Ich wysokości - monsunowe księżniczki ;) - Indie 2009

shtriga napisał(a):Macie jakiś pomysł na to, czemu w górach tak wysokich buduje się budynki z płaskimi dachami? Myślę tu szczególnie o śnieznych zimach. Nie umiem wymyślić czemu.

Ma koncepcję, że dlatego, bo na płaskim lepiej się ślizgać, a na stromym łatwiej się ześlizgnąć .

A ten autobus full wypas z "klimą" - normalnie luksusów zazdroszczę .

Pozdravki i Świąt Radosnych Bardzo Wam życzę :smo: .

piotrf napisał(a):Wskazać z marszu nie mogę Wojtku , bo bardzo ciężko znależć coś z architektury drewnianej wiejskiej tak starej , zostają skanseny ( np. w Sanoku ), w Grabie stare chałupy łemkowskie ( przełom XVII / XVIII w ) , w Nowym i Starym Żmigrodzie jakieś pozostałości , Zyndranowej , Olchowcu , Dębowcu , Polance

Też bylem w paru skansenach i nie udalo mi się zobaczyć chaty ze strzelistym dachem.

Na ogół, wiejska chata była parterowa ze stryszkiem. Na dole mieściły się z reguły dwie izby - biała i czarna, przedzielone sienią. Z rzadka trafiała się chata z użytkowym poddaszem - wtedy już tylko jednopiętrowym.

Na temat samego Podhala i tzw. "stylu zakopiańskiego" będącego dokładnie "stylem witkiewiczowskim" - ukazała się bogata literatura i swego czasu sporo o tym czytałem, jak również zdawałem egzamin z etnografii, obejmującej budownictwo góralskie.
Ale i teraz ukazują się nowe pozycje, jak np. "Styl zakopiański Stanisława Witkiewicza" (oprac.: Teresa Jabłońska), gdzie można przeczytać: "Styl zakopiański był fenomenem w historii polskiej architektury i sztuki użytkowej. Jego twórca - Stanisław Witkiewicz - na przełomie XIX i XX wieku, w Zakopanem - małej wówczas wiosce pod Tatrami - formułował teoretyczne zasady swej nowej idei i projektował piękne, drewniane wille, obiekty sakralne i rzemiosło artystyczne."

W pzypadku braku pod ręką literatury, można sięgnąć do wikipedii i przeczytać:

"Styl zakopiański, styl witkiewiczowski - styl architektoniczny wprowadzony przez Stanisława Witkiewicza w latach 90. XIX wieku. Witkiewicz dążył do stworzenia podstawy dla nowoczesnej polskiej architektury narodowej na podłożu sztuki Podhala.

Plan dwuizbowej chaty rozbudował tak, aby powstała willa służąca bogatym przybyszom. Jedno- lub dwutraktowe domy ze spadzistymi dachami, miały piętro ustawione w kierunku prostopadłym do części parterowej."

Pozdrawiam
Wojtek Franz

piotrf napisał(a):Nie neguję ( do głowy by mi nie przyszło nawet ) zasług Witkiewicza jako twórcy stylu zakopiańskiego .

Wiesz, niektórzy specjaliści od kultury mówiąc o zasługach Witkiewicza, wstawiają to słowo w cudzysłów, uznając to za sztuczną ingerencję.

Osobiście, nie mam sentymentalnego stosunku do jego stylu, chociaż zdobienia mi się podobają. Ale to już jest oparte na wzornictwie góralskim.

piotrf napisał(a):Wyszliśmy jednak z płaskich dachów , których w górach wiele nie zobaczymy

Chyba, że zajrzymy np. w Alpy. Tzn., nie idealnie poziomych, ale o kącie np. 20 stopni.

piotrf napisał(a):Myślę , że Ula nam wybaczy . . .

Pozostaje nam ta nadzieja.

piotrf napisał(a):Pozdrawiam serdecznie , życząc Wesołych i Pogodnych Świąt

Dziękuję i wzajemnie.

Pozdrawiam,
Wojtek Franz

witam

kolejna porcja świetnych zdjęć i wciągający tekst z Waszej wyprawy
znów przeczytałem jednym tchem,

... narodziła się już "nowa swiecka tradycja ", bo zaglądam tu coraz częściej szukając kolejnego odcinka, i z pewnością jeszcze nie raz podzielę się wrażeniami,
pozdrawiam i

Wesołych i Radosnych Swiąt

Przed świętami widziałem, że pojawił się kolejny odcinek jednak zostawiłem go na świąteczny poobiedni czas. Pogoda w Szklarskiej, gdzie świętuję niesprzyjająca wypadom narciarskim, więc na osłodę Monsunowe księżniczki.
Uczta.
Pozdrawiam i życzę udanego świętowania.

