Issa Mia! Here We Go Again! (oraz Montenegro i Sarajewo)

Mężczyzna (właściciel domu) zatrzymuje nas i mówi, że jeśli chcemy wejść na punkt widokowy, musimy zrobić zakupy w jego winnicy. Krótka piłka z naszej strony: Doviđenja!

Anglojęzyczne turystki, wracające właśnie z "zakupów" i "widoków", z rogalami na twarzach, przekonują, że widok jest wspaniały. Odpowiadam im, że wiemy, bo podziwialiśmy go 5 lat temu, za darmo i nie zamierzamy płacić za pogledy. Choćby i dla zasady Zresztą z punktu widokowego Pavlova Strana roztacza się chyba ciekawsza panorama.

Facet nie przemyślał chyba, że lepsza strategia marketingowa to widok bezpłatny plus postawić jakąś budę (np. z lodami czy przekąskami), pewnie miał by więcej klientów. Mnie też takie struganie turysty na siłę denerwuje. Ale no cóż, jego teren, jego interes, jego sprawa.
Również czekam na Sarajewo

Gdyby nikt z punktu widokowego nie korzystał (i nie robił zakupów, jak te anglojęzyczne turystki), to pomysł biznesowy właściciela szybko by upadł.

Opłata za widok?

W życiu!!

Żegnaj to w tej sytuacji jednynie słuszne słowo

Ciekawy jestem stolicy i wrażenia jakie na Was zrobiła w tym roku , bo dawno nas tam nie było


Pozdrawiam
Piotr

morgana napisał(a):

maslinka napisał(a):Jutro zacznie się bośniacka część wakacji

No nareszcie!

Wszystko pięknie i ładnie... i jezioro, i kajakowanie, i węże... ale jedźmy już do Sarajewa

Jeszcze troszeczkę cierpliwości Myślę, że miejsca, które pokażę w najbliższych odcinkach, są całkiem ciekawe i nie wszystkie bardzo popularne. (A przynajmniej rzadko opisywane na cro.pli )

te kiero napisał(a):Widzę, że nie tylko ja już tuptam w miejscu
Choć PAPa ze swoimi filmami z Sarajeva nieco zaspokoił moje emocje.

Czyli jakoś dotrwasz... do grudnia Może wcześniej się uda

te kiero napisał(a):Ps. Być może to ten sam rodzaj węży co przy wodospadach Kravica, dobrze że dowiedziałem się o nich z forum, a nie live.

Podobno to jakiś gatunek zaskrońca. Przy wodospadach Kravica "węży" nie widzieliśmy, ale byliśmy tam bardzo dawno temu (chyba w 2008 roku), mogło się coś zmienić

Bbee88 napisał(a):Facet nie przemyślał chyba, że lepsza strategia marketingowa to widok bezpłatny plus postawić jakąś budę (np. z lodami czy przekąskami), pewnie miał by więcej klientów. Mnie też takie struganie turysty na siłę denerwuje. Ale no cóż, jego teren, jego interes, jego sprawa.

Dziwnie to sobie wymyślił. No ale interes się kręci i podejrzewam, że stratny nie jest

Nefer napisał(a):Gdyby nikt z punktu widokowego nie korzystał (i nie robił zakupów, jak te anglojęzyczne turystki), to pomysł biznesowy właściciela szybko by upadł.

O to chodzi... Te dziewczyny (bardzo młode) były zachwycone "gościnnością" właściciela

Kapitańska Baba napisał(a):Opłata za widok?

W życiu!!

Żegnaj to w tej sytuacji jednynie słuszne słowo

Takie "biznesy" trzeba bojkotować

piotrf napisał(a):Ciekawy jestem stolicy i wrażenia jakie na Was zrobiła w tym roku , bo dawno nas tam nie było

Nie znam nikogo, komu by się w Sarajewie nie podobało
Powrót po sześciu latach był bardzo interesujący. Chociaż pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz...

Dzień 17: 22 lipca (sobota): Plażowanie w Donji Murići i osiołki

Jedziemy dalej drogą P16 wzdłuż Jeziora Szkoderskiego. Przed nami najbardziej widokowy fragment trasy, zatrzymujemy się więc często Pogled na wyspę Starčeva Gorica z monastyrem o tej samej nazwie:




Na wprost mamy albański brzeg Jeziora, niestety, słabo widoczny:



Natomiast, kiedy spojrzymy w kierunku wschodnim, zobaczymy wysepkę Golubovo i (większą) Beškę z klasztorem żeńskim serbskiego Kościoła prawosławnego z XIV wieku:



Zaraz będziemy na plaży widocznej w dole :



