Indonezja, miejsce niezwykłe

Po drodze przez Flores warto wejść do zagajnika. Jest okazja, właśnie wyszła z niego para tubylców, kobieta coś niesie na głowie, to jedyna forma noszenia towarów w tym regionie. Nie lubią tragać w rękach.



Wchodzimy, nasz przewodnik udzielił nam lekcji przyrodniczej. Rośnie na drzewach w takich dużych strąkach. Co to może być?



Okazuje się, że to bawełna na dalszym drzewie strąki pękają i wypada biały puch. Tak tu bawełna rośnie sama. Chcesz trochę zebrać, to do lasu i zaraz cały wór.



Idziemy dalej, tu trzeba się bacznie przyglądać. Pełno kolorowych kulek na małych drzewkach, co to może być????



To kawa. Jeśli paniusia chce kawy, to idzie do lasu, zbiera, potem suszy ją przy drodze. Palą w garze, mielą i już czarny napój można spożywać.
Idziemy dalej. Kolejne drzewo, i coś przy liściach, jakieś robaczkowate zielone wypustki.



To młoda wanilia, w kolejnej wiosce proponowali nam już lekko przesuszoną. Następny krzaczor. To chyba już bardziej można ocenić.



Tak rosną goździki, jeszcze zielone, ale zapach niesamowity.
Wszakże to wyspy korzenne. Pod kolejnym krzakiem coś wyrasta dziwnego, prawie wprost z ziemi.
I teraz pytanie do Crofanów, co to jest??????????




Pozdrawiam, Grzegorz.

Grzegorz Ćwik napisał(a):...
I teraz pytanie do Crofanów, co to jest??????????
...

Wygląda jak ananas

To coś z domeny jądrowców a dokładnie jadalny ananas

Oczywiście, ananas.

Dzisiaj wpadamy do wioski pod wulkanem. Wygląda trochę jak skansen i tak przynajmniej częściowo jest traktowana. Ale ludzie mieszkają i żyją w tych domach.



Wioska była już w przeszłości zniszczona wybuchem wulkanu. Od wielu lat nie było dużej erupcji. Szczęściarze.



Widzimy tu głównie kobiety i dzieci, mężczyźni pracują gdzieś tam. A tu na miejscu można coś zawsze sprzedać, jeśli w ogóle zjawią się turyści.
Oferują zwykle wyroby własnego rękodzieła i to co znajdą w okolicznym lesie.




powyżej starsza pani sprzedaje wanilię i jakieś pomarańcze. Zawsze za parę groszy wypada coś kupić.
Tu z kolei sprzedają ręcznie wykonywane regionalne szale, obrusy i materiały do szycia



Typowy pies rodem z Indonezji. Wszystkie wyglądają podobnie, długie smukłe łapy, śmieszny łeb, różnią się tylko maścią



A teraz suszenie kawy, wszędzie podobne obrazki, przy szosie, na kawałku wolnej ziemi. Tak samo suszy się ryż i inne zbiory.
Trochę tu pylisto, co tam, kawa będzie bardziej ekologiczna.



Jedziemy dalej, w kolejnej wsi nie ma przejazdu. Robią ozdobną bramę na przyjęcie nowego księdza. Ciekawe co zrobili z poprzednim, wszakże to potomkowie kanibali.



Jedziemy przez pole. Trochę marzy się nam wypoczynek, tak poleniuchować na tropikalnej plaży???

Pozdrawiam, Grzegorz.

Grzegorz Ćwik napisał(a):Oczywiście, ananas.
...

Fajna ta Indonezja.... totalna egzotyka ale mieszkać to tam bym nie chciał

Grzegorzu miałeś okazję pić taką kawę?
Jak smakuje?
Pozdrawiam.

Pięknie jest w Indonezji. Ciekawe czy mieszkańcy mieliby takie same odczucia będąc w Polsce. Myślę że tak.

Przyznam, że kawa indonezyjska ma swój określony smak. Głównie na Jawie, również na Bali kilka razy piłem bardzo dobrą kawę. Ale tak na prawdę, najlepszą jak dotychczas, to chyba jednak we Włoszech.

Po drodze przez Flores, kiedy trochę zmęczeni jechaliśmy w stronę morza, jeszcze raz miałem okazję przyjrzenia się miejscowemu targowisku. Nigdy nie przepuszczam takiej okazji. Targ jest miejscem autentycznym, a każdy zakątek świata ma swoje niepowtarzalne obrazy. To nie tylko niezwykłe rodzaje warzyw czy owoców, to głównie wygląd i zachowanie ludzi, to zupełnie odmienny koloryt miejsca i panująca atmosfera.



