Gambia i Senegal, grudzień 2025.

Tego kierunku w katalogu forumowym jeszcze nie ma. Jak przetrawię to co widziałam to coś napiszę. Bo pobyt tam jest trudny emocjonalnie.
Na razie kilka obrazków.

Zajrzałem i zostaję w oczekiwaniu na przetrawienie

Obrazki ciekawe a kierunek na forum faktycznie egzotyczny .

Też zostaję i czekam na więcej bo Afrykę uwielbiam. Kiedyś oglądałam piękne zdjęcia znajomej z wyjazdu do Gambii ale Senegal to kompletna terra incognita :-) .

Jest. W końcu. Relacja, w której będą "momenty". Co prawda na razie zwierząt, ale liczę, że się rozkręci
Kolejny z Twoich egzotycznych kierunków, zapowiada się pięknie

Dzień dobry wszystkim zainteresowanym tematem.
Nie jestem pewna czy dokładnie na taką opowieść liczycie, ale tak było.

Dlaczego tam i po co?

Ano szukałam gotowca pasującego terminem do moich kilku dni wolnych przed świętami. Tak żeby bez wysiłku ulotnić się z domu. Wiedziałam, że kierunek nie jest jakoś bardzo atrakcyjny, bo to nie typowe safari i spektakularnych widoków też nie będzie. Ale miałam nadzieję, że brak rozwiniętej turystyki w tym rejonie umożliwi nam obejrzenie prawdziwszego kawałka Afryki. No i wybrałam to co było dostępne- wycieczkę objazdową 19-26 grudzień „Senegambia -spacer z lwami” z biura „R”. Oczywiście są też inne możliwości; można wykupić pobyt i korzystać z wycieczek, można sam czarter i resztę organizować samodzielnie. Są polskie biura proponujące usługi w bardzo europejskich cenach oraz tańsze miejscowe.

Lecieliśmy z Katowic, można było także z Warszawy. Nie kupując miejscówek siedzieliśmy obok siebie, Enter Air zaprzestał złośliwego procederu rozdzielania par.









Każdy kto korzystał z takiej masówki turystycznej wie co im można zarzucić, ale nie będziemy się czepiać. Zwłaszcza, że naszym pilotem była Pani dr Małgorzata Malińska, znana antropolożka społeczno-kulturowa, związana z Instytutem Stosowanych Nauk Społecznych i Katedrą Socjologii i Antropologii Obyczajów i Prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Studiowała przez 2 lata w Kairze, a potem odwiedziła samodzielnie z plecakiem każdy kraj afrykański oprócz Somalii. Mogliśmy więc tylko słuchać z rozdziawioną buzią.
Pani Małgorzata napisała książkę poruszającą m.in. trudny temat obrzezania kobiet. Polecam.

Późnym popołudniem 19 grudnia, w piątek dotarliśmy do pierwszego hotelu Bamboo Garden w Serrekundzie. Standard afrykański; jest papier toaletowy i letnia woda, nie ma lodówki, czajnika, suszarki i mydła w płynie. Internet to dobro luksusowe. Hotelowy rwał się bo nie wystarczał dla takiej ilości użytkowników, a ten z esim nie miał w tym miejscu zasięgu. Pościel i ręcznik czyste, łóżko wygodne. Nie musieliśmy korzystać z warczącej zagrzybionej klimy bo noce były chłodne, tak 18-20 stopni.

Obiekt zlokalizowany jest przy piaszczystej drodze, w odległości 500 m. od plaży. Oczywiście pierwsza rzecz jaką zrobiliśmy to spacer nad Atlantyk, chociaż już nie było słońca. Dłużej na plaży mogliśmy pobyć następnego dnia. Żeby się nie powtarzać zdjęcia pogrupuję tematycznie, a nie chronologicznie.

Przez trzy dni w tym hotelu jedliśmy śniadania i kolacje. Nawet tu mogłam dowiedzieć się czegoś nowego; sama nie wpadłam bym na to, że dla lepszej podzielności plasterki żółtego sera można jeszcze pokroić drobniej na paseczki centymetrowej szerokości Ale schudnąć nam się nie udało.


















Przy naszej ulicy było kilka restauracji, w których można dokupić posiłek. Do centrum turystycznego, czyli knajp i sklepów przy Senegambia Rd. mieliśmy kilometr.















A tak wygląda odcinek plaży miedzy Senegambia Beach Hotel na końcu wspomnianej ulicy, a naszym hotelem.
Niestety, spacer nie był przyjemnością bo co kilka kroków ktoś podchodził i coś proponował. Jak usiedliśmy jeden taki od razu usiadł przy nas i ględził zapraszając do swojej knajpy przy plaży. I tak mieliśmy iść na jedzenie więc po dwukrotnym upewnieniu się, że ma kalmary i ryby, postanowiliśmy zaryzykować. Na miejscu okazało się, że kłamał licząc na to, że jak wejdziemy to zostaniemy.





































































Pokazowe karmienie sępów w ogrodach Senegambia Beach Hotel odbywa się codziennie o 11.30.

Sobota, pierwszy dzień wycieczki był przeznaczony na relaks. Biuro proponowało fakultet- afrykańska fiesta i jeziorko z krokodylami. Nie skorzystaliśmy.

Po śniadaniu po prostu podeszliśmy do punktu taxi przed hotelem i powiedzieliśmy, że potrzebujemy kierowcy i jednocześnie bodyguarda, który zawiezie nas do Tanji i oprowadzi po targu rybnym. Jako, że tam każde zadanie wykonuje przynajmniej dwie osoby, pojechał z nami szef i kierowca.

Targ rybny w Tanji to największy taki targ w Gambii. Tutejsze ryby eksportuje się nawet do Gwinei i Senegalu. Na pierwszy rzut oka to straszny bałagan, góry śmieci i smród nie do opisania; trzeba patrzeć pod nogi żeby w coś nie wdepnąć. Ale jak przeanalizujemy krok po kroku co się tam naprawdę dzieje okazuje się, że to ogromne przedsiębiorstwo dające prace tysiącom ludzi. Kolorowe pirogi zatrzymują się na kotwicy kawałek od brzegu. Kobiety i mężczyźni dysponujący koszami i baliami, po szyję zanurzeni w wodzie, odbierają połów z łodzi i na głowie przenoszą na brzeg. Tu czekają chłopcy z taczkami, którzy rozwożą ryby do kobiet je oczyszczających i do sprzedawców. Część towaru idzie do wędzarni. Dostępne są też jadłodajnie ze świeżo złowionymi owocami morza ale uznaliśmy, że nie przełkniemy nic w takim smrodzie. Ludzie pracują w strasznych warunkach socjalnych i sanitarnych, ale dzięki tej robocie nie umierają z głodu.

Turyści nie są tu mile widziani, miejscowi nie chcą być fotografowani. Tylko nieliczni wyrażali zgodę. Dlatego zależało nam żeby być w towarzystwie „ochroniarza”, który jednocześnie umożliwił robienie zdjęć bo tłumaczył, że my to tylko krajobraz i łodzie, a nie ich …

Druga część wycieczki to była runda po Kololi. Chłopcy chcieli pokazać, że nie wszyscy w Gambii są skrajnie biedni i pochwalić się taką przyzwoitszą dzielnicą.

Na takiej stercie arbuzy leżą do tej pory, aż wszystkie się sprzedadzą. W nocy dobytku trzeba pilnować. W związku z tym istnieje zawód- stróż arbuzów. Nasz przewodnik przez okno zrobił zdjęcie, ale kobieta z daleka krzyczała żeby nie fotografować.