Dolomity - skalne twierdze

Cudne widoki.
Piękne dalekie plany na ostatnim zdjęciu.

Pozdrawiam
Szymon

Franz napisał(a):

plavac napisał(a):

arko2007 napisał(a):Ja bym zaryzykował tylko, nie wiem co moje ciśnienie by powiedziało

Najlepiej sprawdzić to w praktyce. Tylko że może trochę to kosztowne...

A Piotrek dobrze wie, co mówi.

Ano wiem. Ale nie żałuję. I jeszcze niecnie do tego namawiam...

Jednocześnie wierząc niezachwianie, że każdy swój rozum własny ma i serce umie trzymać na wodzy. A jeśli się nie da trzymać - to znaczy, że po prostu się nie da...

Pozdrawiam.
Piotrek

P.S. Pięknie i tęskno...

Przepiękne widoki miałeś Wojtku , nie takie jak my w Tatrach . . .

Dolomitów w tym roku gołym okiem nie zobaczę ale w górach musiałem być , to byłem
W sumie około 15 km - sprawdzian dla kolana . . . a widoki


ale na chwilę odczarowało widoki


Przepraszam Wojtku za zaśmiecanie wątku

Pozdrawiam
Piotr

Nefer napisał(a):Cudne widoki.
Piękne dalekie plany na ostatnim zdjęciu.

Można się zapatrzyć...

plavac napisał(a):Ale nie żałuję. I jeszcze niecnie do tego namawiam...

Namawiasz cnie.

piotrf napisał(a):Przepraszam Wojtku za zaśmiecanie wątku

Wiesz dobrze, że nie masz za co.

Pozdrawiam,
Wojtek

Nie jest trudno, zatem nie odczuwam braku sprzętu do asekuracji. Trasa prowadzi nieznaczną grzędą pod przewieszone skały, zza których prześwieca światło przez wąską szczerbinę przełęczy.

Znów wędrujemy.
Pozdrawiam!
P.

Jak tak patrzę na te liny do gratuluję Ci Wojtku odwagi, ja bym chyba jednak się nie odważyła. Ale u Ciebie naprawdę super się ogląda

plavac napisał(a):Znów wędrujemy.

Vado ergo sum...

Beata W. napisał(a):Jak tak patrzę na te liny do gratuluję Ci Wojtku odwagi, ja bym chyba jednak się nie odważyła. Ale u Ciebie naprawdę super się ogląda

Tutaj akurat stanowią ewentualne ułatwienie, przy czym nie jest to oficjalna ferrata. W przypadku kiepskich warunków atmosferycznych mogą oddać istotne usługi.

Pozdrawiam,
Wojtek

Kiedy wychodzę spoza nich do stromego żlebu, z góry zaczynają się toczyć kamienie. Najpierw jeden większy i kilka drobnych, jednak to zaledwie początek. Musiał pewnie ruszyć towarzystwo, gdyż słyszę wielki hurgot tuż nad moją głową i rozpoczyna się istna kanonada. Rzucam się gwałtownie do przodu przecinającą żleb ścieżką, starając się nie tracić z oczu kolejnych walących w moją stronę, niebezpiecznych pocisków, a że nie spoglądam pod nogi, więc potykam się i tylko łut szczęścia sprawia, że udaje mi się mimo wszystko utrzymać równowagę. Przypomina mi się upadek w Martwych Górach, który mi się przytrafił tego roku, a także ślizg sprzed paru lat w Dolomitach, który zdarł ze mnie skórę w kilku miejscach.

Dopadam wreszcie zbawczych głazów, za którymi się chowam i przeczekuję, aż rumor stopniowo się wycisza.

Teraz już bez dalszych przygód pokonuję bardzo stromy ostatni odcinek żlebu, wyprowadzający na szczerbinę w grani.

Kamienie waliły Ci się na głowę, kamienie Ci się spod nóg wyślizgiwały, a Ty nadludzkim wysiłkiem zrobiłeś jeszcze zdjęcia!
TAKIE zdjęcia

W imieniu czytelników - dziękuję!
Piotrek

Piotrek ma rację , również dziękuję za te zdjęcia - tych widoków własnym okiem , tam na miejscu już raczej nie zobaczę . . .


Pozdrawiam
Piotr

plavac napisał(a):Kamienie waliły Ci się na głowę, kamienie Ci się spod nóg wyślizgiwały, a Ty nadludzkim wysiłkiem zrobiłeś jeszcze zdjęcia!
TAKIE zdjęcia

Sekret polega na umiejętnym rozdzieleniu w czasie tych zdarzeń...

piotrf napisał(a):Piotrek ma rację , również dziękuję za te zdjęcia - tych widoków własnym okiem , tam na miejscu już raczej nie zobaczę . . .

Fakt, że trochę trzeba by się nadeptać. Sam nie wiem, czy teraz dałbym radę.

Pozdrawiam,
Wojtek

plavac napisał(a):Kamienie waliły Ci się na głowę, kamienie Ci się spod nóg wyślizgiwały, a Ty nadludzkim wysiłkiem zrobiłeś jeszcze zdjęcia!
TAKIE zdjęcia

W imieniu czytelników - dziękuję!

Piotrek

Podpisuję się obiema rękoma

Pozdawiam
Krzysiek

arko2007 napisał(a):

plavac napisał(a):TAKIE zdjęcia

Podpisuję się obiema rękoma

W zasadzie mnie również się podobają.

Pozdrawiam,
Wojtek