Dolomity - skalne twierdze

Ale... okazuje się, że i w takiej sytuacji może się znaleźć jakieś wyjście.



No, może... wejście...

Niech zgadnę, wybrałeś wariant przez ścianę

A co to za Cudo na przedostatnim zdjęciu ? Byłbyż to Król ?

Pozdrawiam - do poniedziałku

plavac napisał(a):Niech zgadnę, wybrałeś wariant przez ścianę

Jakoś trzeba sobie radzić. Kilof do łapy i...

plavac napisał(a):A co to za Cudo na przedostatnim zdjęciu ? Byłbyż to Król ?

Ale masz na myśli przedostatnie na poprzedniej stronie czy przedostatni w ogóle? Bo nie wiem, czy tę fotkę powyżej wliczasz...

Pozdrawiam,
Wojtek

plavac napisał(a):A co to za Cudo na przedostatnim zdjęciu ? Byłbyż to Król ?

Żeby nie pozostawiać pytania w zawieszeniu założę, że wliczasz powyższą fotkę również i w takim razie masz na myśli ostatnią na poprzedniej stronie.
To po prostu wciśnięta pomiędzy filary skalne Tofana di Rozes.

Pozdrawiam,
Wojtek

Najpierw kropelka geografii. Schodząc z Punta Sud di Fanes, miałem pod stopami Val Travenanzes z Tofanami po jej drugiej stronie. Ścieżka pod skalnym murem prowadziła ponad boczną dolinką, odgałęziającą się od Val di Fanes (przypomnę: w pierwszych dniach tego wyjazdu szedłem Val di Fanes na Conturines i La Varellę).
Obie te doliny oddziela od siebie ładna grań Furcia Rossa, którą przyjdzie mi się przejść po kilku latach ładnie poprowadzoną ścieżką Via delle Pace.

A teraz już zostawiam za sobą strefę nie tyle mroku, co cienia i zanurzam się w czeluść wąskiego tunelu.









Nie jest długi - przecina ostrą jak brzytwa grań w poprzek - i już po chwili oblewa mnie słoneczne ciepło.

W ramach przerywnika jedna fotka z miejsca, o którym wspominał kiedyś Fatamorgana:

Powrót na ciepłą stronę mocy
O właściwej fotce myślałeś. Najpierw napisałem, czy to TdR ale potem poprawiłem na Króla - bo regularny kształt mnie zmylił ...

Pięknie, tak w ogóle

plavac napisał(a):Powrót na ciepłą stronę mocy

Już odczuwałem ten chłód. Wspaniale było znowu się ogrzać.

Pozdrawiam,
Wojtek

Można stąd pójść w lewo i wrócić po początku ferraty, skąd spokojnie w stronę samochodu. Ale można też pójść... w prawo. Ponad Dolinką Lagazuoi z Lago di Lagazuoi i rifugio Scotoni w kierunku Cima di Lago. Zatem... w prawo!

Franz napisał(a):Można stąd pójść w lewo i wrócić po początku ferraty, skąd spokojnie w stronę samochodu. Ale można też pójść... w prawo. Ponad Dolinką Lagazuoi z Lago di Lagazuoi i rifugio Scotoni w kierunku Cima di Lago. Zatem... w prawo!

I to w Tobie baaaardzo lubię

Pozdrawiam

plavac napisał(a):I to w Tobie baaaardzo lubię

Warianty nieoczywiste stają się oczywiste.

Pozdrawiam,
Wojtek

Ścieżka jest zupełnie łatwa, jednak w wielu miejscach wymagana odporność na ekspozycję - pół metra za bardzo w lewo skutkowałoby kilkuset metrami za bardzo w dół...

Franz napisał(a):Ścieżka jest zupełnie łatwa, jednak w wielu miejscach wymagana odporność na ekspozycję - pół metra za bardzo w lewo skutkowałoby kilkuset metrami za bardzo w dół...

... a takie ładne plateau w dole, gdzie też można pochodzić !
Widoki cudo ! ... i jak tu patrzeć pod nogi.

pozdrawiam.

mariusz-w napisał(a):... a takie ładne plateau w dole, gdzie też można pochodzić !
Widoki cudo ! ... i jak tu patrzeć pod nogi.

Ładne.
Mnie się najbardziej podobało Jezioro Lagazuoi niemalże pod samymi stopami.

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):Ścieżka jest zupełnie łatwa, jednak w wielu miejscach wymagana odporność na ekspozycję - pół metra za bardzo w lewo skutkowałoby kilkuset metrami za bardzo w dół...

I takie też ścieżki najbardziej mi się podobają. Całkiem ładnie tą ekspozycję udało Ci się uwiecznić na zdjęciach. Piękna trasa