Wszystkich czytających i odwiedzających świątecznie pozdrawiamy

No to zafundowałam sobie miłe zakończenie Świąt przy lekturze kilku odcinków, które tu się w międzyczasie pojawiły , a które ja gapa na bieżąco przeoczyłam... Chociaż nie powinnam, mając na uwadze to, że jest już chyba Ulciną tradycją, że pod koniec roku relacje nabierają tempa, jakie lubimy . Te zaczęte relacje, bo ileż podróży chyba już się wspomnień na cropli nie doczeka , skoro szybkim krokiem nadchodzą kolejne , po których będzie tyyyyyyy...yyyyyyle do opisania! Egzotyka goni egzotykę z pewnością równie interesującą nie tylko dla Was, które to przeżyjecie, jak i dla nas którzy być może nie trafimy tam w realu nigdy, a dzięki Wam... być może . Tak więc, na kolejnej wyprawie na którą niebawem ruszycie tanecznym krokiem (ale skoro macie problemy z piwem 0,6 na jeden raz, to "pójście w tango" na szczęście Wam nie grozi) możecie być czasem znów rozczochrane, ale zobaczcie jak najwięcej, a potem podzielcie się tym z nami.

Zdjęcia ... No cóż, kapcie i szczęki są zagrożone bez przerwy , a wyniki ostatniego konkursu są tego wystarczającym dowodem i wyrażają nasz zachwyt nad miejscami połączony z tym czymś , co nie każdemu udałoby się osiągnąć, nawet gdyby dotarł tam, gdzie Wy byłyście...
A że treść każdego odcinka relacji na tym samym wysokim poziomie, to zrobiłam sobie dodatkową przyjemność i przeczytałam ponownie też i te, które już mi były znajome. I jakoś tak fajnie zrobiło mi się ... No i cieszę się, że wróciłyście całe i zdrowe pomimo klątwy Himalajów czy jak jej tam było... Bo tak naprawdę dopiero teraz dotarło do mnie to, co na samym początku napisałaś o niepokojach profilaktyczno-zdrowotnościowych, jakich doświadczyłyście na etapie przygotowań do podróży (jestem świeżo po lekturze niedokończonego pamiętnika Kingi Choszcz z jej afrykańskiej wyprawy).

tadeusz2 napisał(a): Twoja wspaniała relacja może zachwiać rynkiem wydawniczym o tematyce podróżniczej. Przecież w księgarni takiej perły ze świecą szukać, co ja mówię ze świecą, szperaczem nie wypatrzy

Nawiązując do wspomnianej wcześniej lektury i znanych mi innych tego typu pozycji oraz do tego, co napisał Tadeusz ma rację w 100% Fajnie byłoby mieć Wasze wspomnienia w wersji pisanej, a nie tylko w necie. I byłaby to na pewno perła w mojej biblioteczce.

shtriga napisał(a): A na murze obok drogi prowadzącej do pałacu, ślad zostawił mój cichy wielbiciel

Niezły kawał świata musiałaś przebyć, żeby ten miłosny liścik przeczytać . Jestem pełna podziwu, że udało Ci się odnaleźć tę przesyłkę. A może pogratulować powinnam Listonoszowi, że bezbłędnie trafił na adresatkę, znając tylko jej inicjały?

W oczekiwaniu na kolejną porcję wspaniałości, wracam raz jeszcze fotek z ostatnich odcinków. Będę miała kolorowe sny dzisiejszej nocy .

Buber napisał(a):Ma koncepcję, że dlatego, bo na płaskim lepiej się ślizgać, a na stromym łatwiej się ześlizgnąć .

A ten autobus full wypas z "klimą" - normalnie luksusów zazdroszczę

Te dachy to spać nie dadzą. Śliski temat
Autobus = rewelacja Dobrze, że będzie nam dane pojechać jeszcze jednym - ale to już nie w Ladakhu. Też będzie fajniusio

Franz napisał(a):

piotrf napisał(a):Myślę , że Ula nam wybaczy . . .

Pozostaje nam ta nadzieja.

No co Wy chłopaki Ja nie Legia (przypomniało mi się: "Bóg wybacza, Legia nigdy ), choć Panem Bogiem też z całą pewnością nie jestem Ogromne dzięki za dachowanie!!! Uwielbiam wszelkie dygresje! Zawsze się człowiek czegoś nowego dowie Uściski dla Was!

mwxx napisał(a): ... narodziła się już "nowa swiecka tradycja ", bo zaglądam tu coraz częściej szukając kolejnego odcinka, i z pewnością jeszcze nie raz podzielę się wrażeniami,

A jeśli dziś zajrzałeś, to powiało pustką... Już niewiele mi zostało do opisania. Chyba z 10 dni W święta komputera nie oglądałam, ale będę się starać, by nowej świeckiej tradycji szybko stało się zadość

tadeusz2 napisał(a):Przed świętami widziałem, że pojawił się kolejny odcinek jednak zostawiłem go na świąteczny poobiedni czas. Pogoda w Szklarskiej, gdzie świętuję niesprzyjająca wypadom narciarskim, więc na osłodę Monsunowe księżniczki.

