Małe i duże po Polsce podróże - Na Wschód-odsłona 2 :)

27 lipca, czwartek c.d.

Spod kolegiaty niedaleko jest już na jarosławski Rynek. I tu – niestety – spotka mnie pewne rozczarowanie, trochę podobne do tego jakiego doświadczyłem gdy byliśmy 2 lata wcześniej w Gdańsku. Widać, że Jarosław jest jednak trochę zaniedbany, uliczki w samym przecież centrum są nadal takie, jakie były w latach 80-tych, czyli krzywe, zniszczone, z rozpadającymi się chodnikami, kamieniczki też w większości pozostały takie same, nie odrestaurowane. Przydałby się też plan choćby częściowej odbudowy tych części zabudowy, które zniknęły po wojnie, sporo jest w centrum (od północnej strony Rynku) pustych parceli porośniętych po prostu trawą. Oczywiście nie zmienia to mojej sentymentalnej może trochę opinii o Jarosławiu , ale spodziewałem się, że akurat tutaj zmiany ostatnich dwudziestu kilku lat powinny być bardziej widoczne. Prawdopodobnie miasta nie stać na takie inwestycje, choć bardziej prawdopodobne wydaje mi się złe zarządzanie… bo na przebudowę nawierzchni ścisłego Starego Miasta przez tyle czasu środki powinny się jednak znaleźć.
A druga rzecz która się nam nie podoba, tutaj też i Małgosia od razu zwróciła uwagę że nie powinno tak być, to taka, że w Rynku wciąż bez żadnych ograniczeń dozwolony jest przejazd i (zwłaszcza ) bezładne parkowanie .

Zadbany Rynek w Jarosławiu mógłby być prawdziwą perełką na polskiej mapie , ale OK, nie narzekajmy już więcej , nawet mimo tych pewnych zapóźnień jest naprawdę bardzo ładny.









A jego wizytówką, jak również całego miasta jest piękny Ratusz



Pierwszy, drewniany ratusz istniał tutaj już w XV wieku, po pożarze w 1600 roku odbudowano już murowany. Po kolejnym pożarze zyskał wygląd renesansowej, jednopiętrowej budowli z podcieniami. Austriaccy zaborcy zajęli go na cele wojskowe, dopiero w połowie XIX wieku miasto wykupiło budynek. Obecny, neorenesansowy wygląd Ratusz otrzymał w końcu XIX wieku.

Drugą wizytówką miasta znajdującą się na Rynku jest tzw. kamienica Orsettich.



Jest to jedna z najpiękniejszych mieszczańskich kamienic w Polsce, zbudowana w stylu późnorenesansowym. Powstała w końcówce XVI wieku a taki wygląd zyskała po przebudowie w 1633 roku przez nowego właściciela, krakowskiego kupca Wilhelma Orsettiego. Została ozdobiona attyką i podcieniami. Od 1945 roku przekazana działającemu w mieście muzeum.
Tak sobie myślę , trochę szkoda że nie weszliśmy.







W pobliskiej kamienicy Attavantich znajduje się informacja turystyczna a także wejście do podziemnej trasy turystycznej. Po chwili zastanowienia jednak odpuszczamy, mimo bardzo silnych zachęt sympatycznej dziewczyny z informacji.

Naprawdę tu ładnie



Uwagę w pobliżu Rynku przyciąga też Hala Targowa, miejsce z niemal 100-letnią historią.



Nieopodal Rynku natykamy się na taką kamieniczkę…



To dawna siedziba założonego w 1887 roku (istniejącego do II wojny) chrześcijańskiego Stowarzyszenia Rzemieślników „Gwiazda” pod patronatem św. Józefa którego figura stoi nad wejściem.

Niezbyt długi jarosławski deptak.





Przy głównej arterii przelotowej tuż obok starówki uwagę zwraca wzniesiony w początku XX wieku budynek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” , dziś dom kultury.











Aby być w zgodzie z dawną ideą gmachu musieliśmy się trochę nagimnastykować by wykonać tych kilka fotek bez białych dostawczaków na pierwszym planie, jak i innych pojazdów dość licznie przemierzających główną ulicę miasta.

Mimo niezbyt idealnej pogody (zza chmur tylko czasami wyglądało słońce) było bardzo gorąco a zmęczenie popołudniową porą trochę już dawało nam w kość. Mimo to nie daliśmy za wygraną i zamiast wrócić do auta udaliśmy się na spacer do kolejnych jarosławskich zabytków…

c.d.n.

