Mój Brač w koronie

18 lipca (sobota): Wieczór w Supetarze bez konoby

Wracamy do apartmanu i ogarniamy się trochę. W tym czasie przestaje padać, a Jelica daje nam kilka pomidorów z ogródka Super! Będzie jak znalazł do jutrzejszego śniadania.

Po čevabach nadal czujemy się najedzeni, więc nie wybierzemy się dzisiaj do Supetaru na kolację, ale i tak pójdziemy na spacer. Po drodze podziwiamy kwitnące rośliny.

Tradycyjne zdjęcie z bugenwillą :



Dopasowałam się kolorystycznie

Jest i kwiat passiflory (męczennicy):



Po raz pierwszy spotykamy kota, którego będziemy regularnie odwiedzać Mówiłam o nim: "kot o mądrym spojrzeniu" Zresztą sami zobaczcie:



Szkoda, że nie może mówić. Na pewno mówiłby mądrze Jest też bardzo piękny. Nie wiem, czy to przypadkiem nie kotka, bo ma różową obróżkę. Chociaż kocur przecież też mógłby mieć różową

Jesteśmy coraz bliżej morza i palm z "fryzurą na cebulę", które pokazywałam w pierwszym odcinku:



Zamiast skręcić w prawo, w stronę starówki, idziemy w lewo - tam, gdzie są "Międzyzdroje" , czyli stragany, trampoliny, kluby i dyskoteki:



Jest jeszcze wcześnie (przed 19:00), więc nie spotkamy imprezowiczów.

Spacerujemy brzegiem morza:



Jest dość chłodno. Po raz pierwszy (i ostatni) na tych wakacjach włożyłam jeansy

Wpatruję się w płynącego Hrvata:



Nikt nie szaleje na zjeżdżalniach:



ani nie wypożycza rowerów wodnych:



Pogoda odstraszyła nawet dzieci, które zazwyczaj są nieustraszone

Lost and found tree - świetny patent! :



Trochę informacji praktycznych :



Coś dla urody i relaksu, czyli cennik zabiegów kosmetycznych oraz masażu:




Na chwilę hipnotyzuje nas widok na Omiš:



ale zaraz wracamy do rzeczywistości. Sądziłam, że "dmuchańców" nie było tu 5 lat temu:



ale spojrzałam do mojej relacji z tamtego urlopu i okazało się, że pamięć mi szwankuje

Mam jednak wrażenie, że teraz są bardziej "rozbudowane". Szumnie nazwano je Supetar Sportpark. Gdyby kogoś interesowało, tyle kosztują te przyjemności:



Postanawiamy obejść półwysep od strony morza:




Nigdy tego nie robiliśmy!

Podziwiamy... tęczową chmurę :




Przypominają mi się wakacje AD 2014 na Korčuli, kiedy tęcz mieliśmy pod dostatkiem Wtedy ciągle padało... Ten wyjazd na szczęście nie będzie tak deszczowy Najgorszy pogodowo dzień za nami

Obchodzimy cmentarz dookoła:



i wchodzimy na jego teren.

Najpierw skupimy się na mauzoleum rodziny Petrinović:



Oglądaliśmy je w 2015 roku, ale myślę, że warto przyjrzeć się ponownie tej ciekawej budowli.

Mauzoleum zostało wybudowane, oczywiście z białego kamienia, w latach 1924–1927 na cześć zamożnej rodziny Petrinović. Budowla jest wzorowana na bizantyjskiej architekturze sakralnej, a jej twórcą był Tome Rosandić, uczeń Ivana Rendića, o którym wspominałam w poprzednim odcinku i który pojawi się jeszcze w tym

Bardziej szczegółowo:




Upiorne aniołki, o których dyskutowaliśmy 5 lat temu :



w tej relacji :
post1641157.html#p1641157

Anioły zdobią również pobliską studnię i wyglądają też co najmniej dziwnie :



Nieopodal mauzoleum znajduje się grób Ivana Rendića (chorwackiego rzeźbiarza, który wychował się na Braču). Jest on bardzo szczególny:



