Małe i duże bałkańskie podróże :-)

kulka53 napisał(a):

Beata W. napisał(a):No naprawdę ładnie tam widoczki super

tiwa napisał(a):8O A ja już myślałem, że na Rodos nie ma takich miejsc

Monolithos to jeden z kilku rodoskich "rodzynków"
Punkt obowiązkowy podczas objazdu wyspy

longtom napisał(a):Z grilla, ze szklaneczką retsiny, Pyszności

Możliwe , my jednak z pewnością nie zdecydujemy się na ten przysmak... choćby ze względu na wygląd
Retsina Małgosi nie podeszła, ja nie mam nic przeciwko

tony montana napisał(a):Pod koniec lipca 2011 tragedii tam nie było

A widoki wynagradzają podejście 100 schodków w 40 stopniowym upale...

Teraz sobie przypomniałem, że wtedy w Plimri tez ośmiorniczki wisiały w restauracji, a pan zaopatrywał się w nie nurkując a potem, niestety, uderzając nimi o kamień.....

No właśnie, też kiedyś raz widzieliśmy (jeszcze w Chorwacji) poławianie ośmiornic....
Myśmy w Monolithos mieli zdecydowanie przyjaźniejszą temperaturę , ale to podejście , na Tsampikę jest wg mnie dużo bardziej męczące.

mariuszula napisał(a):Jedziemy w nast środę na tydzień na Evię-samo południe i kolejny tydzień pod Lefkadę
Spodziewam się korków na granicy, więc mam zamiar zjechać z autostrady i przekraczać granicę bocznymi przejściami.Omijam Segedyn jadąc od strony Balatonu w kierunku Subotnicy. Tym samym nawet nie liźniemy Budapesztu

Eubeja + Lefkada - bardzo fajny plan (po drodze Meteory )
Musimy się kiedyś wybrać na Eubeję na dłużej , kiedyś był taki plan z wejściem na jej najwyższy szczyt, z tego co pamiętam dość wysoko można autem podjechać i potem zostaje jakieś 400 (chyba) m. do podejścia.
Przez Węgry my akurat zawsze jeździmy zwykłymi drogami , ale od 3 czy 4 lat wybieramy przejście właśnie w Tompie.
Budapeszt to raczej na jakiś krótszy wypad i niekoniecznie latem bym sugerował
Życzę super urlopu

Pozdrawiam

Dziękuję
Węgry zaczniemy od Gyor Szekesfehervar Szekszard Baja pózniej pewnie Subotnica i dalej Novi Sad

3 maja, środa c.d.

Kastro Monolithos wznosi się sporo ponad poziomem morza, ale postanawiamy szybko się na tym poziomie znaleźć . Można zjechać w dół stromą i nieco wyboistą, ale asfaltową drogą więc nie wahamy się ani chwili, zwłaszcza że podobno jest tam jakaś plaża.

Rzeczywiście, jest - plaża Aliki.









Nie ma co, podoba się nam , zwłaszcza, że nieco powyżej jest fajny placyk parkingowy na którym można znaleźć miejsce w cieniu drzewka .

Ale jedziemy jeszcze może kilometr dalej, gdzie na końcu drogi jest chyba dość popularna (wnioskujemy po sporym parkingu) plaża Fourni.



Bardzo się nam tu podoba , tutaj to nawet byłoby idealne miejsce noclegowe pod sosenkami . Gdyby nie to, że wymyśliliśmy sobie na dziś jeszcze jeden punkt programu (jest wciąż jeszcze dość wcześnie), chętnie właśnie tutaj zostalibyśmy na noc. Nie ma tu żadnych zabudowań poza – działającą raczej tylko w sezonie – jeżdżącą tawerną parkującą na ogrodzonym placyku. Teraz stoi na parkingu parę aut, ale wieczorem powinien być już zupełny spokój jako, że plaża położona z dala od najbliższego Monolithos i z nieco kłopotliwym dojazdem wydaje się być odludna.

Parę zdjęć z plaży Fourni i okolicznych skał.









Dopiero co, wczoraj wieczorem byliśmy tak blisko stąd , jednak połączenia pomiędzy Fourni a drogą wzdłuż bardziej płaskiego wybrzeża na południu nie ma . Ale może to i dobrze.

Stojący słup z napisem wskazuje, że na wcinającym się w morze skalistym cypelku znajdują się jakieś grobowce , sprawdzimy to, chociaż i nawet bez tej informacji byśmy tam poszli . Naprawdę bardzo tu ładnie .

