Jaka tam Chorwacja...nie ma to jak w Gdyni! Hvar i po drodze

Bardzo fajna relacja!
Obserwuje z wypiekami od początku! Czekam na Lubljanę - nasz cel na nocleg tranzytowy i zastanawiam się czy jedno popołudnie wystarczy na szybki rekonesans. Będę szukać noclegu bliżej centrum, żeby można było pieszo zwiedzić okolice

Natko_ napisał(a):No piękny Twój Hvar!

Witaj w relacji, no chciałbym żeby był tylko mój

Natko_ napisał(a):Byliśmy raz przelotem z fishpicnicu, a potem dwa razy na dłużej.
Pierwszy raz urocza Uvala Torac (której nie odwiedziłeś, więc żałuj i pomyśl, że trzeba nadrobić )

Tak nie byliśmy, ale pamiętam o niej Jeden user na Cro.pli ma taki nick

Natko_ napisał(a):a drugi raz dokładnie na wprost Timuna - w domku na cyplu, koło tego małego bunkru dostępnego z plaży Pływali od nas do Timuna na posiłki i od nas bez problemu można było wynająć łódkę na plażę do Pokrivenika - dowoził i odbierał gospodarz za jakąś skromną opłatą

Podczas naszego pobytu, również krążyły takie pływadła i chętnie bym stacjonował po drugiej stronie, sprawdzałem nawet już apartamenty.

Natko_ napisał(a):Kompleksu opuszczonego hotelu przed Jelsą nie eksplorowaliście? Ciekawe, czy dalej można tam wejść, byliśmy w 2019...

Nie byliśmy, gdzieś mi umknęło, będzie na następny raz

Natko_ napisał(a):Czekam na dalszą relację, bo ogólnie zgadzam się ze wszystkimi spostrzeżeniami autorze

Bartek1977 napisał(a):Bardzo fajna relacja!
Obserwuje z wypiekami od początku!

Witaj, miło mi, czyli jednak Ktoś tu zagląda

Bartek1977 napisał(a):Czekam na Lubljanę - nasz cel na nocleg tranzytowy i zastanawiam się czy jedno popołudnie wystarczy na szybki rekonesans. Będę szukać noclegu bliżej centrum, żeby można było pieszo zwiedzić okolice

Będzie na końcu; moim zdaniem warto i jedno popołudnie powinno wystarczyć, nawet z Zamkiem, który my odpuściliśmy

Już wieczorem informuję Panią J, że z samego rańca wychodzę, by zmierzyć się sam na sam z Omisiem i nic mnie nie zatrzyma
Tak też czynię, nawet nie musiałem specjalnie trudzić się do wstawania, jest bardzo wietrznie i zasłona balkonu bardzo hałasowała, co mnie zbudziło. Jeszcze szybki orzeźwiający prysznic i wychodzę bez śniadania, które mam zjeść na starówce
Jest naprawdę wcześnie rano, Chorwaci krzątają się przy domach i wybierają do pracy. Wiekszość z nich zalicza otwarte od samego rana liczne w Omisiu Pekary z masą wypieków.
Ja najpierw kieruję się w stronę morza... do piaszczystej plaży i cypla Omisko Pristaniste.

Robię zdjęcia główne i poglądowe. Napotykam biegaczy i właścicieli czowornogów.







Przystaję obok spomenika poginulim braniteljima Omiške bojne, który przenosi mnie w innym wymiar...
Kilka osób widzi i jest zaciekawionych, jak studiuję to co na nim zapisano.



Kiedy słońce wychodzi zza Biokova kieruję się na koniec cypla. Stąd pogled jest zupełnie inny.







O dziwo, tutaj na cyplu w ogóle prawie nie wieje, mógłbym tak iść w stronę Braci, gdyby tylko cypel się nie kończył; ten przeciąg jest bliższy przesmykowi cetińskiemu w Biokovie.











