Sutivan dziesięcioma zmysłami...

Historia z szukaniem drogi mrożąca krew w żyłach. Podziwiam Twoją żonę i jej cierpliwość

agata26061 napisał(a):Historia z szukaniem drogi mrożąca krew w żyłach. Podziwiam Twoją żonę i jej cierpliwość

Agatko ostatni wpis Abakusa był prawie 2 miesiące temu- chyba o nas zapomniał

travel napisał(a):

agata26061 napisał(a):Historia z szukaniem drogi mrożąca krew w żyłach. Podziwiam Twoją żonę i jej cierpliwość

Agatko ostatni wpis Abakusa był prawie 2 miesiące temu- chyba o nas zapomniał

Ja też długo na forum nie zaglądałam, więc właśnie dziś sobie nadrobiłam i tę relację

travel

ostatni wpis Abakusa był prawie 2 miesiące temu- chyba o nas zapomniał

Działam w sprawie powrotu Zdziha do relacji

Katerina napisał(a):Działam w sprawie powrotu Zdziha do relacji

Działaj działaj, Kasia. Niech wraca i dokończy swoje dzieło

Katerina napisał(a):travel

ostatni wpis Abakusa był prawie 2 miesiące temu- chyba o nas zapomniał

Działam w sprawie powrotu Zdziha do relacji

Zdziho pewnie czeka aż przyjedziesz na Brač i będziecie pisać w duecie

Normalnie też się zestresowałem jadąc z Abakusem ale trzeba wesprzeć chłopa, swoje na pewno wtedy przeszedł.

Abakus68 napisał(a):że na upartego można uznać za punkt widokowy i zostawiam was na chwilę ze zdjęciami…

Widok na Puciscę REWELACYJNY, nie mogę się napatrzeć.

Katerina napisał(a):Działam w sprawie powrotu Zdziha do relacji

Dołączam się do oczekujących z niecierpliwością na dalszy ciąg relacji

Świetna relacja! Dołączam do czytających i oczekujących na ciąg dalszy

Skoro w następnej części miałem wspomnieć o Makiach Katarzyny na Visie musiałem poczekać... Oczywiście w dalszej części relacji wyjdzie, że to nieprawda, że ta relacja miał zostać urwana jak hejnał z wieży Mariackiej. Ale dlaczego nie moja porażka ma mnie pozbawiać radości???

Katerina napisał(a):Potwierdzam. Mariola to Anioł Bardzo Ją polubiłam
...
No wiesz... A jakby ona upadła, czy zasłabła??? Czy jakiś pip ją bałamucił?

Czasami po czasie zdania brzmią... Dziwnie...

Katerina napisał(a):Zawsze macie przemyślenia po fakcie Tak, jak mój Małż po przygodzie w makii, na Visie

NO W KOŃCU NAPISAŁAŚ ODCINEK O MAKII - NIE MOGŁEM RUSZYĆ Z MOIM NASTĘPNYM BO W NIM BĘDZIE WSZAK INFO O MAJĄCEJ NASTĄPIĆ AKCJI RATUNKOWEJ...

AdamZ napisał(a):Pučišća...To miasteczko ma coś w sobie że wyzwala tryb odkrywcy ...

Żyłkę odkrywcy ma każdy z nas w sobie. Rzadko tylko odkrywany to co mamy na wyciągnięcie ręki...

travel napisał(a):... I które zdjęcia oddają rzeczywistość ? Pewnie te mniej kolorowe...:

Ja jestem trochę kolorystycznie uwsteczniony - to znaczy wtedy myślałem, że tylko ten zmysł mnie zawodzi - ale gdy zamykam oczy widzę wszystko, co kiedyś widziałem. Uwielbiam moje sny. Co prawda są mroczne, zwykle ktoś ginie, ale w jakich pięknych okolicznościach przyrodniczych...

gusia-s napisał(a):

travel napisał(a):

Katerina napisał(a):Pipy , kołyski, piargi...

Zapomniałaś o opadzie

Hmmm, ale że Zdzichowi opadł

Abakus68 napisał(a): ... Mariola wysiadła ...

a On dalej swoje ...

Abakus68 napisał(a): ... Tył- przód, nie przesadzam, ze 20 razy… Uff ...

A i tak do pipy nie trafił to co się dziwić, że opad

Nawet nie zdajesz sobie sprawy jak celnie zdefiniowałaś...wiele...

Marsallah napisał(a):...Ale jedno mnie ciekawi - chcieliście tam zjeść, czy nie? Bo jeśli tak, to mogliście już zostawić auto i iść z buta

Wydawało mi się, że jestem taki, że jak coś mnie wku... to nie i koniec... Życie pokazuje mi jednak, że wybory nie są łatwe

pomorzanka zachodnia napisał(a):To się nazywa "wjechać w każdą dziurę" Nawet trudno się dziwić, że można w takiej sytuacji zabłądzić.

