Co was dzisiaj ucieszyło, co zasmuciło?

napisał(a) **a to ja** » 23.01.2013 13:50

Ucieszył telefon od synka: "Od dziś mów mi ... inżynier

"
Uściskałabym go za to, ale ... nie sięgam :oczko_usmiech:

... i faworki do południowej kawy, i to, że wreszcie wystawiłam nosa z domu, i że foldery ze zdjęciami porządkować kończę, i że "wehikuł czasu" znowu zaczął działać :oczko_usmiech:

, i że jutro ostatnia rehabilitacja, i że "Nasze/Wasze relacje z podróży" nie mają końca

... itp., itd. :smo:

napisał(a) **Użytkownik usunięty** » 23.01.2013 14:01

Dzwoniła żona ze stoku narciarskiego, że księżniczka zaczęła samodzielnie zjeżdżać na nartach

napisał(a) **marze_na** » 23.01.2013 14:40

Ile wiosen liczy Księżniczka?
Planuję w lutym zabrać na stok pięciolatkę. Rwie się strasznie. I zapewnia, że wcale się nie boi nawet najwyższej góry :wink:

.

napisał(a) **Użytkownik usunięty** » 23.01.2013 14:53

marze_na napisał(a):Ile wiosen liczy Księżniczka?
Planuję w lutym zabrać na stok pięciolatkę. Rwie się strasznie. I zapewnia, że wcale się nie boi nawet najwyższej góry .

Sześć skończyła w Andrzejki.
Gdy miała trzy lata to pociągnąłem ją za kijeczki po podwórku i tak się przestraszyła uciekającego jej świata spod nóg, że trzy lata trwało przekonywanie jej do tego aby zaczęła się uczyć z instruktorem ...... ale udało się:)

napisał(a) **krakusowa** » 23.01.2013 17:03

a to ja napisał(a):Ucieszył telefon od synka: "Od dziś mów mi ... inżynier "
Uściskałabym go za to, ale ... nie sięgam

Dorotko! gratulacje dla Was i dla synka

napisał(a) **krakuscity** » 23.01.2013 22:25

My jesteśmy zasmuceni

Dziś uśpiliśmy u weterynarza pieska , którego mieliśmy przez 7 miesięcy " w spadku" od śmierci mojego ojca.
Kundelek miał raka, był już na sterydach i antybiotykach ,ale i tak długo przeżył - 19 lat.

Ech, najgorsze to było podjąć tę decyzję ..... :cry:

napisał(a) **Użytkownik usunięty** » 23.01.2013 22:27

Żal, ale wiem co czujesz musiałem zrobić to samo dwa-trzy lata temu.

napisał(a) **ASIULA HK** » 23.01.2013 22:30

Przykro, gdy zwierzak odchodzi. Znam to uczucie........

napisał(a) **krakuscity** » 23.01.2013 22:43

Miecia napisał(a):Przykro, gdy zwierzak odchodzi.

Bardzo, aż popłakaliśmy się u weterynarza.

napisał(a) **mervik** » 23.01.2013 22:46

krakuscity napisał(a):
Kundelek miał raka, był już na sterydach i antybiotykach ,ale i tak długo przeżył - 19 lat.

Przyko jest patrzeć jak zwierzak się męczy

napisał(a) **Użytkownik usunięty** » 23.01.2013 22:51

krakuscity napisał(a):
Miecia napisał(a):Przykro, gdy zwierzak odchodzi.

Bardzo, aż popłakaliśmy się u weterynarza.

Strasznie mi przykro

ja tez musialam przez to przejsc szesc lat temu .
a potem jeszcze ... pochowac :cry:

Od tamtego czasu nie chce juz nigdy miec psa !

napisał(a) **ASIULA HK** » 23.01.2013 22:54

agapi napisał(a):
krakuscity napisał(a):
Miecia napisał(a):Przykro, gdy zwierzak odchodzi.

Bardzo, aż popłakaliśmy się u weterynarza.

Strasznie mi przykro ja tez musialam przez to przejsc szesc lat temu .
a potem jeszcze ... pochowac

Od tamtego czasu nie chce juz nigdy miec psa !

Mój odszedł 9 lat temu.......i dalej lekkie kłucie w serduchu pozostało

.......ale brakowało czworonoga w domu i........przybłąkało się kocisko......

napisał(a) **Użytkownik usunięty** » 23.01.2013 23:04

Księżniczka chciała od razu następnego psa, ale mamy na stanie jeszcze drugiego, który łazi własnymi drogami tzn raz jest a później trzy tygodnie go nie ma i dopóki nie opuści nas całkowicie dopóty nie kupie następnego psa.

napisał(a) **a to ja** » 23.01.2013 23:14

agapi napisał(a):
Strasznie mi przykro ja tez musialam przez to przejsc szesc lat temu .
a potem jeszcze ... pochowac

Od tamtego czasu nie chce juz nigdy miec psa !

Ja ... kilkanaście.
(moja psinka była o rok młodsza od krakusowej)

I nie potrafię jej zastąpić do dziś.
Zresztą ... też nigdy nie chciałam.

Janusz ... wiadomo, że Wam smutno, ale ważne, że się już psinka nie męczy.
Pozdraviam

napisał(a) **weldon** » 23.01.2013 23:27

a to ja napisał(a):... ważne, że się już psinka nie męczy.

To ważne. 19 lat to już sędziwy wiek.

Po śmierci ojca został nam mały psiak, jego ulubieniec i też był u nas ponad 11 lat,
stanowiąc pewną więź ze zmarłym ojcem.
Kiedyś przyszła ta chwila, kiedy z mamą i siostrą doszliśmy do wniosku,
że psiak chyba bardziej się męczy z nami i że lepiej mu będzie u jego pana
i dalsze utrzymywanie go przy życiu to bardziej wynika z naszego egoizmu, niż z jego potrzeby.

Bardzo nam to pomogło, ta świadomość, że on, po prostu, wrócił do prawowitego właściciela,
a nie odszedł od nas. Twój tez tak wrócił

Pozdrawiam