Byłam w domu:)Relacja z odwiedzin w 2017r w skrócie PKO

Iza, zarówno wyspa Pag jak i Kotor bardzo mi się kiedyś spodobały i wciąż miło je wspominam. Twoje zdjęcia z tych miejsc zachwycają. Aż zatęskniłam za plażami Pagu, uliczkami Kotoru, a nawet za tą całą masą schodków prowadzących do twierdzy...

Pająki czasem potrafią wkurzyć , ale na tym Twoim zdjęciu wyraźnie widać , że kotek ma raczej ochotę na ten pływający hotel a nie na pająka . . .



Piękne zdjęcia . . .


Pozdrawiam
Piotr

Abakus68 napisał(a):Oj Travel:) Przeczyta, przeczyta Twoje opowieści niejedna osoba. Chociaż rozumiem droczenie się bo i ja się czasami zastanawiam czy ktoś zagląda do mnie. Ale to trochę wygląda tak, bynajmniej ja tak mam, że nie lubię tylko oglądać zdjęć, ale lubię czytać to, co ktoś ma do powiedzenia. Bardzo mi się podoba, gdy ktoś robi takie zbiorcze podsumowania jak Ty o Pagu, czy już trochę o Kotorze. To czasem może podsycić chęć zwiedzenia, lub przechylić szalkę na niekorzyść i czasem dobrze. Nie ma możliwości być wszędzie, a dzięki takim, jak Twoja relacjom można sobie ustawić gradację... Dzięki za to.

Cieszę się ,że moje wypociny mogą się komuś przydać.
Podsumowania lubię robić
Gorzej jest z opisywaniem zabytków.
Na forum nie opisuję więc szczegółowo oglądanych miejsc i zabytków , bo przecież wszystko można znaleźć w necie
Jeszcze 10 lat temu zwiedzałam z przewodnikiem w ręku i z nosem w przewodniku . Skończyło się to bolesnym zjazdem z wyślizganych schodów, po prostu wszystkie gwiazdy zobaczyłam.
I w pewnym momencie zdałam sobie sprawę ,że po jakimś czasie i tak większości informacji wyczytanych w przewodnikach nie pamiętam . No to po co się męczyć
Staram się po prostu mniej więcej zorientować , gdzie jestem i co widzę . Oczywiście jak coś mnie zaciekawi to poczytam.

Mikromir napisał(a):Iza, zarówno wyspa Pag jak i Kotor bardzo mi się kiedyś spodobały i wciąż miło je wspominam. Twoje zdjęcia z tych miejsc zachwycają. Aż zatęskniłam za plażami Pagu, uliczkami Kotoru, a nawet za tą całą masą schodków prowadzących do twierdzy...

Miło mi , że zdjęcia się podobają.
Jeszcze was trochę pomęczę Kotorem

piotrf napisał(a):Pająki czasem potrafią wkurzyć , ale na tym Twoim zdjęciu wyraźnie widać , że kotek ma raczej ochotę na ten pływający hotel a nie na pająka . . .

kot gigant.jpg

Piękne zdjęcia . . .


Pozdrawiam
Piotr

Tak na prawdę to kocisko oblizuje się po burku

Super zdjęcia My też na Twierdzę się nie wdrapaliśmy, ale kawałek weszliśmy trafiliśmy na tropikalne upały a w samochodzie zdechła nam klima więc więc jakoś weny nam zabrakło na wchodzenie na samą górę

Beata W. napisał(a):Super zdjęcia My też na Twierdzę się nie wdrapaliśmy, ale kawałek weszliśmy trafiliśmy na tropikalne upały a w samochodzie zdechła nam klima więc więc jakoś weny nam zabrakło na wchodzenie na samą górę

Schody na twierdzę kotorską na prawdę są wykańczające
Drugi raz na pewno bym tam nie weszła
Ale polecam dla pięknych widoków

Do Czarnogóry dotarłam z Tobą, bo samej jeszcze mi się nie udało...i jakoś po relacjach mnie nie pociąga ten kraj, choć Kotor już z ogromną chęcią bym zwiedziła i wyczołgała się jakoś na tą twierdzę, bo widoki spektakularne... A opis przygody z pająkiem super...komputer oplułam jak to czytałam....

