Dolomity - skalne twierdze

plavac napisał(a):To dla mnie terra incognita, mam nadzieję, że - do czasu ...

Ferrat tam nie ma, ale widoki - owszem.

Pozdrawiam,
Wojtek

Wiem, Wojtku, mapa nie kłamie , ale "zbieram" każdy detal tych gór - za czas jakiś radość sprawi mi proste wędrowanie po górskich ścieżkach ...
Mam nadzieję, że tak będzie ; wiem, że taka ścieżka będzie wtedy trudniejsza od najprostszej ferraty ...

Pozdrawiam

plavac napisał(a):Wiem, Wojtku, mapa nie kłamie , ale "zbieram" każdy detal tych gór - za czas jakiś radość sprawi mi proste wędrowanie po górskich ścieżkach ...
Mam nadzieję, że tak będzie ; wiem, że taka ścieżka będzie wtedy trudniejsza od najprostszej ferraty ...

I sam już nie wiem, czy więcej w Twoich słowach rezygnacji, czy nadziei...

Wiem, że walczysz z nie całkiem jeszcze sprawną nogą, ale przecież chyba Gorce i Beskidy gościły Cię ostatnio.
Musi być coraz lepiej...

Pozdrawiam,
Wojtek

Powinienem był to zrobić wcześniej, ale jakoś nie pomyślałem. A skoro w ostatnio zamieszczonym odcinku ponazywałem większość widocznych w okolicy gór, to wypadałoby jednak wskazać po imieniu tę, która stanowiła najważniejszy punkt opisywanej trasy. Żeby nie odsyłać dwie strony wstecz, zamieszczam ponownie tamtą fotkę.

Meine Damen und Herren, Signore e Signori: Seekofel (Croda del Becco).



Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):.....to wypadałoby jednak wskazać po imieniu tę, która stanowiła najważniejszy punkt opisywanej trasy.
Seekofel (Croda del Becco).

... podziękował !

pozdrawiam.

Rezygnacja ? Nie, absolutnie nie. Już nie Racjonalizm z ogromną dozą romantycznej nadziei

A przed nami podejście na 2810 m npm ... w świeżutkim śnieżku

No, no To się nazywa romantyzm

mariusz-w napisał(a):... podziękował !

Nawet się ładnie w wodzie przegląda.

plavac napisał(a):Racjonalizm z ogromną dozą romantycznej nadziei

Uff...

plavac napisał(a):A przed nami podejście na 2810 m npm ... w świeżutkim śnieżku

Nie było go zbyt wiele.

plavac napisał(a):No, no To się nazywa romantyzm

Albo... desperacja.

Pozdrawiam,
Wojtek

Ostatnie metry dzielą mnie od schroniska Biella.
Ale zanim wejdę do środka, omiatam horyzont, który uległ zancznemu poszerzeniu, zwłaszcza w kierunku zachodnim. Wstrzymam się chwilowo z nazwami widocznych szczytów - być może koś zechce się pobawić...











Za mną widoki już znane, ale Tofany mają w sobie magiczną moc przyciągania wzroku.





W pustym schronisku roztasowuję się przy stole, upewniając się wcześniej, że mogę przygotować i skonsumować własny posiłek, nie narażając się na koszty. Wywiązuje się krótka rozmowa z Frau Wirtin - gospodynią tego obiektu.
Schroniska mają kiepski utarg na noclegach - ceny są dosyć przystępne. Żyją głównie z gastronomii. Trochę się tłumaczę, że przy aktualnych kursach walut posiłek w schronisku jest dla mnie ogromnym wydatkiem. Pani się śmieje i macha ręką - wielu Włochów, Austriaków, a nawet Niemców pałaszuje własne wiktuały. Dotyczy to głównie tych, co szwendają się po szczytach. Budżet schroniska ratują ci, dla których schronisko jest docelowym, najważniejszym punktem na trasie - oni zwykle sporo zamawiają.

Posilony, ruszam w dalszą trasę - kierunek Seekofel.

Bardzo ładnie przedstawiasz Dolomity w śnieżnej szacie,ale dla mnie w letnich barwach są naj.....naj.....
To zdjęcie które powtórzyłeś jest świetne.....a to "zmrożone"odbicie w wodzie......

Pozdrowionka.

Bardzo lubię takie zagadki
Poniżej próba rozwiązania ...




A tak w ogóle to - cudnie

Pozdrawiam !

Podobnie jak Robert, wolę góry w letnich barwach , ale trudno zaprzeczyć stwierdzeniu , że pięknie


Pozdrawiam
Piotr

CROberto napisał(a):Bardzo ładnie przedstawiasz Dolomity w śnieżnej szacie,ale dla mnie w letnich barwach są naj.....naj.....
To zdjęcie które powtórzyłeś jest świetne.....a to "zmrożone"odbicie w wodzie......

piotrf napisał(a):Podobnie jak Robert, wolę góry w letnich barwach , ale trudno zaprzeczyć stwierdzeniu , że pięknie

Panowie! Przecież to jest lato!
Dziewiętnastego września...

plavac napisał(a):Bardzo lubię takie zagadki

Tym się różnimy.

plavac napisał(a):Poniżej próba rozwiązania ...

Wszystko się zgadza. A ten wystający kieł w Sas dla Crusc, to Godzina Dziewiąta. Neuner.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):... A ten wystający kieł w Sas dla Crusc, to Godzina Dziewiąta. Neuner.

Tak mi to pasowało na mapie ale pewny być nie mogłem - brak zwiadu terenowego

Pozdrawiam - były harcerz

plavac napisał(a):Tak mi to pasowało na mapie ale pewny być nie mogłem - brak zwiadu terenowego

Godzina Dziesiąta jest większa i znajduje się dokładnie za Dziewiątą.
Może wraz z upływem czasu doczekamy i Dziesiątej.

plavac napisał(a):Pozdrawiam - były harcerz

Ja byłem zuchem przez dwa tygodnie. Kiedy z własnej woli i uporu zostałem z harcerzami przy ognisku aż do nocy, rodzice zadecydowali o zakończeniu mojej kariery w harcerstwie.

Pozdrawiam,
Wojtek

Szybko pokonuję najbliższą grzędę i staję przy małej kapliczce.









Otwiera się widok na północny wschód - jeszcze bardzo ograniczony, ale będzie się poszerzał w miarę podchodzenia na szczyt. Na razie wyłoniła się grań Kleiner Roßkopf (również Kleiner Roßkofl), po włosku zwanego Campo del Cavallo Piccolo.
Kawałek za kapliczką grzęda wrasta w południowe zbocze Seekofel. Teraz będzie stromo, trzeba będzie bardzo uważać na pokryte śniegiem kamienie.