Kraj w Oceanii na grudniowe dni

Na kuli ziemskiej występuje prawie 200 gatunków zdradnicowatych , czyli rodziny Elapidae , do której należą jadowite węże . Prawie połowa przedstawicieli tej rodziny ( 86 gatunków ) występuje wyłącznie w Australii jako gatunki endemiczne , w tym 9 z dziesięciu najbardziej jadowitych . Te gatunki oglądaliśmy w terrarium . Jedne węże pięknie prezentowały swoje wdzięki inne nas
zignorowały zwinięte w kłębek , albo schowane w zakamarkach . . .













W jednym z boksów zamiast smukłego ciała węża zobaczyliśmy niewinnie wyglądającą żabkę . . .
Przed pawilonem terrarium można było dotknąć aksamitnego wąża , a także zupełnie z bliska zajrzeć w oczy małego krokodyla

piotrf napisał(a):Co do parku - różnica polega na tym , że do większości zwierząt masz dostęp bezpośredni , nad bezpieczeństwem zwierząt i ludzi czuwają pracownicy i wolontariusze , których jest sporo , ale nie przeszkadzają . Pomagają przy robieniu zdjęć , pokazują jak ma wyglądać spotkanie ze zwierzętami , zwracają uwagę na zachowanie zwierząt i ludzi podczas tych spotkań z mało bezpiecznymi gatunkami . . .

Teraz skojarzyłem, że w Panamie w nazwijmy to malutkim parku ze zwierzętami było dużo pracowników. Pomagali dostrzec zwierzęta, opowiadali, robili zdjęcia. Fajna sprawa.

Z wężem w życiu bym sobie zdjęcia nie zrobił i pozwolił dzieciom go dotykać, ale to ja. Być może jestem bojaźliwy, ale nawet w Chorwacji pływam z przypiętym do nogi nożem do nurkowania i bojką asekuracyjną, a uważam, że bardzo dobrze pływam (potrafię przepłynąć 40 metrów pod wodą).

Odwiedziliśmy również malutkie małpki

ziemniak napisał(a):
Teraz skojarzyłem, że w Panamie w nazwijmy to malutkim parku ze zwierzętami było dużo pracowników. Pomagali dostrzec zwierzęta, opowiadali, robili zdjęcia. Fajna sprawa.

Z wężem w życiu bym sobie zdjęcia nie zrobił i pozwolił dzieciom go dotykać, ale to ja. Być może jestem bojaźliwy, ale nawet w Chorwacji pływam z przypiętym do nogi nożem do nurkowania i bojką asekuracyjną, a uważam, że bardzo dobrze pływam (potrafię przepłynąć 40 metrów pod wodą).

To część edukacji milusińskich , uczą się które gatunki są niebezpieczne , poznają zagrożenia związane z wężami i uczą się sposobów omijania tych zagrożeń . Tak wyedukowany młody człowiek będzie unikał zagrożenia , a już z pewnością nie zatłucze eskulapa , czy zaskrońca tylko dlatego , że pełza .

Jeżeli wypływasz w morze z bojką asekuracyjną , to moim zdaniem nie jesteś bojaźliwy , a po prostu rozsądny
40 metrów pod wodą z zanurzenia to świetny wynik , ja przepływam długość basenu ( 25 m ) , co uważam za dobry wynik ( w moim wieku ) , gdy paliłem , z dużym wysiłkiem przepływałem pod wodą 15 m


Pozdrawiam
Piotr

W jednej części parku naszą uwagę przyciągnęły zwierzaki okupujące dość wysokie drzewa , okazało się wkrótce , że to pandy rude ( inne nazwy to pandka ruda , panda mała , panda czerwona , panda mniejsza Ailurus fulgens ) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny pandkowatych .Prowadzą nocny tryb życia i są zwierzętami wszystkożernym , jednakże pokarm roślinny jest podstawą ich wyżywienia . Mierzą od 50 - 63 cm długości , długość ogona 30 - 60 cm i ważą od 3 - 6 kg . Są gatunkiem zagrożonym pochodzącym z Azji ( Chiny , Nepal , Indie )

Nie mogło się obejść bez kangurów , lam , alpak i innych zwierzaków , dla Wnusi karmienie i głaskanie było wtedy bardzo ważną czynnością . . .

