Kajakowy Pelješac i Šipan z Przeklętym finałem

Piękna zima Gdzie to?

Szczyrk, Zbójnicka Kopa

wiola2012 napisał(a):

Piękna zima Gdzie to?

Szczyrk, Zbójnicka Kopa

Aaa, Szczyrk

W "nowym" Szczyrku jeszcze nie byłam. Lubiłam stare poczciwe orczyki.

My już w domu Zostaną wspomnienia...

No to lecimy dalej z relacją...

6 sierpnia (piątek): Biogradska Gora (Pešića jezero)

Ruszamy na szlak:



Na razie towarzyszy nam słoneczko. I widoki na okoliczne szczyty:




Jesteśmy w Parku Narodowym Biogradska Gora, który powstał, aby chronić fragmenty starej puszczy. Najbardziej popularny szlak prowadzi dookoła Biogradskiego jezera, największego z jezior w Parku. My wybieramy mało uczęszczaną trasę - początkowo chcemy pójść nad Pešića jezero, a tam zastanowimy się, co dalej

Po niecałej godzinie marszu docieramy do zabudowań:





To Senića katun. Powyżej nas wspaniałe połoniny:



Wypatrujemy panów schodzących z końmi objuczonymi pakunkami:



Słońce bawi się z nami w kotka i myszkę, ale jest bardzo przyjemnie:



Pani niesie wodę ze źródełka:



O, tego:



Wspinamy się coraz wyżej:



Mijamy Ekokatun Kolijevka, przed którym jest nawet basen :



A potem schodzimy wąską ścieżką nad Pešića jezero. Teraz najbardziej potrzebowalibyśmy słońca, które schowało się na dłużej. Ale prawie udało się pstryknąć lusterko :



Nad jeziorem góruje Zekova glava (2122 m) z niezbyt fotogenicznym ustrojstwem na szczycie:



Postanawiamy, że się tam wdrapiemy Ale póki co - przerwa na herbatkę (jest nam trochę chłodno i nie mamy ochoty na piwo ), batony i podziwianie przyrody:




Popas w tym miejscu jest bardzo przyjemny Oprócz nas odpoczywają jeszcze dwie trzyosobowe grupki turystów, ale po drugiej stronie jeziora. Mamy więc mnóstwo przestrzeni i ciszy.

A potem wspinamy się wyżej i wyżej:



podziwiając jezioro w dole:



i soczyście zielone łąki:



Trafiamy też na trochę fioletu, który ładnie się komponuje z resztą :



Pogledy podczas podchodzenia:




Szersze widoki:



Być może to też Komovi, tym razem widziane z drugiej strony:



Wojtku, potwierdzasz?

Ustrojstwo coraz bliżej:



co oznacza, że zbliżamy się do szczytu Zekovej glavy, na który nie wejdziemy (bo nie wolno), ale w następnym odcinku pokręcimy się w jego bezpośrednim sąsiedztwie. I nie tylko

maslinka

Trafiamy też na trochę fioletu, który ładnie się komponuje z resztą :

Ten fiolet to wierzbówka kiprzyca , która pięknie zdobi również nasze, górskie łąki w lecie .
Też ją "fociłam"



Podobno ma nieocenione właściwości prozdrowotne (podobne do wiesiołka), choć wygląda jak ładny chwast
Rosjanie nazywają tą roślinę "Iwan czaj", bo robią z niej herbatę.

To jak przeniesienie się w czasie - transport wody i tego co przenosiły konie, choć współczuję transportującym.

Ciekawe w co przekształci się ta piękna gąsienica

Katerina napisał(a):maslinka

Trafiamy też na trochę fioletu, który ładnie się komponuje z resztą :

Ten fiolet to wierzbówka kiprzyca , która pięknie zdobi również nasze, górskie łąki w lecie .

O, dzięki!

Katerina napisał(a):To jak przeniesienie się w czasie - transport wody i tego co przenosiły konie, choć współczuję transportującym.

Tak się czuliśmy, kiedy przechodziliśmy przez tę wioskę "zagubioną" w górach. I w czasie...

Katerina napisał(a):Ciekawe w co przekształci się ta piękna gąsienica

W pięknego motyla?

Jaka śliczna gąsieniczka

Super wędrówka - w ciszy, bez tłumów, nie to co w większości naszych gór Piękne widoki. Połoninki wydają się być takie mięciutkie, jak atłas

Kapitańska Baba napisał(a):Super wędrówka - w ciszy, bez tłumów, nie to co w większości naszych gór

Turystów widzieliśmy sześcioro i tylko z daleka

Natomiast spotkaliśmy mieszkańców katunów (wiosek) oraz ich owieczki i inne zwierzęta Świetny klimat!

DamianM napisał(a):Witam.
Tzn. Niedługo relacja z nart??

Ural napisał(a):Zdaje się, że będzie relacja.