11.09 CD

Z twierdzy zeszliśmy po 10 i po 3 minutach byliśmy już w apartamencie.
Dalsze plany na dzień dzisiejszy to Budva, Sv.Stefan i plażowanie.
A jak plażowanie to trzeba kilka niezbędnych rzeczy na plażę zabrać
Torbę zapakowałam , wychodzę przed apartament ...... a tam już chmury nadciągają
To nic , może nad pełnym morzem będzie lepsza pogoda.
Wprawdzie do Budvy mamy całe 18 km, ale może tam będzie lepiej

Opis naszej podróży muszę zacząć od wyjazdu z parkingu , bo była to bardzo skomplikowana i stresująca procedura
Jak wcześniej wspominałam drogą dojazdową do apartamentu była bardzo stroma ,wąska i jednokierunkowa uliczka.
Wyjazd z parkingu pod apartamentem wyglądał tak:
Misiek wyjeżdża tyłem i zjeżdża z górki pod prąd , żeby się rozpędzić i wjechać pod górkę
Może to śmiesznie brzmi , ale górka jest tak stroma , że Misiek woli nie męczyć sprzęgła.
Ale to nic Wyjeżdżając z parkingu nie widzi nic we wstecznych lusterka, a przepraszam widzi niebo
Więc ja wychodzę na ulicę , wstrzymuję ruch a potem szybko wskakuję do samochodu.

Ten system na pewno sprawdziłby się w krajach północnych , ale nie w Czarnogórze
Wskakuję do samochodu, za nami już czeka jakiś samochód, Misiek wrzuca jedynkę , noga na gaz .......a z góry ,pod prąd już zjeżdżają 2 samochody
No i czopek gotowy !
My czekamy,aż nam zjadą z drogi ..... a oni też czekają -nie wiadomo na co Przecież jadą pod prąd
W końcu jakiś życzliwy właściciel apartamentowca podnosi szlaban i samochody jadące z góry zjeżdżają nam z drogi.
W końcu ruszamy i po chwili powoli jak inni włączamy się do ruchu na głównej drodze - czyli wciskamy się na przysłowiowego chama . Jeszcze tylko stoimy z 15 min w korku ,żeby się wydostać z miasta i już pędzimy z prędkością 40-50 km/h w kierunku Budvy. Zerkamy na korek w stronę Kotoru - tak na oko ma z 3 kilometry
Niestety dojeżdżając do Budvy zamiast słońca widzimy ołowiane chmury pędzące w kierunku miasta.
Parkujemy blisko starego miasta (dobrze ,że wcześniej sprawdziłam parkingi w Budvie).
Budvę....przelatujemy
Stare miasto jest malutkie , a do tego zbliżający się deszcz nie pozwala na delektowanie się widokami.









Nagle zauważam strzałkę z napisem "gradska plaza" - trzeba zobaczyć jak wygląda ta plaża . Wchodzę i oczom nie wierzę: na morzu sztorm, wieje aż miło, słońca nie ma , ulewa się zbliża ...... a tu morze wyrzuciło na brzeg stado fok



Robię zdjęcie tego fenomenu i ruszamy dalej na fotograficzne łowy:















Podczas spaceru zaczyna lać .Całe szczęście ,że nie pada długo. Spacerujemy jeszcze wzdłuż murów obronnych , ale znów zaczyna kropić. Uciekamy przed deszczem do samochodu.
Budva przeleciana i zaliczona
Ruszamy w kierunku sv.Stefana i słynnej wysepki-hotelu dla milionerów.
Stajemy przy drodze i robimy zdjęcia wysepki:




Postanawiamy zaatakować wysepkę od dołu,bo słyszałam że wysepkę można zwiedzać.
Przed groblą stanowiącą wejście na wysepkę na straży stoi obsługa hotelowa. Niestety nie można wejść nawet na groblę.
Ale ja dociekliwa jestem i zaczynam drążyć temat zwiedzania z Panem z obsługi. Dowiaduję się ,że owszem wysepkę można zwiedzać , ale tylko z przewodnikiem . Następne wejście o godz.14 , wstęp kosztuje ..... usiądźcie - bardzo was proszę 20 EURO OD OSOBY !.
No to podziękował
Idziemy dalej, robimy zdjęcia:




