Paryż raz jeszcze.

Roksa_ napisał(a):My na Paryż zbieramy w naszej śwince skarbonce
Już nawet troszkę się uzbierało

Dziękuję Ci, że przypomniałaś mi o śwince.
Około 2 lata temu zaczęliśmy stosować tą piękną metodę służącą bezstresowemu wzbogaceniu się. Po kilku miesiącach ktoś odstawił biedną świnkę w kąt i całkiem zapomnieliśmy o tym przyjaznym stworzeniu. Bardzo jestem ciekaw, czy przez ten czas nie nabiły nam jakieś procenty.

Lidia K napisał(a):... kiedyś gdy uczyłam się języka francuskiego z "Paris, Paris" tak mi się marzyło zobaczyć te zabytki z podręcznika na własne oczy.

Myślę, że Paryż ma przewagę nad innymi wielkimi miastami Europy płynącą z faktu, że żadne miejsce nie było tak mocno obecne np w literaturze; była to również przez dłuższy czas niekwestionowana kulturalna stolica świata.
A jak człowiek łyknie odpowiednią dawkę Dumasów, Wiktora Hugo i kilku innych piewców Paryża inaczej patrzy na to jakby już na poły znane miasto.

Ale chociaż raz warto pojechać, tym bardziej, że to nie Neapol i po zobaczeniu go wcale nie trzeba umierać.

weldon napisał(a):Tez się uczyłaś francuskiego?

Moi aussi. Ça fait une paie. Un peu souvenir Mais quelque peu comprendre.

Jakiegoś niestety musiałam (wyboru nie było poza łaciną) ale się okazało szybko, że nie mam żadnych uzdolnień językowych.
W moim wypadku to też było bardzo dawno temu. Potem nie było już ani czasu ani zdolności ani chęci.

7. Hotel de Ville


Hotel de Ville to Ratusz Miejski, gdzie ciężko pracuje mer Paryża wraz z całą gromadą urzędników. W okresie rewolucji francuskiej urzędowały tam takie figury, jak Danton, Marat, Robespierre. Długo nie pourzędowały. Nie był to zresztą ten sam budynek, co dzisiaj. Ratusz pochodzący z XVII w. został spalony podczas Komuny Paryskiej - obecnie stoi XIX-wieczna rekonstrukcja. I znowu widać, jak na dłoni, że gdzie tylko pokaże się jakaś rewolucja, komuna, czy tym podobne dziwadło, zawsze mamy zniszczenia, grabieże i swąd spalenizny, że o tysiącach (milionach) ofiar nie wspomnę. W nieświetnej pamięci Komuny Paryskiej szczególnie umaczani są niestety Polacy. Nie licząc drobniejszego płazu - namber łan, czyli głównodowodzący wojskami Komuny gen Jarosław Dąbrowski (wart 200 zł., bo za naszej komuny figurował na takim właśnie banknocie). Trudno mieć mu za złe, że wcześniej, jako oficer carski dzielnie walczył z powstańcami czeczeńskimi, ale taka szycha w Komunie - niechby i Paryskiej? To niewybaczalne!


Hotel de Ville z flanki.

84.




85.

Hotel de Ville nie jest jakimś szczególnym zabytkiem, ale jest z pewnością budynkiem wielce efektownym.

Ratusz od strony Sekwany.

86.





87.




88.




Już z daleka widać, że na Ratuszu zawieszono czyjąś podobiznę:

89.




90.




Nie jest to jakiś złoczyńca, bo nikt pod spodem nie napisał: Wanted. Odnoszę jednak wrażenie, że skądś go znam.
Pokręcę się po mieście - może jeszcze gdzieś go spotkam.

jan_s1 napisał(a):

Lidia K napisał(a):... kiedyś gdy uczyłam się języka francuskiego z "Paris, Paris" tak mi się marzyło zobaczyć te zabytki z podręcznika na własne oczy.

Myślę, że Paryż ma przewagę nad innymi wielkimi miastami Europy płynącą z faktu, że żadne miejsce nie było tak mocno obecne np w literaturze; była to również przez dłuższy czas niekwestionowana kulturalna stolica świata.
A jak człowiek łyknie odpowiednią dawkę Dumasów, Wiktora Hugo i kilku innych piewców Paryża inaczej patrzy na to jakby już na poły znane miasto.

Ale chociaż raz warto pojechać, tym bardziej, że to nie Neapol i po zobaczeniu go wcale nie trzeba umierać.

