Paris, Paris

megidh napisał(a):Na zakończenia dnia zafundowaliśmy sobie więc widok na Wieżę Eiffla, ale w wieczornej odsłonie.

Właśnie przemknęła mi taka myśl: "Ciekawe czy Gosia wstawi zdjęcia wieczornej Wieży Eiffla", otwieram relację i jest .

megidh napisał(a):Po zmroku wieża jest oświetlona mnóstwem światełek, które o pełnej godzinie przez 5 minut zaczynają się mienić. Obracający się na szczycie reflektor rzuca dwa snopy światła. Widok jest niesamowity.

Na filmie też pięknie to wygląda . Ciekawe czy replika Statuły jest oświetlona.

wiola2012 napisał(a):

megidh napisał(a):Na zakończenia dnia zafundowaliśmy sobie więc widok na Wieżę Eiffla, ale w wieczornej odsłonie.

Właśnie przemknęła mi taka myśl: "Ciekawe czy Gosia wstawi zdjęcia wieczornej Wieży Eiffla", otwieram relację i jest .

Mówisz i masz .

wiola2012 napisał(a):

megidh napisał(a):Po zmroku wieża jest oświetlona mnóstwem światełek, które o pełnej godzinie przez 5 minut zaczynają się mienić. Obracający się na szczycie reflektor rzuca dwa snopy światła. Widok jest niesamowity.

Na filmie też pięknie to wygląda .

Może i tak, ale co na żywo, to na żywo.

wiola2012 napisał(a):Ciekawe czy replika Statuły jest oświetlona.

Nie mam żadnej wiedzy na ten temat.

.
Dzień 4 - 11.04.2025

W czwartek mieliśmy zaplanowane wizyty w kilku muzeach. Muzea te są ujęte w karcie Paris Museum Pass, więc nie musieliśmy kupować biletów, ale trzeba było umawiać do nich godzinę wizyty. Na tej stronie PMP znajdują się linki kierujące bezpośrednio do stron, na których dokonuje się rezerwacji przedziałów czasowych. Podczas rezerwacji terminu wizyty nie ma konieczności podawania numerów kart PMP, dlatego rezerwacji dokonywałam jeszcze przed zakupem PMP.
Jako pierwsze odwiedziliśmy Musée de l'Orangerie. Ale zanim dotarliśmy do tego muzeum, to po wyjściu ze stacji metra Concorde, spędziliśmy chwilę na Placu Zgody (Place de la Concorde), podziwiając widok na wieżę Eiffla, egipski Obelisk z Luxoru, fontanny i zabudowania stojące wokół tego placu. Było kilkanaście minut przed godziną 9 rano, a na placu były pustki. Nawet samochody nie jeździły. Bardzo byliśmy tym faktem zdziwieni.
Największe wrażenie zrobił na mnie Obelisk, który w 1830 roku wicekról Muhammad Ali podarował Francji w uznaniu za rozszyfrowanie egipskich hieroglifów przez Jeana-François Champolliona.





Aby dojść do Muzeum Oranżerii musieliśmy wejść na teren Ogrodów Tuileries.


Wschodzące słońce lekko zamgliło widok na widniejący w oddali Luwr.





Nie szliśmy dalej w kierunku Luwru, lecz skręciliśmy w prawo, aby dojść do Muzeum Oranżerii, znajdujące się za widocznym na zdjęciu poniżej szpalerem drzew.




Wejściówkę mieliśmy zarezerwowaną na godzinę 9. Gdy doszliśmy pod wejście była już tam sporo ludzi, więc ustawiliśmy się w kolejce.


Punktualnie o godzinie 9 zaczęło się wpuszczanie do wnętrza muzeum.

