piekara114 napisał(a): Adax napisał(a): 13. Agios Nikolaos i Skamieniały Las, Pounta i wyspa Elafonisos (prom), plaża i zatopione miasto PavloPetrii -naprawdę warto!.
Możesz coś więcej o tym Skamieniałym Lesie napisać? Nie wiedziałam, że w Grecji, poza Lesbos, jest jeszcze takie miejsce. W sumie poczekam na jakąś Twoją relację.....
Szybko minął rok od wycieczki, wzięło nas na wspomnienia, ale w międzyczasie uskuteczniamy już nowe pomysły. "Co się odwlecze...", więc wracając do obiecanych fotek i pytania, to fakt, że jak sie wpisze hasło "Skamieniały Las" (Petrified Forest) to google kieruje na Lesbos, albo do Arizony, a nie na Półwysep Lakoński. Od Monemwazji mieliśmy tylko 45 km i 1 h czystej jazdy z wrażeniami (serpentyny) i z wieloma przystankami na widoki. Po drodze były m.in. urokliwe Neapoli i Agios Nikolaos, a sam przejazd wąskimi uliczkami przez Agios Nikolaos też był niecodzienny z kilkoma cofaniami, gdy ktoś pierwszy wjechał z naprzeciwka. Pogoda dopisywała(25st.) i już dużo przed południem dotarliśmy do celu - Geopark Agios Nikolaos. Droga końcowa do parku to nowy asfalt. Przed dotarciem były punkty widokowe z miejscem na zatrzymanie i z tablicami informacyjnymi - panorama na wybrzeże i masyw górski. Na końcu jest tez zadaszona platforma widokowa, gdzie ew. można usiąść i posilić się na dalsze wędrówki wzdłuż wybrzeża czy po górach.
W wyniku trzęsień ziemi i aktywności wulkanicznej, kilka milionów lat temu materia organiczna drzew, roślin i mięczaków znalazła sie pod wodą i została zastąpiona w bardzo powolnym i długim procesie. Gdy morze się cofnęło, odsłoniło skaliste wybrzeże, z którego wystają nie tylko skamieniałe drzewa, ale także skamieniałe muszle, jeżowce. Jest to właściwie muzeum geologiczne na otwartym powietrzu.
W letniej porze można tu popływać i ponoć modny jest snorkeling i to nie tylko ze względu na skamieliny, ale również na to, że na 12 m spoczywa tam turecki statek handlowy Kaptan Ismail Hakki, który zatonął podczas burzy w 1972 r. Piszę w letniej porze, bo na koniec kwietnia woda była b. zimna, a byliśmy tu tylko my i 2 motocyklistów
Zwiedzanie tego księżycowego krajobrazu niecodziennych skał i skamielin w otoczce wciskającej sie wszędzie kwiecistej roślinności, dodatkowo w pełnym słońcu i to prawie w samotności było niezapomnianym wrażeniem. Do tego różne odcienie skamielin i lazurowa woda -nie wiem czy podobna jak na Lefkadzie, bo tam dopiero sie wybieramy. Jest tam też kilka małych plaż i ścieżki do spacerów przy wybrzeżu, jak i wędrówek górskich z widokami.
Geopark Agios Nikolaos to nie jest to wielki obszar, ale zachęcam do odwiedzenia tego "księżycowego krajobrazu" gdy będziecie w okolicy.
Przy powrocie, całe popołudnie zabawiliśmy na plaży w Pounta przy zatopionym mieście PavloPetrii oraz spacer po Elafonisos - wspominałem, że nie wjechaliśmy na wyspę, ale na pewno zrobimy to jeszcze kiedyś. Dla nas to była tylko wycieczka poznawcza przez Peloponez, ale zamierzamy tam kiedyś wrócić na dłużej. Koniec kwietnia i totalny brak turystów (oprócz nas tylko 2 motocykle). Pogoda dopisała, aczkolwiek pamiętajcie, że na wschodzie bardziej wieje. Pozdrawiam.
- 1. Widok z trasy na Neapoli i w oddali na Pounta i z lewej Elafonisos
- 2. Widok z trasy - statki płynące do portu w Neapoli
- 3. Końcowa droga to był świeżo położony asfalt
- 4. Główna platforma widokowa
- 5.
- 7. Jest tam kilka urokliwych maleńkich plaż
- 9.
- 10.
- 11.
- 12.
- 13.
- 14.
- 15.
- 16.
- 17.
- 18.
- 19.
- 20.
- 21.
- 22.
- 23.
- 24. Kwiaty dodawały uroku, a przestrzeń jest odkryta, nie można się schować w cieniu pod drzewem :)
- 25.
- 26. Na trasie mnóstwo większych, mniejszych i nawet miniaturowych kapliczek
.png "Opiekun działu")
...Nasycić oczy i tyle... Nic mnie tam więcej nie przyciąga... .png "Cromaniak")
.png "Croentuzjasta")
.png "Weteran")
. Z Sarandy jechaliśmy dwoma drogami do Salonik , za jednym razem przez Meteory ( przerwa w drodze na jeden klasztor i obiad - około 3 godziny ) , drugim razem przez Konitsę i Tsotyli - mniej więcej ten sam czas przejazdu z przerwami na zdjęcia . Z Salonik już tą samą trasą przez Kulatę , Sofię ( po drodze można wstąpić do któregoś z monastyrów - Rożeński , albo Rilski , jeżeli nie byliście , to moim zdaniem warto wstąpić ) , potem drogą przy Dunaju do Timisoary , Arad , Oradea , dalej Miskolc , Koszyce .
- dla nas to miejsce miało niepowtarzalny urok właśnie w tej niewielkości. Co do braku biletów to jest jeszcze w Grecji kilka miejsc, a przede wszystkim wspomniana Monemwazja.