Dodam jeszcze, że i w naszej literaturze często można było się natknąć na francuskie wtrącenia.
Neapol też chętnie zobaczę ale czy ktoś tak jak Ty mnie zachęci
Paryż znalazł się już na naszej rezerwowej liście. Wymyśliliśmy odpowiedni dla nas termin - maj 201? Wtedy zrezygnowalibyśmy w wyjazdu latem. Tak myślę, że poczeka Paryż na nas ze swoimi atrakcjami.

Lidia K napisał(a):Neapol też chętnie zobaczę ale czy ktoś tak jak Ty mnie zachęci

W "Śródziemnomorskiej beta" będzie ...
Mieszane uczucia, ale za to, zatoka neapolitańska i wyspy ...
Ach, moje marzenie ...

Jasiu, a ty, znając niechęć francuzów do uczenia się języków obcych, w jakim się porozumiewałeś?

A wiecie, że, przed wojną Paryż nazywany był "Warszawą południa"?

weldon napisał(a):W "Śródziemnomorskiej beta" będzie ...
Mieszane uczucia, ale za to, zatoka neapolitańska i wyspy ...
Ach, moje marzenie ...

A kiedy będzie?

Lidia K napisał(a):A kiedy będzie?

Potraktujmy to jako pytanie retoryczne ...

Po za tym, jest to OT i nas ktoś w końcu popędzi,
a po za tym jest strasznie gorąco i nie pora teraz
na zadawanie pytań wymagających skomplikowanych odpowiedzi ...

jan_s1 napisał(a):Już z daleka widać, że na Ratuszu zawieszono czyjąś podobiznę...
Nie jest to jakiś złoczyńca, bo nikt pod spodem nie napisał: Wanted. Odnoszę jednak wrażenie, że skądś go znam.
Pokręcę się po mieście - może jeszcze gdzieś go spotkam.

W moim mieście jest nawet ulica Jego imienia ...jak mu tam było...mam na końcu języka...

Patrzę na zegar - godzina odppowiednia do szukania jakiegoś tarasu a nie jakiegoś faceta...

Jacek S napisał(a):W moim mieście jest nawet ulica Jego imienia ...

W niektórych się pomnika dorobił ...

Lidia K napisał(a):Paryż znalazł się już na naszej rezerwowej liście. Wymyśliliśmy odpowiedni dla nas termin - maj 201?

Maj to bardzo dobry miesiąc. Ciekawe, że październik i listopad bywają bardzo ciepłe, a maj, a szczególnie kwiecień dziwnie chłodne. Jeśli nie boicie się upałów, polecam jednak sierpień. Jest świetny dla zmotoryzowanych, bo Paryżanie w tym czasie się wczasują i jest więcej miejsca na ulicach i na parkingach, które w dodatku w wielu miejscach są bezpłatne.

weldon napisał(a):Jasiu, a ty, znając niechęć francuzów do uczenia się języków obcych, w jakim się porozumiewałeś?

Wygląda mi to na pytanie tzw podchwytliwe.

Niestety nie tylko Francuzi przejawiają niechęć w w/w temacie , chociaż zauważyłem, że młodzi (jak wszędzie zresztą) posługują się coraz częściej dość swobodnie angielskim.

Ja stykam się w Paryżu najczęściej z francuskimi Polakami, chociaż udało mi się również pogadać z rodowitą Francuzką po rosyjsku. Na początku lat 80-tych na winobraniu w okolicach Bordeaux przydała mi się moja mocno łamana niemczyzna, którego to języka usiłowano mnie nauczyć w liceum i na studiach. Winobranie!..... Przez dwa tygodnie dzień po dniu prawie żadnych napojów - tylko prawdziwe doskonałe Bordeaux!

Pamietam jeszcze jedną przygodę językową. Jakiś Francuz zapytał mnie jak trafić na ulicę Woltera. Wytłumaczyłem mu dość dokładnie, ale w rezultacie zaschło mi w gardle i bolały mnie ręce.

jan_s1 napisał(a):Wygląda mi to na pytanie tzw podchwytliwe. :

Nic podchwytliwego. Trochę czasu już minęło, jak moje dziecię miało do czynienia z narodem żabojadów i tak ich właśnie określiła:
kompletnie nie potrafią innych języków.
Z mojego doświadczenia pamiętam również różne komputerowe dziwolągi
oraz ich Intranet, które nijak nie wpisywały się w ogólne trendy języka komputerowego oraz WWW.

W każdym razie pytanie nie jest bardziej podchwytliwe niz ramy czasowe określone przez Małgosię - 201?

weldon napisał(a):Z mojego doświadczenia pamiętam również różne komputerowe dziwolągi
oraz ich Intranet, które nijak nie wpisywały się w ogólne trendy języka komputerowego oraz WWW.

...a ja pamiętam inną klawiaturę (układ) ale ...i tak kocham to miasto.