Typowej relacji nie będzie. Niedługo marzec i mało kto będzie już zainteresowany jazdą na nartach

Natomiast zrobiłam "skrót" w odpowiednim wątku Zapraszam :
post2250921.html#p2250921


6 sierpnia (piątek): Biogradska Gora (Zekova glava i powrót)

Przed nami Zekova glava:



Na sam szczyt (2122 m) nie wejdziemy, musi nam wystarczyć vidokovac na niższej wysokości :



Ale trzeci raz na tym wyjeździe jesteśmy powyżej 2000 metrów

Rozglądamy się:



Pešića jezero, nad którym byliśmy "przed chwilą":



Szczyt Zekovej glavy to teren wojskowy. Jest ogrodzony i pilnuje go pan w mundurze. Nawet nie próbujemy wchodzić.



Chociaż ktoś tam się jeszcze kręci. Może znajomy



Opuszczamy punkt widokowy pod Zekovą glavą:



i schodzimy, częściowo tą samą drogą. Mijamy bunkier:



Zielone łąki:



i wierzbówka kiprzyca :



Teraz pójdziemy trochę inaczej, żeby zapętlić i nie schodzić już nad jezioro. Spojrzenie za siebie na ustrojstwo na szczycie:



Ewidentnie psuje krajobraz , który bardzo kojarzy mi się z Bieszczadami. Mam wrażenie, że jestem na Szerokim Wierchu :



Nie ma tu szlakowskazów; zamiast tego są czerwone napisy na kamieniach :



O, tu jakieś tabliczki się znalazły:



Szlak odbija w prawo, jego początek jest całkowicie zarośnięty, ale dajemy radę. W dole Pešića jezero:



Najpierw jest stromo, ale sukcesywnie się wypłaszcza:



Widzimy już zabudowania katunu:



Tymczasem, pośród traw niespodzianka - wrak samochodu :




To Jeep Cherokee z 1999 roku, znaleźliśmy tabliczkę znamionową. Ciekawe, jak się tu znalazł

Po chwili robimy krótki popas z widokiem na owieczki:



Z domu poniżej wychodzi pani i głaszcze stadko :



Spotykamy też miejscowych zbierających jagody. Potem lekko okrążamy gospodarstwo, bo pies w obejściu wariuje.



Dalej widzimy jeszcze kilka koni, jeden jest szczególnie ciekawski :



Fajna menażeria!

Jesteśmy przy Senića katun:



kiedy zaczyna padać. Trzeci dzień w górach Czarnogóry i codziennie mamy prysznic, na szczęście i tym razem bardzo krótki

W wiosce spotykamy trzech chłopaków i słodkie kundelki, które po chwili nas obskakują :



Na koniec czeka nas jeszcze dłuższy fragment nudnej trasy - kilka zakrętów na szutrowej drodze, przy której czeka Maździak:



Kończymy wycieczkę, która trwała 5 godzin, z wynikiem niemal 20 km i przewyższeniem 1013 m. Sądziliśmy, że wędrówka będzie krótsza i ograniczy się do spaceru nad jezioro, a tu taka niespodzianka Jesteśmy bardzo zadowoleni Ledwie liznęliśmy Biogradską Gorę (w dodatku w jej mniej popularnej części), ale to, co zobaczyliśmy, bardzo się nam spodobało Trzeba będzie wrócić

Na koniec - mapka z zaznaczonym śladem naszej wędrówki:

Fantastyczne są pustki w tych górach. Całe dla Was .

Tylko na niektórych zdjęciach widać, że był to sierpień. Większość wygląda na początek czerwca

marze_na napisał(a):Fantastyczne są pustki w tych górach. Całe dla Was .

Taaak Góry dzieliliśmy w zasadzie tylko z lokalsami

pomorzanka zachodnia napisał(a):Tylko na niektórych zdjęciach widać, że był to sierpień. Większość wygląda na początek czerwca

Na zdjęciach nie rzuca się to w oczy aż tak bardzo, jak na żywo. W rzeczywistości zieleń biła po oczach

maslinka

To Jeep Cherokee z 1999 roku, znaleźliśmy tabliczkę znamionową. Ciekawe, jak się tu znalazł

Może konie go tam zawlokły, bo ktoś chciał się pozbyć wraku?

maslinka napisał(a):W wiosce spotykamy trzech chłopaków i słodkie kundelki, które po chwili nas obskakują :

To chyba nie są kundelki tylko szczeniaki górskiej rasy border collie.

Katerina napisał(a):maslinka

To Jeep Cherokee z 1999 roku, znaleźliśmy tabliczkę znamionową. Ciekawe, jak się tu znalazł

Może konie go tam zawlokły, bo ktoś chciał się pozbyć wraku?

Raczej chodzi o organizowane tam jazdy terenówkami. Znalazłam ofertę na TA:
https://www.tripadvisor.com/AttractionP ... ality.html

Może był wypadek, auto spadło i już tam zostało

megidh napisał(a):

maslinka napisał(a):W wiosce spotykamy trzech chłopaków i słodkie kundelki, które po chwili nas obskakują :

To chyba nie są kundelki tylko szczeniaki górskiej rasy border collie.

Chciałam napisać: szczeniaki, a nie kundelki Przejęzyczyłam się
Fajna rasa

Kolejna wspaniała wycieczka. Widoki świetne, sporo różnej fauny, no i te pustki na szlaku .