Mimo wczesnej pory już ktoś zażywa kąpieli, może jest to jego codzienny rytuał, ktoś inny wędkuje, a jeszcze inni już grzeją buzie na ławkach.

Ale pustki . Jak nie Omiš .
Nam się udało wstać wcześnie rano tylko raz - jak trzeba było zdobyć Forticę przed nastaniem upałów. Na więcej już nam zabrakło motywacji .

marze_na napisał(a):Ale pustki . Jak nie Omiš .
Nam się udało wstać wcześnie rano tylko raz - jak trzeba było zdobyć Forticę przed nastaniem upałów. Na więcej już nam zabrakło motywacji .

Na Forticy nie byłem, musiałem wrócić zanim Pani J się obudziła lub tuż po...
Jeszcze będzie pusta starówka Wszystko siedziało w Pekarach i kawiarniach.

maslinka napisał(a):Takich zdjęć z Omiša jeszcze nie widziałam. Bardzo fajne kadry

tam na cyplu było przesuper, ciężko mi było odchodzić, ale reszta czekała, no i żołądek domagał się posiłku

Tymczasem przemieszczam się lewą stroną cypla w kierunku starówki, czyli od strony mariny, rybacy oraz taxiboatowcy coś dłubią przy swoich łodziach;
niektórzy powoli pewnie kończą sezon. Sporo tych łajb tutaj, ale większość w słabym stanie.

Ale przechodzę tam tylko poglądowo, zmierzam w kierunku konoby U naseg Marina. Zrobiło się już po 8ej, czyli wg Googlea i Radno Vrijeme, można tam coś już dostać. Nic z tego zamknięte na 4 spusty, grill stoi zimny, czyli nici z mojego niecnego planu. Być może w sezonie działa to od 8ej, ale po sezonie na pewno nie.
Zatem kroczę dalej, moim celem jest ponownie Mirabela, ale na nią jeszcze nie czas.

Starówka Omiska we wczesno porannych barwach, czyli barwach zacienionych...

















Dostrzegam "mrówki" już na ferracie











Coś tam już jest czynne, ale trzeba za dużo czekać na posiłek, a mi nie zależy na siedzeniu, tylko jedzeniu. Może po Mirabeli tutaj zajrzę, bo jest nawet ładnie.

Starówka jak pisaliśmy nie jest duża, więc zanim pojawia się Pan z obsługi Mirabelli, zdążyłem już obejść ją ze 2x.
Pan jest trochę zdziwiony moją obecnością tak z samego rańca, dlatego puszcza mnie bez biletu, prosząc o zapłatę na powrocie, jak już będzie miał wszystko gotowe. Dobra no to dawaj na górę, Mirabela tylko dla mnie
Nie musze się śpieszyć, nikt mi nie przeszkadza itd itp. Tylko ona, ja i pogled na Omiś









Żeby się Pan nie niepokoił rzuciłem, że na górze będzie bardzo polako, bo nigdzie mi nie śpieszno, a liczę że słońce rozświetli Omiś. Na tym zbliżeniu sprawdzam, czy Pani J już wstała











Sama Mirabela jakiegoś żadnego szału nie robi, ale wszyscy przychodzą tu na widoki.







Słońce robi świetną robotę, nie mogę napatrzeć się na jego spektakl.









Ludziki pną się mocno pod górę na ferracie.



Dobra schodzę, bo gościu pomyśli, że spadłem lub ućkłem jakoś nie płacąc.



Na odchodne nagroda, pierwszy raz w Cro widzę kolibra, bardzo mały i zwinny, trudno go uchwycić, ale jednak choć z daleka to mi się udaje.



Przemierzam już starówkę, raczej w linii prostej, szukając teraz już naprawdę miejsca by usiąść i zjeść śniadanie.





