Tam, gdzie "nic nie ma" - Nin, Zadar i wyspa Ugljan

Pięknie tu dziś u Ciebie Daj trochę lazuru za okno bo w domu tak szaro dziś

12.06.2017 Dzień 10

Najwyższa pora na kolejne, duże WOW, plasujące się na drugim miejscu, zaraz po zatoce Muline

Wychodzimy na promenadzie Kapitana w miejscowości Sušica i zatrzymujemy się tutaj chwilę.





Ławeczki aż się proszą, żeby na nich odpocząć, z czego korzysta mój mąż. Ja idę dalej, z aparatem.

I to był bardzo dobry wybór. Trafiam na idealne połączenie prawie białych kamieni z lazurami i błękitem nieba.










Jest tutaj też mały plac zabaw dla dzieci i przebieralnia.




Robiąc zdjęcia zauważam, że po mojej prawej kąpie się pewien pan. Znalazł się też u mnie na zdjęciu




Wracam do męża i ruszamy dalej. Kilometrów już nam ubywa, niestety wody też.




Jest tu kilka kampingów.




No i kolejne nowoczesne domy przy ul. Sv. Roka, którą pójdziemy przez dłuższy czas.

beatabm napisał(a):Pięknie tu dziś u Ciebie Daj trochę lazuru za okno bo w domu tak szaro dziś

Oj tak, wtedy trafiły nam się najlepsze kolory i chyba dlatego ten dzień wspominam najcieplej Oj, chciałabym cofnąć czas...

Lazurów za okno chyba nie dam rady przenieść, ale zawsze możesz sobie wydrukować i na tych oknach nakleić

Przypomniało mi się jak w radiu Zet, w programie "Nosal kręci", prowadzący wkręcał kiedyś pewną kobietę wyjeżdżającą na wakacje do Egiptu czy w jakieś takie kraje. Pytał z jakim widokiem chce mieć pokój, ona mu na to, że oczywiście, że z widokiem na morze. A ten mówi, że ma do wyboru Bałtyk, Zakopane i jeszcze jakieś miejsce Tłumaczył, że pokój nie ma okien i w miejscu tego okna jest tapeta, którą sobie może wcześniej wybrać Kobieta się oburzała, że jedzie tak daleko a ma patrzeć na Bałtyk... dała się wkręcić.

12.06.2017 Dzień 10

Przed nami najgorszy etap dzisiejszego dnia.
Idziemy główną drogą gdzie brakuje cienia. Mamy coś koło godziny 14:00, prawie 17 km w nogach i ostatnie krople wody w butelce. Czujemy się jak na pustyni. Ja to tylko marzę o tym, żeby zrobić kolejny przystanek nad wodą i zamoczyć na chwilę obolałe już stopy.

Niby w lewo odchodzą jakieś dróżki, ale między domami więc nie dostrzegamy czy prowadzą do wody i czy później można będzie iść dalej brzegiem. Zostajemy na głównej drodze i podążamy ul. Batalašką aż do skrzyżowania z ul. Veljka Maštruka.

Uf! Można zejść nad wodę!



Całkiem przyjemnie tutaj. Siadamy na murku w cieniu ale już po chwili lecę zamoczyć stopy w lodowatej wodzie.
Co za ulga!

Teraz mam czas rozejrzeć się dookoła. Jest boisko do siatkówki widoczne na wcześniejszym zdjęciu, są wille




jest bar



i cudowne widoki








Po dłuższej chwili odpoczynku ruszamy dalej.




Mijamy jakiś hotel Stary Dwór i kolejne znaki informujące o kempingach



i po pewnym czasie zauważamy nasz kolejny cel - Kościół Wniebowstąpienia Najświętszej Marii Panny.



Po chwili już przy nim jesteśmy.





Odbijamy przed kościołem w lewo i mijając kolejny nowy dom



skręcamy niepotrzebnie w prawo. Mogliśmy iść dalej prosto doszlibyśmy do plaży Soline i do klasztoru św. Jerome zbudowanego w 1430 roku.

12.06.2017 Dzień 10

Wychodzimy na tej samej ulicy ale kawałek dalej. Mija trochę czasu zanim dochodzi do mnie, że właściwie to jesteśmy już blisko miejsca naszego startu.







Mijamy bliżej nieokreślony posąg



i idziemy w stronę naszego samochodu, po drodze mijając hotel Ugljan i pomnik.








