Małe i duże niebałkańskie podróże :-)

Pozdrawiamy z naszego ostatniego dnia na Sardynii. Głównie nadmorskiej i gastronomicznej, więc z zabytkami wszelakimi zapoznam się dopiero po powrocie, oczywiście dzięki Waszej relacji.

kulka53 napisał(a):Zachęcony otwartymi drzwiami wszedłem... i wydałem z siebie wielkie WOW . Szybko zawołałem Małgosię…

To ten widok tak na mnie podziałał:

Faktycznie CUDO, ciekawe czy pisali o nim w przewodniku, ja coraz bardziej przekonuję się do tego, że większość guidebooków jest totalnie sztampowa....

dangol napisał(a):Pozdrawiamy z naszego ostatniego dnia na Sardynii. Głównie nadmorskiej i gastronomicznej, więc z zabytkami wszelakimi zapoznam się dopiero po powrocie, oczywiście dzięki Waszej relacji.

A przecież ledwo wyjechaliście.... ale zas leci, mnie też trochę na Forum znów nie było....

dangol napisał(a):Pozdrawiamy z naszego ostatniego dnia na Sardynii. Głównie nadmorskiej i gastronomicznej, więc z zabytkami wszelakimi zapoznam się dopiero po powrocie, oczywiście dzięki Waszej relacji

Pozdrawiamy również
Wy pewnie już na promie... mam nadzieję, że wyspa spełniła wasze oczekiwania a pogoda dopisała.
Zresztą... jakakolwiek by nie była, gorsza niż tutaj być nie mogła

Wracajcie szczęśliwie i liczymy na opowieść .

tony montana napisał(a):Faktycznie CUDO, ciekawe czy pisali o nim w przewodniku, ja coraz bardziej przekonuję się do tego, że większość guidebooków jest totalnie sztampowa....

W naszym nie było...
W zeszłym roku kierowaliśmy się głównie zabranym przewodnikiem, wydawał się nam szczegółowy w miarę, ale jak się okazało opisywał jedynie główne miasta i parę innych, najważniejszych atrakcji.
Posiedziałem trochę zimą nad mapą (papierową), zweryfikowałem atrakcyjność zaznaczonych tam miejsc na zdjęciach w sieci, dołożyłem atrakcje pokazane przez google... i na połowę tego wszystkiego co byśmy chcieli zabrakło czasu .
W obecnych czasach dostępności informacji wszelakich przewodniki są chyba już nieco przestarzałą formą poznawczą... może tak na pierwsze zetknięcie z danym obszarem wystarczą, ale później już nie .

Pozdrawiam

17 maja, wtorek

Jako że nasz dzisiejszy nocleg wypadł w mało ustronnym miejscu, kawałek dalej był parking z restauracją a też niedaleko przebiegała jakaś boczna, dziurawa i mało uczęszczana (ale jednak) droga, wstaliśmy bardzo wcześnie, skoro świt i szybko zebraliśmy się z codziennymi porannymi czynnościami. Żołądki napełnione, kilka warstw ubioru na sobie (to była kolejna lodowata noc i poranek), wciąż jest jeszcze wcześnie. Zabytkowy kościół miał być czynny chyba od 10, zdecydowanie nie chciało się nam tak długo czekać, dlatego pooglądaliśmy go raz jeszcze, tym razem w porannym oświetleniu.

Czy ten pojazd wygląda że jeszcze przed chwilą służył za sypialnię?



Słońce świeci, ale od zachodu nadciąga porządne zachmurzenie... oby przejściowo



Kościół we wschodnim oświetleniu też ładnie się prezentuje.

No to jedziemy . Pierwszy punkt dzisiejszego programu leży dokładnie po drugiej stronie Sassari, w zeszłym roku jadąc z Sassari do Stintino i plaży La Pelosa przejeżdżaliśmy tuż obok , ale zwyczajnie w natłoku wrażeń zapomniałem o tym miejscu zaznaczonym na naszej mapie. Zabytek ten jest tak oryginalny i inny niż wszystko co można zobaczyć nie tylko na Sardynii ale i w Europie , że zdecydowanie był punktem obowiązkowym tegorocznej trasy.