Piotrze - toż to raj na ziemi Uwielbiam takie zwierzaki - a jak można dotknąć, pogłaskać - to żadnemu nie odpuszczę

Kapitańska Baba napisał(a):Piotrze - toż to raj na ziemi Uwielbiam takie zwierzaki - a jak można dotknąć, pogłaskać - to żadnemu nie odpuszczę

Było ich tam mnóstwo całe , co zadziwiające - część z tych obleganych przez dzieci zwierzaków należała do grupy określanej jako niebezpieczne . Nawet mały aligator jest przecież w stanie dotkliwie pokaleczyć dziecko . . .


Pozdrawiam
Piotr

Naprawdę podczas naszych odwiedzin w parku było mnóstwo zwierzaków , nie wszystkie doczekały się zdjęć , nie wszystkie zdjęcia zrobione nadają się do publikacji , bo nie planowałem relacji . . .
Jednego zwierzaka brakowało , a mianowicie nieudało się zobaczyć ( podobnie jak podczas całego pobytu w Australii ) mięsożernego koali , którym tak chętnie Australijczycy straszą nowoprzybyłych na ich kontynent
Nasz pobyt w parku dobiegał końca , pożegnaliśmy więc dumnego ptaka . . .





. . . odpoczywającego nadal tygrysa . . .



. . . i najszybszego kotka , który dodatkowo ma przyspieszenie równe bolidom formuły 1 .



Szczerze wszystkim polecam to miejsce . Przy wejściu/wyjściu można nabyć pamiątki związane z Symbio wildlife park - broszury , magnesy , miniatury i pluszaki

piotrf napisał(a):Naprawdę podczas naszych odwiedzin w parku było mnóstwo zwierzaków , nie wszystkie doczekały się zdjęć , nie wszystkie zdjęcia zrobione nadają się do publikacji , bo nie planowałem relacji . . .

Zdjęcia, które pokazałeś są zaprzeczeniem Twojej wypowiedzi . Zbliżenia małpek, kangurów czy "rudzielca" są świetne, aż się mimowolnie człowiek uśmiecha na widok całej menażerii .

wiola2012 napisał(a):Zdjęcia, które pokazałeś są zaprzeczeniem Twojej wypowiedzi . Zbliżenia małpek, kangurów czy "rudzielca" są świetne, aż się mimowolnie człowiek uśmiecha na widok całej menażerii .

Dziękuję , to bardzo miłe , zdjęcia są nie tylko mojego autorstwa , te lepsze zapewne zrobili aparatami fotograficznymi Agnieszka , albo Iden


Pozdrawiam
Piotr

Część trzynasta

Zatoka Port Jackson w Sydney jest największym na świecie naturalnym portem o powierzchni 55 km² , posiadającym nowoczesne urządzenia do obsługi statków kontenerowych , dlatego obsługuje większość handlu zagranicznego Australii , ale to leżąca obecnie w południowej części miasta Zatoka Botaniczna ( Botany Bay ) dała początek kolonizacji europejskiej tego kontynentu . Została odkryta 29 kwietnia 1770 roku przez Jamesa Cooka i początkowo nazwana Sting Ray Harbour ( Przystań Ogończowatych , ze względu na ogromną liczbę ryb tego gatunku , jakie w niej zaobserwowano ) , w niej założono pierwszy obóz lądowy .



Po południowej stronie wejścia do zatoki znajduje się obelisk upamiętniający lądowanie kapitana Cooka , w miejscu gdzie to lądowanie nastąpiło

Ujście zatoki ( tak z północnej , jak i z południowej strony ) zostało objęte ochroną jako Park Narodowy Zatoki Botanicznej ( Botany Bay National Park ) , a oba przeciwlegle krańce upamiętniają przybycie do Australii dwóch wypraw żeglarskich – na południu angielskiej pod dowództwem kpt. James Cooka (1770) , a na północy francuskiej , którą dowodził kpt. Jean-François de La Pérouse ( 1788 , La Perouse Point ) . Wyprawa nie wróciła do Francji i ślad po niej zaginął . Dopiero w roku 1964 stwierdzono niezbicie , że wyprawa rozbiła się na rafach atolu Vanikoro w grupie Wysp Santa Cruz , a cała załoga została zgładzona i zjedzona przez tubylców .









Park jest rozległy i najwygodniej zwiedza się go konno