Docieramy do centrum i idziemy zerknąć jeszcze na tutejszą plażę.











Niemożliwe! Co my tutaj znajdujemy!
To najlepsza plaża jaką do tej pory na tych wakacjach widzieliśmy! Jest i-de-al-na! Bo ma żwirek drobne, cudowne kamyczki jakich nam brakowało





Jest tu troszkę ludzi ale kryją się na wiklinowych leżakach pod parasolami




Czas na nas. Zanim dojdziemy do samochodu zrobimy jeszcze zakupy w markecie.
I co się okazuje?
Mają tutaj mięso mielone i dwa rodzaje mrożonych warzyw!
Chyba wybiorę Ugljan za cel kolejnych chorwackich wakacji

W końcu wyczerpani wracamy do siebie.







Nawet na lusterku mamy pajęczynę, jakby ich było mało



Uf! Można odpocząć.
Nasz dzisiejszy spacer prezentuje się tak

Ta odległość Gratulacje za wytrwałość, chyba nie dałabym rady w tych temperaturach

12.06.2017 Dzień 10

Po powrocie przygotowujemy obiad a później, przed 18:00 wybieramy się na plażowanie pod jednym z domów naszej przyszłości.
Nie jesteśmy tutaj sami.









Dzień kończymy tradycyjnie na tarasie

beatabm napisał(a):Ta odległość Gratulacje za wytrwałość, chyba nie dałabym rady w tych temperaturach

Dziękuję było ciężko, szczególnie na końcu. Na szczęście teren był stosunkowo płaski to już odpadło wspinanie się pod górę ale zabraliśmy za mało wody bo chyba tylko 1,5l butelkę i to było właśnie najgorsze. Nawet ja odczuwałam pragnienie, chociaż ogólnie piję bardzo mało, zdarza się, że w ciągu dnia nie wypiję nawet litra płynów. A co dopiero musiał czuć mąż, który oszczędzał wodę a najchętniej wypiłby całą butelkę za jednym razem. Ale całą drogę nie narzekał, dopiero na końcu się przyznał Ja za to na tej prostej prowadzącej do Batalazy myślałam, że skonam.
Do tego te godziny, ja nie wiem co nas pokusiło, żeby ruszać o 10:00.
Jednak mimo wszystko mam najlepsze wspomnienia z tego dnia

Poważna odległość w tych temperaturach i z małym zapasem wody . . . za to błękitów , lazurów i widoczków z górnej półki mnóstwo , takich co rozpalają wyobraźnię , to działa znacznie przyjemniej niż kaloryfer


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a):Poważna odległość w tych temperaturach i z małym zapasem wody . . . za to błękitów , lazurów i widoczków z górnej półki mnóstwo , takich co rozpalają wyobraźnię , to działa znacznie przyjemniej niż kaloryfer


Pozdrawiam
Piotr

Oj tak, trafiła nam się idealna pogoda wtedy i mieliśmy co podziwiać
W ostatnich dniach wolę połączyć kaloryfer z widokami, aż strach pomyśleć co będzie zimą...

13.06.2017 Dzień 11

Do południa leniuchujemy a ok. 15:30 wybieramy się na wycieczkę rowerową na Pašman, do miejscowości Ždrelac.
Górki pokonuję już sprawniej, choć zadyszkę i tak łapię.

W pierwszej kolejności podjeżdżamy pod malutki kościółek sv. Ante, ledwo widoczny z drogi.






Jest otwarty, więc zaglądam do środka.



Następnie jedziemy dalej główną drogą i skręcamy w pierwszą ulicę w lewo, która ma nas doprowadzić na nabrzeże.
I tak docieramy do ul. 64 Tutaj, tak jak i w Kukljicy, niektóre ulice jako nazwy mają po prostu numery. My też mieszkaliśmy przy ulicy VIII












Siadamy na rower i jedziemy dalej. Włóczymy się trochę uliczkami, ostatecznie jednak musimy wrócić na główną ulicę i dopiero stamtąd, po paru metrach zjechać do centrum.

Trafiamy pod kościół sv. Luke z XIII w.




oraz pomnik tuż obok. Bohaterom, którzy za wolność swojej ojczyzny złożyli tu swoje młode życie.



A tak prezentuje się okolica






Czas ruszać dalej.

