Obrazki z Pragi

wiola2012 napisał(a):Praga w wieczornym wydaniu jest piękna, chciałoby się wyjść i pospacerować.

To prawda, wieczorna Praga ma w sobie niesamowitą magię.

wiola2012 napisał(a):Wrażenie robią też eksponaty w Pasażu Lucerna. Doczytałam, że są nawet organizowane wycieczki po mieście śladem kontrowersyjnych rzeźb Davida Černego. Na pewno zapadają w pamięć.

Ponoć są, ale nie zgłębiałam tematu, bo my nie nastawialiśmy się na zobaczenie wszystkich rzeźb Davida Černego, chociaż kilka udało nam się zobaczyć.

wiola2012 napisał(a):A Vytopna? Zaskakujące rozwiązanie . Piwo w Czechach zawsze dobrze smakuje, ciekawe jak inne potrawy.

Niestety nie wiem, bo jedliśmy tam tylko frytki. TUTAJ można zapoznać się z ich menu.

wiola2012 napisał(a):Restauracje mają różne pomysły. Mamy w Płocku restaurację "Pod strzechą", gdzie panienka - robot, ubrana w tradycyjny strój, przywozi zamówienie . Taki ukłon w stronę najmłodszych.

Próbują w ten sposób przyciągnąć klientów.

maslinka napisał(a):W Gliwicach mamy restaurację PKP - Pyszne Kurcze Pyszne :
https://www.google.pl/maps/place/PKP+%E ... FQAw%3D%3D

Napoje przywozi minipociąg. Dla mnie to atrakcja jednorazowa, ale mali siostrzeńcy mojego męża uwielbiają tam chodzić Jedzenie bardzo dobre, więc właściwie warto odwiedzić.

Ciekawe kto z kogo ściągnął pomysł ?.

.
4 listopada 2025
Tego dnia rozpoczynamy korzystanie z kart Prague Visitor Pass.
Na początek wybieramy Wieżę Petrińską (Petřínská rozhledna).
Z naszej kwatery jest do niej spory kawałek drogi. Metro tam nie jeździ, więc pozostaje nam tramwaj nr 25.



Wsiadamy na przystanku Ortenovo náměstí i po około 20 minutach jazdy wysiadamy na przystanku Malovanka.
Stąd już musimy iść na nogach.
Po drodze mijamy początkowo/końcowy przystanek zabytkowego tramwaju linii 42.



Ten tramwaj to turystyczna linia typu Hop-On Hop-Off, która kursuje trasą łączącą najważniejsze historyczne dzielnice miasta: Stare Miasto, Malą Stranę, Nowe Miasto oraz dzielnicę zamkową (Hradczany). Podróż odbywa się oryginalnymi, historycznymi wagonami, z których najstarsze pamiętają jeszcze czasy Austro-Węgier, a nowsze pochodzą z lat 70. XX wieku.


Pełne okrążenie całej trasy zajmuje około 51–55 minut. Tramwaje odjeżdżają zazwyczaj co 30 do 40 minut. Po każdym pełnym kółku skład ma zaplanowaną 30-minutową przerwę na stacji Dlabačov, czyli właśnie tej, którą minęliśmy.
Ponieważ korzystanie z turystycznej linii tramwajowej nr 42 wchodzi w skład pakietu Prague Visitor Pass, to pomyśleliśmy nawet o tym, żeby się tym tramwajem przejechać, ale nie teraz. Może później, ale to później nie nadeszło.
Idziemy dalej i po chwili wchodzimy w ulicę Strahovską.



Dochodzimy do Muru Głodu, który został wzniesiony w latach 1360–1362 na polecenie cesarza Karola IV. Jego głównym celem strategicznym było wzmocnienie obrony Zamku na Hradczanach oraz dzielnicy Malá Strana przed ewentualnymi atakami z kierunku zachodniego i południowego. Do budowy wykorzystano margiel (kamień opokowy) wydobywany z lokalnych kamieniołomów na wzgórzu Petřín. Choć powód wzniesienia fortyfikacji był czysto militarny, nazwa „Głodowy” zrodziła się z powiązanej z nim legendy i wydarzeń z 1361 roku, kiedy to Pragę dotknęła klęska głodu. Karol IV zdecydował o kontynuowaniu prac budowlanych, aby zapewnić zatrudnienie i środki do życia ubogim mieszkańcom miasta. W ten sposób robotnicy w ramach zapłaty otrzymywali pożywienie, co pozwalało przetrwać ich rodzinom. Tradycja ludowa głosi nawet, że sam cesarz osobiście pracował na budowie w stroju robotnika, by podnieść morale swojego ludu. Na przestrzeni wieków obiekt był wielokrotnie modernizowany i naprawiany (m.in. w 1624 roku, w połowie XVIII wieku oraz w latach 20. i 70. XX wieku). Do czasów współczesnych przetrwały znaczne fragmenty budowli. Mur ciągnie się na długości ok. 1200 metrów. Jego wysokość wynosi ok. 4-4,5 metra a szerokość ok. 1,8 metra.



