Koko, koko, Hvar jest spoko. Snoorkowania sezon III

Może modliszka chciała się z Wami w drogę na ląd wybrać.
Pogoda z uwagi na koniec Waszej wyspiarskiej przygody, też zrobiła się jakby bardziej płaczliwa i smutna .
pozdrawiam.

mariusz-w napisał(a):Może modliszka chciała się z Wami w drogę na ląd wybrać.

Nie pomyślałem żeby się spytać.

pzdr

Z Dvernika do Poznania kawał drogi, dlatego też, w drodze powrotnej zaplanowaliśmy sobie przerwę.
Postanowiliśmy zobaczyć Skocjanske Jame w Słowenii. Wiedzieliśmy, że do jaskiń można wchodzić do godziny 17.
Na przystani promowej w Sucuraju byliśmy nawet dosyć wcześnie. Niestety długi okres oczekiwania w kolejce na prom spowodował, że szansa dotarcia na miejsce o odpowiedniej porze dramatycznie zmalała.
Jadranka była jednak pusta.





Wstąpiła więc w nas nadzieja, że może jednak zdążymy.
Mijaliśmy kolejne nadmorskie kurorty



i miejsca, które dopiero kurortami będą.



Szło nam dobrze, tym bardziej, że coraz silniejszy wiatr, wiał nam w plecy.
A właściwie to w bagażnik.



Podjazdy, zjazdy, zawijasy urozmaicały jazdę.



A potem pojawił się dymek.



Potem drugi, bliżej.





Mimo, że ruch był nieduży, na autostradzie pojawiły się ograniczenia prędkości.





Ogień i dym były blisko, w samochodzie zaśmierdziało spalenizną.



Latały samoloty straży pożarnej, jeździły wozy bojowe Vatrogasci.





Jedne bliżej, inne dalej, pożarów było tego dnia wiele.



Jedna sprawa się wyjaśniła.
Jaskiń dzisiaj nie zwiedzimy.
Ale jak mówił pan Michał do Basieńki
nic to.
Zrobimy sobie na miejscu spacer górą a jaskinie zwiedzimy jutro.

cdn

longtom napisał(a):Zrobimy sobie na miejscu spacer górą a jaskinie zwiedzimy jutro.

No to jak my ... też o poranku byliśmy pierwsi przed kasą.
Po południu jednak nie górą ... a lipicany podziwialiśmy.

pozdrawiam.

mariusz-w napisał(a):

longtom napisał(a):Zrobimy sobie na miejscu spacer górą a jaskinie zwiedzimy jutro.

No to jak my ... też o poranku byliśmy pierwsi przed kasą.

A my zdążylismy przed siedemnastą.

Pozdrawiam,
Wojtek

mariusz-w napisał(a):No to jak my ...

Z tym popołudniem to, u nas, jednak inaczej wyszło.

Franz napisał(a):A my zdążylismy przed siedemnastą.

Pamiętałem o tym.
To właśnie z Twojej relacji wiedziałem, że o 17 ostatnie wejście.

weldon napisał(a):Jak u nas - ograniczenie, to ograniczenie a nie nakaz "popatrzenia".

A potem się dziwimy, że korki się robią

Ten z przodu "mrugał' na niebiesko a ten drugi to jakaś telewizja była.
Tak, że są w pewnym stopniu wytłumaczeni.

pzdr

longtom napisał(a):To właśnie z Twojej relacji wiedziałem, że o 17 ostatnie wejście.

Oo! Nawet nie pomyślałem, że w moich relacjach można jakąś praktyczną wskazówkę znaleźć.

Pozdrawiam,
Wojtek

Wpadam po dłuższej przerwie, żeby zobaczyć czy longtom skończył swoją relację i co? Oczywiście, że nie. Szczęściarz No, ale sam też nie narzekam

Franz napisał(a):Nawet nie pomyślałem, że w moich relacjach można jakąś praktyczną wskazówkę znaleźć.

Nie żartuj
Może kilka relacji śledzę bez zobowiązań, dla przyjemności.
Ale raczej zaglądam do takich, które jakąś wiedzę do praktycznego (z większym lub mniejszym prawdopodobieństwem) wykorzystania, przez nas, przekazują.

Marsallah napisał(a):Wpadam po dłuższej przerwie, żeby zobaczyć czy longtom skończył swoją relację i co? Oczywiście, że nie.

A prawie by Ci się udało
Koniec bliski.

pzdr

longtom napisał(a):

mariusz-w napisał(a):No to jak my ...

Z tym popołudniem to, u nas, jednak inaczej wyszło.

... "no tom" ciekaw !

mariusz-w napisał(a):... "no tom"

pzdr long tom

.
W końcu strefa pożarów minęła. Aby się nie nudzić bawiliśmy się trochę w gonito z białym Ferrari.



Na horyzoncie wisiał wał chmur, wiatr rósł i rósł.



Było trzeba skończyć zabawę bo pojawiło się ograniczenie prędkości do 40 km/h.



Na estakadach i wiaduktach ruch dopuszczony był tylko środkiem jezdni.



Zrzędziłem, że to przesada aż do momentu gdy w ciągu kilku sekund zdmuchnęło nas do barierki ograniczającej jezdnię.

Całe szczęście, że cały czas było pusto.



Od wiatru można było odpocząć tylko w tunelach.



W końcu można było znów przyspieszyć.



Tyle, że to była już 17.
Szykowaliśmy się na kolejną atrakcję, zanosiło się na deszcz.



Na szczęście pas chmur nie był szeroki.









Spod chmur wyjechaliśmy na sucho.





A do jaskini dojechaliśmy po zmroku. Pamiętając bogactwo oferty noclegowej w okolicach Plitwic liczyłem na podobną ofertę w okolicach Skocjanskiej Jamy. Nic z tego



W Skocjanie oferta bardzo skromna i nie było nic wolnego. Zrobiło się całkiem ciemno. Na szczęście właścicielka jednej z kwater zadzwoniła do znajomego z sąsiedniej wsi. Miał wolny pokój, zgodził się przyjechać po nas i przepilotować na miejsce. W oczekiwaniu na pilota dowiedzieliśmy się, że tego dnia kilka promów uległo uszkodzeniu a niektóre wyspy przez cały dzień nie miały połączenia z lądem.

Czyli mimo "atrakcji" po drodze jednak mieliśmy szczęście.

cdn

longtom napisał(a):W końcu strefa pożarów minęła. Aby się nie nudzić bawiliśmy się trochę w gonito z białym Ferrari.

Wiem kto wygrał

Na kolejnych zdjęciach nie ma przed Wami Ferrari . . .


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a):Wiem kto wygrał

Wrodzona skromność nie pozwoliła mi, pisać o tym wprost.

pzdr