RAJD SARDYNII i KORSYKI 2016

a tu wspomniany dom Kolumba, a właściwie to co z niego zostało...





















Po dwugodzinnym spacerze idę do samochodu i jadąc przez góry...









...kończę dzisiejszy OS późnym wieczorem na mecie. Przy winku i dobrej kolacji dzielimy się wrażeniami z przebytego dnia.

Calvi zrobiło na mnie dobre wrażenie, ale nie powaliło na kolana. Jest sporo fajniejszych miejsc, którym można by było poświęcić czas spędzony w tym mieście. I jeśli chodzi o dzisiejszy OS - na pewno nie był to najmocniejszy punkt programu

Mapa dzisiejszego OS-u



cdn

Pięknie Panie Michale...

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):Pięknie Panie Michale...

jakby tak wyglądało piekło, mógłbym w nim mieszkać po śmierci

maslinka napisał(a):Speloncato bardzo mi się podobało, a Sant' Antonino to prawdziwa perełka

te dwie wioski kwalifikują się do czołówki mieścin, które odwiedziłem na obu wyspach

pozdrawiam,
Michał

Mikeee napisał(a):te dwie wioski kwalifikują się do czołówki mieścin, które odwiedziłem na obu wyspach

I dodaj trzecią - Orgosolo - przepięknie położoną i ze specyficznymi muralami rozsławione kontrowersyjnym filmem "Banditi a Orgosolo" Vittoria De Seta, traktującym pewnie o ojcach tych którzy nas obrobili pół roku temu, a dokładniej troszkę zdefasonowali auto pozostawione przy drodze na czas zwiedzania i je okradli podczas pobytu na Sardynii...

bernidi napisał(a):

Mikeee napisał(a):te dwie wioski kwalifikują się do czołówki mieścin, które odwiedziłem na obu wyspach

I dodaj trzecią - Orgosolo

Niestety Orgosolo znam tylko ze zdjęć i innych relacji.

bernidi napisał(a):...tych którzy nas obrobili pół roku temu, a dokładniej troszkę zdefasonowali auto pozostawione przy drodze na czas zwiedzania i je okradli podczas pobytu na Sardynii...

ajajjj, to bardzo przykre doświadczenie . To był prywatny samochód, czy z wypożyczalni?

Następny dzień to aleja serwisowa. Czas spędziliśmy na miejscu odpoczywając, leniuchując, wygłupiając się, ewentualnie kręcąc się jedynie wokół komina, głównie w celu zrobienia zakupów. To był strzał w dziesiątkę po kilku intensywnych OS-ach i setkach przebytych kilometrach. Aparat też wziął wolne.


OS12 – Natura

Chcąc trochę odetchnąć od miast i wiosek, dzisiejszy OS poprowadzony został przez łono natury, choć wioska też się znajdzie.

A więc ze wschodniego wybrzeża kieruję się trasą T20, a później T84 w stronę przełęczy Vergio (Col de Vergio). Zatrzymuję się na chwilę przy moście genueńskim Ponte Novu nad rzeką Golo w Castello-di-Rostino. W tym miejscu odbyła się bitwa w 1769r. pomiędzy armią królewską Francji a oddziałami Pascala Paolego, która zakończyła okres 14-letniej niepodległości Republiki Korsyki. Most ten odegrał ważną, taktyczną rolę w tej bitwie.









Jadąc dalej celowo odpuszczam wizytę w dawnej stolicy Korsyki - Corte, zamierzając odwiedzić to miasto w ostatni dzień pobytu na wyspie. I to niestety był największy błąd jaki popełniłem na Korsyce . Ale o tym później.

Odcinek trasy T84 od zjazdu z T20 do jeziora Calacuccia jest przepiękny. Droga wije się dolinami i wąwozami oferując świetne widoki.






















Tama na jeziorze Calacuccia

Spora banda dzikich świń przy drodze…



…a na uboczu wcina coś chyba ich szef - Mr Grande Cohones




Wspinam się zakrętasami na rzeczoną przełęcz Vergio, przez którą przebiega granica pomiędzy departamentami 2A i 2B. Na parkingu zostawiam samochód i chwilę jeszcze chłonę to co przede mną.








Celem jest wodospad Radule, do którego prowadzi szlak, będący częścią słynnej trasy GR20 – to jeden z najtrudniejszych szlaków górskich Europy, 180 km długości, biegnący z północy na południe wyspy. Czas przejścia to ok 2 tygodnie.




Ten kawałek GR20 do wodospadu Radule jest różnorodny, momentami wśród brzózek, momentami wśród skał, a momentami wśród majestatycznych i pięknych sosen korsykańskich. Czasami trzeba się wspomagać łańcuchami.

