Szwajcaria latem.

Średniowieczna wieża zegarowa, z zegarem astronomicznym.





















Koło wieży jest kiosk, w którym kupowałam magnesy. Było to jedyne miejsce, gdzie musiałam zapłacić gotówką- CHF lub €€.

Tu zaczyna się Kramgasse, malownicza brukowana ulica, której stare kamienice z arkadami mieszczą sklepiki i restauracje. Wzdłuż ulicy znajdują się również liczne fontanny ozdobione rzeźbami, które są jednym z wyróżników Berna.


























Ratusz.











Katedra św. Piotra i Pawła.

Idąc cały czas prosto doszłam do mostu Nydeggbrucke. Przed mostem po lewej stronie zakamarki wokół Nydeggkirche.





























W promieniach zachodzącego słońca dachy starych kamienic wyglądały super.

































Za mostem nad brzegiem rzeki jest wybieg dla misiów. Ale w temperaturze trzydziestu kilku stopni misie miały w nosie pozowanie do zdjęć. Zobaczyłam tylko misiową kupę i plastikową maskotkę.















To był pracowity poniedziałek, zasłużyliśmy na piwo przy deptaku.

Przenosimy się do Chur.






Żeby wykorzystać sensownie zakupiony trzydniowy Swiss Travel Pass, wycieczki pociągami musiały odbyć się po kolei w ciągu tych trzech dni. Mało tego, w związku z noclegiem planowanym w Zermatt musieliśmy znaleźć bezpieczne miejsce na pozostawienie auta na ponad dobę. No i w związku z tym, że wycieczki zaczynały się rano, pożądane było aby zamieszkać blisko dworca kolejowego. Za miejsce startu obrałam właśnie Chur. ABC Swiss Quality Hotel oprócz ceny ma same zalety. Idealnie czysto, wygodnie, super śniadanie, dobre kosmetyki, sto metrów do pociągu, i co najważniejsze- jeszcze przed przyjazdem dostałam potwierdzenie, że za 10 CHF mogę po wymeldowaniu zostawić u nich samochód.

Ponieważ do miasta dotarliśmy dość wcześnie, zatrzymaliśmy się na publicznym parkingu przy rzece Parkhaus Arcas. Na godzinę można zostawić auto bezpłatnie z niebieskim zegarkiem. Ponieważ potrzebowaliśmy więcej żeby pospacerować i coś zjeść, wjechaliśmy pod ziemię z aplikacją EasyPark.

Chur to miasto niewielkie, ale najstarsze w Szwajcarii, podobno zamieszkałe nieprzerwanie od pięciu tysięcy lat. Status wolnego miasta uzyskało w 1465 roku. Leży przy ujściu niewielkiej rzeki Plessur do Renu.
Nie ma tłoku, starówka ma ładną zabudowę.


























Katedra Wniebowzięcia NMP.









































Ratusz.

Przed przyjazdem czytałam zapewnienia, że chociaż knajpy tanie nie są, to zawsze jakość jest przyzwoita, adekwatna do ceny. A więc oświadczam, że guzik prawda, przynajmniej tu w centrum Chur. Zjadłam, bo głód mnie poniewierał, a potem zaczęłam się rozglądać co zamawiają młodzi panowie, którzy najwyraźniej spędzali tu przerwę w pracy. No i ci panowie to siedzieli przy wodzie w szklanych buteleczkach … Z wywiadu rodzinnego wiem, że smacznej knajpy, jak wszędzie, trzeba dobrze poszukać i iść do niej ze złotą kartą kredytową.

O 15.00 zameldowaliśmy się w hotelu. Wiedziałam, że tak jak w Grindelwaldzie, dostaniemy tu kartę gościa gminy Chur, uprawniającą do bezpłatnej komunikacji i zniżek na atrakcje.

















Mirek wybrał sjestę, a ja szybką kawkę i kolejkę linową Chur Bergbahnen (Brambrüesch); do stacji pojechałam autobusem spod dworca.









Niestety, mimo jeszcze przyzwoitej pory pani w kasie zaproponowała kurs tylko w jedną stronę, na ostatni powrotny już bym się nie załapała. Widoki poszły się paść.
Zdjęcie z internetu.

Reklamy maja moc A że lejtmotywem wszystkich ofert biur podróży jest czerwony pociąg, ja też uznałam taką przejażdżkę za konieczny warunek dobrej wycieczki. I chociaż dzisiaj patrzę już na to inaczej, bardzo się cieszę, że tymi turystycznymi pociągami pojechaliśmy. Nie ma to jak osobiste doświadczenia.