Monte d'Accoddi to zabytek odkryty w 1954 roku, mający około 6000 lat , zbudowali go ludzie z tzw. kultury Ozieri. Jest to konstrukcja o wysokości ok. 5,5 m ze szczytem w kształcie prostokąta o wymiarach ok. 12 x 7 m. Jako, że nie stwierdzono wewnątrz żadnych komór ani w ogóle wejścia do kamiennego kopca, przypuszcza się, że służył on jako ołtarz – w funkcji religijnej, albo punkt obserwacyjny, jako że plan na którym został zbudowany odpowiada 4 stronom świata. Okoliczne znaleziska potwierdzają, że miejsce to najprawdopodobniej było centrum sakralnym.

Od głównej drogi podjeżdża się kawałek do sporego parkingu – zupełnie pustego jako że pora jest wciąż wczesna. Jest tu budynek z kasą i punktem informacyjnym, ale wszystko jest pozamykane. Do zabytku trzeba się jeszcze kawałek przespacerować, co czynimy, okazuje się, że jest już na szczęście otwarte i budka z kasą znajduje się tuż przy samym kopcu. Cena – 3 euro.

Pogoda niestety jest dość ponura, ale czasami zza cienkich chmur wygląda słońce.























Niby nic szczególnego, kopiec z kamieni... ale jak dla nas, ze względu na jego wiek i ciekawy kształt z pewnością warto zobaczyć na własne oczy.



Wracamy na parking... w zasadzie gdyby ktoś bardzo się uparł to można autem podjechać pod sam kopiec .

Kilka kwitnących roślinek po drodze.

Jedziemy do Porto Torres. Spore portowe i przemysłowe miasto założone w czasach nowożytnych w XIX wieku ominęliśmy rok wcześniej, teraz jednak byliśmy już tak blisko, że stwierdziliśmy że na chwilkę wstąpimy. W jednym tylko celu – by popatrzyć na najważniejszy tu zabytek – kościół San Gavino.

Dawna katedra (miasto było siedzibą biskupa od V do XV wieku) wg najstarszych dokumentów została zbudowana na początku XI wieku w stylu protoromańskim na miejscu dwóch wcześniejszych wczesnochrześcijańskich świątyń z których jedna była jednocześnie grobowcem świętego Gabinusa. Gabinus był rzymskim żołnierzem, który pod wpływem dwóch uwięzionych za wiarę kapłanów przeszedł na chrześcijaństwo – wszyscy zostali straceni i stali się męczennikami kościoła a cała trójka ma swoje święto 3 mają kiedy to odbywają się w mieście procesje.

Kościół jest charakterystyczny... nie ma wieży dzwonniczej, ma za to dwie absydy, jest symetryczny w każdym kierunku. Jest też bardzo długi, przez co sprawia wrażenie przysadzistości.









Wejście do kościoła... niby otwarte, ale jednak zamknięte .

Ktoś ma sympatyczne wejście do domu







Tak wygląda w środku, zdjęcie z tablicy informacyjnej.

Wyjeżdżając z miasta w kierunku portu natknęliśmy się jeszcze na inne jego ciekawostki.

W samym porcie stoi taka oto aragońska wieża.



Kawałek dalej w kierunku zachodnim znajdują się ruiny dawnego założonego przez Rzymian miasta – Turris Libisonis, jednego z najważniejszych na Sardynii.





Tuż obok – dawny rzymski most nad Riu Mannu. Jest największy na Sardynii i liczy 170m długości. Wygląda na to, że służył w normalnym ruchu drogowym jeszcze całkiem niedawno .









Otoczenie można powiedzieć średnio atrakcyjne .



Tuż obok – nowy most.







Most jest faktycznie spory, ale nie ma żadnej możliwości by zrobić mu reprezentacyjne zdjęcie w całej okazałości, wszędzie wyłażą albo krzaki albo jakieś rudery. Od południa mamy towarzystwo stadniny koni .