Kawałek stromego podejścia po skałach i już jesteśmy na cypelku.





Zadziwiające, na plaży było spokojnie a tutaj wieje niemiłosiernie . Póki da się utrzymać równowagę to nie jest tak źle, idziemy do końca.











Rzeczywiście zauważamy kilka wyciętych w miękkich skałach śladów działalności ludzkiej, ale czy są to te grobowce? Trudno powiedzieć.





Nie ma co, jest tu naprawdę pięknie .







Super plażyczka, chociaż byłby pewnie kłopot z dotarciem od lądu.



Fourni też nieźle stąd się prezentuje.

Na samym końcu cypelka znajduje się tajemnicza budowla .







Obeszliśmy naokoło, nie ma wejścia .

Ta dziura zdecydowanie wygląda na grobowiec .



Skałka.





Kolorek



Byliśmy sami, ale nadciągają następni spragnieni wrażeń .



Wracamy, wiatr nieźle daje w kość . Tym razem odjeżdżamy, ale okaże się za kilka dni, że jednak przyjdzie nam dotrzeć nad Fourni raz jeszcze i spędzić tu bardzo przyjemnie jeden z noclegów . Na zakończenie tej wizyty jeszcze skałka z Kastro Monolithos od dołu.



c.d.n.

kulka53 napisał(a):Nie ma co, jest tu naprawdę pięknie .

no ba! Ekstra miejsce
Plaża Fourni super.
Ten grobowiec na końcu cypelka skojarzył mi się z ....Sardynią

pozdrawiam,
M

Mikeee napisał(a):Ten grobowiec na końcu cypelka skojarzył mi się z ....Sardynią

Że niby mini-nurag?
Nie wpadłbym na to
Ciężko powiedzieć czy akurat to był grobowiec, zresztą... nie to było dla nas najważniejsze , bardziej próbowaliśmy utrzymać równowagę i nie zostać zdmuchniętymi do wody
Poza tym cała ta okolica jest jak dla mnie jednym z najładniejszych miejsc na Rodos.

Pozdrawiam

3 maja, środa c.d.

Ponownie mijamy Monolithos, co prawda chwilę wahałem się czy nie skręcić w zaznaczoną na mapie drugą drogę, nadmorską i widokową, okrążającą od zachodu masyw pod którym leży wioska, ale nie widząc żadnych znaków odpuszczamy. Może tamtędy nie ma przejazdu? A może droga jest kiepskiej jakości? Nie zdecydowaliśmy się sprawdzić, bo na dziś mamy jeszcze jeden dość istotny cel, który chcielibyśmy jeszcze spróbować zrealizować zanim zrobi się zbyt późno.

Ale chwilę jeszcze mamy, zatem zatrzymuję się widząc imponujący jak na rodyjskie wioski kościół w Sianie . Co prawda jest on dość nowy i nie stanowi wartości zabytkowej, ale wygląda trzeba przyznać ładnie .







Kościół stanowi ewidentnie atrakcję turystyczną powodującą liczne zatrzymania przejeżdżających aut, bo przy drodze w tym miejscu domy zamieniły się w sklepiki z lokalnymi produktami itp. Jest ich kilkanaście.



Zamiast wnętrz sklepików wybieramy otwarte wnętrze kościelne.











Jadąc dalej tracimy jakieś pół godziny (bo inaczej tego czasu nazwać nie można) na zjazd na wybrzeże poniżej osady rozrzuconych na stromych zboczach domów zwanej Lakki. Spodziewaliśmy się jakiejś w miarę odludnej plaży i (może) dogodnego miejsca na nocleg, ale ani jednego ani drugiego tutaj nie znaleźliśmy. Jedyny ewentualny plus tego miejsca to ładne zachody słońca . Rozczarowani odjeżdżamy wspinając się stromo pod górę wąską asfaltówką na pamiątkę pobytu mając to jedno zdjęcie.

No dobrze, zatem pora już ostateczna na próbę zdobycia najwyższego szczytu Rodos, góry Ataviros wznoszącej się na ponad 1200 m.n.p.m. Próbę, bo nie byliśmy pewni czy w ogóle da się tam dojechać , internet dostarczał sprzecznych informacji w tym temacie. Na szczycie znajduje się baza (anteny i radary) wojskowa więc droga na pewno jest, ale czy po drodze nie ma zakazu? Sprawdzimy to .

Skręcamy gdy od głównej odbija droga do Embony, wioski leżącej pod masywem Ataviros, w tym miejscu rozwidla się też wąska asfaltówka w stronę szczytu. Jedziemy przez las jakieś 2-3 kilometry, potem kończy się las a także…. asfalt . Niezrażeni wspinamy się coraz wyżej i wyżej .

