Wrześniowy Hvar

Roxi , ale wy już więcej się tak nie bawcie Nurkowanie "na przeciągu" i dodatkowo zapatrzeć się można na podwodne kolory . . .
Te krótkie dni to mankament wrześniowego urlopowania , szczególnie jak nastawimy się na zwiedzanie , za to jakie długie noce . . .


Pozdrawiam
Piotr

Zdążyłem jeszcze we wrześniu na wrzesień.
Pozdrawiam

wiolek_lp napisał(a):Chyba jednak były, przynajmniej na pewno 18 lipca

Ale zuchy.

piotrf napisał(a):Te krótkie dni to mankament wrześniowego urlopowania , szczególnie jak nastawimy się na zwiedzanie , za to jakie długie noce . . .

Długie i już trochę takie zimnawe? Do śpiwora trzeba było wchodzić

Vjetar napisał(a):Zdążyłem jeszcze we wrześniu na wrzesień.
Pozdrawiam

To się bardzo cieszę, że zajrzałeś.

Fajne te podwodne fotki a i na lądzie też pięknie.

Pozdrawiam
Krzysiek

7 września- środa: Z głową w chmurach.

Chmury.
Od rana znowu chmury. Ale jak to? To niesprawiedliwe i w ogóle bez sensu żeby po wczorajszym, tak pięknym dniu, dzisiaj było pochmurnie.
Mój nastrój też stał się pochmurny i z nosem na kwintę popijałam poranną kawę, bo gumiaka też nie dało się ruszyć- za duże fale. Przechodzący obok naszego obozowiska Siwy mówi nam żebyśmy pojechali sobie do twierdzy w Hvarze, ja mu na to, że już tam byliśmy i nie chce nam się znowu wchodzić. Jego odpowiedź trochę podnosiła mnie na duchu: Ale nie na tą twierdzę, tylko na twierdzę nad tą twierdzą. Wrócił do siebie i po chwili przyszedł do nas z mapą, wytłumaczył co i jak i wtedy już w ogóle byłam zadowolona.



Tam nas jeszcze nie było. Ruszamy.
Do Hvaru postanowiliśmy dojechać starą drogą St. Grad- Hvar przez Brusje. Może gdzieś został dla nas krzaczek zapomnianej lawendy?

Szkoda, że jest szaro buro, bo widoki z tej drogi są bardzo fajne.





Na chwilę zatrzymujemy się w miejscu z widokiem na Velo Grablje.









Jedziemy dalej, do miejsca gdzie rok temu zrywaliśmy lawendę. Niestety... nie został nawet jeden, malutki krzaczek.





To w drogę.









Przed nami widać już Wyspy Piekielne, powoli zaczynamy wypatrywać skrętu do twierdzy.



Udało się, dotarliśmy do Twierdzy Napoleona skąd rozpościera się cudowny widok na Hvar... znowu żałujemy, że pogoda jest nie taka jak być powinna.
Twierdzę w czasach napoleońskich zbudowano na wyższym wzgórzu (Św. Mikołaja). Teraz mieści się tam obserwatorium astronomiczne.

















Ładnie prezentuje się niżej położona twierdza Španjola.







Wysepka z latarnią morską, którą mijamy podczas płynięcia gumiakiem.





Z drugiej strony wzgórza nie jest już tak ładnie. Wysypisko śmieci.





Robimy sobie spacer dookoła.
Dookoła twierdzy, nie wysypiska.









Wejście zakratowane, ale udało się zrobić zdjęcie zza krat.



I już z drugiej strony.











Postanawiamy, że wrócimy tutaj na zachód słońca.
Wracamy na camping. Chwila odpoczynku i znowu szykuje się wyprawa na drugą (odtuneloną )stronę Hvaru, tym razem w celu odwiedzin w Dvorze w Pitve.

Ale cudnie, uwielbiam takie widoki !! Strasznie żałuję że w M. Hvar spędziłam tak mało czasu, koniecznie do poprawy

Zapisuję tą twierdzę jako must have przyszłorocznych wakacji

arko2007 napisał(a):Fajne te podwodne fotki a i na lądzie też pięknie.

Dzięki

wiolek_lp napisał(a):Ale cudnie, uwielbiam takie widoki !! Strasznie żałuję że w M. Hvar spędziłam tak mało czasu, koniecznie do poprawy

Przy każdej kolejnej wizycie okazuje się, że jest jeszcze tak dużo rzeczy do zobaczenia, obojętnie ile trwa pobyt.
Nam został do odhaczenia np najwyższy szczyt Hvaru... i dobrze, jest po co wracać.

