BiH - slalom między minami: maj 2023

Super trasa, w zeszłym roku motocyklem jechałem kanionem Neretwy (tunele i droga wzdłuż rzeki nie do zapomnienia). I też w Jablanicy odbijałem na Sarajewo.

Kocham takie drogi i piękne z nich widoki
Już chciałbym tam być


Pozdrawiam
Piotr

Motoschiza napisał(a):Super trasa, w zeszłym roku motocyklem jechałem kanionem Neretwy (tunele i droga wzdłuż rzeki nie do zapomnienia). I też w Jablanicy odbijałem na Sarajewo.

Nie wiem, jaki rodzaj szusowania lubisz, dopuszczasz, bierzesz pod uwagę. Czy tylko szosy, czy szuter również.
Tak czy owak polecam z czystym sumieniem drogę, która jest szutrowa na krótkim fragmencie - możesz ją znaleźć po pierwszej opisanej tutaj wycieczce na Troglav.
A jeśli lubisz nawierzchnie w różnym stanie, to właśnie opisywana droga jest godna polecenia.

Jeszcze jedno - w tej części hercegobośniackiej opowieści opisuję głównie wycieczki górskie. Natomiast w nadchodzącej drugiej części będę przemierzał BiH samochodem i znajdą się również wspaniałe trasy dla zmotoryzowanych, wiodące przez góry.

piotrf napisał(a):Kocham takie drogi i piękne z nich widoki
Już chciałbym tam być

Piotrze - spokojnie Kangurem przejedziesz.

Pozdrawiam,
Wojtek

"Pokonuję te szlaki " z Tobą i uświadamiam sobie że, w takich miejscach opuściłyby mnie wszelkie smutki tego świata.....kompletny reset......

Pozdrowionka

CROberto napisał(a):"Pokonuję te szlaki " z Tobą i uświadamiam sobie że, w takich miejscach opuściłyby mnie wszelkie smutki tego świata.....kompletny reset......

Taaak... Można się zupełnie oderwać od trosk tego świata...

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):W którymś miejscu wyraźnie namalowane znaki wprowadzają oczywistą dezinformację - na sąsiednich kamieniach znak skrętu oraz strzałka sugerująca pójście wprost przed siebie.

A nam na Hvarze zdarzyło się wejść w jakieś chaszcze, bo kreska "I","prosto" okazała się być pierwszą stacją drogi krzyżowej a należało tam skręcić w prawo.

pzdr

longtom napisał(a):A nam na Hvarze zdarzyło się wejść w jakieś chaszcze, bo kreska "I","prosto" okazała się być pierwszą stacją drogi krzyżowej a należało tam skręcić w prawo.

Też fajnie.
W moim przypadku mogło to doprowadzić do niechcianej rozrywki.

Pozdrawiam,
Wojtek

Zostawiam krajobrazy rozpościerające się na północy i po niezbyt długim odcinku leśnym, wciąż jeszcze pod górę, przejeżdżam przez przełęcz, za którą otwierają się widoki w kierunku południowym. Na horyzoncie wspaniała skalna grań z ze szczytami, na które mam chrapkę. Zwłaszcza ostry kieł po lewej stronie przyciąga mój wzrok. Kojarzę go z poprzedniej trasy, kiedy raz po raz wychylał się na chwilę spoza otaczających go chmur. Dam radę tam jutro wejść? No cóż, za kilkanaście godzin się okaże, a na razie zjeżdżam powoli w dół. Po kilku minutach las zostaje z tyłu, a przede mną otwiera się płaskie jak stół dno doliny. Udało się! To już Tisovica.

Wielką trawiastą polanę przecina podwójny ślad drogi - najwyraźniej nie tak znowu rzadko docierają tu zmotoryzowani, w tym zapewne traktory, być może wiozące owce na wypas. Dociera bowiem do moich uszu zbyrkanie dzwonków, kiedy wychodzę z auta i staję w niemym zachwycie nad pięknem Tisovicy wraz z otaczającymi ją górami. Nawet dostrzegam w dali owce, a słysząc odgłosy krótkich zaśpiewów i nawoływań, próbuję odszukać wzrokiem również sylwetki ludzkie. Daremnie jednak - chyba sam koszar ukryty jest za którymś pagórkiem.

Ustawiam wóz blisko drogi i powoli przygotowując się do nocy, co chwila ogarniam spojrzeniem napawające radością granie wokół mnie. Gdy zapada zmrok, wykorzystując maksymalny czas naświetlania migawki, udaje mi się uchwycić pozorny ruch gwiazd na niebie. To tylko sześćdziesiąt sekund, a jednak widać kierunek obrotu naszej planety. Sącząc kolejne piwka, przedłużam te chwile. Nie wiem, co mnie czeka jutro, ale dziś świat jest piękny.

Pięknie na szczytach uchwycone zchodzące słońce

no i te nocne......szczególnie pierwsze i czwarte.......

pozdrawiam

Miecia napisał(a):Pięknie na szczytach uchwycone zchodzące słońce

no i te nocne......szczególnie pierwsze i czwarte.......

Jedne z cudowniejszych chwil...

Pozdrawiam,
Wojtek

Na ogół nie pamiętam swoich snów, kiedy się obudzę.
Nie jestem więc pewien, co mi się śniło tej nocy. Ale może... może śniłem o tym, że trzy lata później będę przemierzał pustkowia Zelengory?..

Przepiękne widoki

Pozdrawiam Sylwia

Sylwetka napisał(a):Przepiękne widoki

Podpisuję się obiema łapkami

Ale świetna opowieść, oczywiście się zapisuję!
z pozdrowieniami jerzy26