21.08.2007- nawałnica na mazurach

Witam wszystkich po 2 tygodniowej przerwie Właśnie wróciłem z urlopu, który spędzilismy z Gośką w tym roku pod żaglami na mazurach. Byliśmy niestety "aktywnymi" uczestnikami wtorkowych wydarzeń... Nas burza złapała na środku jeziora Kisajno. Kierowaliśmy się w stronę portu w Sztynorcie. Niestety, zabrakło nam ok. 1 km. To co przeżyliśmy pozostanie w naszej pamięci do końca życia. Łajba miotająca się o 180 st. od lewej do prawej burty, bom latający z prędkością światła nad głowami i niezmierzone ilości wody przelewającej się nad pokładem, Gośka zmówiła chyba wszystkie możliwe modlitwy w intencji ocalenia. To był prawdziwy kataklizm. Kto przeżył to co my, ten wie o czym mówię. Na koniec pozostała nam mała stysfakcja. Przy wejściu do kanału sztynorckiego stali ludzie przy brzegu i bili nam brawo i salutowali, bo widzieli, jak walczyliśmy i jak dzielnie się obroniliśmy. Egzamin z walki o życie zdalismy na szóstkę Jak już dobiliśmy do brzegu, poryczeliśmy się ze szczęścia jak dzieci, a ja nigdy nie zapomnę smaku krwi w gardle... Nie wiem, skąd się wtedy wziął, ale tak sobie myślę, że chyba ze stresu związanego z całą tą sytuacją.
Wieczorem przygnębiającym widokiem byli ludzie opatuleni w koce, którzy zostali wyłowieni z wody i czekali na wyłowienie ich pozatapianych łódek, wraz z całym dobytkiem. Cały port stał na kei i patrzył na co i rusz przybywające do portu jachty z poszarpanymi żaglami. Tego widoku nie da się normalnie opowiedzieć. I ta przerażająca cisza po burzy...

Najważniejsze, że jesteście - cali i zdrowi.

Ło matko....fajnie Arturze,że mogleś to napisać

Smak krwi w gardle poczułem kiedyś spadając z sześciometrowego drzewa, a przed oczami przeleciało mi całe życie. Tyle że upadek trwał niecałą sekundę, a wasza walka na łajbie... zresztą najaważniejsze że jesteście.
Pozdraviam!

Cześć Moondek, cieszymy się, że jesteście cali i zdrowi.
U nas wczoraj też wiało i była okropna burza, ale to żadne porównanie z tym co Wy przeżyliście.
Pozdrowienia dla Gosi i do zobaczenia u "scyzoryków".

krakuscity napisał(a):Cześć Moondek, cieszymy się, że jesteście cali i zdrowi.
U nas wczoraj też wiało i była okropna burza, ale to żadne porównanie z tym co Wy przeżyliście.
Pozdrowienia dla Gosi i do zobaczenia u "scyzoryków".

Planty w telewizji wyglądały tragicznie .

Pozytywne mysli utrzymały Was przy życiu!!! i tak trzymaj!! Cieszę się, że skończyło się to dla Was szczęśliwie, ale nie cieszę sie dlatego, że Was to spotkało. Życzę lepszych wrażeń, bo ja właśnie jutro wybywam na urlopik!

Jola L-G napisał(a):Pozytywne mysli utrzymały Was przy życiu!!! i tak trzymaj!!

Coś wiem na temat pozytywnych myśli-jestem dogłębnie przekonana że potrafią baaaardzo wiele.Dobrze,że wyszliście z tego cało

Hej, moondki
Ja nie pływam bo ... się boję.
Wy pływacie - bo się nie boicie.
I do tego jeszcze lubicie
To, co przeżyliście ( dosłownie) to prawdziwy koszmar.
Obyście bezboleśnie o nim zapomnieli.
I - wedle powiedzenia - co Was nie zabije to Was wzmocni

Pozdraviam i ... wklejam "mój" spokojny Sztynort sprzed dwóch lat

W środę zszywali nam żagle, a w czwartek znów wypłynęliśmy na wodę. Najważniejsze jest się przełamać Ale nie ukrywam, że głowy chodziły nam dookoła i wypatrywaliśmy najmniejszego śladu burzy, które były zapowiadane tego dnia na popołudnie.
Na pewno była to dla nas nauka na całe życie i... żółta kartka od Pana Boga, żeby następnym razem jak najszybciej spieprzać do brzegu