Portrety

Rafał K napisał(a): Ciekawe rzeczy o tym kadrowaniu piszecie

Już miałem się nie wtrącać, ale skoro dostałem solidne poparcie ....

Spróbuj zrobić z 1 taką "dowodówkę" z ramionkami, tak dla sprawdzenia.


JacYamaha u ciebie wydaje się, że powinno być odwrotnie, czyli szerszy kadr. Miałeś szczeście że ci nie zpaćkało dziecię obiektywu .

Tylko tło było nie ciekawe (ale to wychodzi później) i dlatego przycięte.

Lechu67 napisał(a):Już miałem się nie wtrącać, ale skoro dostałem solidne poparcie ....

Spróbuj zrobić z 1 taką "dowodówkę" z ramionkami, tak dla sprawdzenia.

Ale mi się podoba tak jak jest Choć jako rodzic jestem z pewnością skrajnie nieobiektywny .

Jacek, troszkę za dosłownie (za ciasno) potraktowałeś dzidziusia, jakoś tak subtelniej bym spróbował...

PZDR

Rafał, może nie aż tak drastycznie, że wszystko poobcinane ale zdecydowanie ciaśniej bym kadrowała w tym pierwszym, też mi za dużo tego tła.

Ja ostatnio miałam okazję sprawdzić jak te moje PSowe dłubanki wychodzą na odbitkach - nawet kiedyś o to pytałam na forum. W sumie wszystko tak jak zamierzałam, ale naprawdę trzeba ostrożnie, żeby nie przesadzić.

No to żeby Rafał mógł się trochę "popastwić"




No i coś szerzej.

No to trochę szerzej

Lechu, masz śliczną córcię.

Dwójka z positive vibration - choć gram obróbki by nie zaszkodził (ciut kontrast bym zwiększył). Chyba też nie wyostrzyłeś po zmniejszeniu - w każdym razie trochę brakuje tej ostrości. Generalnie na mniejszej GO byłoby mz super - nawet z tą centralnościa.

W jedynce brakuje natomiast mz oczu modelki i... światła.

Jacku - teraz znacznie lepiej (ten paluszek przytrzymujący trzeba by tylko "wyeliminować" z kadru). Poszukaj teraz jeszcze emocji dzieciaka i będzie mz ok .

PZDR

Rafał K napisał(a):Dwójka z positive vibration - choć gram obróbki by nie zaszkodził (ciut kontrast bym zwiększył). Chyba też nie wyostrzyłeś po zmniejszeniu - w każdym razie trochę brakuje tej ostrości. Generalnie na mniejszej GO byłoby mz super - nawet z tą centralnościa.

W jedynce brakuje natomiast mz oczu modelki i... światła.

2 Fakt, można było się troszkę pobawić, ale chciałem tak na szybko coś wrzucić. Mam całą sesję (Nędzny Zlot chwilę przed odjazdem), ale były problemy z ostrzeniem, być może dlatego, że było bardzo silne słońce, albo wzrok mi się pogarsza .

1 Modelka niestety była "bardzo zajęta", więc tylko parę ujęć na szybko, a na wyświetlaczu nie było widać, że w tym momencie przymróżyła oczy. Co do światła to był już wieczór, a chciałem mieć jakąś większą GO.
Teraz mam już stałkę na takie okazję 30/1,4 .

Moja modelka ma już manierę wyuczonego uśmieszku (całkiem ładny ale jednak wystudiowany) i muszę z tym walczyć przed pstryknięciem. Dobrym sposobem jest rozśmieszyć (każdy ma jakiś patent) i łapać to co się przewija na buźce, jedyny problem to zmiany ustawień puszki.

Chyba nasze córy są w jednym wieku (moja 10 lat). Może zobaczymy się na Topornym Zlocie, chyba żebym wcześniej wybrał się na zwiedzanie SantoDomingo, ale to dam znać.

JacYamaha

Bardzo przeostrzone masz te foty, szczególnie widać na oczach, albo to wina zmniejszenia.
A dziecko śliczne

A ja próbuję dalej, dwa pierwsze zrobione pod namiotem, dlatego takie światło

1


2


3


4

Ja osobiście, to jak zwykle przyczepiłbym się kadrowania, i tak :
1 i 2 skoro już pokazałaś nakrycia głowy to trzeba było nie ucinać ich końców,
3 tu już gorzej bo przycięte kawałek czółka,
4 wiadomo też problem ze światełkiem, ale to pewnie Rafał lepiej coś doradzi, a ja kadrował bym na całą postać (nóżki przycięte).

Bardzo fajne uczucia złapane i przez to bezcenne dokumenciki .
Pzdr

Dzięki. Swiatło-wiem , ale mam jeszcze całą postać

Renata, przede wszystkim fajnie, że chce Ci się kombinować z tymi portretami.

Widzę, że są chęci i w związku z tym (pomimo, iż to trochę na zasadzie "uczył Marcin Marcina" ) parę słówek ode mnie.

Jedynka ma potencjał (kapelusz genialny - że ucięty nie ma to w tym ujęciu żadnego znaczenia) - w tym spojrzeniu można doszukiwać się charakteru dziewczynki.

Technicznie jest jednak... no nie najlepiej.

Nie ma światła (nie ważne co go zabrało - czy namiot, czy chmura, czy zła Baba Jaga) i dalej poszedł za tym brak ostrości (na granicy poruszenia). Ławki w tle też się nie komponują z całością.

Dwójka jest już wyraźnie poruszona.

Na trójce flesz zrobił co mógł zrobić (nic dobrego) - lampa wbudowana (nie wiadomo po co) w aparat to zło konieczne, najlepiej nigdy jej nie używać.

4 to brak światła - twarz w cieniu, przymknięte oczy...

Reasumując, trzeba dalej robić zdjęcia, broń Boże się nie zrażać. Wykorzystywać do bólu łagodne późnopopołudniowe/wczesnoporanne słońce, ładne jednolite tła (trawka, zboże na polach) i na nich przedstawiać naturalność dzieciaków.

Z doświadczenia doradzam dużo cierpliwości - ja jak idę np. na godzinkę na plac zabaw (przy dobrym świetle, z dobrymi możliwościami jeżeli chodzi o tło) to robię powiedzmy z 60 zdjęć, z czego 30 odrzucam już w aparacie.

Z pozostałych po zrzuceniu na kompa wywalam znowu połowę, a do prezentacji nadaje się z tej reszty najczęściej jedno, dwa zdjęcia... a czasem i żadne.

Do zrobienia każdej z tych 60 fotek przykładam się oczywiście jak mogę... laif is brutal - co zrobić.

PZDR

Dzięki Rafał za tak obszerne opisy złych i dobrych stron moich pamiątkowych fotek.
Będę fociła dalej

Mała słoneczna pigułka

Siostry...



PZDR