Dziwię się, że nie widzieliśmy go tutaj w 2015 roku. Okazuje się, że pomnik ten powstał dopiero 86 lat po śmierci artysty, w 2018 roku. Jego forma jest tak oryginalna, ponieważ życzył sobie tego sam Rendić. Artysta powiedział kiedyś: A kad umrem, neću da ništa stave na moj grob, nego ovaj moj štap, šešir, cipele i natpis: A gdje je Rendić?
(A kiedy umrę, nie chcę, żeby cokolwiek stało na moim grobie, tylko moja laska, kapelusz, buty i napis: Gdzie jest Rendić?)
Prośba rzeźbiarza została odczytana bardzo dosłownie

Jeśli ktoś jest zainteresowany, odsyłam do ciekawego artykułu na temat okoliczności pochówku artysty:
https://slobodnadalmacija.hr/dalmacija/ ... ara-553506

Gdyby była taka potrzeba, chętnie przetłumaczę

Na cmentarzu można również podziwiać jedno z dzieł Rendića - piękną Pietę wykonaną z brązu:




Spacerujemy jeszcze chwilę, podziwiając grobowce i pomniki:





Warto było pójść na supetarski cmentarz ponownie, choćby po to, żeby zobaczyć nietypowy grób Rendića, co z kolei skłoniło mnie do "przekopania" internetu i znalezienia podlinkowanego wyżej artykułu

Wracamy do teraźniejszości, w której zrobiło się całkiem słonecznie:



Chyba na złość

My jednak czujemy się trochę zmęczeni , więc wracamy do apartmanu, niezmiennie podziwiając supetarską roślinność:



Odwiedzamy też "kota o mądrym spojrzeniu" :



Trasa obok jego domu będzie teraz należała do naszych ulubionych

Wieczorem, na balkonie, gramy w Scrabble i planujemy jutrzejsze kajakowanie Tak, w następnym odcinku wreszcie ruszymy w pierwszy w tym roku rejs Plavcem!

Dołączam teraz bo właśnie też dopiero co wróciliśmy z Cro. Widze pogodę w lipcu miałaś na początku dość podobną jak my na początku sierpnia na Pagu

pozdrawiam, Michał

majkik75 napisał(a):Dołączam teraz bo właśnie też dopiero co wróciliśmy z Cro. Widze pogodę w lipcu miałaś na początku dość podobną jak my na początku sierpnia na Pagu

pozdrawiam, Michał

Witaj, Michał!
Wiem, o czym mówisz. Na początku sierpnia też się załapaliśmy na tę ciekawą pogodę. Byliśmy wtedy niedaleko Ciebie - w Zadarze.

Pozdrawiam

Sierściuch oryginalnej urody

Nigdy nie dotarłem na supetarsko groblje. Będzie to trzeba nadrobić. Za to w Sućuraju natknąłem się na kameralny cmentarzyk z chyba najbardziej wypasionym widokiem na Pelješac i Korčulę.

Aż się chce tam leżeć I do wody blisko

Już parę lat, jak odpuściłem sobie CRO, ale po kolejnej relacji maslinki chciałoby się tam wrócić .
Jak oglądam - kochany Brac na szczeście nie zmienia się zbytnio, nastrojowo wciąż ten sam.
Jedyne zmiany to chyba na lepsze, takie w infrastrukturze drogowej ?
No i gospodarze trochę chyba "spokornieli" z cenami w knajpkach itp. ?
A poza tym ... Pozdrawiam Agnieszko serdecznie, jak zwykle bardzo miło poczytać .

Wioska gołębi to idealne miejsce dla naszych córek. One kochają wszelkie gatunki ptactwa a to odwdzięcza im się za miłość i pozwala ze sobą robić wszystko

maslinka napisał(a):

Fontanna swoim kształtem przywiodła mi na myśl krakowskie latarnie umarłych.

maslinka napisał(a):

Piękne schody.

maslinka napisał(a):Jest dość chłodno. Po raz pierwszy (i ostatni) na tych wakacjach włożyłam jeansy

Właśnie na to zwróciłam uwagę

maslinka napisał(a):Przypominają mi się wakacje AD 2014 na Korčuli, kiedy tęcz mieliśmy pod dostatkiem Wtedy ciągle padało...