Albo zbłądzić... niby podobne, ale jak się przyjrzeć, to nie to samo...

Igłą pinii napisał(a):...Co do ławki na stosie kamieni... przyznam, że długo zastanawialiśmy się "co autor miał na myśli". Mąż nawet, by lepiej wczuć się w te przemyślenia, postanowił rozmyślania kontynuować na jej szczycie... Wejść na tę konstrukcję jeszcze jakoś się da, ale zejść... to jedno z bardziej komicznych wakacyjnych przeżyć

Nie po każdym "szczytowaniu" jest komicznie.... Ale co ja tam wiem... Sahara... czy ktoś potrafi mierzyć pustynię latami? Że jak? Że mówię zagadkami. To się jeszcze wyjaśni...

agata26061 napisał(a):Historia z szukaniem drogi mrożąca krew w żyłach. Podziwiam Twoją żonę i jej cierpliwość

Żebyś ty znała moje pokłady cierpliwości…

travel napisał(a):Agatko ostatni wpis Abakusa był prawie 2 miesiące temu- chyba o nas zapomniał

Iza... Są takie chwile w życiu, kiedy chce się zapomnieć o wszystkim... Ale taka Kasia ci nie da

Katerina napisał(a):...Działam w sprawie powrotu Zdziha do relacji

No i narobiłaś...

agata26061 napisał(a):

Katerina napisał(a):Działam w sprawie powrotu Zdziha do relacji

Działaj działaj, Kasia. Niech wraca i dokończy swoje dzieło

Trudno jest wymyślić nowe pobudki POBUDKI! Ale na przekór... Albo z przekory... Kto wie..

travel napisał(a):...Zdziho pewnie czeka aż przyjedziesz na Brač i będziecie pisać w duecie

Oczywiście, że czekałem na wpis Kasi o Makiach... I chociaż to ma tyle wspólnego z prawdą co brzoza z zamachem to czegoś się trzeba trzymać...

Trajgul napisał(a):Widok na Puciscę REWELACYJNY, nie mogę się napatrzeć.

Prawdą jest, że na tej wyspie jest kilka naprawdę fajnych miejsc widokowych

Igłą pinii napisał(a):

Katerina napisał(a):Działam w sprawie powrotu Zdziha do relacji

Dołączam się do oczekujących z niecierpliwością na dalszy ciąg relacji

Jak to dobrze, że Twoje M... Kojarzy mi się tak pozytywnie...

Malen napisał(a):Świetna relacja! Dołączam do czytających i oczekujących na ciąg dalszy

Dziękuję

Abakus68 napisał(a):

Katerina napisał(a):Zawsze macie przemyślenia po fakcie Tak, jak mój Małż po przygodzie w makii, na Visie

NO W KOŃCU NAPISAŁAŚ ODCINEK O MAKII - NIE MOGŁEM RUSZYĆ Z MOIM NASTĘPNYM BO W NIM BĘDZIE WSZAK INFO O MAJĄCEJ NASTĄPIĆ AKCJI RATUNKOWEJ...

Bardzo się cieszę, że w końcu wróciłeś na łono forum

Abakus68 napisał(a):

travel napisał(a):... I które zdjęcia oddają rzeczywistość ? Pewnie te mniej kolorowe...:

Ja jestem trochę kolorystycznie uwsteczniony - to znaczy wtedy myślałem, że tylko ten zmysł mnie zawodzi - ale gdy zamykam oczy widzę wszystko, co kiedyś widziałem. Uwielbiam moje sny. Co prawda są mroczne, zwykle ktoś ginie, ale w jakich pięknych okolicznościach przyrodniczych...

Każdy facet jest kolorystycznie uwsteczniony

A mroczne sny..... podobno we śnie ujawniają się ukryte pragnienia

Abakus68 napisał(a):

travel napisał(a):...Zdziho pewnie czeka aż przyjedziesz na Brač i będziecie pisać w duecie

Oczywiście, że czekałem na wpis Kasi o Makiach... I chociaż to ma tyle wspólnego z prawdą co brzoza z zamachem to czegoś się trzeba trzymać...

Lepsze takie wytłumaczenie niż żadne

Ja też przyjmuję takie wytłumaczenie , ale teraz to już pisz dalej, proszę.

Abakus68

Katerina napisał(a):
Zawsze macie przemyślenia po fakcie Tak, jak mój Małż po przygodzie w makii, na Visie


NO W KOŃCU NAPISAŁAŚ ODCINEK O MAKII - NIE MOGŁEM RUSZYĆ Z MOIM NASTĘPNYM BO W NIM BĘDZIE WSZAK INFO O MAJĄCEJ NASTĄPIĆ AKCJI RATUNKOWEJ...

