Tydzień to mało-Pelješac-Dingač Borak (droga przez BiH )

piotrf napisał(a):Dubrownik , z buta x 2 , ale temperatury nie pamiętam ( termometr się roztopił ) , a kupiony na murach zapas wody okazał się zbyt mały . . .


Pozdrawiam
Piotr

O Matko Co Ty człowieku robisz na forum oTEJ PORZE

Z Dubrownikiem mam już tak, że generalnie mury sobie odpuszczam....no bo ile można Zaszywam się tam w zakątki nieznane, gdzie turysta od święta zagląda, więc czasem i upał mi nie straszny No ale w tym roku szwankujące auto skutecznie utrudniało wszelkie wyjazdy, a wrócić do domu niestety trzeba było więc autko oszczędzaliśmy

Byłem na murach 4 razy. Ale tak jak Aldonka zapuszczam się także w te małe uliczki po lewej i prawej stronie Stradunu. Tam gdzie jest spichlerza albo inne fajne miejsca...

Zapewne i mniej ludzi jest w bocznych uliczkach, ja nawet miałam ochotę pokręcić się z dala od ruchliwej głównej ..., ale dziecka jęczały , że nogi bolą, że głodne, że gorąco i milion innych wymówek. Odwiedzić Dubrownik w kwietniu, bez dzieci. Choć na mury chyba bym już nie weszła.

W czwartek rano jedziemy już bez dzieci do Janjina po rybkę. I kawałek dalej do Drače, na ... ostrygi (na miejscu ) i mule na wynos




Potomje
Jest jeszcze wcześnie więc zagłębiamy się w wąskie uliczki.






Nasz połów zostaje odpowiednio przygotowany

By w jak najbardziej przyjemnych okolicznościach, oddać się rozkoszy jedzenia

Dalej to już tylko harce, pływanie, opalanie i........ nirwana











Kto był w Borku, ma zapewne zdjęcie uschniętego kwiatu agawy mam i ja

Piękne zdjęcia.

Sylwetko, nadrobiłam zaległości; świetna relacja Zdjęcia rybek w ostatnim odcinku bardzo apetyczne, plaży zresztą też

Dubrovnik oczywiście wspaniały, piękne zdjęcia.

Czekam na więcej

I my w tym roku jedliśmy ostrygi w Drače. Jedliśmy tam też mule. Bardzo smaczne, jak to mule
Co do Potomja to Ivo mi kiedyś mówił, że tam mieszkało prawie tyle ludzi co w Orebiću... Ale powymierali a młodzi uciekli do większych miast.

Aldonka napisał(a):Piękne zdjęcia.

Dziękuję bardzo Razem z mężem próbujemy, ''doskonalić amatorską sztukę fotografii'' , z różnym efektem, teorię w zakresie podstawowym znamy, gorzej czasami z wykorzystaniem jej w praktyce

maslinka napisał(a):Sylwetko, nadrobiłam zaległości; świetna relacja Zdjęcia rybek w ostatnim odcinku bardzo apetyczne, plaży zresztą też

Dubrovnik oczywiście wspaniały, piękne zdjęcia.

Czekam na więcej

Witaj Maslinko, bardzo miło mi gościć weterankę świetnych relacji
Dubrownik troszkę spłatał nam figla z tym deszczem, najbardziej szkoda mi zdjęć z góry SRD. Może za rok się uda

Bocian napisał(a):I my w tym roku jedliśmy ostrygi w Drače. Jedliśmy tam też mule. Bardzo smaczne, jak to mule
Co do Potomja to Ivo mi kiedyś mówił, że tam mieszkało prawie tyle ludzi co w Orebiću... Ale powymierali a młodzi uciekli do większych miast.

Nas zaskoczyła cena muli za kilogram (12 kun), aż dwa razy się pytaliśmy czy aby dobrze rozumiemy. Później żałowałam, że nie kupiłam więcej, po przygotowaniu dzieci się dosiadły i "wtrąbiły" tak szybko, że nawet nie zdążyłam zdjęcia zrobić

Rozmawialiśmy o ludności w regionie Dingača i Potomje z włascicielem "Dalmatinska Kuca" (chyba bynajmniej sprawiał takie wrażenie ) mówił że, na stałe mieszka tam 600 mieszkańców, wszyscy się ze wszystkimi znaja (o ile też dobrze zrozumieliśmy ) Mogłabym być tym 601 mieszkańcem

Aldonka napisał(a):Z Dubrownikiem mam już tak, że generalnie mury sobie odpuszczam....no bo ile można Zaszywam się tam w zakątki nieznane, gdzie turysta od święta zagląda, więc czasem i upał mi nie straszny No ale w tym roku szwankujące auto skutecznie utrudniało wszelkie wyjazdy, a wrócić do domu niestety trzeba było więc autko oszczędzaliśmy

Podobnie i my Aldonko już na mury w tym roku nie drapalismy się tylko...w bardzo wąskie i nieznane zakamarki.
Pozdrawiam Cię serdecznie

Ostatni dzień niewiele różnił się od poprzedniego, rano wyskoczyliśmy tylko do Orebiča zatankować "kuchenkę".Bardzo miły Pan tankujący nam auto, zaproponował czy może przypadkiem nie chcemy umyć autka, z przerażeniem spojrzałam na Mężusia, i daję głowę uciąć, że widziałam błysk w jego oku ufff... grzecznie podziękował za oferowaną usługę .



Tam na górze jest "nasz" domek, w sumie to mógłby być nasz


Niestety nieubłaganie zbliżało się to co nieuniknione. Ostatni wieczór w Borku, uczcimy go w należyty sposób
Łezka kręci się w oku, jakoś nie tryskamy humorem, tak strasznie szybko zleciał tu czas




Jest piątek wieczorem, prawie wszystkie stoliki zajęte, widzimy, że nie tylko my przyszliśmy na pożegnalną kolację Grupka Polaków mieszkających w tym samym apartamencie co my też tu zachodzi. Oni jutro też wyjeżdżaja.




Za rok przywiozę sobie taki garnuszek do domu, teraz się nie zmieścił



Po przepysznej kolacji, schodzimy jeszcze na plażę na ostatnie kąpanie w Jadranie


Pakowanie auta zostawiliśmy sobie na sobotni poranek. Nie ma co się spieszyć.


Sobota
Żegnamy się z Właścicielką i jej mężem, którzy krzątają się od rana. . Bardzo miłą niespodzianką jest podarunek jaki dostajemy od Nich na pożegnanie, dla nas Travarica, a dla dzieci prażone migdały (wszystko ich wyrób).
Kilka "trąbnięć" na pożegnanie, głęboki wdech, jedziemy .
Zatrzymujemy się jeszcze tylko na dole, musimy pożegnać się z Jadranem






Ostatnie widoki na wielki błękit - Do zobaczenia za rok

Nie śpieszymy się, mamy niewiele do przejechania, wszak zostawiliśmy sobie na koniec coś do zwiedzania

Po przeczytaniu tego ostatniego odcinka poczułem się tak, jakbym sam wyjeżdżał już z Borka
Na szczęście jeszcze 16 DDW

Świetna relacja !!!
Pozdrawiam

Od lat marzy mi się taka kamenica na taras Ale ceny tego są porażające...

Koniec? To ile dni tam byliście?

Sylwetka napisał(a):

Właśnie połknąłem monitor