Sam wodospad okazuje się być lichym siuśkiem...







ot i cały wodospad...




No, ale czego miałbym się spodziewać o tej porze roku? Wiosną musi być zdecydowanie bardziej spektakularny.
A więc sam cel tej trasy nie zachwycił, natomiast okoliczności dotarcia do niego – jak najbardziej .

Wracam do auta...

...i jadę dalej w stronę mojego głównego celu dzisiejszej wyprawy...

przejeżdżając przez Evisę









...zatrzymując się na podziwianie widoków...











...lub na pogaduchy z dwiema blondynkami i brunetką...



droga momentami ma takie zabezpieczenie przed przepaścią...



cdn

Mikeee napisał(a): sam cel tej trasy nie zachwycił, natomiast okoliczności dotarcia do niego – jak najbardziej .

Trudno się nie zgodzić .

Mikeee napisał(a):

Te okoliczności też niczego sobie .

Mikeee napisał(a):Niestety Orgosolo znam tylko ze zdjęć i innych relacji.

No jest to w pewnym sensie smaczek, dodatkowo atmosferę tajemniczości i lekkiego niepokoju wprowadzają grupki na stojąco alkoholizujących się przed specyficznymi knajpkami mężczyzn ubranych w jednym, sobie właściwym stylu.
Turyści nie są tu jednak przez nich obserwowani jak obcy zajeżdżający do saloonów na Dzikim Zachodzie przez szukających zaczepki kowbojów, niemniej świadomi historii miasta, legend i zwyczajów mogą czuć lekką nutę niepokoju...

Mikeee napisał(a):ajajjj, to bardzo przykre doświadczenie . To był prywatny samochód, czy z wypożyczalni?

Nasz prywatny, wierny towarzysz wielu podróży, a od paru lat również wygodny hotel na kółkach, bo ostatnimi laty jeździmy już tylko we dwoje.
Największym problemem była stłuczona szyba w drzwiach pasażera a w sumie jej brak, bo podróż bez niej nawet latem nie jest całkiem przyjemna i pewnie nawet prawnie wątpliwa. Ponieważ było to dwa dni przed promem powrotnym nie było szans na wymianę szyby mało popularnej marki. Również pozostawienie samochodu bez opieki było niemożliwe. Ale szczęśliwie dojechaliśmy do domu, mały niesmak jednak pozostał.

Mikeee napisał(a):Następny dzień to aleja serwisowa. Czas spędziliśmy na miejscu odpoczywając, leniuchując, wygłupiając się, ewentualnie kręcąc się jedynie wokół komina, głównie w celu zrobienia zakupów. To był strzał w dziesiątkę po kilku intensywnych OS-ach i setkach przebytych kilometrach. Aparat też wziął wolne.

O to to. Potwierdzam, że dobrze jest czasem próbować podleczyć podróżnicze ADHD, choć łatwo się radzi komuś a samemu ciężko zwolnić...
Skąd to znam, miał być wypoczynek a wyszło jak zawsze...

Niemniej jeśli jeszcze będzie Ci dane odwiedzić jeszcze Korsykę polecam skorzystać z inspiracji Franza i wyruszyć na Monte Cinto.
Mnie w sumie bardziej zainspirował opis jego podjazdu w góry lecz wycieczka na szczyt była rzeczywiście warta uwagi, wrażenia na szczycie bezcenne...
Jeśli mogę w dwóch słowach o tych wyspach, to Korsyka -góry, Sardynia -plaże. Słowa dotrzymałem, były dwa...

Wzmagasz tęsknotę za powrotem na Korsykę...

Pozdrawiam,
Wojtek

Oprócz pięknych, górzystych i karkołomnych dróg (czy miałeś jakieś niebezpieczne momenty ) najbardziej zadziwiają mnie te dzikie świnie .
pzdr.

marze_na napisał(a):

Mikeee napisał(a):OS11 - Speloncato

Uroczo .

HMM, każdy kolejny OS to kolejny punkt dla Korsyki . Kiedy rozpoczynałeś relację nie spodziewałam się takiego werdyktu .

Też mnie zafacynowało to ujęcie!:)

Dzbany malowane na uliczkach Speloncato jak na Sycylii

Kościół San Michele de Murato - to łaciate cacko PRZEPIĘKNE!!

Niezły błękit z góry na plaży Ostriconi, a Lozari to już w ogóle first class

Bardzo, bardzo fajna ta Twoja Korsyka - kiedyś z Żoną już o niej wstępnie rozmawialiśmy, ale ceny trochę nas odstraszają....
Może jednak zburzysz ten mit?