.
Musée de l'Orangerie jest jednym z najważniejszych muzeów sztuki impresjonistycznej i postimpresjonistycznej na świecie. Znajduje się w nim monumentalny cyklu „Nenufary” Claude’a Moneta, który koniecznie chciałam zobaczyć. Cykl składa się z 8 gigantycznych płócien, które Claude Monet podarował Francji jako symbol pokoju po I wojnie światowej. Eksponowane są w dwóch dużych owalnych salach, specjalnie zaprojektowanych pod nadzorem artysty. Do tych sal wpada naturalne światło dzienne.








W innej części muzeum można oglądać wybitne arcydzieła innych mistrzów modernizmu, takich jak Pierre-Auguste Renoir, Paul Cézanne, Pablo Picasso, Henri Matisse, Amedeo Modigliani czy Henri Rousseau.
Schodzimy po schodach, aby zobaczyć te dzieła.






Muzeum zrobiło na mnie spore wrażenie. Jest to niezwykłe miejsce, które zachwyca nawet takiego laika jak ja. Owalne sale z wielkimi dziełami Moneta zachwycają swoją skalą i kolorami. Muzeum jest kameralne, spokojne i idealne na relaksującą wizytę, bez poczucia przytłoczenia ogromem sztuki.
Nasz pobyt w tym muzeum trwał 80 minut . Przed wyjściem zajrzeliśmy jeszcze do sklepiku z pamiątkami. Nie kupiliśmy nic, bo ceny tam odstraszają.


Jest w tym muzeum również kawiarenka, ale kawę piliśmy rano do śniadania, więc nie skorzystaliśmy.

.
Po wyjściu z Muzeum Oranżerii idziemy spacerem przez Ogrody Tuileries w stronę Luwru.







Przed nami, za basenem fontanny, widzimy Luwr.


Za nami pozostał Plac Zgody ze skrzącą się w promieniach słońca iglicą Obelisku Luksorskiego.


W oddali za Placem Zgody, dzięki super przejrzystości powietrza tego dnia, możemy podziwiać wspaniały widok na Łuk Triumfalny i wysokie zabudowania dzielnicy La Defence.



Stojąc twarzą do Luwru po naszej prawej stronie widzimy górną część budynku Muzeum d'Orsay z dwiema charakterystycznymi wieżami z zegarami. Dolna część tego budynku zasłonięta jest drzewami rosnącymi wzdłuż Sekwany.




Po lewej stronie widzimy kamienice stojące wzdłuż Rue de Rivoli.


Nie idziemy teraz do Luwru, lecz kierujemy się w stronę Sekwany.


Przy schodach po których wchodzimy, aby wyjść z Ogrodów Tuileries na Terre du Bord de l'Eau (z fr. dosłownie: ziemia nad brzegiem wody), znajduje się mocno zapadająca w pamięć rzeźba „La Foule” (Tłum). Jest to dzieło brytyjskiego rzeźbiarza Raymonda Masona, stworzone w latach 1963–1967 a ustawione w Ogrodach Tuileries w roku 2000. Ta brązowa rzeźba przedstawia tłum ludzi, oddając energię i dynamikę miejskiego życia.


Ze szczytu schodów nad rzeźbą „La Foule” ostatni raz spoglądamy na Ogrody Tuileries.


Jak zobaczyłam to zdjęcie po raz pierwszy na ekranie komputera (czyli w dużym rozmiarze), to się przeraziłam, że widoczny na nim biegacz nie ma nogi.


Idziemy aleją Terre du Bord de l'Eau w stronę kładki Passerelle Léopold Sédar Senghor, zerkając na jedno ze skrzydeł Luwru, które zostawiamy za plecami.

megidh napisał(a):Jak zobaczyłam to zdjęcie po raz pierwszy na ekranie komputera (czyli w dużym rozmiarze), to się przeraziłam, że widoczny na nim biegacz nie ma nogi.

Dobrze, że słońce świeci z odpowiedniej strony, to można mieć pewność, że jednak nogę ma.

Nie wiedziałam, że nenufary są tak wielkie i że jest dla nich osobne muzeum

Z nenufarami miałam w tym roku fajną przygodę. Jak zdecyduję się na relację to opiszę to dokładnie.