BiH - slalom między minami: maj 2023

weldon napisał(a):Woda taka "plitvicka" ...

Tylko spokój większy - ani jednej kaskady...

weldon napisał(a):Ładnie tam.

W sam raz na regenrację psychiczną i fizyczną po poprzednim dniu.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):Tylko spokój większy - ani jednej kaskady...

... i tłumów. To chyba główna różnica. Jeżeli chodzi o miejsce jako całość.
Pięknie.
Pozdrawiam.

Interseal napisał(a):

Franz napisał(a):Tylko spokój większy - ani jednej kaskady...

... i tłumów. To chyba główna różnica. Jeżeli chodzi o miejsce jako całość.
Pięknie.

Wiesz, w BiH to chyba generalna zasada. Za wyjątkiem kilku tylko miejsc - wszędzie spokój...

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):Wiesz, w BiH to chyba generalna zasada. Za wyjątkiem kilku tylko miejsc - wszędzie spokój...

Pełna zgoda .
Nawet wiatr Ci lustro na wodzie położył . . .


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a):Nawet wiatr Ci lustro na wodzie położył . . .

Co przy dużych jeziorach jest rzadkością. Prawie zawsze choćby lekka bryza zmarszczy taflę wody.

Pozdrawiam,
Wojtek

Cisza panuje absolutna - raz tylko zajeżdża na teren ośrodka jakiś samochód, zatrzymuje się koło jednego z budynków, a po chwili rusza wolno w moją stronę. Czyżbym miał gości? Ale jednak nie. Zakręca równie powoli, a kierowca zapewne mi się przygląda, próbując ocenić rodzaj ewentualnego zagrożenia. Chyba ocena wypada pomyślnie dla mnie, gdyż po zatoczeniu krótkiej pętli wóz opuszcza ośrodek i znowu zapanowuje niczym niezmącony spokój.

piękne miejsce......aż chciałoby się tam teraz być

Z jednej strony trochę mi żal straconego dnia, ale muszę jednak przyznać, że potrzebowałem tego odpoczynku. Poza tym nie oszukujmy się - żadnej trasy bym dziś nie zrobił, budząc się o późnej porze daleko od punktu startu kolejnej trasy. No właśnie! Co z tą kolejną trasą? Rozkładam materiały i próbuję ustalić szczegóły. Znajduję się blisko planowanego terenu działania, pozostaje mi jednak olbrzymia niewiadoma. Czy uda mi się podjechać odpowiednio wysoko samochodem, czy też będę musiał znowu łoić z samego dołu? Tego się nie dowiem, dopóki nie spróbuję. Cóż, pora zatem poskładać graty, zostawić kojące duszę jezioro Boracko i zabrać się do roboty.

Miecia napisał(a):piękne miejsce......aż chciałoby się tam teraz być

Coś w tym jest - spędziłem tam w bezczynności cztery godziny. Rzecz niespotykana u mnie...

Pozdrawiam,
Wojtek

Opuszczam gościnny - chociaż być może mimowolnie - teren wyglądającego na nieczynny ośrodka, okrążam jezioro i wracam na szosę. Pnę się na przełęcz z powrotem w kierunku Konjic, a następnie pilnuję podczas zjazdu zauważonego już w drodze do jeziora odbicia. Tym razem mam go po lewej ręce i wkrótce skręcam zgodnie z drogowskazem: Bijela. Narasta we mnie niepokój co do możliwości dalekiego podjazdu. Wiem, że istnieje droga, ale jaki jest jej stan? Czy będę mógł z niej skorzystać? Jeśli tak, to jutrzejsza wycieczka będzie czystą przyjemnością. Jeśli nie - to będę musiał zacząć z niskiego pułapu i mozolnie zdobywać wysokość, zanim dotrę w partie wysokogórskie. Wkrótce się to okaże.

Asfalt się zwęża, domy po obu stronach stoją coraz rzadziej, wkrótce droga robi się szutrowa. Góry wokół mnie wyrastają coraz wyżej, stają się coraz bardziej strome. Prenj. Dałeś mi w kość na poprzedniej wycieczce; tym razem wolałbym coś mniej wyczerpującego - jaki będziesz dla mnie jutro?

Zatrzymuję się, widząc ludzi przy samotnie stojącym tartaku. Wychodzę i zagaduję.
- Tisovica? Tak to cały czas tą drogą w głąb doliny. Autem? Noo…
Oczekuję w napięciu konkluzji.
- Da radę. Powinno dać radę.

Wolałbym samo "da radę", już bez tego "powinno". Ale cóż - jasne, że spróbuję. Ma to być 22km jazdy. Mam nadzieję na jakiś porządny szuter. Jest tak do momentu, gdy droga skręca ostro w prawo tuż przed zamknięciem doliny. Opuszcza jej dno i zaczyna się wspinać na zbocza opadające z orograficznie lewego ograniczenia, w którego górnych partiach dominują wierzchołki Wielkiej Motyki i Wielkiej Kapy. Gdybym musiał zapychać z dołu na piechotę, to właśnie gdzieś w okolicy tego skrętu musiałbym zostawić auto i ruszyć wprost w górę na Skok. Nie sprawdzam jednak, czy jest zaznaczony szlak - skoro ponoć można dojechać znacznie wyżej, to w tej chwili nie będę się martwił szlakiem z doliny. Obym nie musiał do tego wrócić późnym wieczorem.

Okazuje się, że droga na zboczu jest już w znacznie gorszym stanie, a momentami bardzo kiepska. Jadę powoli, co jakiś czas uważnie obierając sposób przebycia trudniejszego fragmentu. Po raz kolejny doceniam zalety podwyższonego podwozia, a trochę również napędu na cztery koła. Zwykłym wozem nie odważyłbym się tędy próbować. Po długim skosie na stokach ponad Bijelą, długi łagodny zakręt w lewo i teraz nawierzchnia staje się znów lepsza. Trochę straszą osuwiska ze skarpy wprost na drogę, ale na razie są najwyraźniej posprzątane. Oby tak dalej.

Jadę dalej.

o kur zapiał........... , że też tam autkiem dotrzeć można..........
...........pięknie..........


Pozdrawiam i cały czas Ci towarzyszę
Aśka.

Miecia napisał(a):o kur zapiał........... , że też tam autkiem dotrzeć można..........
...........pięknie..........

Zgadzam się z Tobą w pełni.
A będzie jeszcze piękniej.

Miecia napisał(a):Pozdrawiam i cały czas Ci towarzyszę

Zmieniłem kolejność fotek - dopiero teraz zauważyłem, że je początkowo pomieszałem.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):Zmieniłem kolejność fotek - dopiero teraz zauważyłem, że je początkowo pomieszałem.

Pozdrawiam,
Wojtek

to akurat nie ma wpływu na odbiór tego, co na fotkach