Przejedziemy Maździakiem jeszcze kawałek wyjątkowo malowniczą drogą:



do kolejnego (tym razem oficjalnego) punktu widokowego:




A potem postanawiamy zjechać do miejscowości Donji Murići. Čistoća - tak nazywamy niestety dość często spotykaną w Czarnogórze sytuację :



Dlatego że przy kontenerach często pojawia się tabliczka z nazwą czarnogórskiej firmy Čistoća Podgorica zajmującej się wywożeniem odpadów To, jak Czarnogórcy mają w nosie środowisko i zaśmiecają swoje otoczenie, jest po prostu straszne i mimo wielu wizyt w tym kraju, ciągle mnie szokuje.

Tym bardziej, że jeśli popatrzymy na piękno krajobrazu, kontrast jest niezwykły. Zjeżdżamy właśnie serpentynami w stronę Donji Murići:



Wyspa Beška:



I jeszcze z zoomem:



Wąska droga doprowadza nas w końcu do plaży Murići:



Dokładnie tutaj:



Żałujemy, że spuściliśmy już powietrze z Osiołka. Chętnie popływalibyśmy między wysepkami:



Wycieczka do żeńskiego klasztoru na wyspie Beška też z pewnością byłaby ciekawa. Można załapać się na rejs łódką z miejscowymi, ale, z tego co czytałam w internetach, taka przyjemność (w obie strony) kosztuje 30 euro Dość drogo... Zresztą gdybyśmy tam dzisiaj popłynęli, musielibyśmy zrezygnować z innych planów. Coś za coś. Następnym razem

Plaża jest długa i szeroka, ale trochę zanieczyszczona odchodami zwierzaków; niedługo przekonamy się, kto zostawia takie "pamiątki" Wybieramy jej zachodni kraniec, a dokładniej fragment pod murem restauracji, który zapewnia nam odrobinę cienia. Dziś też jest 39 stopni Z naszej miejscówki mamy następujące pogledy:




Właśnie tą łódką można popłynąć na Beškę:



Nie ma zbyt wielu chętnych. No cóż, ceny dość zaporowe...

W restauracji można się napić lanego piwa, ale my targaliśmy pysznego Pilsnerka, więc zrelaksujemy się na własnych ręcznikach :



Okoliczności są super, natomiast woda w jeziorze gorąca jak zupa. Mimo to "schładzamy się" kilka razy. Jest bardzo miło, ale mamy jeszcze dużo planów na dzisiaj, trzeba się zbierać w dalszą drogę.

Na parkingu spotykamy dwa słodkie osiołki :



Wybierają się na plażę, więc my też wracamy, żeby zrobić im sesję zdjęciową :





Już wiemy, kto tu zostawia "pamiątki" Przypomina mi się plaża Jezero w Dubie Pelješkiej i "krowie placki"

Próbuję uciąć sobie z osiołkami pogawędkę, ale są mało rozmowne :



Przyszły napić się wody i chyba za chwilę będą wracać. My też powinniśmy. Na koniec okazuje się, że po drugiej stronie parkingu (bardziej na wschód) jest kolejna plaża, zdecydowanie bardziej ustronna, z naturalnym cieniem:



Żałujemy, że po przyjeździe nie rozejrzeliśmy się dokładniej, tylko poszliśmy "za tłumem". Ale przecież trzeba coś zostawić na kolejny raz Na plaży Murići (w tej bardziej oficjalnej części) było przecież całkiem przyjemnie. Tu jeszcze pogled na nią:



Po chwili wspinamy się Maździakiem w stronę głównej drogi:



Klasztor Beška, nawet z oddali, prezentuje się bardzo interesująco:


Następnym razem koniecznie musimy tam dotrzeć.

Szerszy kadr:



I Maździak na trasie :



Jedziemy w kierunku granicy z Albanią:



Znowu robimy przystanek w punkcie widokowym, który ma nawet swoją oficjalną nazwę - Livari (Ljare)Viewpoint. Na miejscu jest też sklepik (właśnie przywieźli lody):



a nawet kemping:



oraz tablica z wydrukiem z Google Maps:


(Zrobimy dzisiaj dokładnie taką trasę, jaka jest tutaj pokazana. Oczywiście zajmie nam to więcej czasu )

Uživajte! :



Po raz kolejny zachwycamy się widokami:




Musimy się nasycić, jutro już nie zobaczymy Jeziora Szkoderskiego...

Wysepka Moračnik i kolejny monastyr:



Komu w drogę, temu Maździak Pora ruszać dalej...