Skoro w następnej części miałem wspomnieć o Makiach Katarzyny na Visie musiałem poczekać... Oczywiście w dalszej części relacji wyjdzie, że to nieprawda, że ta relacja miała zostać urwana jak hejnał z wieży Mariackiej.

Oczywiście, że czekałem na wpis Kasi o Makiach... I chociaż to ma tyle wspólnego z prawdą co brzoza z zamachem to czegoś się trzeba trzymać...

To Ty już nie ściemniaj, tylko pisz

Katerina napisał(a):
...Działam w sprawie powrotu Zdziha do relacji :wink
...
...
Iza... Są takie chwile w życiu, kiedy chce się zapomnieć o wszystkim... Ale taka Kasia ci nie da :

A żebyś wiedział Pisz.

ZdziHu , będzie ciąg dalszy
Wiesz , tu ludzie czekają . . . .


Pozdrawiam
Piotr

Szczerze mówiąc nie wiem, dlaczego zabieram się za dalsze pisanie tej relacji. Nie. Nie umarła we mnie miłość do Chorwacji. Nie. Nie zrzedła mi mina po jakimś komentarzu. Nie. Nie napisano już wszystkiego o Sutivanie, czy wyspie na której leży. Życie. Samo życie. Okazuje się, że niektórym osobom trudno przychodzi wbić się w garnitur egoizmu, trudno zrozumieć że trzeba coś robić przede wszystkim dla siebie. Nikt wszak człowieka nie doceni w taki sposób, w jaki chciałby być doceniony, jak nie on sam. I sentencja ta bynajmniej nie dotyczy komentujących tu osób…
Zastanawia mnie tylko, czy zmiana w podejściu odbije się również na wymowie tekstu i mojej o urlopie opinii, ale tego dowiem się gdy skończę i przeczytam to raz jeszcze.
Tymczasem bardzo dziękuję tym, którzy wrócą tu poczytać, i proszę o wybaczenie za tak długą przerwę.

Odcinek 12 – „Postir(k)a” w oczach Zdzirka - 2018-09-03

Być może to dogasające nerwy (czytaj poprzedni odcinek) a może pamięć z zeszłego roku, a może łapiący nas kolejny (ostatni tamtego urlopu-HURRA!!!!) opad deszczyku sprawiły, że zdrobniłem nazwę miejscowości Postira. Dlaczego zaś w oczach Zdzirka. Na przestrzeni lat chrzczony byłem różnego rodzaju pseudonimami. Mniej czy bardziej wykwintnymi. Przetrwał ten jeden. Zdzirek. Przetrwał tylko dlatego, że jakimś cudem przetrwała tylko jedna znajomość ze szkolnych lat… Danuta! Dzięki i „Don’t touch me forever” . Ale do rzeczy.
Duży parking w Postirze jest tutaj https://www.google.com/maps/@43.3753856,16.6277207,3a,75y,126.02h,79.05t/data=!3m6!1e1!3m4!1sbWFBU2YMmSzCh1ka4C2vSQ!2e0!7i13312!8i6656
Jadąc drogą z Pućiśćy na skrzyżowaniu, na którym droga odbija w lewo do Dolu należy skręcić w prawo, zjechać do ronda, skręcić w lewo i jakieś 100 m dalej jest wjazd nań. Darmowy. Wychodząc z niego i skręcając w lewo widać wieżę kościoła do którego zmierzaliśmy, ponieważ rok wcześniej nie zdołaliśmy go zobaczyć. Powiem tak. Chodząc po tyle co zmoczonych delikatnie opadem kogulach i czując, że zaraz jeszcze coś pokropi oglądaliśmy i kościół i znajdującą się po lewo od niego odkrywkę archeologiczną bez jakiegoś zachwytu. Mimo wszystko. Mimo nawet tego, że Postira uzyskała w 2012 roku pewien laur, o którym informuje zdjęcie


Postira a zwłaszcza okolice kościoła to jest ładne miejsce. Pełne nie tylko dostępu do morza, ale pełne zieleni


Z wyłożonym pięknie już zeszlifowanymi ludzkimi stopami kogulami (które zmoczone stają się śliskie!) i co ważne zamkniętym dla ruchu samochodowego dojściem do miejsca religijnego


Plac przed kościołem otaczają typowe, chorwackie kamienne budynki,


które pewnie o wiele ciekawiej wyglądają w pełnym słońcu, aczkolwiek czy to szkoła (nieduża prawda?)