13.06.2017 Dzień 11

Znów kręcimy się uliczkami, które mają nas doprowadzić do nabrzeża ale wyjeżdżamy na czyimś placu. Zawracamy i nadrabiamy kawałek.

Docieramy do żwirowej plaży, gdzie kręci się trochę osób i jest hałaśliwie (jak na tę wyspę i ten sezon :p). Na szczęście wszyscy rozłożyli się na betonowej plaży w pobliżu baru, a cała dalsza część plaży jest pusta. My robimy tu tylko krótką pauzę na zdjęcia i jedziemy dalej.





Ruszamy asfaltem, który po jakimś czasie zamienia się w szuter.









W oddali widać już kolejną wioskę - Banj, w której już byliśmy. Postanawiamy jednak podjechać jeszcze raz, by przy okazji sprawdzić czy jest tam gdzieś miejsce na pozostawienie samochodu (zapomnieliśmy o parkingu, który widzieliśmy poprzednim razem).




Dziś też jest tu zupełnie pusto.

Zaglądamy raz jeszcze na ten parking, konsultujemy się w pewnej sprawie i wracamy

W drodze powrotnej robimy sobie jeszcze przerwę na zdjęcia na moście.

Właśnie nadpływają miliony




Mmmmm

Płyną też wycieczkowcy , którzy mi machają Macham grzecznie również



Mąż się zamyślił



i już wiem dlaczego.



Tęsknimy za naszą Nelką



Ale wracając do Chorwacji... robię ostatnie zdjęcia





i wracamy do mieszkania
Dziś pójdziemy spać wcześnie, bo jutro budziki zadzwonią o nieludzkiej porze

Podziwiam Was, tyle kilometrów w skwarze i bez wody
Mnie by się nie chciało

ewula91 napisał(a):
Tęsknimy za naszą Nelką

śliczna sunia

ewula91 napisał(a):Dziś pójdziemy spać wcześnie, bo jutro budziki zadzwonią o nieludzkiej porze

Mnie by się nie chciało

Podobają mi się te czerwcowe pustki na plażach.

krakusowa napisał(a):Podziwiam Was, tyle kilometrów w skwarze i bez wody
Mnie by się nie chciało

To było głupotą... I niby dobrze wiemy, że słońce praży, że gorąco i że woda to mus dobrze, że chociaż czapki z daszkiem zabraliśmy

krakusowa napisał(a):śliczna sunia

Dziękuję! A postrzelone to takie...
Tylko biedna źle zniosła naszą rozłąkę w zeszłym roku chyba mniej przeżywała, może dlatego, że mieliśmy ją dopiero od kwietnia a wyjazd był w czerwcu - jakoś wtedy dała się omamić reszcie rodziny. W tym roku podobno nawet jej się biegać po placu nie chciało, wylegiwała się w budzie i czekała A jak skakała po nas kiedy wróciliśmy wydawało się, że nie przestanie i zaliże nas na śmierć

Niedawno na pewną niedzielę zaplanowaliśmy sobie całodniową wycieczkę. Mąż już w sobotę wieczorem rowery montował na samochód i Nela wtedy koło nas biegała, jakoś tak podejrzliwie się kręciła koło tego auta i coś jej wyraźnie nie pasowało. Wyjeżdżaliśmy wcześnie rano a wróciliśmy już po zmroku i scena z powrotu z wakacji się powtórzyła - najpierw stała przy siatce jakby ducha zobaczyła a potem skakała po nas jak oszalała. Mama później mówiła, że psinka cały dzień siedziała smutna przy budzie i ani za bardzo jeść nie chciała ani biegać. Tak uznałam, że chyba skojarzyła to montowanie rowerów i nasz całodniowy wyjazd z tymi wakacjami i może myślała, że znów ją zostawiamy.

krakusowa napisał(a):

ewula91 napisał(a):Dziś pójdziemy spać wcześnie, bo jutro budziki zadzwonią o nieludzkiej porze

Mnie by się nie chciało

Chciałoby się, chciało dla ładnych widoków na pewno

krutom napisał(a):Podobają mi się te czerwcowe pustki na plażach.

Coś wspaniałego. Już w zeszłym roku w Podgorze byliśmy z tego powodu szczęśliwi ale w porównaniu z tegorocznym pobytem na wyspie można spokojnie uznać, że w tej Podgorze były jednak tłumy.