A tu czeka nas kolejny wytrzeszcz oczu- plaża hotelowa. Ludzi na niej nie ma , bo wcześniej lało, ale patrząc na cennik o mało nie mdleję . Cena za wstęp na plażę dla osób nie będących gośćmi hotelowej wysepki to jedyne ( na pewno siedzicie ?)
100 EURO !
No cóż, dobrze że nie ma pogody, bo na pewno tutaj bym plażowała




Jeszcze tylko idziemy zobaczyć plażę, którą upatrzyłam sobie na opalanie:





I robimy odwrót, bo zbliża się burza.
Niestety ulewa dopada nas przed restauracją Olive i postanawiamy coś zamówić. Restauracja okazuje się czterogwiazdkowa , czyli niezbyt tania. No cóż, burza szaleje jak oszalała , co tu robić - może coś zjemy -małego.No i zamawiamy 2 porcje muli i 2 picia . Coż przejedliśmy 60 euro

piekara114 napisał(a):Do Czarnogóry dotarłam z Tobą, bo samej jeszcze mi się nie udało...i jakoś po relacjach mnie nie pociąga ten kraj, choć Kotor już z ogromną chęcią bym zwiedziła i wyczołgała się jakoś na tą twierdzę, bo widoki spektakularne... A opis przygody z pająkiem super...komputer oplułam jak to czytałam....

A komputer oplułaś oczywiście ze współczucia dla mojej osoby

travel napisał(a):

Więc ja wychodzę na ulicę , wstrzymuję ruch a potem szybko wskakuję do samochodu.

Bardzo podobnie robiliśmy w Chorwacji. A zjazd do apartmana to był tak stromy, że jak zjeżdżaliśmy to miałam wrażenie, że się tam nie zjeżdża, tylko od razu spada samochodem w przepaść

travel napisał(a):
wstęp kosztuje ..... usiądźcie - bardzo was proszę 20 EURO OD OSOBY !.
No to podziękował


patrząc na cennik o mało nie mdleję . Cena za wstęp na plażę dla osób nie będących gośćmi hotelowej wysepki to jedyne ( na pewno siedzicie ?)
100 EURO !

Coż przejedliśmy 60 euro

Czyli nie tylko Chorwatom się w doopkach przewraca

Tyle fok na plaży we wrześniu Szok

travel napisał(a): Coż przejedliśmy 60 euro

Widzisz, przejadłaś! A miałabyś kasę na zwiedzanie tego cudnego Sv. Stefana... Shame on you... 8)

ruzica napisał(a):Tyle fok na plaży we wrześniu Szok

Zima się zbliża , to się ogrzać jeszcze chciały

Mikromir napisał(a):

travel napisał(a): Coż przejedliśmy 60 euro

Widzisz, przejadłaś! A miałabyś kasę na zwiedzanie tego cudnego Sv. Stefana... Shame on you... 8)

E tam.... zobaczyłabym kolejne "starożytne" miasteczko , a tak przynajmniej brzuchy mieliśmy pełne

A dobre mule nie są złe. Rozumiem, że te 100 to po to, żeby im się nikt z zewnątrz nie przypałętał

Beata W. napisał(a):A dobre mule nie są złe

Bardzo lubię mule. Taki ze mnie mulożerca

Zapomniałam napisać , że zanim podano nam te mule kelner przyniósł w miseczkach ( takich jak do barszczu) różowy płyn.
Zastanawiałam się co to jest , bo nic takiego nie zamawialiśmy. Powąchałam , a to pachniało winem
Coś nie tak -pomyślałam- wino w barszczówkach ???? Ale już mi coś zaczęło switać w głowie i dobrze ,że tego nie piłam
Zapytany przeze mnie kelner : łot is it ? - wyjaśnił ,że ów płyn jest do przemycia paluszków ubrudzonych podczas jedzenia muli
No tak ristorante z czterema gwiazdkami , to i paluszki się przemywa.

Więc piszę to dużymi literami PODRÓŻE KSZTAŁCĄ

11.09 na koniec dnia...