„Nadejszła wiekopomna chwiła” … Czekamy na Bernina Express.





















Punktualnie, bez tłoku, uroczyste powitanie, herbatka, gadżecik- wagonik z czekoladkami. Czujemy się wyróżnieni.
Szczęście moje było tym większe, że partner pani, która siedziała obok został w domu- otrzymałam gratis miejsce przy oknie.

Okna duże i idealnie czyste, widoki cudne. Ale … w oknach jak lustro odbija się słońce i zdjęcia będą do doopy Gdyby nie powrót w starym i nie tak czystym wagonie, z zamazanymi ale otwieranymi oknami- byłabym niepocieszona.

Czas przejazdu z Chur do Tirano to 4,5 godziny z jednym parominutowym przystankiem na zdjęcia w Alp Grum.

























































Tymczasem wysiadamy na Stazione di Tirano.
Stoją tu takie karoce, to by było cos dla mnie





















Mamy 2,5 godziny czasu. Dobrze, że nic tu nie ma do zwiedzania bo przy 35 stopniach byłoby trudno. Zgodnie z planem idziemy na pizzę. Tak dobrego jedzenia nie mieliśmy od kilku dni

Odrabiam zaległości po powrocie z Bałkanów i muszę napisać , że piękne rzeczy pokazujesz , większości z nich nie dane mi było zobaczyć , stąd ciekawość wielka i jeszcze większy mój zachwyt
Cieszę się też z tego co napisałaś

margaret-ka napisał(a):Przed przyjazdem czytałam zapewnienia, że chociaż knajpy tanie nie są, to zawsze jakość jest przyzwoita, adekwatna do ceny. A więc oświadczam, że guzik prawda, przynajmniej tu w centrum Chur. Zjadłam, bo głód mnie poniewierał, a potem zaczęłam się rozglądać co zamawiają młodzi panowie, którzy najwyraźniej spędzali tu przerwę w pracy. No i ci panowie to siedzieli przy wodzie w szklanych buteleczkach … Z wywiadu rodzinnego wiem, że smacznej knajpy, jak wszędzie, trzeba dobrze poszukać i iść do niej ze złotą kartą kredytową.

Nigdy nie byłem w Chur , ale kilka lat temu w Brugg trafiliśmy do ( podobno ) wyśmienitej restauracji , gdzie jedzenie . . . udało się przełknąć , podobnie jak rachunek za obiad . . . ale zapadły mi w pamięć i nie jest to wspomnienie miłe .
Dzisiaj różnice cen w restauracjach w Europie są znacznie mniejsze , ale jak mam wydać spore pieniądze na jedzenie , to jednak spodziewam się dobrego , smacznego jedzenia .


Pozdrawiam
Piotr

O bilet powrotny martwić się nie musimy; posiadanie karty Swiss Travel Pass oznacza, że wszystkie pociągi są nasze (dokupienie miejscówki obowiązuje tylko w tych turystycznych).

Jest jednak komplikacja, o której nie wiedziałam wcześniej. Żaden z tych pociągów nie jedzie bezpośrednio, tak jak Bernina. Konieczne są co najmniej dwie przesiadki.
Pociągów jest jednak tak dużo i jeżdżą z taką punktualnością, że nie stanowi to problemu. Jak jechać można sprawdzić w apce SBB Mobile lub na ich stronie. System z całą pewnością podpowiada najlepsze połączenie, informuje o numerach peronów, a nawet o spodziewanym obłożeniu. Czas podróży nie był dłuższy niż w pierwszą stronę.

Wystartowaliśmy o 15.00. Wybrałam ostatni wagon żeby widzieć jak skład zawija na zakrętach. Pasażerów ( tak nawiedzonych jak ja) było tylu, ze każdy miał dla siebie dwa okna po obu stronach wagonu Teraz byłam usatysfakcjonowana, usiadłam dopiero na ostatnim odcinku przed Chur






































































































W Coop-ie na dworcu zimne piwo ma normalne ceny.
To był piękny dzień

piotrf napisał(a): ... większości z nich nie dane mi było zobaczyć Piotr ...