Dzień Dobry.
Idziecie jak burza z relacją i w niej słuszna uwaga co mnie też zdenerwowało to samochody w ruchu i stojące na rynku , rzeczywiście zrobienie zdjęć stwarzało pewien problem najdelikatniej mówiąc....

iwc1 napisał(a):Idziecie jak burza z relacją

Staramy się , bo trochę na szczęście mamy luźniejszy czas zawodowo, a i okres wyjazdowy zbliża się wielkimi krokami - do pierwszego jeszcze trochę ponad 2 miesiące. No i chcielibyśmy zakończyć obie aktualne relacje jeszcze przed wyjazdem... a trochę do pokazania jeszcze zostało

iwc1 napisał(a):słuszna uwaga co mnie też zdenerwowało to samochody w ruchu i stojące na rynku , rzeczywiście zrobienie zdjęć stwarzało pewien problem najdelikatniej mówiąc....

No właśnie... cóż, nie ma się co przejmować, aut nie poprzestawiamy, piękne wyidealizowane foty zapewne można w internecie znaleźć, a te są nasze - i dla nas najcenniejsze , nawet jeśli obejmują rządki samochodów

Pozdrawiamy serdecznie

kulka53 napisał(a):

Nefer napisał(a):A Jarosław z pewnością będzie trzeba odwiedzić.

To na dodatkową zachętę - następny odcinek z Jarosławia (jeszcze nie ostatni...)

Zachęta doprawdy wspaniała: rynek, ratusz, kamieniczki naprawdę urokliwe .

Nefer napisał(a):Zachęta doprawdy wspaniała: rynek, ratusz, kamieniczki naprawdę urokliwe .

Miasto ma się czym pochwalić, fajnie by było, gdyby jeszcze trochę "dopieściło" to co ma do zaoferowania .

27 lipca, czwartek c.d.

Nie wspomniałem w poprzednim odcinku, a w sumie można, czemu nie , o Bramie Krakowskiej. Jarosław nie miał tyle szczęścia co Lublin, gdzie dawna brama miejska jest piękną i rozpoznawalną wizytówką miasta, tutaj XVI-sto wieczna brama została w XVIII wieku rozebrana, podobnie jak znaczna część murów miejskich, z których zostały jedynie odsłonięte fragmenty przylegające do fosy i fundamentów bramy. Dawna Brama Krakowska stanowi zamknięcie ulicy Grodzkiej, czyli obecnego miejskiego deptaka prowadzącego do Rynku. Fotki brak

Spod bramy udajemy się na zachód główną arterią przelotową miasta. Na chwilkę zaglądamy do malutkiego kościółka św. Ducha, zbudowanego w końcu XVII wieku przy nieistniejącym już szpitalu dla ubogich. W czasach zaborów i w okresie międzywojennym był to kościół ewangelicki.



Kamienica na skrzyżowaniu z ulicą prowadzącą do dworca.





Nieco dalej od Starego Miasta wznosi się kościół Trójcy Przenajświętszej, wzniesiony wraz z klasztorem franciszkanów w początku XVIII wieku.









Cały kompleks wraz z barokowym wyposażeniem kościoła jest zachowany w praktycznie niezmienionej formie. Plac przykościelny otaczają kaplice Drogi Krzyżowej.

Kościół jest zamknięty, ale zajrzeć do środka się da









Kapliczka św. Jana Nepomucena po drugiej stronie ulicy.



Kawałek dalej napotykamy piękny i dobrze zachowany drewniany dworek, w którym znajduje się… sklep z AGD . Dworek pochodzi z pierwszej połowy XIX wieku.





Siedziba starostwa powiatowego.



Studnie to powszechny widok w Jarosławiu i w całej południowo-wschodniej Polsce.

Porządnie już jesteśmy zmęczeni i trochę (nawet bardzo ) żałujemy że nie wróciliśmy do samochodu by nim podjechać do położonego kawałek od centrum, przy wylocie na Rzeszów jeszcze jednego imponującego jarosławskiego zabytku…



Ale przyszliśmy i było warto.

Sanktuarium – bazylika MB Bolesnej i klasztor dominikanów ma długą historię, sięgającą średniowiecza. Wtedy, w 1381 roku wg legendy grupa pasterzy znalazła na gruszy polnej prostą rzeźbę Matki Boskiej trzymającej ciało zmarłego Chrystusa. Wzniesiono tu drewnianą kapliczkę, w której jak podaje tradycja modliła się królowa Jadwiga, a którą po spaleniu przez Tatarów zastąpiono w 1412 roku murowanym kościołem gotyckim. W pierwszej połowie XVII wieku zbudowano tu nowy kościół wraz z klasztorem dla sprowadzonych tu jezuitów. Obecna forma kościoła to efekt barokowej przebudowy z przełomu XVII i XVIII wieku. Z XVIII wieku pochodzi też jego wyposażenie. Po kazacie zakonu jezuitów w klasztorze osiedli dominikanie, którzy przez cały okres zaborów współdzielili go z wojskiem austriackim.



Kompleks jest w remoncie, trwają prace na dość szeroką skalę, przez które aby wejść do kościoła musimy iść nieco naokoło. Kościół jest bazyliką w związku z czym jest otwarty…

Wnętrzu także przydałoby się odświeżenie i może jest ono przewidziane, ale mimo to i tak jak na barokowy wystrój i malowidła całkiem nam się tu podoba.