Pogoda się poprawiła, to będzie sprzyjać naszym dalszym planom na dziś, jako że teraz pojedziemy nad morze... najwyższy czas, w końcu na wyspie jesteśmy . W sumie fajnie, że zajrzeliśmy do Potro Torres, ale teraz, po ponad 2 dniach zwiedzania trzeba by wreszcie popatrzeć na jakieś plaże .

c.d.n

San Gavino rzeczywiście charakterystyczny. Absydy po obu stronach długości - nie spotkałem się jeszcze z czymś takim

pozdrawiam,
Michał

Mikeee napisał(a):Absydy po obu stronach długości - nie spotkałem się jeszcze z czymś takim

Na Sardynii to ponoć unikat. Na kontynencie spotyka się takie budowle częściej, np tuż pod Pizą stoi San Piero a Grado

Pozdrawiam

kulka53 napisał(a): mam nadzieję, że wyspa spełniła wasze oczekiwania a pogoda dopisała

Trochę tak, trochę nie… Więcej na ten temat będzie w relacji, na ten moment tylko tyle, że na pożegnanie lata bardziej jednak pasuje nam Grecja , więc raczej ona będzie kierunkiem na kolejne dwutygodniowe jesienne urlopy. Tyle, że najwcześniej dopiero za dwa lata, bo w 2017 na wrzesień zostanie nam tylko tydzień (Kaszuby „obowiązkowe”, a wcześniej na ten właśnie rok przypada jakiś wypad na narty), na 99 % w kraju (wstępny plan już jest).

Co do pokazywanych przez Was sardyńskich zabytków… Tak jak wspomniałam, w realu prawie ich nie widzieliśmy. O Łaciatej Krowie czytałam przed wyjazdem, ale nawet nie próbowałam namawiać Grześka na dotarcie tam. Nuragi wszelakie też odpuściliśmy (wiem, wiem… chociaż jeden wypadałoby odwiedzić ), zobaczyliśmy za to Monte A’ccoddi (właśnie dlatego, że miejsce nietypowe dla Sardynii).

kulka53 napisał(a):Wizerunek krowy (kilku krów) jest również wyrzeźbiony na jednej z podpór łukowych przed wejściem.

Przyjdzie moment, że w Sopronie dotrzemy do "koziego" kościoła.

pzdr

dangol napisał(a):na pożegnanie lata bardziej jednak pasuje nam Grecja , więc raczej ona będzie kierunkiem na kolejne dwutygodniowe jesienne urlopy.

No cóż... jakoś mnie to nie dziwi
Jak już gdzieś tam napisałem - planowaliśmy na wrzesień Korsykę. Bardzo byliśmy nastawieni, choćby by wykorzystać zniżkę na kolejny rejs od Moby . Inne powody sprawiły, że wybraliśmy jednak Grecję, ale fakt, że obawialiśmy się o wrześniową pogodę na górzystej wyspie w tym rejonie Europy .

dangol napisał(a):Co do pokazywanych przez Was sardyńskich zabytków… Tak jak wspomniałam, w realu prawie ich nie widzieliśmy. O Łaciatej Krowie czytałam przed wyjazdem, ale nawet nie próbowałam namawiać Grześka na dotarcie tam. Nuragi wszelakie też odpuściliśmy (wiem, wiem… chociaż jeden wypadałoby odwiedzić ), zobaczyliśmy za to Monte A’ccoddi (właśnie dlatego, że miejsce nietypowe dla Sardynii).

I tak jestem bardzo ciekawy Waszego spojrzenia i wrażeń, wyspa jest na tyle duża i różnorodna, że na pewno trafiliście w jakieś nieznane, ominięte przez nas miejsca.
Maj tegoroczny był na tyle kapryśny pogodowo, tzn było może ładnie ale chłodno i czasami wiatr dawał nieźle popalić , że nawet gdy chcieliśmy poplażować to się nie bardzo dało . Siłą rzeczy trzeba było zwiedzać .
Nuraga trochę szkoda. Kilka jest naprawdę odlotowych, w sensie - ciekawych i byłem strasznie zaskoczony, że aż tak może to wyglądać. Niepozorne dość z zewnątrz, wewnątrz kryją niesamowite rozwiązania . Następnym razem na Sardynii (bo taki prawdopodobnie nastąpi - kiedyś) na pewno ponownie zajedziemy do Su Nuraxi i tym razem do środka już wejdziemy...

longtom napisał(a):Przyjdzie moment, że w Sopronie dotrzemy do "koziego" kościoła.

Na pewno nie ominę tej chwili

Pozdrawiam

A propos wiatru, w czerwcu też mocno wiało , czasami i nie wszędzie
pzdr.