Moje zauroczenie wynika właśnie z tego, że to pierwszy raz
Jakoś zawsze wydawało mi się, że koszt wyjazdu będzie większy niż satysfakcja i dobrze, że nie miałam racji

majkik75 napisał(a):Tak, to jest obłęd First i Grindelwald są jak nie z tej ziemi. Ja to mówiłem do mojej rodzinki, że tutaj to jest jakbyśmy mówili do jakiegoś modelu AI: wygeneruj mi wioskę w górach, z widokami, itp,itd. Coś tam się pokazuje a Szwajcaria na to: potrzymaj mi piwo
Wodospad jak widzę tak jak my ominięty, my też nie daliśmy już czasowo rady ... Berno też nie Ale mam nadzieję, że jeszcze będzie kiedyś powtórka i uda się na spokojnie uzupełnić kilka miejsc ...

W zakresie Grindelwaldu i Lauter... kluczowym dla mnie jest wjazd na Jungfraujoch
Widoki z hotelu na Eiger ze wspomnieniami z książek i filmów zapewne bezcenne.
Murren oczywiście również, natomiast Berninnę rozważę ponownie ująć w planach, bo odrzuciłem wstepnie.
Furkapass jest problematyczne jak pisał Michał z uwagi na późne otwarcie po zimie... lub wczesne zamknięcie (urlop w lato odpada).
W relacji pojawiła się nazwa Zermatt, więc jestem spokojny o widoki na Materhorn.

Berniny zazdraszczam Ale dobrze czytam, że większą frajdę miałaś jadąc zwykłym pociągiem jak pisałaś w ostatnim przedziale?

te kiero napisał(a): ... W relacji pojawiła się nazwa Zermatt, więc jestem spokojny o widoki na Materhorn.

Ja nie byłam spokojna, aplikację pogodową otwierałam co godzinę

majkik75 napisał(a):Berniny zazdraszczam Ale dobrze czytam, że większą frajdę miałaś jadąc zwykłym pociągiem jak pisałaś w ostatnim przedziale?

Dokładnie tak

W czwartek rano po śniadaniu wymeldowujemy się z hotelu zostawiając auto i parę minut po ósmej wyruszamy w kierunku Zermattu, a docelowo do Gornergrat. Niestety, stosownie do możliwości uczestników wycieczki będzie to tylko punkt widokowy, a nie trekkingi po górach.

W tę stronę jedziemy zwykłymi pociągami z przesiadkami, opcji do wyboru jest kilka. SBB Mobile wszystko Wam powie. Którędy byśmy nie jechali, ostatni odcinek to trasa z Visp do Zermatt, biegnąca dość ostro pod górę i pociąg wolno wspina się na zębatce. Na dworcu w Visp i w tym pociągu po raz pierwszy zobaczyliśmy tłok, ludzie stali między siedzeniami.

Na żadnym odcinku nie było możliwości otwierania okien, w składzie były tylko nowsze wagony, a szyby matowe i brudne. Zdjęcia zrobione na tej trasie będą z drogi powrotnej.

Przed 13.00 wysiadamy w Zermatt i kierujemy się na lewo do bocznego wyjścia. W odległości około 200 m. jest przyzwoity sklep Denner z normalnymi cenami. Za ten zestaw zapłaciłam coś 19 CHF, dodatkowo rogaliki w piekarni obok hotelu.









Ku mojej rozpaczy dzieje się to, czego się najbardziej obawiałam. Nie ma słońca, prognozy przewidują na górze deszcz, który miał się już skończyć, a przesuwa się na kolejne godziny. Spróbujemy chwilę przeczekać i nie idziemy od razu do kolejki, której stacja mieści się po przeciwnej stronie ulicy niż dworzec kolejowy.

Do hotelu mamy kilka minut. Czujemy się jak na Krupówkach w wersji lux.




































O Petit Helvetia Budget Hotel zbyt wiele dobrego powiedzieć się nie da- plus z lokalizację, bezproblemowe zameldowanie (nazwisko z numerem pokoju na liści i klucz na tablicy), łazienkę z ciepłą wodą i czystą pościel. Ale ogólnie to stary zaniedbany obiekt, bałagan i brud na korytarzu, a pokój to ciemna norka z oknem na zaplecze i podest do sąsiedniego budynku. Gorąco, więc okno musi być otwarte, a klimatyzacji nie ma. To znaczy jest, ale w kuchni na dole, skąd przez cały wieczór wydobywają się trudne do zniesienia smrody. Jest czajnik i szklanki. Śniadanie OK.






























Zjadamy lancz i zbieramy się do wyjścia.