... po roztańczonej Mazowsza krainie ...

weldon napisał(a):Pewnie na tych samych forumach bywamy

Piotr, pewnie tak W ogóle od tego dnia cały Facebook udostępnia sobie ten album. Takie udostępnianie to ja lubię

Pozdrawiam!

mariusz-w napisał(a):

nero napisał(a):Coby nie trzeba bylo Małgorzaty przekonywać

Dzięki serdecznie ....

I ja dziękuję, bo moja, dla odmiany wstaje jutro rano do pracy,a odwieźć trzeba, więc i ja się zerwę koło piątej ...

Dobrze powiedziane: zerwę ... teść przyjechał ...

Ciężko się będzie zerwać

mahadarbi napisał(a):

weldon napisał(a):Pewnie na tych samych forumach bywamy

Piotr, pewnie tak W ogóle od tego dnia cały Facebook udostępnia sobie ten album. Takie udostępnianie to ja lubię

Dla mnie to jest tak ogólnie przykre, bo jak się ludziom prawdę mówi, to często uważają, że się im frazesy wciska i dopiero trze ba jednego, lub drugiego Amerykanina, czy innego obcokrajowca, żeby i uwierzyli i zaczęli innym, łaskawszym okiem na różne rzeczy patrzeć.

A ja dziś, w środku lasu miłe spotkanie miałem ...

I dwie (kurcze, jakie to drogie ) książki kupiłem, to znaczy, pod choinkę dostałem , ale odmówić sobie nie mogłem


Kiedy ja to wszystko przeczytam ?


Pozdrawiam

weldon napisał(a):Dla mnie to jest tak ogólnie przykre, bo jak się ludziom prawdę mówi, to często uważają, że się im frazesy wciska i dopiero trze ba jednego, lub drugiego Amerykanina, czy innego obcokrajowca, żeby i uwierzyli i zaczęli innym, łaskawszym okiem na różne rzeczy patrzeć.

Mnie także to smuci niewymownie I właśnie wtedy taki FB na coś się czasem przydaje. Przewodnik dla ignorantów, choćby w formie wirtualnego albumu ze zdjęciami zburzonej stolicy...

weldon napisał(a):A ja dziś, w środku lasu miłe spotkanie miałem ...

Opowiadaj! Ja dziś zanurzałam się w rudej jesieni także, cudnie było


Pozdrawiam!

Co tu opowiadać ...
Czas taki, że spaceruje się po grobach, więc i ja, pomiędzy jednym, a drugim,
skręciłem w bok, w kierunku jednej z tych, małych, zapomnianych w lesie mogił.

O dziwo, starszy pan pan tam przyjechał, porządkował.
Ucieszył się, że ktoś, obcy, przyjechał lampkę zapalić.

Opowiadał, jak widział, jak tu Niemcy przywozili ciężarówki, młodych, z rękami wiązanymi drutem ...
Nie wszystko już pamięta, nie znał tych ludzi, ale się tym miejscem, jak może, opiekuje.
Pogadaliśmy sobie trochę, powspominał, potem musiałem już jechać do swoich.

W innych takich miejscach już nikogo nie spotkałem, ale świeczki się paliły.
Dostawiliśmy swoją.

Potem pogoda się zrobiła i w ogóle, tak sympatycznie.

Sporo dziś spacerowaliśmy.

A wczoraj zabrałem siostrę z mężem do Modlina, do Twierdzy.
Dzięki temu, wreszcie, wlazłem w kilka kątów, w które sam będąc bałem się wejść.

Latarkę miałem słabą, ale już plany na następną wyprawę mamy.
Zapowiada się ciekawie, tylko teraz czekam, aż liście opadną, bo, póki co, zarośnięte i nie wszystko widać.

Najśmieszniejsze, że w jednym za takich zakazanych miejsc, parę młodą spotkałem z fotografem.

Plener taki sobie zrobili ...





Pozdrawiam

Rzeczywiście... dość oryginalny ten plener... Cóż, tabu przestaje być dzisiaj tabu, trudno to komentować...

Uwielbiam ten czas zadumy... W ogóle lubię być na cmentarzu. Mogę się skupić, pogadać ze sobą. Podobnie mam z samotnymi świątyniami i kapliczkami. Z dala od ludzi.

Najbardziej wzruszają mnie groby dzieci. Nie do opisania czasem...
Pozwolisz?
Powązki sprzed trzech lat.





I już nie zaśmiecam.

Pozdrawiam,
Anka

mahadarbi napisał(a):Pozwolisz?

Ależ, jak możesz ...


Zapraszam i proszę o więcej


W zamian, opowiem ci bajkę, jak piękna królewna spotkała na swojej drodze ...:



Co oni tam ze sobą robili, to nie wiem , ale skończyło się ... tutaj:



... tym:



A potem żyli długo i szczęśliwie ... tu:



Pozdrawiam

Się wzruszyłam aż
To jest dopiero plener godny pary!

Masz jeszcze inne takie bajki w zanadrzu?

Na razie chyba nie ...


Chociaż ... Znasz opowieść o Rybie?

Swego czasu, w Warszawie, żyła panna, żydówka, Estera z domu Halbfish.

Zakochał się w niej pewien przedsiębiorca z warszawską Pragą związany,
słynny z tego, że wraz z niejakim Różyckim, Goldfederem i Adamem Dzierżanowskim, w 1899 roku powołał Towarzystwo Akcyjne Dróg Podjazdowych w Królestwie Polskim.

Z panem Różyckim wiązało go również to, że był pomysłodawcą bazaru, na który Różycki swoją parcelę oddał, a którego to bazaru Ryba zarządcą został.

Bazar ten znamy pod nazwa Bazaru Różyckiego, natomiast Towarzystwo sprawowało nadzór nad kolejką marecką, oficjalnie otwartą 15 września 1899.

I tak oto, panna z domu biedna, za mąż za potentata przedsiębiorcę wyszła,
jak złośliwi twierdzili, aby z Półryby (Halbfish ), całą Ryba się stać
bo w Warszawie dla Półryb tylko jedno, nad Wisłą, miejsce zarezerwowane

Pozdrawiam

Ulica Targowa, przedwojenna, ze skwerami, piękna równie jak Warszawa lewobrzeżna

Różyc... gdzie towarek, dolarek, flaszkie, alpaszkie... Nie tak dawno o tym pisałam, zdjęcia są genialne w Narodowym Archiwum... perełka


fot. Jerzy Woropiński

Świetna ta love story

Legend, w Warszawie, bez liku:
O Pustelni Trzech Krzyży, Jak Maćko Kwasiżur diabła Chmielorza ośmieszył, O nadwiślańskiej biedzie i gnacie wołowym, ale ...



... o Kamiennym Niedźwiedziu opowiem:

Z kamiennym niedźwiedziem leżącym przed kościołem oo. Jezuitów
związana jest romantyczna legenda, według której zaklęty w głaz nieśmiały książę
czeka na kobietę, której miłość może przywrócić mu człowiecze kształty.

Pozdrawiam

Oj, wciągasz, wciągasz coraz bardziej

Cóż, jak widać, kolejny raz, wszystko w kobiecych dłoniach

Tak ten świat już poukładany, ale... czyż nie fajnie?

Kiedyś, Santor, śpiewała, że Najpiękniejsze warszawianki przyjeżdżają z innych miast ...
ale kto by tam kobicie wierzył



Pewnie, ze fajnie

weldon napisał(a):Kiedyś, Santor, śpiewała, że Najpiękniejsze warszawianki przyjeżdżają z innych miast ...
ale kto by tam kobicie wierzył

Bardzo podoba mi się ten tok rozumowania