Mój Hvar na ziemi

Mina bezcenna ...
Nie wiedziałem, że to knajpa z kuchnia molekularną
Swoją drogą, coraz dziwniejsze rzeczy w tym CROraju ...jak w relacji Kateriny.
Szkoda, bo nadal tam pięknie.

Buber napisał(a):Mina bezcenna ...
Nie wiedziałem, że to knajpa z kuchnia molekularną

Nie da się ukryć, byłam zawiedziona. Trzeba było zamówić čevaby albo pljeskavicę. Duże porcje i cena (70 kun) przyzwoita.

Szkoda, bo to była pożegnalna kolacja. Do tej pory w tej konobie nie miałam się do czego przyczepić Ten wieczór w Gardelinie też był sympatyczny, tylko się nie najadłam

Cudowna wieczorna Vrboska

Patrzę na Twoją porcje na kolację i zastanawiam się czy dwiema takimi bym zaspokoiła swój głód - i mam wątpliwości

beatabm napisał(a):Patrzę na Twoją porcje na kolację i zastanawiam się czy dwiema takimi bym zaspokoiła swój głód - i mam wątpliwości

Ja bym zaspokoiła, ale jedną ciężko było

Ufff, ciężki tydzień za mną... Trzeba się wziąć za relację


23 lipca (wtorek): Sućuraj na do widzenia

Niestety, dziś przyjdzie nam się pożegnać z wyspą i z Chorwacją Na otarcie łez mamy jeszcze Durmitor i dwa noclegi w Serbii, ale i tak jest smutno...

Wstajemy dość wcześnie i pakujemy się. A że mamy dużo maneli, udaje nam się skończyć dopiero przed 10:00. Żegnamy się z gospodarzami i ruszamy na prom - do Sućurja. Opcji SG - Split nie bierzemy pod uwagę, bo chcemy jechać do Czarnogóry, więc pasuje nam południowy kierunek.

Końcowy odcinek trasy przez wyspę jest bardzo malowniczy:



Widok na Pelješac:



i na Biokovo:



Wybrali sobie świetną porę na malowanie (linii przerywanej na asfalcie) :



Przecież nam się śpieszy na prom

Zgodnie z przewidywaniami, będziemy musieli trochę w Sućurju poczekać... Ta miejscowość kojarzy mi się najbardziej z czekaniem i pewnie dlatego za nią nie przepadam Mimo wszystko nie będzie tak źle - w kolejce spędzimy godzinę i 15 minut, a załapiemy się na drugi prom z kolei.

Gdyby nie perspektywa oczekiwania i "zabijania" czasu, mogłoby mi się tu spodobać. Jest całkiem sympatycznie:




Sv. Nikola na miejscu:



Trochę zazdroszczę supującym:



i plażowiczom:



Upał dziś z tych morderczych, a nie zamierzamy przez ponad godzinę siedzieć w aucie z włączonym silnikiem (i klimą). Rozważałam włożenie kostiumu, ale ostatecznie zrezygnowałam z pomysłu kąpieli - nie chcę spędzić całego dnia w podróży, mając sól na skórze.

Małż podjeżdża kawałek:



a ja idę na krótki spacer, próbując trzymać się cienia, co w południe nie jest łatwe



Urocza ruinka:



Wychodzę na plac, przy którym znajduje się lodziarnia:



Wszystkie stoliki pełne. Trudno się dziwić - coś trzeba robić, czekając na prom, a w taki upał lody wydają się idealną opcją.

Mało kto spaceruje, tak jak ja... Wszędzie pustki:



Ludzie kryją się w cieniu drzew obok dziwnego pomnika:



W Sućurju najbardziej podoba mi się crkva sv. Jurja otoczona palmami:





Ze zdziwieniem odkrywam, że jedna z restauracji już nie działa:



Opuszczony dom i puste patio:



Przyczynę takiego stanu rzeczy odkrywam za moment - w jednym z okien pali się znicz i stoi fotografia mężczyzny, zmarłego niecały rok temu właściciela lokalu

Tuż obok natomiast - świeżo wyremontowany budynek, na którym widnieje tabliczka z adresem i polskim nazwiskiem:



Być może rodacy wynajmują też apartman.

Mijając kościółek św. Antoniego:



powoli wracam do Małża.
A potem znów spacerujemy, tym razem we dwoje i oglądamy słodko śpiące sućurajskie kotory:



Ciekawe, czy taka kamienna poduszka jest wygodna :



Czytamy ogłoszenie o zwalczaniu komarów:



Dla ciekawych, szybkie tłumaczenie Odkomarzanie ma formę ciepłych oprysków W przypadku złej pogody prosi się pszczelarzy o zamknięcie w tym czasie pszczół w ulach. Taka ciekawostka Chyba musi nam się nudzić, skoro czytamy takie ogłoszenia

Całkiem ładny ten Sućuraj:



Powoli zmierzamy w stronę samochodu... Kot w tym czasie zdążył zmienić pozycję :



Prom Kijevo już płynie:




Ładujemy się na pokład i nieodwołalnie opuszczamy Hvar

Na zdjęcia z przeprawy i podsumowanie chorwackiej części wakacji zapraszam w następnym odcinku

Sucuraj ma tego pecha, że jest tak jak mówisz, poczekalnią kojarząca się z siedzeniem w upale i opuszczaniem wyspy.
W takiej sytuacji nikt nie jest szczęśliwy.
Ale jak Konrad zwiedził go jako pierwszą miejscowość to może się podobać.
Sprawdzę to w 2020 bo tamtędy zamierzam wjechać na wyspę.

kaeres napisał(a):Ale jak Konrad zwiedził go jako pierwszą miejscowość to może się podobać.
Sprawdzę to w 2020 bo tamtędy zamierzam wjechać na wyspę.