Ostatecznie, nie jestem oryginalny i wybór pada na najbardziej wtedy obleganą Kawiarnię znajdującą się tutaj (byłem tak spragniony kawy i głodny, że nawet nazwy nie pamiętam. Nie ukrywam, że pochłonąłem tam sporo czekoladowych croissantów + latte i zwykła biała.
To było fajne miejsce do obserwacji porannego życia Chorwatów, tych pracujących i tych na emeryturach. Z turystów raczej byłem tylko ja. Do dziś pamiętam smak, zapach i chrupkość tych świeżutkich rogali z nutellą

Na twierdzę wchodziliśmy późnym popołudniem i zasiedzieliśmy się do wieczora, ale widzę, że poranne widoki też są rewelacyjne .

maslinka napisał(a):To fruczak gołąbek

Zabawne, ale ja też widziałam go po raz pierwszy w zeszłym roku właśnie w Omišu .

Divno, bravo za fotografa...
Patrząc z góry na most, przypomniało mi się, jak zmęczeni usiedliśmy z lodami na ławce tuż przed mostem, a ktoś zrobił nam super fotkę.

maslinka napisał(a):

te kiero napisał(a):Na odchodne nagroda, pierwszy raz w Cro widzę kolibra, bardzo mały i zwinny, trudno go uchwycić, ale jednak choć z daleka to mi się udaje.

To fruczak gołąbek Motyl, chociaż rzeczywiście przypomina kolibra

Ło matko w życiu nie zapamiętam, pewnie pozostanie dla mnie kolibrem, ale dzięki za korektę

maslinka napisał(a):Fajnie tak jeść śniadanie i obserwować lokalsów Szkoda, że nie piję kawy, a na piwo jakoś tak głupio iść z rana

Gdybym był pewien, że tego dnia nigdzie nie pojadę autem, to zapewne przechylił bym czym prędzej Ożujsko; byłem mocno spragniony po tej porannej wędrówce; wodę podaną do kawy wypiłem za jednym przechyłem

marze_na napisał(a):Na twierdzę wchodziliśmy późnym popołudniem i zasiedzieliśmy się do wieczora, ale widzę, że poranne widoki też są rewelacyjne .

tak było

marze_na napisał(a):

maslinka napisał(a):To fruczak gołąbek

Zabawne, ale ja też widziałam go po raz pierwszy w zeszłym roku właśnie w Omišu .

Może nawet w tym samym miejscu

walp napisał(a):Divno, bravo za fotografa...

Hvala, hvala ljepa poczekaj na zdjęcia @Marzeny

walp napisał(a):Patrząc z góry na most, przypomniało mi się, jak zmęczeni usiedliśmy z lodami na ławce tuż przed mostem, a ktoś zrobił nam super fotkę.

Też tam raz przysiedliśmy, może nawet na tej samej ławce, fajne miejsce obserwacyjne

Jednak w tym dniu uruchamiamy samochód... po drugim śniadaniu wybieramy się na Rivę Makarską... ale po przyjściu jeszcze rytuał prysznicowy ze śniadaniem na zewnątrz; za to lubię śródziemnomorski klimat, że świeżo po kąpieli mogę wbić się na balkon/taras i się nie przeziębić.
Przejazd z Omisa na Rivę nie jest jakiś daleki, więc mapy nie pokazuję, ale pierwszym przystankiem jest jeden z naszych ulubionych pogledów w Chorwacji, czyli zatoczka nad Vrują tutaj.

Super relacja trafiłam kilka dni temu i właśnie jestem już na bieżąco i czekam na dalszy ciąg. My w Hvarze zakochaliśmy się w 2019 i też po 8 dniach na nim pojechaliśmy do Omiš. Lubię w trakcie 1 urlopu zmieniać miejsca, tak jak Wy. Piękne zdjęcia robisz i pokazujesz miejsca niektóre mi znane, a niektóre zapisane na "do zobaczenia", bo plan mam, żeby na 10 raz w Cro właśnie wybrać Hvar
pozdrawiam, Gosia