Między morzem a górami: Czerwcówka 2023

Wiedziałam, że zdążysz przed 24-tą! Dlatego czekałam

Kapitalne te ostatnie zdjęcia - jak fotki z samolotu wyglądają

Zapowiada się ciekawy dzien

Pozdrawiam!

Całkiem wysoko wjechałeś na ten nocleg , nie sądzę byś był aż tak wybredny w wyborze odpowiedniego miejsca, raczej miałeś w tym zapewne ukryty cel , albo przebywanie tak długo na poziomie "zero" było już zbyt nużące

Jechaliśmy tamtędy... pamiętam te murki w dolinie. Zawratnica fajnie stamtąd wygląda, szkoda, że nie podeszliśmy sobie nigdzie, ale naszym celem wtedy była Svilaja więc trochę się nam spieszyło. Jakbym wiedział, że złapie nas na niej popołudniowa burza, zapewne korzystając z pięknej pogody nad Velebitem gdzieś byśmy się tam wybrali...

Pozdrawiam

Joanka23 napisał(a):Wiedziałam, że zdążysz przed 24-tą! Dlatego czekałam

Dziękuję za cierpliwość.

Joanka23 napisał(a):Kapitalne te ostatnie zdjęcia - jak fotki z samolotu wyglądają

Warunki podobne. I podobnie, jak w przypadku fotek z samolotu, sprawiają problem przy obróbce.

Joanka23 napisał(a):Zapowiada się ciekawy dzien

Tako samo jak poprzedni - između mora i planine.
Tyle, że tym razem pogoda piękna już od rana.

kulka53 napisał(a):Całkiem wysoko wjechałeś na ten nocleg , nie sądzę byś był aż tak wybredny w wyborze odpowiedniego miejsca, raczej miałeś w tym zapewne ukryty cel , albo przebywanie tak długo na poziomie "zero" było już zbyt nużące

Ukrytym celem zwykle bywa oszczędzanie czasu, który zamiast na przejazdy, można przeznaczyć na rozkosze.

kulka53 napisał(a):Jechaliśmy tamtędy... pamiętam te murki w dolinie. Zawratnica fajnie stamtąd wygląda, szkoda, że nie podeszliśmy sobie nigdzie

Zwłaszcza, że to pół godziny od drogi.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):Z...urozmaicona linia brzegowa stałego lądu z wyraźnie zaznaczoną zatoką Krivaca i głęboko, niczym fiord wciętą, Zavratnicą.

Zavratnica widoczna prawie jak w google maps.
Jeden z tegorocznych pomysłów to była wycieczka z Alana na Gołego Vrha.
Niestety niezrealizowana.
Wygląda na to, że na Goli Vrh jednak, w tym roku, dotrę

pzdr

longtom napisał(a):Zavratnica widoczna prawie jak w google maps.

Tego dnia jeszcze Zavratnica odegra poważniejszą rolę.

longtom napisał(a):Jeden z tegorocznych pomysłów to była wycieczka z Alana na Gołego Vrha.
Niestety niezrealizowana.
Wygląda na to, że na Goli Vrh jednak, w tym roku, dotrę

Dla mnie Goli vrh byłby zbyt ambitnym zadaniem.

Pozdrawiam,
Wojtek

Przez dłuższą chwilę sycę wzrok widokami postrzępionego wybrzeża, po czym kieruję spojrzenie na najbliższe otoczenie. Łagodniejsze już tu wyżej zbocza, lekko pofalowane, z mnóstwem kamiennych wysepek i licznymi kępami gęstych krzewów o nieco czerwonawym odcieniu. Tu i ówdzie niewielkie płaty śniegu, głównie w płytkich nieckach - pozostałości po niedawnej zimie. Pójść od razu w kierunku szczytu? Czy może jeszcze powałęsać się po zachodnich stokach? Nie wiem, czy ze szczytu będzie widoczna linia brzegowa - ach, pójdę w kierunku widocznego trabanta, znajdującego się w opadającym na zachód krótkim grzbiecie. Dzięki temu wciąż towarzyszą mi widoki leżącego ponad półtora kilometra niżej wybrzeża. Niesamowicie wygląda stąd zatoka Krivaca, na innych mapach pod nazwą Stinaca od leżącej nad nią miejscowości. Jej dwa wcięte w ląd zakola z zabudowaniami powyżej - chociaż może "zakole", to niewłaściwe słowo w przypadku ostro wrzynających się w ląd morskich rogów - wszystko w niebieskim, atmosferycznym przekłamaniu, mocno kontrastującym z pełnymi żywych barw, znacznie, znacznie bliższymi krzewami. W kierunku północno-zachodnim przymglone wyspy Goli otok oraz słabo już widoczny Sveti Grgur; nawet daje się od biedy rozróżnić jeszcze dalej leżący Prvic.