Barwny tłum przekupniów, akurat w tym miejscu targowiska głównie zielone rośliny, w większości nigdy nie spotykane w naszych szerokościach geograficznych. Wszystko do jedzenia, dodatki stosowane w regionalnej kuchni.

Ale są też indonezyjskie pomidory, tu przyznam, że nasze polskie sa lepsze. Natomiast ostrości tutejszej papryki nic nie przebije.



Warto za kilka groszy nabyć autentyczna korę cynamonową, do końca podróży bagaże pachniały cynamonowym zapachem.



A teraz od dolnej lewej strony- regionalny owoc mango o niebywałym smaku. Dalej duże owoce papai, na zewnątrz zielone, w środku intensywnie czerwone. No cóż, nic nie opisze smaku miejscowych owoców. Genialne. Po powrocie kupiliśmy w naszym polskim markecie, przykro mi, nie ma żadnego porównania. Smakowało to jak nieudana atrapa.
Powyżej kłącza kurkumy, po przekrojeniu intensywnie pomarańczowe- to właśnie daje takie intensywne zabarwienie w mieszankach curry.



Proszę kupować, właśnie dowieźli banany, a jaka odjazdowa bryka???



Już dawno nie zadawałem pytań, w takim razie, o Crofani, co to może być//// Takie zielone. owoce? warzywa? ki diabeł?




Pozdrawiam, Grzegorz.

Wygląda to na jakieś warzywo

Młoda zielona papryka

???????????

To zielone na zdjęciu to chyba owoc Guava - po naszemu gruszka.

To owoce kakaowca. Wewnątrz owocu liczne białe ziarna wielkości dużej fasoli otoczone lepkim miąższem. Miąższ powoduje wtórnie fermentacje, tak, że dopiero po zebraniu i wyczyszczeniu ludność miejscowa suszy je na słońcu w sposób typowy. Dopiero potem, w trakcie suszenia ziarna nabierają brązowego koloru. I wtedy następuje dalsza obróbka. Tu suszenie na drodze.



A teraz czas na morze Flores. Pozdrawiam, Grzegorz.

O rety, ile nowych fantastycznych tematów podróżniczych, chyba przyszło mi już kończyć moją opowieść, bo strasznie to rozwlekłem i czas uciekać.
Co zrobić , jakoś nie mogę dobrnąć do Bali. To wina współczesnych foto aparatów, które robią zdjęcia za zdjęciem, a potem nie ma co z tym zrobić.
Sory, jeżeli już mam coś dodać z drogi, to podsumowanie targu. Te wszystkie niesamowite zielepactwa, to co można kupić na targu, wspaniale znajduje się w tutejszych knajpkach, ot tak przy drodze, gdy głód nas porywa a ceny malutkie. Zastawa nie musi być fajansowa, smak i genialny aromat potrawy zrekompensuje wszystko.



I jeśli do pomocy tylko łyżka i widelec, nie należy się zrażać. Tu taki zestaw jest typowy, nigdy nie podano noża, może się nas bali??
Mie goreng, najbardziej charakterystyczne danie Indonezji. Makaron sojowy, zielepactwa, sos orzeszkowo-ostry, grzybki, danie bezmięsne, typowe.

Drugie podobne, ale z cząstkami kurczaka, Sambalem ostrym, również zielapactwo. To można zjeść, bo wszystko robione doraźnie, czyste, wysmażone, chyba bez zanieczyszczonych składników. Jeść nie marudzić.




Jedziemy wzdłuż wybrzeża, nawet przy plaży wulkany, piach i "niebieskie kamienie".



Niebieskie kamienie na tym odcinku wybrzeża stanowią dla tutejszej ludności nie najgorsze dochody. Zbieranie kamieni w odpowiednim kształcie i rozmiarze owocuje fajnymi zarobkami. Te kamole wysyłane są do USA i Australii, gdzie często stanowią ozdobę tamtejszych ogrodów. Fakt, nie tracą niebieskiego koloru po wyschnięciu, też kilka takich posiadłem.



Tutejsze wsie niekiedy mają takie niesamowite chatynki, pozwala to utrzymać odpowiednią temperaturę w domu, pomimo okropnego upału, którego stale doświadczaliśmy. Temperatura nigdy nie schodziła poniżej 32 stopni, niekiedy było gorzej.



To dzieci z tutejszej wioski, widać przed nami też byli tu turyści, jakże by inaczej?



I żeby nie było banalnie, również zakończę pytaniem. Co to jest????
Chyba już macie mnie dość, ale jeszcze raz spróbuję.




Pozdrawiam,

Grzegorz Ćwik napisał(a):I żeby nie było banalnie, również zakończę pytaniem. Co to jest????
Chyba już macie mnie dość, ale jeszcze raz spróbuję.

Kwiat bananowca