Portugalia, Madera, Azory

Rzadko (przynajmniej mnie ) zdarza się strzelić taką fotkę nie dysponując helikopterem.

jan_s1 napisał(a):Rzadko (przynajmniej mnie ) zdarza się strzelić taką fotkę nie dysponując helikopterem.

Mnie się czasami zdarza, ale na ogół poprzedzone jest to kilkugodzinnym marszem.
A tu - podane na tacy.

Pozdrawiam,
Wojtek

Ustawiam samowyzwalacz i kiedy pozujemy do zdjęcia, promienie słoneczne, rzucające do tej pory bardzo wybiórcze snopy światła, docierają i do nas. A po chwili zaczynają ogarniać coraz większe fragmenty ścian otaczających znajdujący się kilkaset metrów pod nami Curral das Freiras.

Franz napisał(a):Mnie się czasami zdarza, ale na ogół poprzedzone jest to kilkugodzinnym marszem.
A tu - podane na tacy.

Pełna zgoda
Prz tej tacy , a raczej jej dostępności , to mi się fortepian z dowcipu przypomniał . . . tak jakoś

- Janie , przynieś fortepian
- Pan hrabia będzie grał ?
- Nie . Na fortepianie leży moja fajka

Pomijając skojarzenia - widoki piękne


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a): - Janie , przynieś fortepian

Pijesz do Jana?

Pozdrawiam,
Wojtek

Kiedy wracamy do samochodu, słoneczny reflektor wydobywa to, co najlepsze, z pionowej ściany przeciętej wąziutką półką, którędy poprowadzono jedyny do niedawna dojazd do ukrytej w górach wioski. Robimy ostatnie zdjęcia tego rewelacyjnego, unikalnego miejsca, a po chwili jesteśmy już na parkingu. Ruszamy w kierunku hotelu.

Franz napisał(a):... słoneczny reflektor wydobywa to, co najlepsze...

...jak on wydobywaaaaa, och, jak wydobywa.




Pozdrawiam

Jacek S napisał(a):...jak on wydobywaaaaa, och, jak wydobywa.

Wywiera wrażenie.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):z pionowej ściany przeciętej wąziutką półką, którędy poprowadzono jedyny do niedawna dojazd do ukrytej w górach wioski.

O matulu, ale widok
Ale czym tam można przejechać, żeby nie zawisnąć ?

Kenik napisał(a):O matulu, ale widok
Ale czym tam można przejechać, żeby nie zawisnąć ?

Do niedawna jedyny dojazd do Curral. Nawet trzeba się było mijać z samochodem jadącym z przeciwka.

Pozdrawiam,
Wojtek

Kiedy tu przyjeżdżaliśmy, na rozszerzeniu drogi przy jednym z zakrętów stał samochód, a obok jakaś para tuliła się namiętnie do siebie. Teraz, kiedy mijamy to miejsce przytulania, nikt już nie stoi na zewnątrz. Widać tylko siedzącego w samochodzie, rozanielonego pana. Ale nie! Jest i pani! Uniosła na chwilę głowę sponad jego kolan. Jedziemy dalej - cokolwiek robią, lepiej niech sobie nie przerywają.

Trasa powrotna jest taka sama - nic już nie kombinujemy, zwłaszcza, że zaczyna się ponownie bardzo chmurzyć. Zatrzymuję się tylko na moment nad Funchal, żeby pstryknąć fotkę rozłożonej na górskich zboczach stolicy wyspy i już czuję pierwsze spadające krople deszczu. Wkrótce rozpętuje się ulewa; wycieraczki chodzą jak szalone, a my spoglądamy na siebie z radosnym uśmiechem - jak to dobrze, że aż tyle udało się zobaczyć w dniu, który miał być generalnie deszczowy. Potem znów się wszystko uspokaja, a na niebie pojawia się tęcza. Ciekawe, jaką wróżbę niesie na kolejny dzionek.

Czy ta bergenia to dziko rosnąca w tym miejscu ?

Kenik napisał(a):Czy ta bergenia to dziko rosnąca w tym miejscu ?

Nawet nie wiedziałem, że to bergenia.
Tak, rosło to jako spora łąka chwastów.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):

Kenik napisał(a):Czy ta bergenia to dziko rosnąca w tym miejscu ?

Nawet nie wiedziałem, że to bergenia.
Tak, rosło to jako spora łąka chwastów.

Pozdrawiam,
Wojtek

A u nas się trzeba nieźle napracować, żeby taki klombik uzyskać

Kenik napisał(a):A u nas się trzeba nieźle napracować, żeby taki klombik uzyskać

Oni ten zaoszczędzony czas chyba przeznaczają na kolejne tunele.

Pozdrawiam,
Wojtek