Przynajmniej trochę lipcowego śniegu było, prawda? Serdeczności!

Zaraz jeszcze ustosunkuję się do Danusi Ale muszę schować w pracy głowę pod koc

dangol napisał(a):No to zafundowałam sobie miłe zakończenie Świąt przy lekturze kilku odcinków, które tu się w międzyczasie pojawiły , a które ja gapa na bieżąco przeoczyłam... (...)W oczekiwaniu na kolejną porcję wspaniałości, wracam raz jeszcze fotek z ostatnich odcinków. Będę miała kolorowe sny dzisiejszej nocy

Wiem dobra kochana duszo, że mi towarzyszysz, a ja się rumienię, że moje zaległości nijak nie znikają... Jeśli sny były kolorowe, to bardzo się cieszę! Córeczka mojej znajomej po koszmarnej jednej nocy przed zaśnięciem zawsze powtarza: "Niech mi się przyśnią kwiatki, niech mi się przyśnią kwiatki" Tego życzę!

dangol napisał(a): (...)jest już chyba Ulciną tradycją, że pod koniec roku relacje nabierają tempa, jakie lubimy . Te zaczęte relacje, bo ileż podróży chyba już się wspomnień na cropli nie doczeka , skoro szybkim krokiem nadchodzą kolejne , po których będzie tyyyyyyy...yyyyyyle do opisania!

Ale popatrz jak się tym razem śpieszę Danusiu :D:D:D - bo to relacja z wyprawy 2009
Co do tych nieopisanych... Też żałuję, że się nie zmobilizowałam do opisania zeszłego roku i poprzedniego i jeszcze Bałkanów 2007... Jestem próżna, ale nie aż tak, żeby się Wam tu narzucać, ale dobrze mieć pewne rzeczy spisane chyba...

dangol napisał(a):Egzotyka goni egzotykę z pewnością równie interesującą nie tylko dla Was, które to przeżyjecie, jak i dla nas którzy być może nie trafimy tam w realu nigdy, a dzięki Wam... być może . Tak więc, na kolejnej wyprawie na którą niebawem ruszycie tanecznym krokiem (ale skoro macie problemy z piwem 0,6 na jeden raz, to "pójście w tango" na szczęście Wam nie grozi) możecie być czasem znów rozczochrane, ale zobaczcie jak najwięcej, a potem podzielcie się tym z nami.

Ja do dzielenia się zawsze pierwsza!!! :D:D Ale póki co tango chyba trzeba będzie odpuścić, bo ogniste i pustynne Chile odkrywa przed nami z każdym dniem coś, co - KONIECZNIE MUSIMY SPRÓBOWAĆ ZOBACZYĆ :D:D Zobaczymy jak to będzie.

dangol napisał(a):Zdjęcia ... No cóż, kapcie i szczęki są zagrożone bez przerwy , a wyniki ostatniego konkursu są tego wystarczającym dowodem i wyrażają nasz zachwyt nad miejscami połączony z tym czymś , co nie każdemu udałoby się osiągnąć, nawet gdyby dotarł tam, gdzie Wy byłyście...

Tu się muszę zgodzić jeśli chodzi o zdjęcia Wioli. Najlepszym dowodem na to chyba jest fakt, że ja mam ogromne ilości zdjęć, które mi się podobają tak sobie, albo wcale . Wiola zrobiła połowę z tej mojej ilości, ale mogę je oglądać godzinami!!!

dangol napisał(a):Bo tak naprawdę dopiero teraz dotarło do mnie to, co na samym początku napisałaś o niepokojach profilaktyczno-zdrowotnościowych, jakich doświadczyłyście na etapie przygotowań do podróży (jestem świeżo po lekturze niedokończonego pamiętnika Kingi Choszcz z jej afrykańskiej wyprawy).

Żeby było śmieszniej to malarycznych problemów nie było żadnych! I nie użarła nas tam ani jedna komarzyca. To już nawet w moim BB zdarzyło mi się to ze dwa razy na 11 lat! Ale wszelkie problemy zdrowotne w innym klimacie - wg mnie - to nie żarty. Coś, co dla miejscowych jest zwykłą dolegliwością, dla nas może być koszmarem. I odwrotnie. Tak zdaje się zresztą niejedna cywilizacja wymarła.

dangol napisał(a):

tadeusz2 napisał(a): Twoja wspaniała relacja może zachwiać rynkiem wydawniczym o tematyce podróżniczej. Przecież w księgarni takiej perły ze świecą szukać, co ja mówię ze świecą, szperaczem nie wypatrzy

Nawiązując do wspomnianej wcześniej lektury i znanych mi innych tego typu pozycji oraz do tego, co napisał Tadeusz ma rację w 100% Fajnie byłoby mieć Wasze wspomnienia w wersji pisanej, a nie tylko w necie. I byłaby to na pewno perła w mojej biblioteczce.