To ten nieszczęsny rok, gdzie co rano w Orebiciu wybiegałam z rana za dom, aby zobaczyć czy są chmury nad górami...

Buber napisał(a):No i gospodarze trochę chyba "spokornieli" z cenami w knajpkach itp. ?

Ciekawa jestem co Aga odpisze, bo ja jakoś tej pokory nie zauważyłam.... choć na pewno w knajpach było taniej niż w Jelsie w 2017 r., ale to podobno jeden z uroków Pagu...

Kapitańska Baba napisał(a):Wioska gołębi to idealne miejsce dla naszych córek. One kochają wszelkie gatunki ptactwa a to odwdzięcza im się za miłość i pozwala ze sobą robić wszystko

Ja nie znoszę wszelkiego żywego drobiu, który nie jest za jakimś ogrodzeniem....

Bravik napisał(a):Sierściuch oryginalnej urody

Bardzo urodziwy Miał nietypowo długą sierść.

Bravik napisał(a):Nigdy nie dotarłem na supetarsko groblje. Będzie to trzeba nadrobić.

Warto przy okazji wizyty na Wyspie.

Bravik napisał(a):Za to w Sućuraju natknąłem się na kameralny cmentarzyk z chyba najbardziej wypasionym widokiem na Pelješac i Korčulę.

Aż się chce tam leżeć I do wody blisko

Pewnie ładnie położony, ale mnie się jakoś nie śpieszy

Buber napisał(a):Już parę lat, jak odpuściłem sobie CRO, ale po kolejnej relacji maslinki chciałoby się tam wrócić .

Witaj, Wojtku! Miło Cię widzieć

Buber napisał(a):Jak oglądam - kochany Brac na szczeście nie zmienia się zbytnio, nastrojowo wciąż ten sam.
Jedyne zmiany to chyba na lepsze, takie w infrastrukturze drogowej ?

To prawda - w miasteczkach po staremu. Poza tym, że otworzyło się kilka nowych knajpek, ale to na plus Trochę dróg wyasfaltowano od naszej ostatniej wizyty. No i nowe inwestycje drogowe (droga do Farskiej, tunel i obwodnica Ložišći) wyglądają naprawdę dobrze.

Buber napisał(a):No i gospodarze trochę chyba "spokornieli" z cenami w knajpkach itp. ?

W tym roku gospodarze obniżali ceny kwater (tak było przynajmniej w naszym przypadku), ale to przez covid. Natomiast w konobach raczej bez zmian. Tak na 100% trudno powiedzieć, bo trzeba by porównać tę samą wyspę, ale specjalnych różnic cen w restauracjach w zeszłym roku (na Hvarze) i w tym (na Braču) nie zauważyłam.

Buber napisał(a):A poza tym ... Pozdrawiam Agnieszko serdecznie, jak zwykle bardzo miło poczytać .

Również Cię pozdrawiam

Kapitańska Baba napisał(a):Wioska gołębi to idealne miejsce dla naszych córek. One kochają wszelkie gatunki ptactwa a to odwdzięcza im się za miłość i pozwala ze sobą robić wszystko

Świetne zdjęcia!
Jak już napisałam, za gołębiami akurat nie przepadam, ale wszystkie inne ptaki są dla mnie ok albo bardzo ok Kury też lubię! Nie tylko na talerzu

piekara114 napisał(a):Fontanna swoim kształtem przywiodła mi na myśl krakowskie latarnie umarłych.

