Chile i Argentyna marzec 20026.

majkik75 napisał(a): ... To samo liczę, że zrealizujemy w tym roku

Trzymam kciuki za powodzenie wyprawy.

Skalna twierdza Pukará de Quitor to prekolumbijskie stanowisko archeologiczne gdzie 500 lat temu stoczono krwawą bitwę o oazę San Pedro de Atacama.

W nierównej walce batalion tysiąca Indian Atacameños walczył z najeźdzcą, Hiszpanem Francisco de Aguirre. Po terenie można poruszać się tylko wyznaczonymi ścieżkami nie wchodząc do budynków z cegły adobe.

To co zobaczyliśmy do tej pory doopy nie urywa. Tym bardziej czekamy na San Pedro de Atakama, zwłaszcza że knajpa z obiadem już na nas czeka.









Na dwie nocki zamieszkaliśmy w hotelu Diego de Almagro, w dobrej lokalizacji, bo w centrum miasteczka.
































Podróże kształcą. Schowek na dodatkowa rolkę.





A tak wygląda San Pedro, położone u stóp majestatycznego wulkanu Licancabur.

Przy centralnym placu stoi kościół, komisariat policji i budynek urzędu miejskiego.












































Brama na dziedziniec kościoła jest wykonana z drewna kaktusowego cardon.






























Najstarszy budynek, w którym mieści się sklep.

Po południu jedziemy oglądać wulkany i księżycowe krajobrazy solniska Salar de Atacama.














W 2023 roku Centrum Astronomiczne PAN otworzyło tu obserwatorium. To właśnie budynki, które mijamy.












Posadzone drzewa huarango, o bardzo długich korzeniach przystosowanych do życia w pustynnych warunkach.








Najbardziej czekaliśmy na spotkanie z flamingami, niestety ptaki żerowały w bardzo dużej odległości od punktów widokowych. A miejscowa przewodniczka skrupulatnie pilnowała żeby żadna stopa nie znalazła się poza wyznaczoną ścieżką.

Solnisko ma 3000m2 i pokryte jest warstwą chropowatą. Przez to nie zobaczymy lustra wody tak jak w Salar de Uyuni. Krajobraz zdominowany jest przez imponujące wulkany, które od wschodu stanowią granicę solniska. Są to Licancabur, Acamarachi, Aguas Calientes i Láscar; ten ostatni jest jednym z najbardziej aktywnych wulkanów Chile. Mieliśmy okazję widzieć jak kurzył, chociaż z daleka biały dym trudno było odróżnić od chmur.

To Laguna Chaxa otoczona przez spękana od soli ziemię. Grzało tu niemiłosiernie, było to najcieplejsze miejsce na naszej trasie.




















































W solankach Salar de Atacama występują największe złoża litu na świecie. Rosnące zapotrzebowanie na ten pierwiastek i coraz większe wydobycie niszczy naturalne środowisko.

W drodze powrotnej wstąpiliśmy do indiańskiego miasteczka Toconao. Kiedyś mieszkańcy utrzymywali się z rolnictwa i uprawy winorośli. Teraz osada wygląda na opustoszałą, mężczyźni wyjeżdżają do pracy w kopalni. Niezmienny pozostaje tylko burdel na osiedlach i w domostwach Indian. W każdym z krajów obu Ameryk które odwiedziliśmy, dla Indian ład i porządek to pojęcie obce.






































Miernik natężenia promieniowania UV, które na pustyni jest szczególnie wysokie. Niestety popsuty.

Ładny stary kościół św. Łukasza w centralnym miejscu.

Lokalny biznes i mieszkanie w jednym.




































































Skarpety dzierga się na takich "drutach".
































Wieczorem poszliśmy do knajpki na winko i chilijską pizzę. Spodziewaliśmy się co najmniej smaku ostrych papryczek, a dostaliśmy słodkawy sos pomidorowy. Młody chłopak, który nas obsługiwał nie mógł poradzić sobie z korkiem od butelki i jak zabierał się za pokruszenie drugiego, Mirek musiał interweniować i sam wino otworzył. Butelka pochodziła z miasteczka Toconao, z którego właśnie wróciliśmy.


















Na bazarku, który może kiedyś oferował wyroby lokalne, teraz 99% artykułów pochodziła z Chin.

13 marca, piątek.

Hotelowe śniadanie i w drogę.
Pierwszy przystanek to andyjskie górskie miasteczko Socaire położone na wysokość 3200 m. n.p.m. Stoi tu zabytkowy kościół z czasów kolonialnych, zbudowany z cegły adobe. Obok na tarasowych zboczach rośnie komosa ryżowa.

Laguna Miscanti to słonawe jezioro położone na Altiplano w regionie Antofagasta o powierzchni około 13 kilometrów kwadratowych. Nie posiada dopływów ani odpływów poza kilkoma źródłami wód gruntowych.

Mniejsze jezioro Laguna Miñiques znajduje się na południe od Miscanti.

Obydwa dołki mają piękny turkusowy kolor wody, o odcieniu zależnym od kąta padania promieni słonecznych. Na tle białych szczytów ośnieżonych wulkanów, ze stadem guanako- wyglądały bajecznie.

Laguny są terenem lęgowym wielu gatunków ptaków, ale te kryły się poza zasięgiem naszych telefonów.

Dla takich widoków warto było …

WOW
Wszystko jest kadrem
Ostatnie zdjęcia z jeziorkiem, wulkanami i zwierzątkami jak wizualizacje Ale wiem, że niektórw krajobrazy takie po prostu są
Pięknie tam, surowo

majkik75 napisał(a): ... Pięknie tam, surowo

Atakama nas nie zawiodła. Mieliśmy czym się cieszyć

Obiad w przydomowej indiańskiej stołówce.


















Sterta materiałów budowlanych zgromadzona na posesji świadczy o zamożności właściciela.






Aromatyczna przyprawa, m.in. do nalewek (zielone pisco) rośnie przy drodze.








Zwrotnik Koziorożca.