CROnikiCROpka napisał(a):Zapisuję tą twierdzę jako must have przyszłorocznych wakacji

A wyobraź sobie jak tam musi być cudnie, kiedy jest słonecznie. My też zdecydowanie mamy to miejsce do poprawki.

Roxi napisał(a):A wyobraź sobie jak tam musi być cudnie, kiedy jest słonecznie.

Wtedy jest tak :





Chociaż to też nie były najlepsze warunki do robienia zdjęć, bo fociliśmy pod słońce. Najlepiej chyba przyjechać późnym popołudniem.

Chętnie pooglądam też Wasze fotki z zachodu, jeśli się rzeczywiście wybraliście

Nooo... z tej twierdzy to jest widok
szkoda że tam nie dotarłem

nie wiem, jak mogliśmy przegapić twierdzę, choć byliśmy w Hvarze nawet dwa razy w trakcie tegorocznego urlopu

tak w ogóle to witam się w hvarskiej relacji

maslinka napisał(a):Wtedy jest tak :

Wiedziałam, że musi być ładnie.

lotnikwsk napisał(a):Nooo... z tej twierdzy to jest widok
szkoda że tam nie dotarłem

Kasia i Krzyś napisał(a):nie wiem, jak mogliśmy przegapić twierdzę, choć byliśmy w Hvarze nawet dwa razy w trakcie tegorocznego urlopu

Nic tylko zapisać na liście: na następny raz.
Warto bo jest naprawdę fajnie, a dojazd bardzo prosty i w porównaniu do innych hvarskich szutrów bardzo przyjemny.

Kasia i Krzyś napisał(a):tak w ogóle to witam się w hvarskiej relacji

Witam serdecznie.

7 września- środa: O tym, że lepsze jest wrogiem dobrego.

Wieczorem jedziemy do Pitve. W planach mamy spacer uliczkami miasteczka, które tak często mijamy podczas hvarskich wojaży i kolację w konobie Dvor Dubokovic. Rok temu baaaaardzo podobało nam się w konobie Kokot w Dolu- pyszne jedzenie, miła obsługa i super klimat, ale zachęceni bardzo dobrymi opiniami o Dvorze postanowiliśmy spróbować czegoś innego i mieć na ten temat swoje zdanie.

Już nie wiem który raz jedziemy skalnym tunelem... i on dalej robi na nas wrażenie.
Nie wiem czy wiecie, ale w tunelu są drzwi, a za drzwiami beczki z winem. Kiedyś był to magazyn broni, a teraz miejsce do magazynowania wina. Są nawet dwa takie pomieszczenia. Jadąc od strony Pitve drzwi są na początku tunelu po lewej stronie.



Chwilę stoimy na światłach i pstrykamy zdjęcie Šćedro. Gdzieś tam jest nasza zatoczka.



Dojeżdżamy do Pitve i parkujemy na oznakowanym miejscu.



Zjazd na parking jest na łuku, zaraz za tym budynkiem.



Konoba czynna jest od 18.00. Nie chcemy wpaść tam jako pierwsi, więc najpierw krótki spacerek po Pitve.





Wrzesień na Hvarze jest miesiącem wybuchowym.





Co jakiś czas mijamy znaki, ciężko zabłądzić.



Miasteczko nam się podoba, jest sporo klimatycznych uliczek.

















Nieźle już zgłodnieliśmy, więc najwyższy czas zasiąść przy stoliku.





Pierwsze wrażenie?
Klimat gorszy niż w Kokocie. Jest zimno, nie wiem czy wiecie o co mi chodzi... ale czasami wchodzisz na knajpy, wita Cię uśmiech kelnera/właściciela i mimo tego, że zdajesz sobie sprawę, że to ich praca, to czujesz się dobrze (patrz np Pelago w Jelsie). Głupia sprawa, ale brakowało mi też jednej rzeczy- chleba i oliwy.
Mają za to ładne kwiatki.





Zamówiliśmy talerz rybny.



Ryby, kalmary, krewetki i blitva były pyszne, to trzeba im przyznać. Arturo nawet stwierdził, że blitva lepsza niż w Kokocie , ale... jak dla nas w tej rozgrywce wygrywa kameralny i ciepły Kokot.
Nooo i jest trochę tańszy.



I to nie jest tak, że byliśmy niezadowoleni. Miejsce sprawdzone, wyrobiliśmy sobie swoje zdanie- jedzenie pyszne, komuś innemu może się tam bardzo spodobać, ale my... już tam raczej nie wrócimy.

Dobranoc i do następnego, pontonowego, odcinka.

Fajny kwiatek

Bardzo fajny.