Brač? Koniecznie! Nawet jesienią!

W swojej relacji zawarłeś ogrom ciekawostek! Świetnie się to czyta w połączeniu ze zdjęciami ilustrującymi opis. Nam niestety nie udało się zobaczyć Splitskiej... zabrakło czasu, dlatego tym bardziej śledzę Twoją opowieść

Abakus68 napisał(a): jak mówiłem w pierwszym swoim wpisie, jestem totalnym abnegatem jeśli chodzi o sztukę robienia zdjęć. A skoro od lat się to nie poprawia to pozostaję z tą swoją ułomnością za pan brat. Dzięki temu wyróżniam się przecież

Nie bądź taki skromny, zdjęcia są pierwsza klasa

Brać jeszcze przed nami, tylko dwa razy spędzaliśmy urlop na wyspie - 2008 rok Hvar i 2012 rok Pag
A widzę zarówno w Twojej jak i innych forumowiczów relacjach, że na wyspie Brać jest co oglądać

My 6 razy na wyspie byliśmy i nie wszystko udało się wypatrze. Morał z te go taki źe trzeba wrócić w przyszłym roku,

Odcinek ósmy, część trzecia: 2017-09-08 – Splitska – propagować...?

Powiedzmy to sobie uczciwie. Splitska nie ma zabytków. Mały kościół? No proszę Was. Ileż w innych miejscowościach nawet na wyspie znajdziecie piękniejszych większych i z ciekawszą historią kościołów. Twierdza Cerinića… Tylko co z niej zostało? Gdzie to jest? Relief Herkulesa? Ile procent z odwiedzających Splitską się tam wybierze? Ilu z tych którzy tam dotrą znajdzie go? Ruiny wczesnochrześcijańskiego kościoła Św. Andrzeja? A gdzie to jest? Którędy tam dotrzeć?

Splitska nie ma takich zaułków, ciasnych uliczek, gdzie chce się wejść, żeby odetchnąć prawdziwym chorwackim powietrzem. Jedyny jaki wypatrzyłem to ten.


Zwykły skrót, nic szczególnego. Nie ma jakichś ciekawych witryn, wystaw, ciekawostek w oknach. Coś takiego trudno za to uznać.


Splitska ma palmy…


Ale trudno byłoby się tam ubrać w płaszcz z bugenwilli, bo tylko z rzadka znajdzie się jakąś drobną kwitnąca roślinność


Trudno byłoby otulić nos spękanym granatem czy zawiesić na uszach kolczyki z fig. Bo owoców tu jak na lekarstwo


Nawet agawa jest tylko jedna


Drogami nie biegają jaszczurki, rzadko pojawiają się ptaki, a z robaczków prócz tych pokazanych w kamieniołomach dostrzegłem tylko te



Splitska nawet na cmentarzu nie ma wiele do oglądnięcia, może poza tym nagrobkiem, który został wykuty z kamienia na podobieństwo wyłowionego z morza pnia


Nie znajdziecie tu dyskotek, wielu konob, super odjechanego żarcia, stacji benzynowej, sklepów - ot jeden Studenac. Nie ma tu urokliwych plaż, nawet dobrej lodziarni nie ma. Ba! Wy sami odwiedzający mój relację piszecie, że byłem, ale przejazdem, byłem chwilę, nie zwiedzałem, pusto, głucho i cicho. I macie rację i właśnie dlatego napiszę coś, co Was po tym wstępie zdziwi.

Splitska jest po prostu bombowa.

Splitska pozwala oddychać w ciszy i skupieniu świeżym powietrzem wyzwalanym toną zieleni.








Ma długą linię brzegową bez plaż, bez żwirku, zwykłe wypiętrzone z morza kamienie tuż pod asfaltową drogą wijącą się dołem Splitskiej, odgrodzoną od morza pięknymi drzewami.


