Dolomity - skalne twierdze

Zdjęcie numer 2 z ostatniej serii (stopnie, lina) działa na wyobraźnię.

Pozdrawiam
Szymon

Nefer napisał(a):Zdjęcie numer 2 z ostatniej serii (stopnie, lina) działa na wyobraźnię.

Oddaje charakter drogi.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):

mysza73 napisał(a):

mariusz-w napisał(a):Widoki cudne ! ... ale sposób dotarcia do punktów widokowych, jak dla mnie zbyt karkołomny.

Dlatego dobrze, że jest taki KTOŚ jak Wojtek ... pójdzie, zrobi fotki, a my możemy podziwiać

Jak to zwykle bywa, istnieje trasa alternatywna.

Pozdrawiam,
Wojtek

Ale czy na SAMĄ GÓRĘ?

tony montana napisał(a):Ale czy na SAMĄ GÓRĘ?

Często tak - w końcu jakoś trzeba zejść potem.
Ale bywają przypadki, kiedy zejście też jest ferratą...

Pozdrawiam,
Wojtek

Teraz zaczyna się prawdziwa zabawa; jednak wersja anglojęzyczna opisu jest bliższa prawdy. Najpierw krótko się wspinam na uskok grani, gdzie następuje trawers na jej północną stronę. Pogoda jest wręcz wymarzona - na bezchmurnym początkowo niebie pojawiają się teraz delikatne anielskie włosy, tu i ówdzie coś się zbija w małe białe baranki, które wyłącznie urozmaicają monotonny wcześniej błękit. na chwile wkraczam w strefę cienia, trawersując po północnej stronie, po czym ponownie wracam na grań. W którymś momencie spotyka mnie ciekawostka - lina kończy się tuż przed opadającą przepaścisto w dół szczerbiną, którą trzeba przekroczyć i wpiąć się ponownie w linę zaczynającą się po drugiej stronie.

Kolejny stromy fragment wspinaczki i oto teren lekko się kładzie.

Pokonuję kilka następujących po sobie wyprztyków, zatrzymując się na najwyższym z nich - to musi być Cima di Robianco.

Pora na chwilę odpoczynku.

Franz napisał(a):Pora na chwilę odpoczynku.

... po tej "ciekawostce" z brakiem liny też chętnie odpocznę.

Tym bardziej, że jest na co popatrzeć.

pozdrawiam

mariusz-w napisał(a):... po tej "ciekawostce" z brakiem liny też chętnie odpocznę.

To był tylko dłuższy krok, jednak ciekawe, że nie został ubezpieczony.

Pozdrawiam,
Wojtek

Widzę, że odrobinę przekroczyłem założony czas, więc nie zabawiam długo na szczycie.

Zaczynam schodzić w kierunku zachodnim, dostrzegając w którymś momencie czerwone pudełko biwaku.

Bardzo mi się podoba określenie "czerwone pudełko"

Świat widziany z perspektywy Guliwera


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a):Bardzo mi się podoba określenie "czerwone pudełko"

Świat widziany z perspektywy Guliwera

Ostatnia fotka jest przybliżeniem miejsca, widocznego już na poprzedniej. Ale na tej wcześniejszej nie tak łatwo odróżnić coś, co jest mniejsze od główki szpilki.

Pozdrawiam,
Wojtek

Ta fotka tak przedstawia nasz glob,jakby cała kula ziemska była "garbata" bez końca....pięknie "garbata".....