BiH - slalom między minami: maj 2023

Zdjęcia, jak zwykle (trochę przeleciałam , ale wrócę ) bajeczne. Czy ty zarabiasz na zdjęciach (jeśli mogę zapytać, a jak gdzieś było to sorki). Moim zdaniem takie widoczki warte są stawek z górnej półki.

aga_stella napisał(a):Tak jak zapowiedziałam (gdzie indziej) czytam!! . Jestem na 12 stronie, ale zostawiam ślad, bo łatwiej mi znaleźć twoją, jak zwykle wspaniała relację.

Proszę! Mam nadzieję, że się nie zanudzisz.

aga_stella napisał(a):Zdjęcia, jak zwykle (trochę przeleciałam , ale wrócę ) bajeczne. Czy ty zarabiasz na zdjęciach (jeśli mogę zapytać, a jak gdzieś było to sorki). Moim zdaniem takie widoczki warte są stawek z górnej półki.

Czasem się jakaś fotka uda bardziej od innych.
Nie, nie zarabiam na nich - zdaję sobie sprawę, jak wiele one pozostawiają do zyczenia. Ale cieszę się bardzo, kiedy mogą sprawić przyjemność nie tylko mnie.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):

piotrf napisał(a):

Aguha napisał(a):Szałasik bym sobie sklepała, żeby krajobrazu nie psuć, do herbatki i jakieś ciacho by było

Agatko , przy budowie chatki służę pomocą

Skrzykniemy się.

Agatko, chyba tym ciastem Piotra przekonałaś.

Jesteśmy umówieni , a ciacha, że się tak bezczelnie pochwalę, wychodzą mi całkiem...słodkie

Pozdrawiam
Agata

Miałam zamiar..., po przeczytaniu całej relacji napisać po prostu ... przeczytałam. Ale w przypadku Twoich relacji , tak się nie da. Jestem obecnie na 30 stronie, wiec do końca jeszcze troszeczkę mi zostało... Ale, niesamowite wrażenie każą mi coś - już napisać (choć wiele osób to już zrobiło, ale dawno ) Twoje przeżycia wcześniejsze oraz przy wejściu na Plocno i Vilinac każą mi nisko pochylić głowę i jednocześnie podziękować za możliwość zobaczenia (fotki super) tak wspaniałych widoków.
Ale, ale ... zaczynając czytać relację nie spodziewałam się, że napotkam Mostar (myślałam, że śledzę kozicę ). I teraz wielkie, wielkie dzięki. Byłam tam (w Mostarze) we wrześniu ubiegłego roku. Ale... , mieliśmy oberwanie chmury i burzę. Alternatywa była taka .... Wychodzimy z samochodu i zwiedzamy, czy wracamy do kwaterki w cro? Jak muszę, to mam duuuuuuży dar przekonywania... i poszliśmy zwiedzać, w strugach deszczu i w akompaniamencie grzmotów. Więc sam wiesz jakie mogły być wrażenia. Jednak mimo tej pogody Mostar zauroczył . W strugach deszczu widziałam jego piękno (mój mąż, pan M. narzekał tak, jakbym to ja sterowała deszczem ). Wiem, że muszę tam wrócić (zresztą od początku to wiedziałam ), ale dzięki Tobie, wiem też, że muszę przeznaczyć na to miasto trochę więcej czasu.
Zamek gdzie spotkałeś Dolores na jednym ujęciu przypominała mi Carcassonne.
Pozdrawiam Aga

Aguha napisał(a):
Jesteśmy umówieni , a ciacha, że się tak bezczelnie pochwalę, wychodzą mi całkiem...słodkie

Tym chętniej wybierzemy się wybudować ten domek i z tym większą przyjemnością będziemy go odwiedzać
A tymczasem zdobywajmy z Wojtkiem szczyt Maglića


Pozdrawiam
Piotr

aga_stella napisał(a):Wiem, że muszę tam wrócić (zresztą od początku to wiedziałam ), ale dzięki Tobie, wiem też, że muszę przeznaczyć na to miasto trochę więcej czasu.

Mostar dla mnie jest również miejscem szczególnym. W drugiej części tej relacji również poświęcę mu trochę miejsca. Sygnalizowałem to już kilkoma wieczornymi ujęciami miasta.

aga_stella napisał(a):Zamek gdzie spotkałeś Dolores na jednym ujęciu przypominała mi Carcassonne.

Ale to tylko ruina. A Carcasonne... to prawdziwy klejnot. Więcej o nim w wątku Po obu stronach Pirenejów.