Po kilku serpentyniastych zakrętach docieramy w ładne miejsce .





Okolica wręcz usłana jest kwitnącymi kwiatami





































Parę innych gatunków też znalazło tu swoje miejsce

Jest spokojnie i niemal bezwietrznie, nie ma zupełnie nikogo, poza brzęczeniem pszczół i ledwo słyszalnym szumem mielących powietrze wiatraków panuje kompletna cisza. Jak dotąd szutrówka nie była zbyt wymagająca, ale sporo nam jeszcze do przejechania zostało… to jedziemy .

Kolejny odcinek był nieco gorszej jakości, miejscami dość stromy i zasypany luźnym źwirem, ale przy odrobinie uwagi przejezdny dla chyba każdego samochodu. A potem – niespodzianka , za otwartym i zardzewiałym szlabanem znów pojawił się znów asfalt .

Cel na horyzoncie .



Asfaltu już nie zabraknie .





Pod samym szczytem



Obła przestrzeń wokół wierzchołka z radarową „kulką” jest ogrodzona starym płotem.

Droga dociera do bramy – otwartej – ale z zakazami wstępu. Uznajemy cel za osiągnięty , nie będziemy się kręcić po okolicach jako że te, podobnie jak i widoki nie są ciekawe a na dodatek zamglone.



Widok spod bramy.



Zbiornik nad którym spędziliśmy pierwszą na wyspie noc.



Wioska…



I na pamiątkę



Parę ładniejszych znacznie widoczków zrobionych nieco niżej.









Chcąc zdobyć Ataviros – uwaga – droga ma około 11 km podczas których trzeba pokonać około 800 m w pionie i 11 km w poziomie, z czego z tego co pamiętam 6 km było po szutrze a 5 asfaltem (albo odwrotnie ).

Zgodnie uznaliśmy, że nie ma po co zjeżdżać w dół do cywilizacji, tu jest na tyle cicho i spokojnie, a na dodatek bezwietrznie, że bardzo fajnie będzie zostać tutaj na nocleg. Wybieramy płaskie i trawiaste miejsce tam przy kwietnej łące gdzie zatrzymaliśmy się na zdjęcia, rozbiliśmy obóz, ugotowaliśmy sobie jedzonko, nie było kompletnie nikogo….było IDEALNIE

I dzisiejsza trasa.





A – plaża Limni
B – Moni Skiadi
C – Lachania
D – Plimiri
E – Prasonisi
F – Kattavia
G – dzika plaża
H – Kastro Monolithos
I – plaża Fourni
J – Siana
K – Lakki
L – nocleg pod Ataviros

c.d.n.

Takie kwiotki to mogę oglądać cały dzień

Bardzo fajne położenie Monolithos...takie fotogeniczne .
Pozdrawiam

Beata W. napisał(a):Takie kwiotki to mogę oglądać cały dzień

Pognaliśmy na szczyt i zamiast spędzić z nimi cały dzień spędziliśmy całą noc.
Nazywaliśmy je piekarowymi kwiatkami bo towarzyszyły jej na Cyprze w relacji "W pogoni za flamingami"

piekara114 napisał(a):Idziemy teraz już granią, ale dalej lekko pod górę i cały czas towarzyszą nam liczne Asphodelus ramosus – kwiatki….

Czyli Asphodelus ramosus.

ajdadi napisał(a):Bardzo fajne położenie Monolithos...takie fotogeniczne .
Pozdrawiam

Za dużo jak na tak sporą wyspę takich powiedzmy spektakularnych i obowiązkowych widoków nie ma. Poza Tsampiką chyba widoki na i z Monolithos najbardziej się nam podobały

Lidia K napisał(a):Poza Tsampiką chyba widoki na i z Monolithos najbardziej się nam podobały

Nie dziwię się, pięknie, ale widoki z wjazdu na szczyt też bardzo ładne.

Pozdrawiam

KOL napisał(a):widoki z wjazdu na szczyt też bardzo ładne.

Trafiliśmy tam o dobrej porze (no i pogodzie)
Lubię takie bezleśne, skaliste tereny. Na Rodos w zasadzie tak wyglądają tylko najwyższe partie masywu Ataviros, nawet drugi co do wysokości Profitis Ilias na który ostatecznie nie dotarliśmy (nie byliśmy mocno zdeterminowani ale byliśmy blisko 2 x ) jest raczej zalesiony.