BiH - slalom między minami: maj 2023

Sylwetka&Gienuś napisał(a):Uwielbiam ten odcinek drogi ale fakt trzeba być czujnym. Jak jechaliśmy pierwszym razem zrobił na mnie ogromne wrażenie, wijąca się w dole rzeka i te strzeliste góry, oj piknie tam

Ciężko się dzieli uwagę pomiędzy kuszące widoki, a kontrolowanie ruchu na drodze.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):OK.
Skoro ujawniło się jakieś zainteresowanie, dopiszę jeszcze kilka zdań do wcześniejszych odcinków i ruszymy dalej.

Pozdrawiam,
Wojtek

Zainteresowanie jest, a jakże !
Pozdrawiam
Iwona

Franz napisał(a):Ciężko się dzieli uwagę pomiędzy kuszące widoki, a kontrolowanie ruchu na drodze.

To prawda . Czasem zazdroszczę pasażerom . . .


Pozdrawiam
Piotr

Iwona Baśka napisał(a):Zainteresowanie jest, a jakże !

Już się sprężam.

Pozdrawiam,
Wojtek

piotrf napisał(a):To prawda . Czasem zazdroszczę pasażerom . . .

Bea nie dala się posadzić za kierownicą.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):

piotrf napisał(a):To prawda . Czasem zazdroszczę pasażerom . . .

Bea nie dala się posadzić za kierownicą.

Pozdrawiam,
Wojtek

Miała rację ,
nie ma to, jak po prawej stronie siedzieć .

Znam to dobrze , Agnieszka też sie za kierownicą posadzić nie da
Czasem jednak daje się namówić do filmowania przejazdu w ciekawych miejscach .

Z powyższego wioskuję , że Agnieszki już tak mają


Pozdrawiam
Piotr

mysza73 napisał(a):nie ma to, jak po prawej stronie siedzieć .

piotrf napisał(a):Znam to dobrze , Agnieszka też sie za kierownicą posadzić nie da

Przestrzegają ściśle zasady ruchu - a nawet bezruchu - prawostronnego.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):Ciężko się dzieli uwagę pomiędzy kuszące widoki, a kontrolowanie ruchu na drodze.

Pozdrawiam,
Wojtek

Na szczęście można uwiecznić po kawałku Przydaje się połowica Kawałek drogi - Bośnia i
podczas powrotu

Sylwetka&Gienuś napisał(a):Na szczęście można uwiecznić po kawałku Przydaje się połowica

Piękne...

Przyznam Ci się, że zdarzyło mi się parę razy filmować w trakcie prowadzenia samochodu. Nie mów o tym nikomu - mimo, że na drogach o niewielkim natężeniu ruchu, to jednak nie jest to godne polecenia.

Pozdrawiam,
Wojtek

Zaległy tekst:

Cerkiew pachnie nowością – jak większość budowli w mieście. Miała na to wpływ burzliwa historia regionu. Banja Luka po podboju tureckim stała się stolicą sandżaku bośniackiego i mimo przewalających się przez pograniczny teren kolejnych nawałnic wojennych, prosperowała całkiem dobrze. Za panowania namiestnika Ferhada paszy Sokolovicia powstało w mieście wiele pięknych obiektów – łaźnie, meczety, mosty, bazar - z czego najsłynniejszym był wielki meczet, od imienia paszy zwany Ferhadije. W 1878r. Turcy zostali zmuszeni do oddania Bośni – nominalnie pozostającej jeszcze pod władzą sułtana – pod zarząd austriacki i do miasta wkroczyła armia austro-węgierska. W tymże samym roku wybuchło powstanie ludowe, skierowane przeciw nowym okupantom. Austriacy krwawo powstanie stłumili, część miasta spalili, później jednak doprowadzili do ponownego rozkwitu Banja Luki.

Kolejnym tragicznym momentem w historii był okres drugiej wojny światowej, kiedy chorwaccy ustasze – ultrakatolicki ruch nacjonalistyczny – wymordowali w ramach czystek etnicznych około trzystu tysięcy mieszkańców – głównie Serbów, Żydów i Romów. W rejonie Banja Luki dokonali pod przywództwem franciszkanina Filipovicia rzezi kilku tysięcy Serbów, zaś prawosławna katedra została wysadzona w powietrze przez Niemców. W 1993r. nastąpił okrutny odwet – kilkadziesiąt tysięcy Chorwatów i Boszniaków zostało wygnanych, wielu zamordowanych w obozach koncentracyjnych. Wtedy też wysadzono w powietrze szesnaście meczetów - aż osiem z nich znajdowało się na liście UNESCO – w tym również Ferhadije. Kiedy po roku dwutysięcznym uzgodniono jego rekonstrukcję i wmurowano kamień węgielny, doszło w mieście do masowych rozruchów…

Mając w pamięci tragiczne losy miasta i jego ludności robimy krótką pętelkę po ulicach, gdzie w miejscu nieistniejących już meczetów powstają nowe cerkwie, jak na przykład urocza, niebieściutka cerkiewka z baniastymi wieżyczkami i licznymi biforiami. Wracamy w pobliżu Pałacu Republiki i wsiadamy do samochodu, po czym opuszczamy stolicę Republiki Serbskiej w ramach Bośni i Hercegowiny, wyruszając w kierunku południowym.

Po chwili horyzont zdecydowanie się zawęża - wjeżdżamy w wąwóz, gdzie miejsca ledwo wystarcza na rzekę i szosę, wykradzioną stromym zboczom, raz po raz wyciosaną w skale. Pstrykamy parę fotek z przejazdu, zatrzymujemy się w dwóch miejscach na moment - zwłaszcza ciekawa skała w rodzaju okiennika przyciąga naszą uwagę - i ulegamy pokusie zjechania z szosy przy ruinach Starego Gradu Bocac. Boczna droga prowadzi do zapory na rzece; dojeżdżamy do zakazu ruchu i rzucamy okiem na niezbyt nęcące stalowo-betonowe otoczenie oraz pozostałości zamku.

- Masz ochotę tam podejść?
- Nie.
- To się dobrze składa.













Wracamy do głównej szosy i raptem parę minut później atrakcyjność krajobrazu wzrasta zdecydowanie.

Franz napisał(a):

R11G0084.JPG

druga od dołu

Mam na focie podobne ujęcie , ten sam odcinek rzeki ten sam zakrętas i muszę stwierdzić, że o wiele lepiej się prezentuje na Twojej jesienią, niż w lecie w pełni zieleni.

Sylwetka&Gienuś napisał(a):druga od dołu

Mam na focie podobne ujęcie , ten sam odcinek rzeki ten sam zakrętas i muszę stwierdzić, że o wiele lepiej się prezentuje na Twojej jesienią, niż w lecie w pełni zieleni.

Jesień, to jesień. Oczywiście, póki to nie jesienna szaruga...

Pozdrawiam,
Wojtek

Trafiamy na wspaniałe zakole rzeki Vrbas. Tego nie można przegapić. Zatrzymuję wóz na skraju drogi.