Piękna , i faktycznie widokowa jest ta droga , warunek - nie może być zbyt gorąco . . .
Przed Wami vidikovac Stegvas , z którego przy dobrej przejrzystości powietrza widać Szkodrę , a nawet Góry Przeklęte
Nie kusiło Was


Pozdrawiam
Piotr

Pogledy jak zwykle piękne Szkoda z tymi śmieciami, może z tym wywozem śmieci u nich to jakaś grubsza, droga sprawa? Ciężko zrozumieć, że ktoś chce tak żyć pośród śmieci.
Osiołki mają taką swoją łazienkę z wodopojem tam na tej plaży

piotrf napisał(a):Przed Wami vidikovac Stegvas , z którego przy dobrej przejrzystości powietrza widać Szkodrę , a nawet Góry Przeklęte
Nie kusiło Was

Spokojnie, właśnie tam jedziemy

Bbee88 napisał(a):Pogledy jak zwykle piękne Szkoda z tymi śmieciami, może z tym wywozem śmieci u nich to jakaś grubsza, droga sprawa? Ciężko zrozumieć, że ktoś chce tak żyć pośród śmieci.

Na pewno wywożą śmieci zbyt rzadko.

Bbee88 napisał(a):Osiołki mają taką swoją łazienkę z wodopojem tam na tej plaży

Tak

Dzień 17: 22 lipca (sobota): Pyszny obiad i paskudny Ulcinj

Dojeżdżamy do miejscowości Koštanjica. Jest tu bardzo pięknie:



ale po zamazanej czarnogórskiej nazwie na tabliczce widać animozje mieszkańców:



Zbliżamy się do albańskiej granicy, te tereny zamieszkuje albańska mniejszość. Z Albańczykami mam problem, nie mogę ich polubić. Źle mi się kojarzą po (fakt, kilku, ale zawsze to jakaś próba) kontaktach w Macedonii, przede wszystkim w Kanionie Matka. Po dzisiejszym przejeździe przez Ulcinj zdania na pewno nie zmienię, ale o tym pod koniec odcinka

Biedne drzewo wygląda dość upiornie:



Dojeżdżamy do punktu widokowego Stegvas:



z którego widać Szkodrę:



Prokletijów, przy tej widoczności, nie zobaczymy. Wszystko, co przed nami, to Albania:



Na mapce (na niebiesko) zaznaczono trasę Między Dwoma Magicznymi Wybrzeżami :


Właśnie ją robimy

Spojrzenie na zachód, skąd przyjechaliśmy:



Zostawiamy na chwilę Maździaka:



i idziemy na drugą stronę vidikovca:



z którego można popatrzeć na albańskie szczyty - prawdopodobnie Maja Golishit (bliżej) i Maja Taraboshit (nieco dalej, ze stacjami przekaźnikowymi):



Wysokości 651 i 593 m n.p.m. A morze blisko, gdzieś tam majaczy:



Popatrzyliśmy (szału nie było, bo widoczność taka sobie ), czas jechać dalej, w stronę Jadranu :



Po drodze zaplanowałam wizytę w polecanym na Google Maps gastronomicznym przybytku Restauracja Panorama ma średnią ocen 4,9 Trzeba to sprawdzić

Na pierwszy rzut oka wygląda sympatycznie:


Na drugi również

Nikšićko (i cola dla Małża ) zimne:



widoki ciekawe - podoba mi się ta góra:



Jednak to, co najważniejsze w tej restauracji, to wspaniała obsługa. Właściciel jest bardzo sympatyczny. Zajmuje się tylko nami i dwoma policjantami pijącymi kawę , ma więc dużo czasu na pogawędkę Okazuje się, że zna sporo słów po polsku, ale my wolimy mówić po chorwacku (serbsku) Opowiada nam o okolicach, mówi, że przyjeżdża do niego dużo Polaków, a jego najlepsi przyjaciele to Czesi

Na początku na stół wjeżdża darmowe "czekadełko" - wariacja na temat paluszków grissini. Te są nawet smaczniejsze - z dużą ilością czosnku i obficie polane oliwą :



I gwóźdź programu, a w zasadzie dwa gwoździe - orada i lubin :



Niebo w gębie! Szczerze polecam tę restaurację, jest tutaj:
https://www.google.com/maps/place/Panor ... ?entry=ttu

Zjedliśmy pyszny obiad, odpoczęliśmy na zacienionym tarasie i odświeżyliśmy się trochę w czystych toaletach Możemy ruszać w dalszą drogę, na której spotykamy owieczki :




W planach mamy teraz dojazd do Ulcinja, zaparkowanie i spacer rozpoznawczy Już wjazd do centrum nie napawa nas optymizmem :



Jesteśmy ciekawi tego miasta, które, choć znajduje się w granicach Czarnogóry, zamieszkane jest w 65% przez Albańczyków.