Docieram do zachodniego trabanta i skręcam w prawo. Mam teraz morze za plecami i poświęcam więcej uwagi bliskim krajobrazom, gdzie z zielonych zboczy wyrastają skalne czuby. Najwyższy z nich to Rozanski vrh - podobno od drugiej strony dałoby się na niego wejść. Nie jest on jednak dla mnie aż taki atrakcyjny, bym poważnie rozważał jego zdobycie. Po niezbyt długiej chwili docieram na łagodnie zaokrąglony szczyt. To mój pierwszy cel dzisiejszego dnia - Alancic.

Franz napisał(a):Tako samo jak poprzedni - između mora i planine.

No niby tak samo a jednak za każdym razem inaczej

Świetnie wygląda to wybrzeże widziane "z lotu ptaka"!

Pozdrawiam!

Joanka23 napisał(a):Świetnie wygląda to wybrzeże widziane "z lotu ptaka"!

To takie oprogramowanie: Franz-Earth.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):To takie oprogramowanie: Franz-Earth.

.... widzę, że sporo wersji wyszło ostatnio ...

Franz napisał(a):To takie oprogramowanie: Franz-Earth.

No popatrz !!! ... ... masz podobne jak ja !

Pozdrawiam.

Franz napisał(a):... trabanta,...

Poza autem to jeszcze to słowo w znaczeniu "księżyc" słyszałem.
Tu zapewne o jakąś kulminację, nie będącą szczytem głównym, chodzi
pzdr

longtom napisał(a):

Franz napisał(a):... trabanta,...

Poza autem to jeszcze to słowo w znaczeniu "księżyc" słyszałem.
Tu zapewne o jakąś kulminację, nie będącą szczytem głównym, chodzi
pzdr

Trabant/drabant/zausznik to rodzaj straży przybocznej, strażnika wyższego oficera, więc stawiam, że,
w tym przypadku, Wojtek ma na myśli jakąś formację skalną "strzegącą" wejścia z lewej lub prawej strony
na główny cel wyprawy.

Crayfish napisał(a): .... widzę, że sporo wersji wyszło ostatnio ...

mariusz-w napisał(a):No popatrz !!! ... ... masz podobne jak ja !

Z dobrych wzorców należy korzystać.

weldon napisał(a):

longtom napisał(a):Poza autem to jeszcze to słowo w znaczeniu "księżyc" słyszałem.
Tu zapewne o jakąś kulminację, nie będącą szczytem głównym, chodzi
pzdr

Trabant/drabant/zausznik to rodzaj straży przybocznej, strażnika wyższego oficera, więc stawiam, że,
w tym przypadku, Wojtek ma na myśli jakąś formację skalną "strzegącą" wejścia z lewej lub prawej strony
na główny cel wyprawy.

No, tak. Posługuję się żargonem górskim, nie zawsze pamiętając, że niektóre słowa mogą nie funkcjonować poza środowiskiem.

Trabant - kulminacja nie będąca najwyższym wierzchołkiem masywu i nie posiadająca osobnej nazwy.

Pozdrawiam,
Wojtek

Widok w stronę morza jest stąd już nieco ograniczony. Widać wprawdzie jeszcze niektóre wyspy - najbardziej wyróżnia się Rab - ale łagodny grzbiet, którym dotarłem na wierzchołek, przesłania spory fragment cieśniny Velebickiej, zaś lekka mgiełka utrudnia rozróżnienie wystających ponad taflę wody, nieco dalej leżących wzniesień morskiej części Velebitu. Znacznie wyraźniej prezentuje się masyw lądowy, zwłaszcza w kierunku północnym. Na pierwszym planie zielone i łagodnie nachylone grzbiety i szczyty po prawej ręce, podczas gdy bardziej w lewo uwidacznia się skalisty charakter tych gór, natomiast horyzont pomiędzy nimi zamykają dalej leżące Rożanski Kukovi. Przypomina mi się nasza karkołomna chwilami trasa sprzed dwóch lat, kiedy je przemierzaliśmy Tatkowymi szlakami. Spoglądam w kierunku wschodnim, gdzie ponad zalesione grzbiety wybija się skalisty masyw. O tej porze dnia jeszcze mam go zanadto pod słońce, ale i tak posyłam mu ciekawe spojrzenia - to Veliki Kozjak. Intrygował mnie swoją dumną sylwetką już podczas poprzedniej wizyty, kiedy mieliśmy go na wyciągnięcie ręki. Ech, Kozaku, może tym razem zawrzemy bliższą znajomość?..