Nie zwykłem fotografować ludzi zażywających odpoczynku, ale siłą tej części brzegu jest skrycie w cieniu – widywaliśmy tam i spokojnie odpoczywających Niemców rozłożonych topless, i mieszkańców Splitskiej zaznających kąpieli, i pożeraczy książek. Od drogi jest już wiele zejść z barierkami, a nawet wykutymi schodami.

Splitska ciągle się rozbudowuje. W moim opisie było zdjęcie z tą tabliczką budowalną, ale pokażę ją w powiększeniu.


Jak widzicie również Polacy mają w tym udział, ale jest też kilka bardzo ciekawych domów wystawionych na sprzedaż. Pokażę tylko jeden położony przy tej drodze


z centrum Splitskiej w górę do cmentarza. Oto on:




Gdyby kogoś interesowała oferta to szczegóły między innymi tutaj.
http://brac-property.com/property/house-for-sale-on-seafront-splitska-brac-island/

Szczerze mówiąc dzięki wszystkim swoim wyżej opisanym brakom Splitska jest cudownym miejscem dla małżeństw, z których domów wyfrunęły pociechy, a oni sami szukają spokoju. Którzy dobrze czują się gdy na plaży jest spokój i można czytając usłyszeć własne myśli…


Gdzie pływa się bardzo często samotnie…


Gdzie możesz wpaść na kawę, czy obiad i zjeść go w ciszy i spokoju delektując się słońcem, brakiem hałaśliwej muzy czy to z głośników konoby czy głośników zacumowanych jednostek jak tu w Vila Marija.


Urlop dla nas ma być chwilą, gdy czas ma umiejętność zatrzymania się w miejscu i często w Splitskiej tego doświadczaliśmy… Natomiast o samej Vili Marija i dlaczego ciągle w mojej relacji do niej wracam już wkrótce.

Nic dodać nic ująć. Ot Splitska...
Lody kupiliśmy w studenacu bo te w lodziarni nie wyglądały zachęcająco zdecydowanie.
Za to cisza, brak pośpiechu, okrutnie strome uliczki (jak oni tam jeżdżą - ciasno i bardzo wąsko ), owczy ser, cyc i palny skąpane w delikatnej nocnej poświacie oraz delikatnie wchodzące z morza fale mocno nas ujęły

Igłą pinii napisał(a):W swojej relacji zawarłeś ogrom ciekawostek! Świetnie się to czyta w połączeniu ze zdjęciami ilustrującymi opis. Nam niestety nie udało się zobaczyć Splitskiej... zabrakło czasu, dlatego tym bardziej śledzę Twoją opowieść

Ślicznie dziękuję za miłe słowa.

krakusowa napisał(a):

Abakus68 napisał(a): jak mówiłem w pierwszym swoim wpisie, jestem totalnym abnegatem jeśli chodzi o sztukę robienia zdjęć. A skoro od lat się to nie poprawia to pozostaję z tą swoją ułomnością za pan brat. Dzięki temu wyróżniam się przecież

Nie bądź taki skromny, zdjęcia są pierwsza klasa

Brać jeszcze przed nami, tylko dwa razy spędzaliśmy urlop na wyspie - 2008 rok Hvar i 2012 rok Pag
A widzę zarówno w Twojej jak i innych forumowiczów relacjach, że na wyspie Brać jest co oglądać

Wydawało mi się, że intensywnie spędziliśmy czas na Braću, ale nie wiem czy doświadczyłem, bo nie tylko zobaczenie chodzi, choćby 1/4

beatabm napisał(a):Nic dodać nic ująć. Ot Splitska...
Lody kupiliśmy w studenacu bo te w lodziarni nie wyglądały zachęcająco zdecydowanie.
Za to cisza, brak pośpiechu, okrutnie strome uliczki (jak oni tam jeżdżą - ciasno i bardzo wąsko ), owczy ser, cyc i palny skąpane w delikatnej nocnej poświacie oraz delikatnie wchodzące z morza fale mocno nas ujęły

Akurat tam w tych wąskich uliczkach czułem się w samochodzie jak ryba w wodzie. Kwestia wprawy już. Mnie ujęły widoki na góry, i te dróżki spacerowe - wydeptana do Postiry i niezawojowana do Skripu. (trzeba mieć coś na zaś )

Tymi fotami to mnie teraz zastrzeliłeś Piękne.