Musiałam wygooglować
Fajne! Nie miałam pojęcia o istnieniu i pochodzeniu tych (teraz już) kapliczek. A tyle raz byłam w Krakowie... Przy następnej wizycie muszę ich poszukać Tę na plantach pewnie widziałam, tylko nie wiedziałam, co to.

piekara114 napisał(a):

maslinka napisał(a):Przypominają mi się wakacje AD 2014 na Korčuli, kiedy tęcz mieliśmy pod dostatkiem Wtedy ciągle padało...

To ten nieszczęsny rok, gdzie co rano w Orebiciu wybiegałam z rana za dom, aby zobaczyć czy są chmury nad górami...

Dokładnie ten
Kilka razy dziennie sprawdzaliśmy prognozy pogody

maslinka napisał(a):

piekara114 napisał(a):Fontanna swoim kształtem przywiodła mi na myśl krakowskie latarnie umarłych.

Musiałam wygooglować
Fajne! Nie miałam pojęcia o istnieniu i pochodzeniu tych (teraz już) kapliczek. A tyle raz byłam w Krakowie... Przy następnej wizycie muszę ich poszukać Tę na plantach pewnie widziałam, tylko nie wiedziałam, co to.

Ja też musiałam sobie wpisać w Google, bo nie miałam o nich pojęcia. Bardzo fajna ciekawostka.

Epepa napisał(a):Ja też musiałam sobie wpisać w Google, bo nie miałam o nich pojęcia. Bardzo fajna ciekawostka.

Dokładnie! Sprawdzę przy najbliższej okazji



19 lipca (niedziela): Pierwsza wyprawa kajakowa, czyli o tym, jacy jesteśmy wybredni

Budzimy się o 8:00 i nie możemy się doczekać kajakowania Małż napompował Plavca już przedwczoraj, jednak przygotowanie całego "kajakowego majdanu" (jedzenia, napojów, ręczników plażowych, książek, emulsji do opalania, masek i fajek) i zapakowanie go do wodoszczelnej torby chwilę trwa. O 9:30 kajak ląduje na dachu Jesteśmy gotowi do wyjazdu!

Tak wygląda nasz zestaw (zdjęcie zrobione po kajakowaniu):



Kajak Sevylor Adventure, zwany Plavcem, jest z nami już siódmy sezon i sporo przeszedł Małż dwa razy zszywał jego poszycie - raz na Visie (w 2017) i raz na Dugim Otoku (w 2018 roku). Przed Plavcem, przez 3 lata, pływaliśmy Challengerem K2 z Intexu i przez rok (w 2013, na Hvarze) Sevylorem Adventure, w którym rozdarła się podłoga, a że był na gwarancji - wymieniono nam go na obecny kajak

Tyle o historii naszego sprzętu pływającego Jak widać, specjalnie się z tymi kajakami nie cackamy Plavac musi być twardy, tak jak my!

Na pierwszą w tym sezonie wycieczkę chcemy wystartować z Sutivanu, z zatoczki za uvalą Likva. Bezproblemowy parking i dwa kroki z parkingu do morza to zalety tego miejsca. Przynajmniej się dzisiaj nie nadźwigamy

Koło 10:00 sutivańskie (podobno miejscowi mówi: stivańskie ) plaże lekko "oblężone":



Chociaż nie wszystkie:



Policja podpływa do jednej motorówki:



Być może kontrolują papiery...

Tutaj zwodujemy kajak:



Na skałkach pusto, ale plaża, na której leżeliśmy przedwczoraj, zajęta:



Dziś jest niedziela, więc do turystów dołączają miejscowi i Chorwaci ze Splitu, którzy przypływają na Wyspę do swoich vikendic. Trzeba się liczyć z tym, że na stivańskich plażach, również tych na zachód od Likvy, nie będzie pusto.

Odbijamy od brzegu (teraz będą już zdjęcia z aparatu podwodnego):



Zadowolona Maslinka :



Jesteśmy zdziwieni, bo na mijanych plażach nie ma nikogo :



Mijamy Justitiję i plażę Erot (FKK):



Podoba mi się ta nazwa , chociaż nie jestem pewna, czy powyższe zdjęcie przedstawia właśnie Erot Może ktoś pomoże? Wszystkie te plaże z kajaka wyglądały dość podobnie

Na zdjęciach tego nie widać, ale akurat w tym rejonie ludzie są - siedzą w cieniu, na skałkach.

