Kraj w Oceanii na grudniowe dni

Kapitańska Baba napisał(a):Kiedyś mieliśmy w domu palmę z tymi okrągłymi liśćmi co u Ciebie na zdjeciach powyżej

U nas też taka była , z fikusem i monsterą robiła za domową dżunglę


Pozdrawiam
Piotr

megidh napisał(a):W pierwszej chwili, jak zobaczyłam to zdjęcie, to mi przyszło na myśl, że trzymasz w rękach lianę i zaraz będziesz udawał Tarzana .

Tak było , nie tylko ja próbowałem wytrzymałości liany , ich plątanina to rzeczywiście bardzo mocna konstrukcja , ta ze zdjęcia nieznacznie tylko ugięła się pod moim ciężarem Zdjęć nie będzie .


Pozdrawiam
Piotr

Zbliżaliśmy się do szczytu klifu i wodospadu , wzrost wilgotności był nieznacznie , ale odczuwalny , także zieleń wydawała się bujniejsza i bardziej soczysta . Gdzieniegdzie pomiędzy drzewami widać było też obsypane kwiatami drzewa

Co było w tym zwiniętym liściu?

Las deszczowy robi wrażenie nawet na zdjęciach, a cóż dopiero w realu ? Ja widziałam jedynie nikłą namiastkę deszczowych lasów - las laurowy na Teneryfie. Wtedy narzekałam, że trafiliśmy tam w mglistą pogodę, ale może właśnie dzięki temu była namiastka deszczowości ?

Kapitańska Baba napisał(a):Co było w tym zwiniętym liściu?

Pajączek , albo kilka pajączków , dokładnie nie wiem w jakiej ilości , bo liścia nie rozwijałem


Pozdrawiam
Piotr

dangol napisał(a):Las deszczowy robi wrażenie nawet na zdjęciach, a cóż dopiero w realu ? Ja widziałam jedynie nikłą namiastkę deszczowych lasów - las laurowy na Teneryfie. Wtedy narzekałam, że trafiliśmy tam w mglistą pogodę, ale może właśnie dzięki temu była namiastka deszczowości ?

Nam trafił się wyjątkowo suchy rok , w rzece i strumieniach wody było jak na lekarstwo , niektóre strumienie były zupełnie suche , ale i tak było pięknie
Gdy zobaczyłem pomiędzy drzewami górną część wodospadu Minnamurra , po tym co się naczytałem na jego temat moja reakcja mogła być jedna Nie udało mi się namówić nikogo na spacer pod wodospad , ani pod górną , ani pod dolną jego część . . .









Za to udało mi się zobaczyć rajskie ptaki , ale nim zdążyłem wyciągnąć telefon skutecznie schowały się w krzaki










Pozdrawiam
Piotr

Ruszyliśmy w drogę powrotną , do kawiarni przy wejściu do parku , bo po takim spacerze należały nam się lody , a że godzina była jeszcze młoda , po małym odpoczynku i lodach pojechaliśmy jeszcze do Wollongong , zobaczyć kolejną , niewątpliwą atrakcję

piotrf napisał(a):

Kapitańska Baba napisał(a):Co było w tym zwiniętym liściu?

Pajączek , albo kilka pajączków , dokładnie nie wiem w jakiej ilości , bo liścia nie rozwijałem


Pozdrawiam
Piotr

O nie

Będzie dużo kwiatów?

Dzięki Tobie coraz bardziej zaczynam się oswajać z Australią.

Kapitańska Baba napisał(a):Będzie dużo kwiatów?

Tak i innych roślinek , a także ptaki , i zwierzaki przeróżne


Pozdrawiam
Piotr

ziemniak napisał(a):Dzięki Tobie coraz bardziej zaczynam się oswajać z Australią.

Dziękuję , bardzo mi miło


Pozdrawiam
Piotr

Część dziesiąta

Ogród Botaniczny Wollongong łączy przedmieścia Wollongong w Keiraville u podnóża góry Keira w australijskiej Nowej Południowej Walii . Jest to lokalny ogród botaniczny Illawarra , został założony w 1964 roku , a otwarty we wrześniu 1970 roku . To oaza zieleni i spokoju położona w sercu miasta Wollongong , oferuje mieszkańcom i turystom możliwość obcowania z różnorodnymi gatunkami roślin z całego świata , a także lokalną florę charakterystyczną dla regionu Nowej Południowej Walii . Jest to bardzo ciekawe miejsce zajmujące kilkadziesiąt hektarów podzielonych na kilka sekcji tematycznych , w tym ogrody deszczowe , kolekcje sukulentów i kaktusów , a także tradycyjne ogrody chińskie i japońskie , które wprowadzają odwiedzających w atmosferę Azji .
Są też miejsca na relaks , regały z książkami