Aguha napisał(a):Jesteśmy umówieni , a ciacha, że się tak bezczelnie pochwalę, wychodzą mi całkiem...słodkie

A... na mniej słodkie ciacha też można liczyć?
Bo ja najbardziej lubię te mniej słodkie słodkości.

piotrf napisał(a):A tymczasem zdobywajmy z Wojtkiem szczyt Maglića

Czas byłby.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):

Aguha napisał(a):Jesteśmy umówieni , a ciacha, że się tak bezczelnie pochwalę, wychodzą mi całkiem...słodkie

A... na mniej słodkie ciacha też można liczyć?
Bo ja najbardziej lubię te mniej słodkie słodkości.

Da się zrobić... znam, znam te egzemplarze ze słodkości najlepiej śledź albo golonka

Franz napisał(a):

piotrf napisał(a):A tymczasem zdobywajmy z Wojtkiem szczyt Maglića

Czas byłby.

Najwyższy!!!!

Właśnie. Wejdźmy na ten szczyt i rozkoszujmy się widokami.
Pozdrawiam Tomek

Aguha napisał(a):Da się zrobić... znam, znam te egzemplarze ze słodkości najlepiej śledź albo golonka

Nieee, no - ja jestem łasuch. Tyle, ze lubię nie przesłodzone słodkości.

tompie68 napisał(a):Właśnie. Wejdźmy na ten szczyt i rozkoszujmy się widokami.

Ja się zawsze w miarę możliwości delektuję widokami w drodze - dlatego dla mnie "celem jest droga".
Często się zdarza, że ze szczytu są słabsze widoki z uwagi na gromadzące się obłoki.

Pozdrawiam,
Wojtek

W pełni się z Tobą zgadzam ale nieraz jest pewne pozytywne zaskoczenie widokiem po drugiej stronie. Ja tak miałem po wejściu na Krzyżne od Gąsienicowej. A powyższy wpis był swego rodzaju skrótem myślowym.
Pozdrawiam Tomek

tompie68 napisał(a):W pełni się z Tobą zgadzam ale nieraz jest pewne pozytywne zaskoczenie widokiem po drugiej stronie.

I to są często wspaniałe momenty.

Pozdrawiam,
Wojtek

No to mogę teraz powiedzieć, że przeczytałam. Tylko dlaczego na końcu taka niemiła wiadomość . Mam nadzieję, że inni już wybili ci ten pomysł z głowy, a jak nie to ja mocno ich popieram. Relacje czyta się znakomicie, a zdjęcia mają coś takiego w sobie, że czuję ciszę raz zwykłą, a raz taką, że aż dzwoni w uszach, brzęczenie owadów, szum strumyków... Bardzo rzadko mam takie wrażenia oglądając zdjęcia. Niesamowioty spokój - odbicia w wodzie, jak w lustrze.
Teraz przenoszę się do relacji Turcja w 4 tygodnie. Tylko nie wiem dlaczego, ale niektóre zdjęcia widzę, a niektóre nie. Pozdrawiam Aga

aga_stella napisał(a):No to mogę teraz powiedzieć, że przeczytałam. Tylko dlaczego na końcu taka niemiła wiadomość .

Czasami po prostu już brakuje sił.

aga_stella napisał(a):Relacje czyta się znakomicie, a zdjęcia mają coś takiego w sobie, że czuję ciszę raz zwykłą, a raz taką, że aż dzwoni w uszach, brzęczenie owadów, szum strumyków... Bardzo rzadko mam takie wrażenia oglądając zdjęcia.

Ale czasami ktoś potrafi zasób tych sił umiejętnie zwiększyć.

aga_stella napisał(a):Teraz przenoszę się do relacji Turcja w 4 tygodnie. Tylko nie wiem dlaczego, ale niektóre zdjęcia widzę, a niektóre nie. Pozdrawiam Aga

Niestety, początkowo korzystałem z fotosika. Jak się okazuje, nie był to właściwy wybór.
Wiem, że powinienem relację z Turcji napisać jeszcze raz od początku do końca.

Pozdrawiam,
Wojtek

Podchodzę skosem w górę, zerkając nadal raz po raz w stronę nadal cudnie prezentującego się jeziora. Zgodnie z mapą jest to Sarena Lastva, czyli Barwna Półka – i rzeczywiście na brak kolorów nie można tutaj narzekać.

Takie kolory tylko jesienią

Pora dnia ( kąt padania światła ) też nie jest bez znaczenia


Pozdrawiam
Piotr