Przed nami uvala Borak:



Tu, z kolei, jest całkiem pusto Stwierdzamy jednak, że plaża jest... za duża Chodzi o to, że nie ma szans, żebyśmy byli na niej sami. Poza tym, to za blisko Pierwsza wyprawa kajakowa musi być porządna! Musimy ją poczuć w rękach!

Kolejną plażę odrzucamy z tych samych powodów:



Teraz sobie myślę, że chyba za mocno przygrzało nam słoneczko

Następna jest zatoczka o nazwie Sutivan Tutaj z kolei plażę zajmuje "dmuchane ptactwo" Poza tym stoi tu dom; nie będziemy się komuś "wbijać" koło chaty :



I tak marudząc i wybrzydzając, dopływamy do zupełnie niedostępnej części wybrzeża :



(Chociaż znalazł się tu wytrwały piechur Z Sutivanu prowadzi wygoda ścieżka, ale ten człowiek jest bardzo daleko. Musiał być wyjątkowo zdeterminowany )

Przed nami ostatnia zatoczka na północnym wybrzeżu Brača - uvala Deralo, i jak można się było spodziewać, zaśmiecona plaża

Co teraz? Moglibyśmy zawrócić i plażować na jednej z kilku ładnych (i pustych!) plaż, ale my tak nie robimy Stwierdzamy, że damy radę popłynąć jeszcze dalej. Zaczynamy eksplorować zachodni brzeg Wyspy.

Z tego fragmentu wycieczki zdjęć nie ma, bo musiałam cały czas ostro wiosłować. Było tu zdecydowanie bardziej wietrznie.

Mijamy pierwszą uvalę (bez nazwy), w której zakotwiczyły dwa pontony:



Plaża widoczna obok jest niestety zaśmiecona Nie dziwi nas to specjalnie. Mało dostępne plaże rzadko są sprzątane.

Zaczynamy opadać z sił i z ulgą zauważamy wygodną półkę skalną:



Może Was to zdziwi, ale jesteśmy zachwyceni To plaża zupełnie w naszym stylu I chociaż kotwiczenie kajaka (i samo wychodzenie z niego) jest tu dużo trudniejsze niż na "normalnej" plaży, odpowiada nam to bardzo.

Przynajmniej mamy gwarancję, że nikt nie wpakuje się na naszą "prywatną" plażę

Plavac aż lata z zachwytu :



Jesteśmy w uvali Svićuraj, na zachodnim brzegu Brača i mamy widok na Šoltę

Nie pokazałam jeszcze jednego uczestnika wycieczki - Dzielnego Flaminga, który pływa z nami trzeci sezon :



Swoje indiańskie imię otrzymał na Long Island (Dugim Otoku ) za szczególne zasługi w... trzymaniu piwa Sam raczej słabo pływa, boi się fal , ale dzielnie siedzi w kajaku

Na naszej dziwnej plaży mamy ciekawą atrakcję - dzielimy tę półkę skalną z wysuszoną rybą :



Obserwujemy też przepływające promy oraz inne jednostki:



i odwiedzają nas motylki:



Co do "życia podwodnego" - nie jest szczególnie interesujące. Z ciekawostek zauważyłam żółte koralowce:



i pozostałości po krabie:



Niestety, koło 13:00 zaczyna się chmurzyć :



Jedna prognoza pogody nawet to przewidywała, ale my byliśmy już tak spragnieni kajakowania, że postanowiliśmy popłynąć... niedaleko. Tylko z tego "niedaleko" zrobiły się jakieś 3 km, w jedną stronę.

Trudno! Twardym trza być! Dzielny Flaming trochę się boi:



ale ostatecznie daje radę! My też!