Robiłyśmy sobie z Wiolą ostatnio jaja w empik-u. Akurat rzucił mi się w oczy tytuł książki "Kochaj i tańcz". Mówię jej: - Patrz - napiszemy książkę, potem nas zaproszą do "Dzień dobry TVN", a potem pewnie będziemy musiały wystąpić w "Tańcu z Gwiazdami" :D:D:D I to z Maserakiem pewnie Umierałyśmy!!! Wiola mówi, że nie chce do "Tańca z Gwiazdami" (bo jakby schudła po tych treningach, to nic by z niej nie zostało). I teraz ja nie wiem czy warto tę książkę pisać...

dangol napisał(a):

shtriga napisał(a): A na murze obok drogi prowadzącej do pałacu, ślad zostawił mój cichy wielbiciel

Niezły kawał świata musiałaś przebyć, żeby ten miłosny liścik przeczytać . Jestem pełna podziwu, że udało Ci się odnaleźć tę przesyłkę. A może pogratulować powinnam Listonoszowi, że bezbłędnie trafił na adresatkę, znając tylko jej inicjały?

Ja myślę... Nie, nie myślę - ja to wiem! Że dla takiej przesyłki i jej nadawcy, to człowiek jest w stanie pokonać dużo większe odległości i przeszkody...

Dzięki wielkie za czas poświęcony na czytanie!

shtriga napisał(a):

dangol napisał(a): (...)jest już chyba Ulciną tradycją, że pod koniec roku relacje nabierają tempa, jakie lubimy . Te zaczęte relacje, bo ileż podróży chyba już się wspomnień na cropli nie doczeka , skoro szybkim krokiem nadchodzą kolejne , po których będzie tyyyyyyy...yyyyyyle do opisania!

Ale popatrz jak się tym razem śpieszę Danusiu :D:D:D - bo to relacja z wyprawy 2009

A już za chwilę będzie z zeszłego roku...
Dziękuję za wycieczkę i z niecierpliwością czekam na kolejne zrywy w 2010.
Wszystkiego dobrego a przede wszystkim więcej czasu na przyjemności.

Noż kurka wodna nie udało się i się nie uda dokończyć w tym roku...
Czasem (a zwłaszcza jak tydzień ma 3 dni) czuję się w pracy jak dr House... Prawie niezastąpiona...

Dzięki wielkie Jacek za nieustający doping - i nawzajem (z tymi dobrociami dla Ciebie i Rodzinki )!!! Kupię koperek do sałatki krabowej i jeszcze wrócę chyba dziś

Porządkując - zostały nam w tej podróży:
6-10 lipca w Ladakhu,
11 lipca w Manali,
12 lipca w Delhi,
13-16 lipca w Jaisalmerze,
17/18 lipca w Delhi i fruuuuuuuuu.

shtriga napisał(a):Noż kurka wodna nie udało się i się nie uda dokończyć w tym roku...
Kupię koperek do sałatki krabowej i jeszcze wrócę chyba dziś

Porządkując - zostały nam w tej podróży:
6-10 lipca w Ladakhu,
11 lipca w Manali,
12 lipca w Delhi,
13-16 lipca w Jaisalmerze,
17/18 lipca w Delhi i fruuuuuuuuu.

Szkoda, ale tak jak wszyscy czytelnicy tej relacji WYBACZAMY, że nie dokończyłaś w zeszłym roku, że nie wróciłaś jeszcze z kolejnym odcinkiem. Mniejsze miałam zaległości.

No i dogoniłam.

Widoki - marzenie, kolory - mnie się podoba czerwieniowo- bordowo- ceglasty strój mnichów. Mniszek do klasztorów nie chcą.
Ale najbardziej ze wszystkiego podobają mi się kolory gór. Tak mogę siedzieć i się zapatrzeć.

To tak żeby nie spadło w niebyt drugiej strony
Podtrzymujmy to światło...

Zdecydowanie czekam na kolejny odcinek kulinarny, wszystko wspaniałe, cudowna egzotyka, bajeczna podróż, a same zdjęcia, trzeba mieć po prostu TALENT, pozdrawiam, i dalej czekam!!!

Aneks kulinarny, bardzo proszę!!!

Pozdrawiam, Grzegorz,