Hiszpania: od Andaluzji po Kraj Basków

Skały niezłe.

Teraz już szybkim krokiem podążam do samochodu, gdzie - osłaniając się od wiatru - czeka na mnie Bea. Ruszamy jeszcze w kierunku pobliskiej ermity, ale pobieżny rzut oka na nią plus przepełniony z uwagi na obszerna plażę parking, zniechęcają nas do zatrzymywania się tutaj. Wracamy na szosę i wkrótce na obrzeżach Santander robimy zakupy łącznie z lodami i słodyczami, następnie szukając miejsca na kawę. Znajdujemy sobie nawet drzewo z miłym cieniem, jednak chłód powoduje, że przestawiamy stolik do słońca.
Po kawie ruszamy w dalszą drogę, decydując się na diametralną zmianę charakteru pożądanych atrakcji.

Ale pięknie.

Suplement fotograficzny do poprzedniego odcinka

Im więcej czytam na temat Kantabrii , tym moje obawy dotyczące długości trwania iberyjskiego wyjazdu stają się większe , a to tylko jeden region , nie inaczej było z Asturią , Kastylią , Leonem i pozostałymi , na których pinezek wpiąłem mnóstwo . . .


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a):Im więcej czytam na temat Kantabrii , tym moje obawy dotyczące długości trwania iberyjskiego wyjazdu stają się większe , a to tylko jeden region , nie inaczej było z Asturią , Kastylią , Leonem i pozostałymi , na których pinezek wpiąłem mnóstwo . . .

Tak właśnie jest z Hiszpanią. Dlatego byłem tam już wiele razy i nadal często wracam.
Ten rok zacząłem w Hiszpanii i mam nadzieję, że wkrótce znów do niej zawitam.

Pozdrawiam,
Wojtek

Pojechałbym z Wami ale podejrzewam, że byłbym personą non grata.

Udajemy się do miasta o podwójnej nazwie Vitoria-Gasteiz i o ile dojazd jest prosty, to już znalezienie miejsca do zaparkowania graniczy z cudem. Wszystko totalnie zapchane, poza tym szereg ulic zamkniętych, objazdy, zmiany w regulacji zmuszające czasem do jazdy pod prąd. W pewnym momencie być może mylnie interpretuję oznaczenia i faktycznie poruszam się w kierunku przeciwnym do aktualnie obowiązującego. Wreszcie gdzieś udaje mi się postawić samochód i podchodzę do parkomatu, który okazuje się nieczynny. Idę do następnego i... to samo. Sprawdzam jeszcze jeden, ale najwidoczniej wszystkie padły ofiarą tej samej choroby, co mi zresztą odpowiada. Wracając do wozu, zauważam, że nikt nie ma niczego za szybą, zatem spokojnie wyruszamy na spacer po mieście.

W tym rejonie prócz Vitoria-Gasteiz ( którą zapisałem z oczywistych względów ) mam zapisane : Medina de Pomar , Oña i leżące obok wodospady ( Cascada de la Huevera , del Peñón , de Tobera ) , żeby oderwać się na chwilę od gotyku . . .

Cathedral María Inmaculada of Vitoria ani Santa Maria Cathedral , ani Church San Pedro Apóstol , ani Church of San Vicente Mártir to nie jest , więc to musi być Church of San Miguel na Twoich zdjęciach


Pozdrawiam
Piotr

Piękne miasto, czekam na suplementy.

piotrf napisał(a):Cathedral María Inmaculada of Vitoria ani Santa Maria Cathedral , ani Church San Pedro Apóstol , ani Church of San Vicente Mártir to nie jest , więc to musi być Church of San Miguel na Twoich zdjęciach

Droga dedukcji Cię nie zawiodła...

Pozdrawiam,
Wojtek

Wszystko przez Gregorio Fernandeza i jego dzieła w Valladolid , tak trafiłem na ołtarz w najstarszym , dwunastowiecznym kościele w Vitoria-Gasteiz ( Iglesia de San Miguel Arcángel ) , a potem sprawdziłem pozostałe budowle sakralne i . . . "pinezka sama powędrowała i wbiła się na mapie w to miasto" . . .
Tylko błędnie założyłem , że zwiedzanie rozpoczniecie od wielkiej katedry


Pozdrawiam
Piotr

Dedukcja i edukacja. Wiem coś o tym. Wkrótce matura.

piotrf napisał(a):Tylko błędnie założyłem , że zwiedzanie rozpoczniecie od wielkiej katedry

W sumie okazało się, że najciekawszą atrakcją stało się dla nas niespodziewanie coś zupełnie innego...

Pozdrawiam,
Wojtek

Suplement fotograficzny do poprzedniego odcinka