I kto tu nieśmiało twierdził,że nie umie zdjęć robić

Splitska do powtórki - na pewno rzucę na nią innym spojrzeniem

Od tygodnia puzzle zajmują cały mój wolny czas, więc narobiło mi się zaległości na forumie
Ale nadrabiam ...
Za odnalezienie Herkulesa złoty medal Ci się należy
A za cudne pokazanie mojej ukochanej Splitskiej to nawt dwa
A ta posiadłość do sprzedania to była chyba już za moich czasów ... chyba nieźle ją cenią

Niech ktoś, kto był w Splitskiej parę lat temu mnie oświeci, czy ten wielki grill w ogródku głównej konoby to tam zawsze był?

Marsallah napisał(a):Niech ktoś, kto był w Splitskiej parę lat temu mnie oświeci, czy ten wielki grill w ogródku głównej konoby to tam zawsze był?

Za moich czasów (4-5 lat temu) był ... nawet kalmarki mi na nim zrobili

Katerina napisał(a):Tymi fotami to mnie teraz zastrzeliłeś Piękne.

I kto tu nieśmiało twierdził,że nie umie zdjęć robić

Splitska do powtórki - na pewno rzucę na nią innym spojrzeniem

Dziękuję pięknie za dobre słowo, ale nadal uważam, że nie umiem, bo jak mi nie jakaś krzywa wieża w Splitskiej wyjdzie to wiesz...

mysza73 napisał(a):Od tygodnia puzzle zajmują cały mój wolny czas, więc narobiło mi się zaległości na forumie
Ale nadrabiam ...
Za odnalezienie Herkulesa złoty medal Ci się należy
A za cudne pokazanie mojej ukochanej Splitskiej to nawt dwa
A ta posiadłość do sprzedania to była chyba już za moich czasów ... chyba nieźle ją cenią

Dwa medale Zgredek dostał o jejku! Na jednym portalu cenią ją na 890 000 a na drugim 590 000 EUR czyli kosmos...

Odcinek ósmy, część czwarta: 2017-09-08 – Splitska – Vila Marija.

Ósmy września w Splitskiej zaczynał się tak.


Około południa poszliśmy odkryć relief Herkulesa. Naszą podróż widzieliście więc wiecie, że pogoda się poprawiała. Około godziny 13-tej grubsza warstwa chmur odpłynęła nda Split a od wschodu postępowały rozpogodzenia.


Cieszyliśmy się, że niecałą godzinę później na plaży przywitał nas już taki widok.


O ile jednak opalać się jeszcze szło, to ludzi była garstka bo morze mocno się ochłodziło i po krótkiej chwili powiał zimny wiaterek. Łapiąc zaledwie kilka pocałunków słońca zebraliśmy się na wino i sałatkę do Vila Marija.
To miejsce ma swoje 4 parasole.


Budynek ma na górze ma całkiem miłą infrastrukturę hotelową, której szczegóły tutaj
https://www.hrvaska.net/pl/apartamenty/splitska/villa-marija-splitska.htm?gclid=EAIaIQobChMIhv2J8N_N1wIVFYmyCh0CxgyrEAAYAiAAEgIEmfD_BwE, a wygląda tak.


Oprócz stolików ma wyłożone fajnymi poduchami siedziska,


pozwalające oprzeć się i podglądać popołudniami leniwie płynące życie garstki mieszkańców
W środku jest dość klimatycznie.



Rano to miejsce wykorzystywane jest dla gości hotelowych na śniadanie -A wieczorem takie pozwala przesiedzieć kilka godzin, co już dwa dni później, przy kiszy, okazało się bardzo potrzebne.
Kilka miesięcy przed urlopem uzdrowiliśmy nasze nawyki żywieniowe, dlatego spasowało nam to miejsce jako jedyne w Splitskiej zawierające szeroki wachlarz sałatek.