Bazylika jest jednocześnie sanktuarium, w związku z czym w przejściu za ołtarzem znajdują się liczne wota pozostawione przez wiernych.









W transepcie, którego jedno ramię jest jednocześnie bocznym wejściem do kościoła, znajduje się ołtarz w całości przeznaczony na zgromadzone relikwie .





Najważniejszą z nich wydaje się być ta:



Ołtarz główny…



…w którym znajduje się (chyba) oryginalna średniowieczna figura .





W środku spędzamy sporo czasu, raz, że wydaje się nam dość ciekawe, a dwa, że zwyczajnie trochę odpoczywamy , przy okazji słuchając tego i owego z opowiadania przewodnika, który pojawił się wraz z wycieczką.

Kościołowi z zewnątrz także by się przydało odświeżenie…



…ale wydaje mi się patrząc na zakres przeprowadzanych prac jest to tylko kwestia czasu.

Ostatni rzut oka na bazylikę.



Warto tu zajrzeć tak wg mnie, ale lepiej zatrzymać się przejeżdżając autem .

c.d.n.

kulka53 napisał(a):Nieco dalej od Starego Miasta wznosi się kościół Trójcy Przenajświętszej, wzniesiony wraz z klasztorem dominikanów w początku XVIII wieku.

Czy ten kościół i klasztor pierwotnie były zbudowane dla dominikanów, a teraz są tam franciszkanie-reformaci

Nefer napisał(a):Czy ten kościół i klasztor pierwotnie były zbudowane dla dominikanów, a teraz są tam franciszkanie-reformaci

, mój błąd.
Dominikanie mieszczą się w bazylice, tej pokazanej na końcu, daleko poza centrum miasta.
Klasztor i kościół św. Trójcy od momentu powstania jest franciszkański.

Dzięki za czujność

kulka53 napisał(a)::oops: , mój błąd.
Dominikanie mieszczą się w bazylice, tej pokazanej na końcu, daleko poza centrum miasta.
Klasztor i kościół św.

Dzięki za wyjaśnienie, bo już miałem mętlik w głowie.

Pozdrawiam

Jeszcze taką fotkę znalazłem w temacie, jak to dawniej mówiono "polnego" kościoła pod Jarosławiem

27 lipca, czwartek c.d.

Lekko powłócząc nogami wracamy z powrotem do centrum. Miałem w planie zajrzeć jeszcze na znajdujący się po drodze (przy głównej szosie) Stary Cmentarz, ale nie mieliśmy już siły .

Kamienica w centrum.







Kamienica, też w centrum – od tyłu .



Z sympatyczną klatką schodową



W ogóle całkiem tu sympatycznie



Tyły kamienic były tak trochę przypadkiem, bo w ten rejon zapuściliśmy się z innego powodu. Kościoły jarosławskie mamy już za sobą , czas teraz na obiekty sakralne innych wyznań , a zachowało się ich w mieście kilka. Na otrzymanej w informacji turystycznej mapce widnieje cerkiew, było prawie po drodze – to jesteśmy.



Budowla ta to zachowane i odremontowane prezbiterium dawnej cerkwi Zaśnięcia NMP. Cerkiew stoi w parku, który dawniej był unickim cmentarzem. W miejsce drewnianej cerkwi w XVII wieku zbudowano tę właśnie, murowaną, którą po odkupieniu od austriackiego zaborcy Ukraińcy odremontowali i przebudowali w końcu XVIII wieku. Po II wojnie zdewastowany obiekt planowano wyburzyć, jednak po protestach jarosławian tzw. ”cerkiewkę” w nieco okrojonej formie ale udało się zachować. Wnętrze pokrywa polichromia, jednak nie dane nam było jej zobaczyć, budynek był zamknięty na cztery spusty.



Nieopodal, w pobliżu Rynku znajdują się kolejne dwa budynki związane z dawnymi mieszkańcami Jarosławia. Są to synagogi, tzw. Mała i Duża.



Synagoga Mała została zbudowana w 1900 roku. Zdewastowana w czasie wojny pozostawała opuszczona do czasu gdy w 1973 roku przeprowadzono remont z przeznaczeniem na pracownię konserwacji dzieł sztuki. Od początku XXI wieku po sprzedaniu prywatnemu właścicielowi ponownie stoi bezużyteczna.



Synagoga Duża powstała w 1811 roku na miejscu wcześniejszej. Zdewastowana podczas wojny w latach 60-tych została przekazana Liceum Plastycznemu, po remoncie usunięte pozostałości świadczące o kulcie religijnym przekazano do muzeum. Wyremontowany w latach 90-tych obiekt mieści Zespół Szkół Plastycznych, choć nie wiadomo czy tak będzie dalej bo ostatnio przekazano go Żydowskiej Gminie Wyznaniowej.