Mieliśmy przejść przez bramę w murze, ale jednak poszliśmy dalej ulicą Strahovską, przy której stoi dom z wesołym słoneczkiem.



W tym domu przed laty mieszkała Marie Laudová, jedna z najsłynniejszych czeskich aktorek przełomu XIX i XX wieku. Była ona gwiazda Teatru Narodowego (Národní divadlo) w Pradze. Zapisała się w historii także jako współzałożycielka i pierwsza kobieta-profesorka w Konserwatorium Dramatycznym w Pradze. Więcej o tej aktorce można przeczytać TUTAJ. W niszy, w której ułożono drewno na opał, stoi popiersie tej aktorki.


Mur Głodu będzie nam towarzyszył przez cały czas.



Na chwilę zatrzymujemy się przy mapie pokazującej Kompleks ogrodów na wzgórzu Petryn.


Już widzimy nasz cel.



Chyba się nie zgubimy, bo co jakiś czas można się posiłkować kierunkowskazami.

.
Suplement dot. komunikacji miejskiej.

TUTAJ można zapoznać się z zasadami dotyczącymi korzystania z biletów na komunikację miejską w Pradze.

Zapomniałam napisać, że karta Prague Visitor Pass upoważnia do korzystania z nielimitowanych przejazdów komunikacją miejską w Pradze, w tym z lotniska
i z powrotem (z wyłączeniem pociągów i autobusów podmiejskich).
Karta musi być aktywna przed wejściem do strefy biletowej metra lub przed wsiadaniem do tramwaju i autobusu. W przypadku wersji elektronicznej (e-Pass) aktywuje się ją samodzielnie jednym kliknięciem w oficjalnej aplikacji mobilnej. Kartę fizyczną aktywuje się w punkcie informacji turystycznej przy odbiorze lub przy pierwszym użyciu w atrakcji. Nasze karty zostały aktywowane podczas zakupu przez pracownicę Biura Informacji Turystycznej, która ustawił datę i godzinę aktywacji kart na dzień następny od godziny 8:30 rano (tak, jak chcieliśmy).
Po aktywacji karta działa jak bezterminowy bilet czasowy na wybraną liczbę godzin (w zależności od zakupione karty na 48, 72 lub 120 godzin). Nie przykłada się jej do kasowników ani do terminali płatniczych w pojazdach. W razie kontroli w metrze lub tramwaju należy pokazać kontrolerowi aktywną kartę fizyczną lub kod QR w aplikacji.
Mając karty Prague Visitor Pass w wersji 48 godzinnej jeździliśmy więc komunikacją miejską przez dwa dni bez konieczności kupowania biletów.

.
Kierujemy się w stronę Petryńskiej Wieży.


Przyszliśmy trochę za wcześnie, bo wieża jest czynna od godziny 10-tej. Mamy więc jeszcze trochę czasu aby pochodzić w jej okolicy.








Katedra św. Wawrzyńca. Nie weszliśmy, bo była zamknięta.



Do tej budowli, czyli do Labiryntu Lustrzanego można wejść bezpłatnie z kartą Prague Visitor Pass, ale nie skorzystaliśmy.
Budynek wzniesiono w 1891 roku z okazji Jubileuszowej Wystawy Krajowej (a w późniejszym czasie przeniesiono go na wzgórze Petřín). Z zewnątrz przypomina niewielki, baśniowy zamek gotycki.


Kaplica Kalwarii.











Pora już wracać pod wieżę, bo ludzie zaczynają się tam schodzić.

Fajny pomysł z tą pociągową restauracją. Idealne dla fanów kolei