czy mury porastające roślinami


zdają się w tej ciszy, jaką tam zastaliśmy wręcz oddychać.
To jest coś, co mnie ogrodnika z zawodu bardzo dobrze nastrajało, pozwoliło wręcz odpocząć. Zdjęcia nie w kolejności ich robienia, ale dla pokazania, i tego, jak żyzna musi być gleba pod Postirą, co zresztą jeśli spojrzycie na układ terenu i fakt, że już od Dolu, co pokazywałem w zeszłym roku w dół do Postiry ciągną się uprawne kawałki ogrodów i pól nie będzie dziwne. Taki pas, ale też ta soczysta skąpana deszczem zieleń to wręcz wirtuozeria przyrody. Zresztą sami zobaczcie




Na zdjęciu szkoły kilka akapitów wyżej też można zauważyć, jak ta zieleń wychodzi jakby spod koguli. O kogulach, czyli kamieniach z których układano drogi pisano już wiele razy więc tu tylko dopowiem, że układający tutaj kogule mieli artystyczne wizje, spójrzcie na dróżki wokół kościoła




Być może dlatego uliczka idąca z placu przed kościołem w dół na wybrzeże nosi nazwę…


Obok lewej ściany kościoła znajdują się:


Pozostałości po wczesno - rzymskiej bazylice pod wezwaniem św. Jana Chrziciela zostały odnalezione zupełnie niedawno.
Nie jest to jakieś archeologiczne wow, ale warto się nad tym miejscem pochylić i zastanowić.


Jak to jest, że w tak wielu miejscach obecne kościoły chrześcijańskie stoją praktycznie obok (pozyskiwanie budulca?) czy na (pragnienie ukrycia dawnych religii) miejscach bytności dawnych bazylik, soborów czy miejsc kultu. Będąc młodym człowiekiem zaczytywałem się książkami Erich von Dänikena i jemu podobnych wyciągając z nich mniej może ideę wpływu pozaziemskiego na rozwój człowieka ale bardziej takie smaczki jak opis takich właśnie poczynań speców od marketingu średnio-chrześcijańskiego, którzy z wielką swobodą przebudowywali (tracą dla ludzkości na zawsze) miejsca kultu dawnych wierzeń, w zamian oferując wielko – rozmachową zabudowę religii opartej o skromność i rozdawnictwo biednym… Hipokryzja prawda….
W Postirze w zakresie tego tematu dostrzec można jeszcze jeden lapsus. Coś, co ja nazywam późno – chrześcijańska szkaradą. Razi mnie już nie tylko wygląd nowoczesnych kościołów, ale również ta potrzeba oznaczania imieniem skądinąd mającego piękne idee (pomińmy czasem ich wykonanie) człowieka papieża.


Czy naprawdę nie należało najpierw skończyć tego budynku i sprawić aby imię człowieka o pięknej duszy nie zdobiło takiej szkarady?


Pokazałem wam i piękno i niepiękno tego zakątka, ale właściwie centralnym punktem wycieczki w tamto miejsce jest kościół parafialny pod wezwaniem Św. Jana Chrzciciela, który został zbudowany w połowie XVI wieku, ozdobiony masywną absydą z posągami i odnowiony w 1873 roku.





Niestety w chwili, gdy tam byliśmy był zamknięty. Szkoda.
Zejście do nabrzeża zaczyna się koło zegara słonecznego.


A w wąskiej uliczce


można znaleźć: maluteńki i wciśnięty pomiędzy budynki kościołek,


„plenerową” salę kinową tuż przy powyższym,


czy informację o roku powstania kogulowego chodnika


Widok po wyjścia na nabrzeże zależy od strony, w którą się spojrzy i może być albo oszałamiający


albo przypominający, że zarabianie dutków jest ważniejsze od oszołomienie widokiem


Podsumowując ten krótki wjazd do Postiry, oblanej po chwili krótkim opadem, który przeczekaliśmy robiąc zakupy. To miejsce to w dużej części mało sprzyjające kąpielom nabrzeże, port, brzydki hotel ale również nieco dalej całkiem fajne plaże, wspomniana już cudowna zieleń, oszałamiający widok na ląd i oczywiście Nazor, kościołki i koty




Dlaczego zatem Postir(k)a, a nie Postira. Bo to po raz drugi, rok po roku tylko mała pigułka, cząsteczka czegoś, co być może należy przedreptać z większą uwagą zwróconą na szczegóły. Po prostu dać sobie więcej czasu. Ale aby dojrzeć, czy zrozumieć to trzeba się czasem zatrzymać, nawet jeśli nie przynosi to uśmiechu…



W związku z obecnym brakiem czasu odcinki będą bardziej treściwe i częściej zdecydowanie pisane… Nie dałem rady upchnąć zdjęć więc odcinek ratunkowy wkrótce