Koko, koko, Hvar jest spoko. Snoorkowania sezon III

Pięknie w tym oliwnym gaju-raju, oj pięknie.... I tak cieplusio.....

Tomku, my to sobie jednak po śladach depczemy

W tamtym roku po Cresie, w tym po Pagu... w końcu musimy się kiedyś zderzyć na szlaku

helen napisał(a):Pięknie, jak my byliśmy między tymi oliwkami pierwsze co przyszło mi do głowy to :"Horrory mogli by tu kręcić"

cześć Helen, pagowa prawie rezydentko

A ten film znasz "Koszmar z maslinowej alei"

Jolanta M napisał(a):A jak by się jeszcze wyłaniały z mgły?

Pzdr

pzdr

Aldonka napisał(a):Ja to bym mogła usiąść z książką w cieniu jednego z nich i spędzić tak cały dzień.....zapomniałam, że mam Julkę....spędzić 10 minut

W dzisiejszy deszczowy dzień nawet takie 10 minut miałoby swoją wartość

mariusz-w napisał(a):Oliwki piękne ! ... świetny spacer !

Tym bardziej, że ponad 2 godziny błąkaliśmy się między tymi maslinami i tylko 2 osoby żeśmy spotkali.

pzdr

sroczka66 napisał(a):Pięknie w tym oliwnym gaju-raju, oj pięknie.... I tak cieplusio.....

Helen jakoś inaczej się skojarzyło.
Faktem jest, że gorąc był nieziemski, może więc właśnie rajski

Roxi napisał(a):... w końcu musimy się kiedyś zderzyć na szlaku

Cały czas na to liczę

pzdr

sroczka66 napisał(a):
Pięknie w tym oliwnym gaju-raju, oj pięknie.... I tak cieplusio.....


Helen jakoś inaczej się skojarzyło. icon_lol.gif

Ależ tam jest pięknie, cieplusio i suchusio, owieczki śliczne są. Te pnie poskręcane, wiekowe tak mi się tylko skojarzyły. Broń Boże, żeby ktoś się wystraszył i z wycieczki zrezygnował . Jechać i podziwiać należy

helen napisał(a): Jechać i podziwiać należy

Co też pół forum w tym roku uczyniło

longtom napisał(a):Stamtąd widać...

Rab

Między innymi oczywiście

Dwa razy byłem w Tovarnele i za pierwszym nie udało się dojść do czubka Pagu, za bardzo pozagradzany był. Za drugim i owszem .

Nadgoniłem

Pozdrawiam

kulka53 napisał(a):

longtom napisał(a):Stamtąd widać...

Rab

Między innymi oczywiście

Dwa razy byłem w Tovarnele i za pierwszym nie udało się dojść do czubka Pagu, za bardzo pozagradzany był. Za drugim i owszem .

Ale za to jaka wspaniała nagroda na końcu - sv. Martin - nieprawdaż?





Pozdrawiam

kulka53 napisał(a):

longtom napisał(a):Stamtąd widać...

Rab

Witaj Kulko a i pozdrów przy okazji Kulkę nr 2
Takiego banalnego pytania nie śmiał bym Ci wprost zadać.
Do końca tygodnia do przylądka dotrzemy
A potem będzie sv. Vid, waszą drogą od Kolana.

Jacek S napisał(a):Ale za to jaka wspaniała nagroda na końcu - sv. Martin - nieprawdaż?

A jakżeby inaczej.
Ale my mieliśmy jeszcze 2 inne nagrody, super pizzę na kolację i zachód słońca.

pzdr

longtom napisał(a):Otworzyła się

Otworzyła. Ale nie było dwustu.

longtom napisał(a):

A oto jej skamieniały odpowiednik z Alp.

longtom napisał(a):W dzisiejszy deszczowy dzień nawet takie 10 minut miałoby swoją wartość

Deszczowy
Słońce pięknie od rana świeci...

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):A oto jej skamieniały odpowiednik z Alp.

Piękny kawał kamienia, gnejs to jakiś:?:
pzdr

longtom napisał(a):Piękny kawał kamienia, gnejs to jakiś:?:

Niewątpliwie, skała metamorficzna. Może jaki migmatyt...

Pozdrawiam,
Wojtek

Geologia to piękna nauka,
ale my na razie musimy pozostać przy biologii.
A uściślając to przy dendrologii.

Kto na oliwkowe drzewa się napatrzył, to ostrzegam, dziś znów będzie ich trochę
Jadąc z Lunu do Tovarmele dojeżdżamy do rozwidlenia. Jedna jednokierunkowa droga prowadzi w dół, do portu w Tovarmele. Drugą się podjeżdża. I na tym rozwidleniu warto zostawić auto, jeśli wybieramy się na oliwki.
Od portu droga jest dość stroma,



i do podejścia jest pewnie około 100m przewyższenia.
Niektóre samochody nie dały rady podjechać i od tego momentu w Tovarmele nie ma lodów.



Pretekstem do odsapnięcia mogą być piękne widoki.





Ale w końcu dochodzimy do, skręcającej w prawo, drogi prowadzącej do gajów oliwnych.



Oliwki, jak to oliwki,



składają się z pnia,





i z ulistnionych gałęzi,





tak zwanej korony.



Qu..cze gdzie jest ta najstarsza



Nagle pojawia się jakiś Chorwat, podjeżdża do nas starym, bez numerów rejestracyjnych, golfikiem.
Wskazuje drogę, podobno to ta
Najstarsija maslina



Pomiędzy oliwkami rosną takie,



nienazwane.



Zwiastują one dobrą nowinę, żegnamy się z oliwkami



Schodzimy w dół.



A żółte, ostowato kłujące kwiatki są zapowiedzią kolejnego etapu dzisiejszej wycieczki.



cd już jutro.

Pień miały, koronę miały, a owoce? Czy w tym wieku to już... no... za późno na owoce?

longtom napisał(a):
Najstarsija maslina

Najstarija maslina niczego sobie, te ciut młodsze również. Dziwne, że mnie tam jeszcze nie było.
Gaik oliwny widziałam w Nikicie koło Jałty, ale gdzież mu tam... Z tym, że tam to był jeden element całego wielkiego ogrodu.

Pzdr