisei wywodzą się od gospodarstwa w centrum osady o nazwie Ortiseyt, wzmiankowanego w 1288 roku. Jest to zniekształcona nazwa łacińska urticetum i oznacza „miejsce pokrzyw”. Niemiecka nazwa St. Ulrich jest udokumentowana od 1366 roku, wywodzi się od miejscowej parafii katolickiej, która jest poświęcona św. Ulrykowi z Augsburga, patronowi miasta.



Te hotele to oczywiście nie na nasze kieszenie , ale zupełnie nie było nam nie żal, że nocowaliśmy gdzie indziej . Miło jednak popatrzeć na ładne budynki.

Hotel Stetteneck mieści się w secesyjnym budynku z 1913 roku zbudowanym dla mistrza rzeźnickiego Hansa Sanonera, aby pomieścić sklep mięsny, mieszkania i pocztę. W 1915 Hans zginął na wojnie, zaledwie rok po narodzinach syna Johanna Hansa Sanonera II. Z pomocą szwagra Josefa, wdowa Fanny kontynuowała prowadzenie sklepu mięsnego i kasyna oficerskiego armii, które powstało tutaj podczas I wojny światowej. Podczas II wojny światowej budynek służył jako szpital wojskowy i stał się jedynym schronem przeciwlotniczym w Dolomitach. Po wojnie Stetteneck został przekształcony w pensjonat, a w 1972 roku w hotel.

Cavallino Bianco to dom z XVIII-wieku, służący w czasach Habsburgów jako zajazd pocztowy, następnie przekształcony w hotel SPA Grand.



(fotka z 2025)

Drewniana rzeźba „Alpinista na szczycie”, w tle hotel Adler Dolomiti.



(fotka z 2025)

Melduję się i ja.

longtom napisał(a):Melduję się i ja.

Cieszę się i zapraszam na kolejne odsłony zimowo-wiosennej Val Gardeny.

Do Świąt Wielkanocnych było już blisko .





Kościółek św. Antoniego jeszcze się pojawi w tej relacji.





Natomiast tym konkretnie widokowym miejscu już się więcej nie pojawiliśmy.





Pomnik Luisa Trenkera załapał się więc tylko na wieczorną fotkę, ale co nieco o tym gościu jeszcze będzie innego dnia .



A to fotki zrobione przez Grześka rok wcześniej…

Niedziela

Prognozy pogodowe na godziny aktywności narciarsko-spacerowej były kiepskie i niestety się sprawdziły . W Ortisei nie było jeszcze bardzo źle...





Nie po to jednak przejechaliśmy prawie 1000 km, żeby łazić po miasteczku, skoro zmęczenie jeszcze nas nie dopadło .
Narciarze musieli sobie jakoś radzić na zamglonych trasach, ja na szczęście miałam na taką okoliczność przygotowany plan na niewyczerpującą wędrówkę, podczas której nie groziło nam zabłądzenie we mgle . W sumie to taka trasa nawet nam pasowała na pierwszy „rozchodzeniowy” dzionek.

Pierwszą część trasy zdecydowałyśmy się pokonać busikiem. Do przystanku komunikacji lokalnej, skąd miałyśmy dojechać do Sacun, było niedaleko.



Parafialny kościół św. Ulryka odwiedzimy innego dnia…



… za chwilę przyjedzie nasz busik .

W tym miejscu wypada wspomnieć o fajnym rozwiązaniu komunikacyjnym wprowadzonym w Val Gardenie. Zamawiając nocleg w obiektach w dolinie, otrzymuje się imiennie przypisany Guest Pass na okres swojego pobytu, uprawniający do bezpłatnych przejazdów lokalną komunikacją (też skibusami, wyłączona jest jedynie trasa z Saltrii na Alpe di Siusi do Monte Pana). Autobusy jeżdżą często, nasze auto przez cały pobyt spokojnie odpoczywało w garażu . Można z Guest Pass wybrać się nawet do Bolzano, ale na to byliśmy za krótko, nawet w samej Val Gardenie nie udało się dotrzeć wszędzie, gdzie bym chciała być.

Danusiu , zagapiłem się lekko , ale oczywiście jestem , już Was dogoniłem i będę towarzyszył w tych spacerach po Val Gardenie


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a): już Was dogoniłem i będę towarzyszył w tych spacerach po Val Gardenie

Cieszę się Piotrze z Twojej obecności i zapraszam na pierwszy, mocno zamglony spacer.
Wszystkie przechadzki będą bardzo delikatne , stosownie do naszego wieku i możliwości. Na szczęście w kolejnych dniach aura będzie bardziej przyjazna

Wsiadłyśmy na Pl. Kościelnym (Kirchplatz, Piazza Parrocchiale, Plaza de Dlieja) w Ortisei, wysiadłyśmy przy Jakoberhof w Sacun (St. Jakob – San Giacomo).



Tu weszłyśmy szlak nr 6B, wiodący w górę do głównego punktu zaplanowanego do zobaczenia tego dnia. Szkoda, że mgła zasłaniała widoki, jakie byłyby przy lepszej aurze, zanim weszłyśmy w las.

dangol napisał(a):Zamawiając nocleg w obiektach w dolinie, otrzymuje się imiennie przypisany Guest Pass na okres swojego pobytu, uprawniający do bezpłatnych przejazdów lokalną komunikacją

I to jest super rozwiązanie, zwłaszcza, jeśli planujemy wędrówkę w innej formie niż pętelka z powrotem do punktu wyjścia.
Poza tym można zaoszczędzić trochę euro na kosztach parkingów.

dangol napisał(a):Można z Guest Pass wybrać się nawet do Bolzano, ale na to byliśmy za krótko, nawet w samej Val Gardenie nie udało się dotrzeć wszędzie, gdzie bym chciała być.

Karta obejmuje też pociągi regionalne w całym Południowym Tyrolu.
My wykorzystaliśmy deszczowy dzień właśnie na odwiedzenie stolicy regionu. W drugiej połowie dnia pięknie się wypogodziło więc skorzystaliśmy jeszcze z darmowego przejazdu koleją linową Ritten (Funivia Renon). Widoki i wrażenia super. Polecam bardzo.
Więcej o karcie Südtirol Guest Pass poczytacie tutaj

Region Trentino też ma taką kartę .