Może..., ale pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz, a my już mieliśmy historię związaną z tym miejscem. Czekaliśmy tu nie po raz pierwszy.

Zwiedzanie Sućurja zaraz po przyjeździe? OK, z tym że na pewno nie po całonocnej podróży, kiedy marzy się tylko o tym, żeby jak najszybciej wrzucić graty do apartmana i zanurzyć się w Jadranie, ewentualnie - zdrzemnąć się
My tak zawsze jeździmy do Cro, więc w naszym przypadku odpada.

Ale widoki mieliscie z Sucuraja - niesamowicie przejrzyste powietrze

Lubiłam ten port - właśnie za kolejkę do promu - co chwilę ktoś nowy chodził po nabrzeżu Jednak po ubiegłorocznej awanturze nie wiem czy jeszcze tam wrócę

beatabm napisał(a):Ale widoki mieliscie z Sucuraja - niesamowicie przejrzyste powietrze

Poprzedniego dnia spadło kilka kropli deszczu i trochę pogrzmiało. To wystarczyło
Jak wjeżdżaliśmy na wyspę, też było takie przejrzyste powietrze i tak nas też Hvar pożegnał.

beatabm napisał(a):Lubiłam ten port - właśnie za kolejkę do promu - co chwilę ktoś nowy chodził po nabrzeżu Jednak po ubiegłorocznej awanturze nie wiem czy jeszcze tam wrócę

Pamiętam to z Twojej relacji

"maslinka"]
Lubiłam ten port - właśnie za kolejkę do promu - co chwilę ktoś nowy chodził po nabrzeżu Jednak po ubiegłorocznej awanturze nie wiem czy jeszcze tam wrócę
Pamiętam to z Twojej relacji

Wiesz co? Wrócimy. Na złość tej babie

beatabm napisał(a):Wiesz co? Wrócimy. Na złość tej babie

I bardzo dobrze!

maslinka napisał(a):

beatabm napisał(a):Wiesz co? Wrócimy. Na złość tej babie

I bardzo dobrze!

Bo....... lubię ten port
I mam tam coś do załatwienia

Sierściuchy przecudne

Z tymi komarami faktycznie był problem w 2018 roku w Ivan Dolac. Było ich pełno i pchały się do apartamentów. Mieszkaliśmy przy samej wodzie i nie dało się spać przy otwartym oknie. Dzieciaki były całe pokąsane. Właścicielka apartamentu tłumaczyła mi, że gmina nie ma kasy na odkomarzanie i nie pryskali wtedy. Na 7 pobytów w Cro tylko raz się z komarami spotkałam właśnie wtedy

Sierściuchy przecudne i dodałbym jeszcze - leniwe, jak cały Sućuraj
Tak właśnie go odebrałem, po zejściu z promu. Niesamowity kontrast w stosunku do Drvenika i RM.
Czas zwolnił, my również. Zero pośpiechu i powolna degustacja prawdziwej Dalmacji.
Inaczej było gdy wracaliśmy, kiedy bez celu, z zegarkiem na ręku i smutkiem w oczach ,błąkaliśmy się po nim .
PS
Zdjęcie kościółka między palmami do folderu o Hvarze. Tak właśnie zapamiętałem Sućuraj
Za rok na pewno przedłużymy degustację ( tylko na starcie, bo my wypoczęci po przespanej nocy )

Habanero napisał(a):Sierściuchy przecudne i dodałbym jeszcze - leniwe, jak cały Sućuraj
Tak właśnie go odebrałem, po zejściu z promu. Niesamowity kontrast w stosunku do Drvenika i RM.
Czas zwolnił, my również. Zero pośpiechu i powolna degustacja prawdziwej Dalmacji.
Inaczej było gdy wracaliśmy, kiedy bez celu, z zegarkiem na ręku i smutkiem w oczach ,błąkaliśmy się po nim .
PS
Zdjęcie kościółka między palmami do folderu o Hvarze. Tak właśnie zapamiętałem Sućuraj
Za rok na pewno przedłużymy degustację ( tylko na starcie, bo my wypoczęci po przespanej nocy )

Miałem to samo w tym roku, podczas skuterowej wycieczki po Hvarze. Wjechaliśmy z Hvaru w interior i wylądowaliśmy w innym świecie. Hvar nas oczarował, a żona się w nim zakochała. Podobne odczucia mieliśmy też podczas skuterowego objazdu Brača i Visu. Może się pokuszę o krótką relację z tych wycieczek. Kiedyś trzeba może zacząć...