Korków się spodziewaliśmy:



i tego, że auta będą nagle stawały na awaryjnych, blokując cały pas



Jedziemy w stronę Jadranu:



a potem odbijamy w kierunku położonej na wzgórzu starówki zwanej Kalaja. Znajduje się tu też parking o tej samej nazwie, na którym mamy nadzieję zostawić Maździaka. Niestety, nie ma na to najmniejszych szans. Miejsc brak, podobnie na uliczce dojazdowej:



na której, tak długim autem jak nasze, bardzo trudno jest zawrócić... A droga ślepa Piesi nie ułatwiają zadania, kierowcy trąbią na nas i coś pokazują, a nawet wygrażają pięściami Cudownie! Jedźmy stąd jak najszybciej!
No i jak mam polubić Albańczyków Na razie nie dali mi żadnej szansy Wiem, wiem, to wszystko subiektywne - jak każde wrażenia i relacja

Z ulgą opuszczamy miasto, które zrobiło na nas paskudne wrażenie. Może gdybyśmy mieli 20 lat mniej i podchodzili do życia bardziej imprezowo, jak na przykład ta pani :



odczucia byłyby inne To oczywiście nie oznacza, że nie lubimy imprez i gwaru miasta. W Sarajewie jesteśmy przecież zakochani To, czego nie toleruję, to syf, egoizm na drodze i zwykłe chamstwo

Z ulgą opuszczamy Ulcinj, w którym najbardziej podobał mi się ten mural:



Powrotów (drugiej szansy) nie przewidujemy

Jesteśmy znowu (a nie sądziłam, że to jeszcze w tym roku nastąpi) na Jadrance :



którą jedziemy na północ - w stronę Baru. A konkretnie Starego Baru, bo tam będziemy spacerować w kolejnym odcinku

Nie wiem, który pogled bardziej mi się podoba - górski:



czy morski:



Chyba jednak wygrywa Jadran, zwłaszcza taki skrzący się

Nocowaliśmy w Ulcjini kilka lat temu w drodze powrotnej z Lefkady do Omisia. Na raz jest za daleko . Może aż takiego złego wrażenia miasto na mnie nie wywarło. Pospacerowaliśmy wieczorkiem , zjedliśmy kolację, spędziliśmy miły wieczór na ukwieconym balkonie itp. Ale na wakacyjną destynację w życiu bym tej miejscowości nie wybrała.

Na szczęście widoki z początku dnia wszystko zrekompensowały

wiola2012 napisał(a):Nocowaliśmy w Ulcjini kilka lat temu w drodze powrotnej z Lefkady do Omisia. Na raz jest za daleko . Może aż takiego złego wrażenia miasto na mnie nie wywarło. Pospacerowaliśmy wieczorkiem , zjedliśmy kolację, spędziliśmy miły wieczór na ukwieconym balkonie itp. Ale na wakacyjną destynację w życiu bym tej miejscowości nie wybrała.

Gdybyśmy znaleźli miejsce parkingowe (i nikt by na nas nie trąbił, nie poganiał i nie wygrażał ), z pewnością byłoby inaczej.

Dla mojego męża największym problemem jest zawsze zaparkowanie samochodu w bezpiecznym miejscu. Myśli o tym (i mówi , dużo ), kiedy zbliżamy się do celu. Z tego powodu ostatnio rezerwujemy kwatery z zapewnionym miejscem parkingowym, najlepiej przypisanym do mieszkania albo na zamkniętym podwórku. Małż szczęśliwy, ja też, bo mi nie marudzi

pomorzanka zachodnia napisał(a):Na szczęście widoki z początku dnia wszystko zrekompensowały

I jeszcze wieczorne zrekompensują

Chwilę mnie na forum nie było, a tu dwa odcinki .
Przyjemne spotkania z osiołkami oraz owieczkami, wspaniałe widoki oraz miła knajpka z dobrym jedzeniem - to chyba największe plusy tego dnia.

Nefer napisał(a):Chwilę mnie na forum nie było, a tu dwa odcinki .

Miałam trochę czasu w weekend, a pogoda nie zachęcała do wycieczek.

Nefer napisał(a):Przyjemne spotkania z osiołkami oraz owieczkami, wspaniałe widoki oraz miła knajpka z dobrym jedzeniem - to chyba największe plusy tego dnia.

Wszystko się zgadza Jeszcze dojdzie kilka atrakcyjnych punktów