Jak już wcześniej wspominałem nie zwykłem robić zdjęć jedzeniu, ale dla celów relacyjnych coś przecież trzeba. Niestety ulubionych chicken salad a zwłaszcza vila marija salad nie dało rady uchwycić, zjadaliśmy je właściwie zanim dotarły na stół…. A to seafood plater


podany tego nieco feralnego tam dnia…

Siedzieliśmy właśnie w oczekiwaniu na dania i zauważyliśmy Polaków. Patrzyli na Vilę Mariję zastanawiając się czy wejść. No i oczywiście Zdzisław musiał zagadnąć, musiał szczerze i bezgranicznie potwierdzić, czteroosobowej rodzinie, że tu jest smacznie... Nie wzięliśmy jednak pod uwagę, że po raz pierwszy byliśmy tam tuż przed siedemnastą – zwykle bywaliśmy później, a to właśnie na siedemnastą przychodził kucharz od pizzy. Dlaczego o tym wspominam? Podane i nam, i tej rodzinie dania, o ile były dobre, to jednak nie miały w sobie takiej tajemniczej nuty. Czegoś specyficznego, czym dania doprawia tylko dobry kucharz. Ta przyprawa nazywa się „serce”. I ta przyprawa niezwykle podkręcająca smak, i architektura talerza, i odpowiednia temperatura, i odpowiedni talerz, i sprawne podanie powodują, że wystawiamy daniu wysoką notę, ale moim zdaniem serce kucharza jest na samym początku dzieła, jakim ma być posiłek. Podobnie jest zresztą w kuchni, gdy przygotowuje się danie partnerowi, rodzinie, kochankowi… prawda?
No cóż… Tak to bywa z polecaniem. Na szczęście desery poprawiły nam stan kubków smakowych, a było w czym wybierać, jak na tak małą kartę.


Naleśniki z pod znaku Vila Marija cudo.
A i smak wina, który tak mocno nie zależy od kucharza poprawił nam humory i dalszą część wieczoru spędziliśmy na rozmowach z nowopoznanymi sącząc Grasevinę, Malvaziję, Plavac Mali obiecując sobie, że na wyżej procentowe trunki, które dostrzegliśmy za barem


przyjdzie czas za dwa dni… A jutro... Jutro będziemy szczęśliwi... No własnie zagadka - Z czym się Wam kojarzy to zdanie - "Jutro będziemy szczęśliwi"?

Abakus68

Z czym się Wam kojarzy to zdanie - "Jutro będziemy szczęśliwi"?

Z filmem, którego jeszcze nie widziałam...
Jutro ma być deszcz, a co można robić w deszcz i być szczęśliwym
Zastanawia mnie ta zapowiedź mocniejszych trunków za dwa dni Jakaś rocznica zapowiada się..

Riblja plata - sorry, trochę przesadzili z nazwą dania, chyba,że to białe to riblja pašteta? ( ale i tak bym to teraz chętnie wciągnęła )

Abakus68 napisał(a):Ta przyprawa nazywa się „serce”.

O właśnie, zawsze to mówię (jak ja gotuję ). Jedzenie musi też wyglądać!

Kurczę, opisujesz i pokazujesz Splitską taką, jakiej ja nie poznałem przez dwa - też wrześniowe - tygodnie pięć lat temu. Może za dużo jeździliśmy i jak zwykle nie mieliśmy czasu docenić tego, co pod nosem? A może po prostu byliśmy za młodzi jeszcze na to pustawe po sezonie sioło?

Też zgadzam się co do jedzenia. Czasem nawet to, jak kelner podaje posiłek, nakrycie, wino, jest ważne. Robi klimat, buduje atmosferę. Intymność, czy rozbuchanie - cokolwiek, byle nie nijakość, nuda, czy bylejakość.