Wieczorem kiedy siedzieliśmy przed apartamentem , delektując się czarnogórskim piwem Niksicko,podszedł do nas sąsiad z apartamentów -Micio i zagadał łamaną polszczyzną. Micio był Bośniakiem spędzającym z rodziną urlop w Czarnogórze.
Dość dobrze mówił po polsku- a to dlatego ,że w latach 90 ubiegłego stulecia ( dla niektórych forumowiczów to starożytność ) przez 10lat pracował w Niemczech z Polakami i lepiej nauczył się polskiego niż niemieckiego.
Od tego dnia codziennie wieczorem razem z Miciem delektowaliśmy się jego domową rakiją i innymi miejscowymi trunkami



12.09 WTOREK

Bardzo chciałam zobaczyć kanion rzeki Pivy, ale niestety pogoda tego dnia była delikatnie mówiąc pochmurna

I cóż trzeba było wdrożyć plan B, czyli zwiedzanie Porto Montenegro.

Nawet by mi to do głowy nie przyszedł ten pomysł, gdyby nie słynny program Makłowicza nakręcony w Boce Kotorskiej.

Porto Montenegro dla niewtajemniczonych to luksusowa marina dla właścicieli super jachtów. I faktycznie jachty były wypasione- takie widziałam kilka lat temu w Monako i Saint Tropez .Marina powstała na miejscu dawnej bazy marynarki wojennej. Znajduje się tu 850 kei oraz morska stacja benzynowa oferująca najlepszej jakości wolnocłowe paliwo. Dla gości przeznaczono 176 prywatnych apartamentów w sześciu budynkach wykończonych w stylu śródziemnomorskim, a goście, którzy nie posiadają własnych "kajut", znajdą zakwaterowanie w jednym z 86 luksusowych pokoi w hotelu Regent Porto Montenegro, usytuowanym bezpośrednio nad zatoką. Ponadto kompleks mieści kilkanaście sklepów z akcesoriami żeglarskimi, butik Heidi Klein, a także salon z biżuterią włoskiej projektantki Caroliny Bucci. Dodatkową atrakcją jest otwarte w 2011 muzeum żeglugi, które w swojej kolekcji posiada łódź podwodną P821 i ponad 300 innych artefaktów związanych z marynarką wojenną Jugosławii.
I właśnie dla tej ostatniej atrakcji postanowiliśmy odwiedzić marinę.

Oczywiście jak zwykle wyjeżdżając trafilimy na korek

Stojąc w korku w Kotorze zauważyłam takiego kolosa:


I poczułam się jak Pan Maluśkiewicz

Do Tivatu , gdzie mieści się marina postanowiliśmy pojechać wzdłuż malowniczego wybrzeża boki:


Trasę sprawdziłam wcześniej ludzikiem google i wydawała się super . Nie zauważyłam jednak takich kwiatków:


I nie chodzi mi o oleandry

Droga jest wąska i w wielu miejscach nie ma pobocza- po prostu asfalt się kończy i zaraz jest morze .
I znowu miałam stresa , bo siedziałam po prawej stronie i za każdym razem, gdy mijaliśmy się z jakimś samochodem wydawało mi się ,że zaraz wpadniemy do morza.
W tym miejscu muszę przedstawić kolejną zasadę ruchu w Czarnogórze stosowaną powszechnie na wąskich drogach : zjeżdża z drogi ten kto pierwszy stchórzy.
A droga jest wąska i ruch na niej jest duży-poruszają się po niej nawet autokary wycieczkowe
I tym sposobem co chwilę zatrzymywaliśmy ,przepuszczając tych jadących z naprzeciwka.
W drodze powrotnej Misiek zastosował się do tej zasady ruchu - czyli jechał na czołówkę i o dziwo to nam zaczęto zjeżdżać z drogi .

Po drodze do mariny zatrzymaliśmy się zrobić zdjęcia wysepce Gospa od Škrpjela ,wysepce Św.Jerzego oraz nadmorskiej kapliczce. Na zdjęciach dominują odcienie szarości








W Tivacie zaparkowaliśmy blisko mariny ,żeby w razie czego zwiać przed deszczem i idziemy pławić się w luksusach:


















Marina ozdobiona jest ciekawymi rzeźbami , ale te koteczki -co najmniej kiczowate:



Oglądam się za siebie i widzę kawałek nieba- może uda się zamoczyć w boce


Na koniec tego odcinka muszę wspomnieć,że w marinie ochroniarze nie pozwalają nakręcać filmów . Zdjęcia tak,filmy nie

ten zacieniony Kotor wygląda bardzo ciekawie, zupełnie inaczej niż w potężnym słońcu co było naszym udziałem;
nie wpadłem na pomysł, by objechać Tivat, a byłoby faktycznie ciekawie