Burza na szczęście nam nie grozi. To tylko niegroźne chmury , ale robi się chłodniej, co na kajaku nie jest przyjemne. Zaczyna też mocniej wiać. Jesteśmy więc ciągle ochlapywani przez zimne fale. Sami się ochlapujemy

Zastanawiamy się, czy nie zatrzymać się na małej plaży w pobliżu uvali Borak:



(Właśnie przed chwilą zwolniła ją jakaś rodzina.) Ostatecznie stwierdzamy, że plażowanie przy takim zachmurzeniu trochę mija się z celem. Postanawiamy wracać.

O dziwo, na wszystkich plażach, które rano były puste, ktoś jest:



Pogoda nie odstrasza plażowiczów.

Jesteśmy u celu. Już widać Maździaka:



Tak jak mówiłam, sporo ludzi:



I jeszcze rzut okiem na plażę startową i docelową:



Kończymy pierwszą w tym sezonie wyprawę kajakową, która ze względu na pogodę nie trwała zbyt długo, choć była stosunkowo daleka. (W sumie przepłynęliśmy ponad 6 km.) Całe szczęście wypłynęliśmy dość wcześnie i zdążyliśmy trochę poplażować w naszym dziwnym stylu - na półce skalnej, zamiast na "przyzwoitej" plaży

Chociaż, patrząc na to, ile ludzi widzieliśmy na sutivańskich plażach, wracając, może i dobrze zrobiliśmy...

Na koniec odcinka - mapka z trasą rejsu:

Fajnie jest zobaczyć plaże za Sutivanem od strony morza. Ciekawiło mnie, jak wygląda tamtejsze wybrzeże i czy można liczyć na jakieś odosobnione zatoczki. Nie dziwię się, że nie zakotwiczyliście na tych wcześniejszych plażach, mi też wydają się zbyt duże. Wolę bardziej kameralne miejscówki. Wasza półka całkiem przyjemna i ważne, że mieliście ją tylko dla siebie. Najlepsze plaże to takie, na których słychać tylko cykady.

maslinka napisał(a):

Epepa napisał(a):Ja też musiałam sobie wpisać w Google, bo nie miałam o nich pojęcia. Bardzo fajna ciekawostka.

Dokładnie! Sprawdzę przy najbliższej okazji

Szlakiem tych latarni można sobie ciekawą wycieczkę po ścisłym centrum zaplanować. Akurat wpisuje się w obecny trend pandemii i wirusów

To przepłynęliście koło plaż, które końcem zimy zaplanowałam na ten rok.... Może kiedyś i też kajakiem

Epepa napisał(a):Nie dziwię się, że nie zakotwiczyliście na tych wcześniejszych plażach, mi też wydają się zbyt duże. Wolę bardziej kameralne miejscówki. Wasza półka całkiem przyjemna i ważne, że mieliście ją tylko dla siebie.

A jednak nie jesteśmy aż tak dziwni

Epepa napisał(a):Najlepsze plaże to takie, na których słychać tylko cykady.

Cykad mieliśmy pod dostatkiem

piekara114 napisał(a):Akurat wpisuje się w obecny trend pandemii i wirusów

piekara114 napisał(a):To przepłynęliście koło plaż, które końcem zimy zaplanowałam na ten rok.... Może kiedyś i też kajakiem

Plaż jest tam do wyboru, do koloru

Ładnie ci z bugenwillą... Kot rzeczywiście, jak ktoś w niego zaklęty, i to nie bynajmniej ćwierćinteligent. Miło spojrzeć na plaże którymi dreptaliśmy w 2018. My pieszo dotarliśmy do tej, z której odeszła rodzina i chcieliście tam na koniec przycupnąć... Pieszo... Z Zavy... A swoją drogą jedna dalej plażyczka i byłaby Uvala Martinovicia. Podejmę w tym roku próbę dojścia do niej od lądu bo jak się na tej mapce
https://www.sea-seek.com/Otok-Brac-Dalmacie- drugiej od góry powiększy mocno jej okolice to widać jakąś ścieżkę.